Archief voor verkeer

Ordinaire dwaasheid of flagrante leugen?

Posted in Cijfers en Letters., De Waan van de Dag, Persweeën., Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , on 02/10/2015 by Pär Ongeluck

Volgens een bericht in Het Laatste Nieuws van gisteren zou het ‘Kortrijkse stadsbestuur willen duidelijk maken dat drinken en rijden niet samengaan’ (1). Daarom plaatste het stadsbestuur een alcoholtester aan de ingang van de parking Schouwburg. Volgens schepen van Immobiliteit Axel Weydts, die ook voorzitter is van het parkeerbedrijf Kortrijk (Parko), zal ‘de alcoholtester chauffeurs wel degelijk sensibiliseren. “Ik reken op het gezond verstand. Jongeren moeten niet proberen om de alcoholtester te beschadigen, want er is camerabewaking”, zo voegt hij er nog aan toe. Een beetje een vreemde en vooral heel beschuldigende uitspraak aan het adres van jongeren, die je niet meteen zou verwachten van iemand die zelf nog maar net de pampers ontgroeid is, maar goed. Met een beetje goeie wil willen we hem die uitspraak nog als ‘jeugdige onbezonnenheid’ aanmerken. Voor een goed begrip is het ook goed om weten dat het niet de stad Kortrijk die de bewuste alcoholtester heeft betaald maar het Fonds Emilie Leus.

“In ons land speelt alcohol volgens cijfers van het Belgisch Instituut voor de Verkeersveiligheid elk jaar nog altijd een rol in ruim 4.000 ongevallen”, oreert Weydts. “Daarbij vallen telkens meer dan 1.000 doden en zwaargewonden.” Uiteraard schrijft de ‘journalist’ van Het Laatste Nieuws dat netjes op en stelt hij zich hierbij geen vragen. Het domste gezagsargument is al voldoende om het kritisch vermogen van de (lokale) journalist – zo dat al aanwezig is – volledig uit te schakelen; geen haar op zijn hoofd dat eraan denkt om zijn bronnen te checken. In dit geval volstond het om de cijfers van het BIVV eens op te zoeken. De journalist zou dan gemerkt hebben dat Weydts eigenlijk uit zijn nek staat te kletsen. In 2014 waren er volgens de bron waar Weydts naar verwijst op onze wegen in totaal 615 dodelijke slachtoffers (2). Geen 1000, zoals Weydts beweert. De laatste keer dat er in totaal meer dan 1000 dodelijke slachtoffers op onze wegen vielen, was in 2005. Niet alle dodelijke slachtoffers zijn echter het gevolg van rijden onder invloed van alcohol. Volgens een ander onderzoek van het BIVV blijkt namelijk dat er in 2009 – recentere cijfers zijn er blijkbaar niet – binnen de 30 dagen na het ongeval 44 doden te betreuren vielen bij ongevallen waarbij minstens één bestuurder onder invloed was (3). Dat zijn er inderdaad nog altijd 44 te veel maar dit cijfer wijkt toch wel heel erg af van wat Weydts ons probeert wijs te maken. Wat Weydts doet is pure stemmingmakerij. Voor de volledigheid er wel nog aan toevoegen dat het BIVV het aantal slachtoffers bij ongevallen waarbij er alcohol gemoeid was, toch wel op 240 schat.

Waar haalde Weydts dan wel zijn informatie vandaan, zo vraagt de verstandige lezer – die lezer dus die geen politicus of krant vertrouwt- zich misschien af. Wel, helemaal zeker ben ik het niet maar ik vermoed dat hij zijn uitspraken deed op basis van een tekst op Alcohol.be (4). Daar staat letterlijk het volgende te lezen: ‘Rijden onder invloed van alcohol blijft één van de voornaamste veiligheidsproblemen in het verkeer. In België alleen al speelt alcohol elk jaar een rol in meer dan 4000 letselongevallen, waarbij meer dan 1.000 doden en zwaargewonden en nagenoeg 6000 slachtoffers vallen.’ Lijkt verrekte goed op wat Weydts zegt, niet? Alcohol.be is een (heel lovenswaardig) initiatief van CAD Limburg en CAW De Kempen. In 2014 gebeurden er in België 41651 letselongevallen. Daarbij vielen 54011 slachtoffers (doden, zwaar- en lichtgewonden samen).

Nog een goeie raad voor politici en journalisten: check altijd uw bronnen en geef correcte cijfers. Kom je al een heel stuk minder onnozel over.

(1) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/gratis-alcoholtester-in-parkeergarage-a2474331/

(2) http://www.bivv.be/frontend/files/userfiles/files/Barometer/Barometer-Jaar-2014-NL.pdf pagina 15

(3) http://www.bivv.be/frontend/files/userfiles/files/stat-analyse-verkeersongevallen-2009.pdf pagina 172

(4) http://www.alcoholhulp.be/probleemgebruik-verkeer

Advertenties

Zone 30: een vals gevoel van veiligheid.

Posted in De Schijnveiligheid, De Waan van de Dag, Persweeën., Verkeer(d), Vlugschriften, writers blog with tags , , , , , on 01/09/2015 by Pär Ongeluck

Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen: omdat het electoraal interessant is, verschuift de focus van het politieke leven bij het begin van het schooljaar heel even naar de verkeersveiligheid. Dat is in Kortrijk niet anders. En dus trommelden burgemeester van Quickenborne en zijn hulpje, schepen van Immobiliteit, Axel Weydts, gisteren de pers bijeen om hun beleid in de verf te zetten (1) en (2). Om zichzelf een aura van degelijkheid aan te meten, stofferen beide heerschappen hun acties ook graag met cijfermateriaal. Voor een kritische benadering van de geserveerde cijfers door een van de journalisten hoeven ze niet te vrezen. Het is genoegzaam bekend dat de pers in Kortrijk zich nooit vragen stelt bij cijfers die door de plaatselijke autoriteiten worden opgedist. Of dat uit pure gemakzucht, onkunde of kwaadwilligheid gebeurt, is niet duidelijk. Overigens zijn de artikels in beide kranten vooral overschrijfwerk van de persnota die de politiezone Vlas zelf verspreidde (3).

Van Quickenborne en Weydts vertrekken van de vaststelling dat Kortrijk op het gebied van verkeersveiligheid de meest onveilige stad van Vlaanderen is. Dat is een waarheid als een koe en was tien jaar geleden zo en is nu niet anders. Er is wel enige verbetering merkbaar, maar dat geldt voor alle centrumsteden, Genk uitgezonderd. Het is trouwens een trend die zich in heel Vlaanderen doorzet.

Daarna maken Van Quickenborne en Weydts een sprong naar snelheidscontroles in de zone 30. Want dat is wat zij (meer) willen doen om de verkeersveiligheid te bevorderen: meer controleren op snelheid. Meer sensibiliseren ook. Weydts maakt zich sterk dat slechts 10% van de chauffeurs zich in een zone 30 aan de snelheidslimiet houdt. Dat heeft hij uit een studie van het BIVV. Weydts illustreert zijn stelling met een controle die de politie vorige week in de Blekerstraat en de Rijselstraat uitvoerde. In de Blekerstraat reden 91 van de 158 gecontroleerde voertuigen te snel, in de Rijselstraat 37 van de 352 wagens. Volgens de journalist van Het Laatste Nieuws ‘staaft dat de reactie van Weydts’ want die ’91 ofwel 70%’ en ’37 of 10,5%’ reed te snel. Misschien moet er aan die journalisten (en Weydts) eens een masterclass procentberekening worden gegeven want 91 van 158 is iets meer dan 57%. Geen 70% en al zeker geen 90%, zoals Weydts beweert.

Om te bewijzen dat ze van het interpreteren van statistische gegevens helemaal geen kaas hebben gegeten, meent het simplistisch verbond Weydts-Van Quickenborne dan een oorzakelijk verband te kunnen vaststellen tussen snelheidscontroles en veiligheid. Dat is je reinste, populistische onzin! Politieke prietpraat van het laagste allooi. Ik wil niet betwisten dat er een verband is tussen snelheid en ongevallen, begrijp mij niet verkeerd. Maar de veiligheid verhogen door meer snelheidscontroles uit te voeren is klinkklare onzin, een schoolvoorbeeld van onzindelijk denken. Het enige wat je door meer snelheidscontroles bereikt, is dat je de indruk wekt dat je iets aan het probleem wil doen. Maar misschien is het onze heren politici ook enkel daar om te doen: de indruk wekken van actie te ondernemen. Dat is veel makkelijker en goedkoper dan werkelijk iets doen. Het is schoneschijnpolitiek. Ter illustratie enkele cijfers:

In 2011 werden er in Kortrijk 11034 vaststellingen van overdreven snelheid gedaan (bron: politiezone Vlas). In datzelfde jaar gebeurden er in Kortrijk 1296 ongevallen. In 2014 werden 19128 snelheidsduivels betrapt; toch gebeurden er nog 1098 ongevallen. Omdat Weydts en Van Quickenborne het echter vooral hebben over snelheidscontroles en veiligheid in de zone 30, nog even de cijfers voor de grootste zone 30 in deze stad, het centrum van Kortrijk. In 2011 werden amper 9 automobilisten geflitst in het centrum van de stad. In 2011 noteerden we daar 256 ongevallen. In 2014 werden er tussen januari en juni 40 rijders geklist op overdreven snelheid en gebeurden er … 257 ongevallen. Niettegenstaande een forse toename van het aantal controles op overdreven snelheid in de zone 30 daalde het aantal ongevallen in het centrum van Kortrijk dus niet. Dit laat vermoeden dat de ongevallen in het centrum van Kortrijk waarschijnlijk niet in hoofdzaak te wijten zijn aan overdreven snelheid, maar andere oorzaken kennen. Oorzaken die misschien infrastructureel zijn. Oplossingen daarvoor zoeken (en vinden) is dan ook veel moeilijker, duurder, ingrijpender en vooral minder simplistisch dan het opdrijven van het aantal snelheidscontroles. Maar daar was het Van Quickenborne en Weydts ook niet om te doen, zoveel is nu voor iedereen wel duidelijk. Uitgenomen voor de persjongens, uiteraard.

Van alle maatregelen die de stadscoalitie had kunnen nemen om de verkeersveiligheid te verhogen, kiest ze er niet alleen de makkelijkste maar ook de meest repressieve uit: controle. De preventie beperkt zich tot wat lauwe sensibilisering, aankondigingsborden en brieven. Van structurele maatregelen zoals herinrichting van de rijweg waardoor men automatisch snelheid gaat minderen, veilige fietspaden en verkeersremmers is geen sprake. Dat is tekenend voor het onmachtige beleid van deze stadscoalitie, die het accent op repressie legt. Omdat Kortrijk Spreekt, wellicht.

(1) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/geen-excuses-meer-in-zone-30-a2441063/

(2) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20150831_01842382

(3) http://www.pzvlas.be/fileadmin/MEDIA/website/documenten/nieuwsberichten/20150831_-_persnota_campagne_zone_30.pdf

Misleiding aan de macht.

Posted in Cijfers en Letters., De Schijnveiligheid, De Waan van de Dag, Persweeën., Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , , on 29/01/2014 by Pär Ongeluck

Kortrijkse hoogwaardigheidsbekleders doen tegenwoordig hun uiterste best om elkaar in de media te overtroeven met de kortst mogelijke kortzichtigheden. De onzin die Van Quickenborne (Open VLD) over de dalende criminaliteitscijfers uitbraakte, was nog lauw toen schepen van mobiliteit, Marc Lemaitre (SP.a), alweer de mist en de bocht uitging met een hoogst misleidende uitspraak over verkeersveiligheid:

24 jan.

11% minder ongevallen op de weg in Kortrijk, Kuurne en Lendelede. Dank zij doortastender politie (17.831 pv’s). Handhaving loont.

Uiteraard was de lokale pers er als de kippen bij om dit ‘nieuws’ zonder enige kritische bedenking in de media uit te smeren, maar dan met met Van Quickenborne als hoofddrol (1). Lemaitre en Van Quickenborne geloven allebei dat er een oorzakelijk verband is tussen het aantal vaststellingen van overdreven snelheid en de daling van het aantal verkeersongevallen. Dat is, niet alleen vanuit wetenschappelijk oogpunt, je reinste onzin. Studies tonen wel aan dat er een verband is tussen overdreven snelheid en het aantal en de ernst van verkeersongevallen. Maar dat is iets anders dan een (onbestaand) verband tussen het aantal vaststellingen van overdreven snelheid en de daling van het aantal verkeersongevallen, zoals Van Quickenborne en Lemaitre ons proberen wijs te maken.

Wat Van Quickenborne en Lemaitre – en bijgevolg ook de journalisten – verkondigen, getuigt niet alleen van een onderontwikkeld inzicht in de werkelijkheid, maar ook van platvloers populisme. De drang om te scoren is bij deze stadscoalitie zo groot dat men vergeet – ik sluit evenwel niet uit dat het om een bewuste actie gaat – om de dingen in perspectief te plaatsen. De pers zou zoiets kunnen doen, maar, he, we zijn hier in Kortrijk, en in Kortrijk doet de pers zoiets niet. Nooit.

Vaststellen dat het aantal ongevallen is afgenomen, is één zaak. Een goeie zaak. Oorzaken aanwijzen en verbanden leggen, een heel andere en veel moeilijker onderneming. Vanuit een onweerstaanbare drang om zichzelf te profileren als goeie bestuurders doen Van Quickenborne en Lemaitre het wel. Volkomen ten onrechte. Iedereen die een beetje op de hoogte is van ongevallen en statistieken weet dat die dalende trend in het aantal ongevallen helemaal geen exclusief Kortrijks fenomeen is; en dus niet aan het Kortrijkse beleid kan worden toegeschreven. Uit cijfers van het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid blijkt bvb. dat er zich in de eerste drie trimesters van 2004 nog 23.785 letselongevallen op de Vlaamse wegen voordeden. In 2012 was dat aantal teruggelopen tot 20.873 en in 2013 tot 19.308 (2). Die tendens, over de jaren heen, is dus geen recent Kortrijks verschijnsel en kan onmogelijk te wijten zijn aan de opflakkerende flitsliefde van Lemaitre en van Quickenborne. Maar dat willen onze politici, samen met hun kruiwagens van de pers, dus niet geweten hebben. Zij wentelen zich liever in een idiote goednieuwsshow waarin zij de hoofdrol kunnen spelen.

Waarom het aantal ongevallen afneemt – zowel in Kortrijk als in de rest van Vlaanderen – heeft met tal van factoren te maken. Zoals campagnes tegen alcoholgebruik, bijvoorbeeld. Maar ook het weer kan een invloed hebben. Of de verkeerscongestie. Of de infrastructuur die maakt dat je op bepaalde plaatsen wel snelheid moet minderen of juist geneigd bent om sneller te rijden en grotere risico’s te nemen. Of nog zoveel andere zaken.Voor Van Quickenborne en Lemaitre een pluim op hun hoed steken en de kaart van de snelheidscontrole trekken, zouden ze op zijn minst toch eerst moeten onderzoeken hoeveel ongevallen op welke plaats aan overdreven snelheid te wijten zijn. Misschien zou dan zelfs blijken dat er in 2013 meer ongevallen aan overdreven snelheid toe te schrijven waren dan in 2012! Dat zou immers zomaar kunnen. Misschien werden een aantal Kortrijkse ongevallen ook veroorzaakt door overbewegwijzering of onoordeelkundig geplaatste wegwijzers. Of gebeurden ongevallen met fietsers vooral op fietssuggestiestroken of op plaatsen waar geen (gescheiden) fietspaden zijn. Of aan oversteekplaatsen die slecht ingericht zijn. Of bij nacht, op schaars verlichte of slecht onderhouden wegen. Ik bedoel maar: voor je boude uitspraken à la Van Quickenborne en Lemaitre doet, moet je alle variabelen kennen. En die kennen we niet. Dat is trouwens een heel terecht verwijt dat je hen kunt maken: ze geven hun bronnen niet vrij en je moet hen maar op hun woord geloven. Een trekje dat de meeste politici gemeen hebben. Kennis is macht. En die delen ze niet graag.

De heren Lemaitre en Van Quickenborne leggen met hun onnozele uitspraak over het verband tussen verkeersongevallen en vaststellingen van snelheidsovertredingen nog een uiterst ranzig kantje van hun persoonlijkheid bloot: eigenlijk zijn ze allebei aanhangers van controle en repressie. Van een opportunistische kazakkendraaier kan je zoiets verwachten; als de socialist Lemaitre echter zo’n uitspraken doet, krijg ik koude rillingen. Na amper één jaar bijslaap in de stadscoalitie met Open VLD en N-VA loeit hij al: handhaving loont. Wat wordt dat tegen 2018?

(1) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20140124_00946121

(2) zie p.57 op http://bivv.be/frontend/files/userfiles/files/VV%20Barometer%20-%202013%20-%20Kwartaal%201%20tot%20kwaartal%203%20%2802%20december%202013%29.pdf

Flitsende schijnheiligheid.

Posted in Persweeën., Verkeer(d), writers blog with tags , , , on 08/11/2013 by Pär Ongeluck

Hoewel we in Kortrijk een hoofdzakelijk niet-confessioneel stadsbestuur hebben, zwaaien onze prominenten maar al te graag met het wierookvat. Vooral ter ere van zichzelf en meestal volkomen ten onrechte. Ter illustratie: dinsdagavond laat stuurde de opperkwak van deze stad, Vincent Van Quickenborne, volgend bericht nog de wereld in:

Omdat we het aantal verkeersslachtoffers willen verminderen. Extra flitscontroles in Kortrijkse woonwijken

In zijn tweet verwijst Van Quickenborne naar een artikel in de krant Het Nieuwsblad over ‘extra flitscontroles in Kortrijkse woonwijken’ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20131105_00824917). Op de foto die bij het artikel hoort, blinken, naast een glunderende flik, schepen van immobiliteit, Marc Lemaitre en burgemeester Vincent Van Quickenborne hemzelve.

Volgens de onnavolgbare logica van komiek Van Quickenborne zouden die flitscontroles in Kortrijkse woonwijken dus het aantal verkeersslachtoffers verminderen. Maar vallen er eigenlijk wel zoveel verkeersslachtoffers in Kortrijkse woonwijken als gevolg van overdreven snelheid? Zo ja, waar kunnen we die cijfers vinden? Niet op de website van de politiezone Vlas, in ieder geval. Misschien ergens in een schuif van de burgemeester of een schepen? En bestaat er eigenlijk wel een samenhang tussen meer flitsen en minder verkeersslachtoffers? Van Quickenborne gelooft dus van wel, maar het geloof van Van Quickenborne is natuurlijk geen bewijs en maakt dan ook geen reet uit. Studies tonen wel aan dat er in bepaalde omstandigheden een rechtstreeks verband is tussen overdreven snelheid en ongevallen, maar dat is weer iets anders. Zindelijk denken en politici, het blijft een onmogelijke combinatie, zo blijkt maar weer.

Maandag werd er dus geflitst in de Mimosawijk. In de Erasmuslaan. Volgens commissaris Philippe Samyn is dat ‘een probleemwijk waar vaak te snel wordt gereden’. En zou ‘uit metingen van de dienst mobiliteit uit 2010 blijken dat 65 procent van de voertuigen daar sneller rijdt dan de toegestane 50 kilometer per uur’. Dat van die metingen van 2010 zal waarschijnlijk wel kloppen voor de Erasmuslaan waar, volgens het artikel, de flitscontrole gebeurde. Alleen is de Erasmuslaan niet echt een typische woonstraat. De Erasmuslaan is ook helemaal niet ingericht als een woonstraat. En dat is waar het schoentje echt knelt. Niet zozeer bij de chauffeurs die te snel rijden, maar bij het beleid dat het mogelijk maakt om te snel te rijden in een woonwijk. In heel de Erasmuslaan is er niet één verkeersremmende maatregel genomen. De Erasmuslaan is een straat die, door de inrichting ervan, gewoon smeekt om (te) snel bereden te worden: breed voetpad, brede rijstrook, ruime parkeergelegenheid, een goed wegdek en geen enkel obstakel. Daar flitsen is al te makkelijk en bewijst niets. Niettegenstaande er volgens de politie, de burgemeester en de schepen van immobiliteit in de Erasmuslaan vaak te snel wordt gereden, doen zich daar zelfs opvallend weinig ongevallen voor. Niet met wagens, niet met (brom)fietsers en niet met voetgangers. Als het Kortrijks stadsbestuur werkelijk wil dat er in een woonstraat rustig wordt gereden, moet het die straat daar ook naar inrichten. Enkele ingrepen die men in de Erasmuslaan zou kunnen doen, zijn bijvoorbeeld het omwisselen van parkeerstroken en fietspaden. Zo schept men voor de automobilisten een visueel veel smallere corridor die hen automatisch op de rem doetn staan. Een echt fietspad, gescheiden van de rijweg, zou de veiligheid van de fietsers zeker ook ten goede komen (en de slogan ‘Kortrijk fietsstad’ ietsje geloofwaardiger laten klinken); in de Erasmuslaan is daar zeker plaats voor. Het enige wat ontbreekt is een klein beetje gezond verstand en de politieke wil. En laat dat nu net wezen waar het ons beleid in ruime mate aan ontbreekt. Overigens geen recent fenomeen.

Er is ook goed nieuws voor de sloebers die maandag toch werden betrapt op overdreven snelheid. Als er op het proces-verbaal staat dat ze in de Erasmuslaan werden geflitst, moeten ze zeker de foto opvragen. De flitsauto stond namelijk niet in de Erasmuslaan opgesteld, zoals de burgemeester, de schepen, de flik en uiteraard ook de journalist beweren, maar in de Burgemeester Gillonlaan. Dat scheelt een slok op een borrel. Zonder dank.

De Clerck luistert. Not!

Posted in Verkeer(d) with tags , , , , , on 04/07/2012 by Pär Ongeluck

Op de website van de Krant van West-Vlaanderen en de blog van Het Nieuwsblad berichtte men zondag en maandag over de ontmoeting tussen de burgemeester van Kortrijk, Stefaan De Clerck, en de bewoners van o.a. de Elzenlaan en de Plataanlaan, twee straten die in de buurt van de E17 liggen. Volgens Kris vanhee, die de bal wel eens meer durft misslaan, protesteren de buurtbewoners ‘tegen te veel verkeer in hun buurt’ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20120701_00206978). Enfin, dat schrijft Kris toch in de ondertitel bij zijn artikel. In de Krant van West-Vlaanderen ‘klagen de buurtbewoners over geluidsoverlast van de E17’ (zie: http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/burgemeester-ontmoet-buurtbewoners-die-klagen-over-geluidsoverlast-e17-in-kortrijk/article-4000128382816.htm). Dat is welswaar al iets accurater, maar ook nog onvolledig. De bewoners klagen namelijk over twee zaken: geluidoverlast en fijn stof. En Stefaan De Clerck legde zijn oor eens bij hen te luisteren. Sedert de gemeenteraadsverkiezingen in zicht zijn doet Hij dat wel meer, luisteren. ‘Luisteren’ is nu ‘hot’ en ‘sexy’, denk ik. Soms vertaalt men ‘luisteren’ ook wel eens als ‘de lokale democratie heruitvinden’ of gebruikt men nog een andere verhullende term. De Clerck doet in ieder geval toch alsof want echt luisteren doet Hij NOOIT. Kan Hij ook niet want daarvoor is Hij te vol van zichzelf. Dat bewijst Zijn reactie ook op de grieven van de buurtbewoners. Een echte luisteraar zou er niet zoveel doekjes rond winden als Hij doet. De Clerck fietst gewoon om de hete brij heen en wauwelt dan maar iets over ‘onderzoeken’, ‘herwaarderen’, een ‘globale aanpak’ – ik word al misselijk als ik nog maar denk aan de geaffecteerde manier waarop De Clerck ‘chlobale’ uitspreekt -, een ‘gezamenlijke aanpak’, een ‘project’, een ‘tram’, een ‘oplossing voor àlle bewoners’ en ‘prioriteiten stellen’. Wie De Clerck niet kent zou nog gaan denken dat Hij het meent ook! Ik geef het echter op een briefje: er komt NOOIT een inkokering van dat gedeelte van de E17, zoals sommige bewoners vragen. De Clerck heeft trouwens geen enkele bevoegdheid over de E17 of de R8. Wat bazelt hij dan? De indruk wekken dat je er wel iets kan aan doen, is eigenlijk misdadig. Helaas is dat de manier waarop er aan politiek wordt gedaan: veel beloven en weinig geven. En ondertussen je eigen zin doen.

Het hoogste waar de getroffen buurt mag op hopen is dat de Vlaamse overheid – niet De Clerck, dus! – eventueel geluidschermen langs dat gedeelte van de E17 zou plaatsen. Voor een inkokering is gewoon geen geld. Punt. Het is overigens maar de vraag of dat, gezien de duur van dergelijke werken, wel zinvol is. Misschien rijden er tegen dat die E17 ingekokerd is nog nauwelijks auto’s op diesel of benzine en zijn ze vervangen door electrische voertuigen.

Eén van de ‘ideeën’ van De Clerck – eigenlijk vloekt dat ‘ideeën’ en ‘De Clerck’ in één zin – is trouwens om het verbindingsgedeelte van de R8 niet in een eigen bedding te leggen, maar het verkeer van de R8 over de E17 af te leiden. Dat betekent in de praktijk dus nog meer verkeer over de E17. En dus ook nog meer geluidsoverlast en nog meer fijn stof voor de buurtbewoners. Die buurtbewoners kunnen De Clerck overigens geen reet schelen. Hij is met grootsere dingen bezig: een tram van het centrum naar de XPO-hallen, de Kulak en Evolis, bijvoorbeeld. Een zoveelste megalomaan project van De Clerck dat de burger weer ettelijke tientallen miljoenen zal kosten. De Clerck heeft het dan wel over oplossingen afdwingen voor àlle bewoners maar wie woont er op Evolis? Wie in de buurt van Barco? Wie in AZ Groeninge? Wie op de Kulak? Dat gedeelte van Hoog-Kortrijk is geen ‘stad’ zoals de rest van de stad; het is een stadsgedeelte met enkel specifieke functies maar dat is blijkbaar nog altijd niet tot De Clerck doorgedrongen. Daarvoor vertoeft Hij te vaak te hoog met Zijn kop in de wolken. En wat zou De Clerck een volkomen nutteloze en overbodige tramlijn leggen als Hij er nog niet eens in slaagt om in de rest van Kortrijk deftig openbaar busvervoer te realiseren?!? Ja, misschien net omdat het een nutteloos en geldverslindend project is, zou het Hem toch lukken. Zo had ik het nog niet bekeken.

De waterdragers.

Posted in Het Gouden Kalf with tags , , , , , , , on 10/12/2011 by Pär Ongeluck

De stad Kortrijk wilde het centrum van Kortrijk de vroegere glorie teruggeven en schonk ons een Gouden Kalf, gevuld met winkelketens, waar de zelfstandigen van Kortrijk niet tegenop kunnen.

De stad Kortrijk wil meer jonge, tweeverdienende, gezinnen in de stad en maakt plannen voor de Leieboorden die voor gewone mensen onbetaalbaar zijn. Ondertussen lopen jonge gezinnen weg uit Kortrijk, blijft het zo geroemde hefboomeffect van het Gouden Kalf beperkt tot de onmiddellijke omgeving en sluit de ene na de andere zelfstandige zijn deuren.

De stad Kortrijk broedt op een plan om, ten behoeve van het koopjesvolk, nog een ondergrondse parking in de catacomben van het centrum te bouwen. Tegenwoordig kun je, om diezelfde reden, onder het Gouden Kalf het eerste uur gratis parkeren. Die parking van het Gouden Kalf staat immers nooit vol.

En nu wil ook Unizo meer bedrijven (en parking) in het centrum van de stad. (Unizo is een belangengroepering die beweert op te komen voor de belangen van zelfstandige ondernemers. Unizo was, paradoxaal genoeg, één van de grote pleitbezorgers van de komst van het Gouden Kalf, een conglomeraat van winkelketens. Unizo lijkt mij dan ook voor alles een lidgeld-incassobureau te zijn. En allerminst een organisatie die opkomt voor de belangen van de leden. Integendeel.)

Wat mij blijft verbazen, is dat het stadsbestuur nog altijd niet inziet dat de niet zo florissante toestand van deze stad het gevolg is van een decennialange opeenstapeling van verkeerde beslissingen. Oorzaak van die verkeerde beslissingen is dat het Kortrijk al die jaren al ontbreekt aan een samenhangende en onderbouwde langetermijnvisie. Aan een visie tout court, zelfs. Het bestuur van de stad Kortrijk wordt gekenmerkt door dagjespolitiek, ingegeven door wie op dat ogenblik het luidst roept of de anderen het best weet te overtuigen. Dàt is de werkelijke reden voor de deplorabele toestand waarin deze stad verkeert: er is geen integrale visie en geen globaal plan. Wel deelplannen  genoeg. Maar die zijn al te vaak gestoeld op uiteenlopende en zelfs tegenstrijdige ideeën.

In al die jaren was er in het beleid van deze stad wel een onbewuste constante: alles draaide altijd om staal, beton en asfalt. Nooit om mensen. ‘Omdat mensen belangrijk zijn’ is, zeker in Kortrijk, nooit iets anders dan een holle slogan geweest. Grootse constructies waren belangrijk. Uitstraling en vormgeving waren belangrijk. Mensen zijn in Kortrijk enkel belangrijk als ze consumeren. Of verkopen. Daar moet alles voor wijken.Daarom wil men bijvoorbeeld ook zo graag die jonge tweeverdieners naar de stad halen. Voor eventjes dan toch. Tot zolang ze tweeverdieners blijven. Gaan die tweeverdieners uit elkaar of worden ze te oud en zakt hun inkomen te sterk dan zijn ze eigenlijk niet welkom meer in Kortrijk.

De roep van Unizo om meer bedrijven en parking het centrum van de stad, past ook perfect in deze eenzijdig materialistische  benadering van het stadsbestuur. De ideale stad lijkt voor hen een stad vol bedrijven, winkels en geparkeerde wagens. Mensen zijn voor Unizo een noodzakelijk kwaad. Tenslotte moet er iemand die winkels openhouden, moet er iemand die bedrijven draaiende houden, moet er iemand in die winkels komen kopen en moeten al die goederen naar het centrum worden gebracht en moeten consumenten en werknemers hun wagen in de stad kwijt kunnen. Dat er in de stad ook gewoond en geleefd moet worden is voor Unizo bijkomstig. Een spijtig neveneffect. Unizo en het stadsbestuur willen met hun parkeerplannen gewoon nog meer auto’s naar het centrum van de stad zuigen.

In andere steden begint men daar langzaamaan anders over te denken. Ik heb in dat verband al eerder verwezen naar het socialistische – nou, ja – Hasselt, bijvoorbeeld. Ook in Mechelen schijnt men tegenwoordig in te zien dat een stad in de eerste plaats een plaats moet zijn om te leven en te wonen. Mechelen is de stad van liberaal Somers. Het centrum van de stad van Somers is sinds begin deze maand autoluw. Dat houdt in dat gemotoriseerde bezoekers er van 11 uur ’s morgens tot 18 uur ’s avonds een gedeelte van de binnenstad niet meer in kunnen. Het Mechels stadsbestuur heeft daartoe beslist omdat, ik citeer: “Een autoluw centrum maakt de binnenstad nog aantrekkelijker voor de Mechelaar om te wonen, voor klanten om te winkelen en voor toeristen om te bezoeken.” Het Mechels stadsbestuur steunt zich daarbij op het STOP-principe: deS’ staat voor ‘stappen’, de ‘T’ voor ‘trappen’, de ‘O’ voor ‘openbaar vervoer’ en de ‘P’ voor ‘personenwagen’. Pas als de eerste drie niet mogelijk zijn is het gebruik van de personenwagen te verantwoorden, zo vinden ze in het liberale Mechelen. In Mechelen heeft men er – anders dan in in de warme, christen-democratische stad Kortrijk – duidelijk over nagedacht. Dat was daar ook nodig omdat het stadscentrum dreigde te verstikken in het autoverkeer en bewoners de stad alsmaar meer ontvluchtten. In Kortrijk pakte men het anders aan: eerst creëerde men een autovrij winkelcentrum en toen dat op apegapen lag werd de hele binnenstad op het altaar van het Gouden Kalf aan de auto en de koopzuchtige bezoeker overgeleverd. Met de gekende gevolgen: een nijpend tekort aan parkeerruimte overdag en, zeker ’s avonds, een levenloze stad. En bewoners die deze verstikkende, ongezellige, onveilig geworden stad ontvluchten. Ach, ja, ooit heeft men halfslachtige pogingen ondernomen om het wonen boven winkels te promoten, maar daar is nooit iets van in huis gekomen. O.a. omdat mensen het niet zo leuk vinden om een halve kilometer met een bak water of bier door de stad te moeten zeulen. En omdat de handelaars van het winkelcentrum het niet zo fijn vinden om een stuk van hun winkelruimte te moeten afstaan ten voordele van de bewoners die boven wonen. En dus is heel die winkelzone verworden tot wat het nu is: een kale woestenij van gebouwen waarin niet wordt geleefd. Het mag met zo’n beleid ook geen verwondering wekken dat bepaalde vormen van criminaliteit in zo’n omgeving welig tieren. Het enige antwoord dat het stadsbestuur daarop dan weet te verzinnen is: nultolerantie. Op zich al een teken van machteloosheid, maar ook typerend voor dit beleid: het is dagjespolitiek. Vooruit kijken en inschatten wat de gevolgen van een beslissing zijn, horen er niet bij. Dat duidt zowel op onwil als op onbekwaamheid. Welke van beide het ergst is, moet de lezer maar voor zichzelf uitmaken.

Ook interessant om weten is dat men in het liberale Mechelen beweert dat ‘uit binnen- en buitenlandse voorbeelden blijkt dat de invoering van een autoluw gebied een positieve impact heeft op de lokale handel en horeca. Het aantal winkels stijgt en de leegstand loopt terug.‘ Precies die fenomenen waar ook het Kortrijks stadsbestuur zich mee geconfronteerd ziet maar totaal anders aanpakt. Niet aanpakt, eigenlijk…… Omdat het waterdragers zijn, zonder een greintje moed en creativiteit.