Archief voor Vanhee

Kris Vanhee, min of meer.

Posted in Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , on 18/10/2015 by Pär Ongeluck

Met de wervende titel ‘Busworld wil meer ruimte of trekt weg uit Kortrijk’ vestigde Kris Vanhee in Het Nieuwsblad de aandacht op de verzuchtingen van de directrice van het evenement, Mieke Glorieux (1). Ook de ondertitel schept hoge verwachtingen: ‘Hoog bezoek neemt belangrijke toeristische prijs in ontvangst.’ Het artikel zelf lezen, hoeft echt niet want je wordt er niks wijzer van. Integendeel, zelfs. Kris, die een allergie heeft voor cijfers, slaat alles door elkaar. In zijn inleiding schrijft Kris dat ‘ondanks 13.000 vierkante meter extra ruimte Kortrijk Xpo alweer te klein is voor de beurs Busworld.’ Om in het eigenlijke artikeltje dan verder te gaan met ‘De exposanten van Busworld 2015 kregen minder ruimte dan voorheen en dat zint Mieke Glorieux, directeur van de beurs, niet.4.000 vierkante meter meer dan vorige editie en toch is Kortrijk Xpo nog altijd te klein. De exposanten willen meer en we kunnen niet op hun vraag ingaan. We hebben in het verleden hetzelfde meegemaakt. De uitbreiding is er gekomen. We trekken weer aan de alarmbel.’ Als ik Kris goed begrijp dan had Busworld voor deze editie dus 4.000 of 13.000 vierkante meter meer ter beschikking en was dat minder dan voorheen. De logica van onze Kris is onnavolgbaar, zoveel is zeker. Welke die ‘belangrijke toeristische prijs’ wel mag wezen, heb je overigens ook het raden naar.

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20151013_01917348#

Advertenties

Studenten, opgelet!

Posted in De Schijnveiligheid, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , , on 26/08/2015 by Pär Ongeluck

Studenten die in alles al zijn mislukt, liever lui dan moe met hun smartphone in de hand onderuitzakken, niet gehinderd worden door enig moreel besef en een totaal gebrek aan kritisch vermogen hebben, hoeven nog niet meteen in een moeras van depressies weg te zinken. Ook voor hen is er nog hoop en misschien ligt er zelfs een lucratieve job in de plaatselijke journalistiek in het verschiet. Zeker in Kortrijk liggen er op dat vlak voor deze lieden enorme mogelijkheden voor het oprapen, gezien het nakende pensioen van het boegbeeld van de Kortrijkse journalistiek, Kris Vanhee. In ruil voor wat stompzinnig overschrijfwerk wachten hem of haar een riante vergoeding, talloze persmomenten gedrenkt in sloten alcohol en gelardeerd met ganzenleverpastei, eeuwige roem en een vooraanstaande plaats in de pikorde van de Kortrijkse diergaarde. Meesterkopiist Vanhee toonde gisteren in het Nieuwsblad (gedrukte versie, n.v.d.r.) nog eens hoe het moet en plukte schaamteloos, zonder enige bronvermelding een artikeltje over een diefstal met geweld van de website van de politiezone Vlas (1). Het artikeltje verscheen wel uitsluitend in de gedrukte versie van het Nieuwsblad waardoor ik hier geen link kan plaatsen. Maar, geen nood, de link naar het origineel werkt wel en het is tenslotte identiek aan het schrijfsel van Vanhee. In Het Laatste Nieuws sprong LSI dan toch iets creatiever om met hetzelfde gegeven, het dient gezegd (2). Vanhee gaf ‘zijn’ werkstuk de titel ‘Politie kan daders van diefstal met geweld klissen’. In Het Laatste Nieuws heette het ‘Overvallers kotstudenten opgepakt dankzij camerabeelden’. Voor een goed begrip de integrale tekst die op de website van de politie staat:

2 daders van diefstal met geweld geïdentificeerd

Op donderdagavond 20 augustus, omstreeks 23.15 uur, werden 2 kotstudenten het slachtoffer van een diefstal met geweld in de Vlamingenstraat in Kortrijk

Feiten

De 2 studenten zijn op stap wanneer ze plots aangesproken worden door twee personen die om een sigaret vragen. Wanneer ze dit weigeren, moeten beiden onder de bedreiging van een vuurwapen en een mes op de grond gaan liggen en hun GSM en portefeuille afgeven.

Wanneer er een auto de straat komt binnengereden, vluchten de twee verdachten te voet weg via de Wijngaardstraat en de tunnel Doorniksepoort richting Doorniksewijk.

Een van de twee slachtoffers kan de verdachten volgen, de andere loopt naar het commissariaat om de politie te alarmeren.

Ondertussen brengen de slachtoffers ook andere passanten op de hoogte van de feiten, één omstaander alarmeert de politie, die onmiddellijk ter plaatse komt.

Na een korte zoekactie kan uiteindelijk één dader opgepakt worden in de Minister Tacklaan. De andere dader wordt even later opgepakt in het huis van de eerste verdachte.

Onderzoek

Het onderzoek naar de juiste omstandigheden van de feiten gebeurt mede op basis van de opgenomen camerabeelden in de Wijngaardstraat en de tunnel aan de Doorniksepoort. Zo konden de vluchtweg en de identificatie van de verdachten al duidelijk bepaald worden via de camerabeelden.

Het parket van Kortrijk besliste om het snelrecht toe te passen voor beide verdachten. Zij verschijnen dus binnenkort voor de rechter die hun strafmaat zal bepalen.

De zinsnede ‘Zo konden de vluchtweg en de identificatie van de verdachten al duidelijk bepaald worden via de camerabeelden‘, staat ook in de tekst van de politie in het vet gedrukt wat de indruk wekt dat de politie hiermee het belang van de camera’s wil benadrukken. Maar zijn die wel zo belangrijk? Geen journalist die het zich afvraagt. Zeker niet in Kortrijk waar het nut van camera’s door het stadsbestuur onder leiding van Van Quickenborne tot een blind geloof verheven is.

De feiten wil ik niet betwisten. Die zijn wat ze zijn: 2 jonge mannen worden in de Vlamingstraat met wapens bedreigd en verplicht hun gsm en portefeuille te overhandigen. In de Vlamingstraat hangen geen camera’s en dus zien de dispatchers bij de politie op hun scherm ook niets gebeuren. Terwijl de slachtoffers nog op de grond liggen, komt er een wagen de Vlamingstraat ingereden, wat de overvallers verontrust en hen op de vlucht doet slaan. Een van de slachtoffers springt recht en gaat zijn overvallers achterna in de richting van het viaduct in de Doorniksestraat, waar wel camera’s hangen. Het tweede slachtoffer begeeft zich naar de politie. In het gelauwerde observatorium van de politie doet men ondertussen … niets! Op één van de talloze schermen zal de wakkere camerawatcher ten hoogste een lopende figuur opgemerkt hebben maar dat noopte de politie in ieder geval niet tot het ondernemen van enige actie. Misschien dacht de diender van wacht wel “he, onze Koen Byttebier is ook nog laat op pad vanavond!”, om zich vervolgens weer op zijn/haar breiwerk te concentreren.

Wanneer schiet de politie dan wel in actie? Pas als een gealarmeerde voorbijganger – één omstaander in het politietaaltje, hoewel er vreemd genoeg in het begin van het politieverhaal helemaal geen omstaanders waren – de politie op de hoogte brengt en hulp inroept. Het vervolg kent u: één van de overvallers wordt opgepakt in de Minister Tacklaan en de andere is naar het huis van de eerste gevlucht en heeft zich daar verschanst. Even later wordt ook hij opgepakt. De aanhoudingen hebben op zich niets, maar dan ook niets met camera’s te maken! Toch willen Van Quickenborne en de politie u laten geloven dat de camera’s tot de oplossing van de zaak hebben geleid. En in de onvoorstelbaar zwakke  en volkomen impotente pers die Kortrijk zo kenmerkt, vinden ze een ideale bondgenoot om hun boodschap te verspreiden. Ondertussen wrijft de cameralobby zich in de handen …

(1) http://www.pzvlas.be/index.php?id=173&tx_ttnews%5BbackPid%5D=32&tx_ttnews%5Btt_news%5D=3828&cHash=96cbe49ed767f40eec4251e0a4243e2b

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/overvallers-kotstudenten-opgepakt-dankzij-camerabeelden-a2434449/

Kassa-kassa voor Kris Carbon.

Posted in Persweeën., Vlugschriften with tags , , on 30/12/2014 by Pär Ongeluck

De gebraden duiven vliegen niemand in de mond en ik kan best begrijpen dat je als journalist wel eens in verlegenheid gebracht wordt omdat er niet meteen nieuws te melden valt. In de komkommertijd en zo. Echte journalisten putten dan uit een voorraadje achtergrondnieuws dat zij altijd wel ter publicatie liggen hebben. Of ze schrijven een meer beschouwend artikel over een recente gebeurtenis, bijvoorbeeld. Naast echte journalisten heb je echter ook perslui. En dat ‘lui’ mag je gerust letterlijk nemen. Het zijn de mannen (en vrouwen) die klakkeloos persmededelingen overschrijven, de parasiterende aaseters van de journalistiek, de kopiisten. ‘Klakkeloos’ betekent in hun geval zelfs niet altijd ‘foutloos’. ‘Nieuws’ is voor hen wat hen, bij voorkeur in afgewerkte vorm, voorgeschoteld wordt. Een kritische benadering of zelf nieuws opzoeken, is voor dit soort journalisten geen optie.

Wat overschrijven betreft boekte Kris Vanhee – in de wandelgangen ook wel eens Kris Carbon genoemd – de laatste weken een triest record: niet minder dan drie keer publiceerde hij hetzelfde artikel. Nu kan ik mij best inbeelden dat je met de eindejaarsdagen een extra zakcentje kunt gebruiken, maar drie keer nagenoeg hetzelfde publiceren is mij toch iets van het goede te veel. Ok, het was niet drie keer krek hetzelfde; er werd wel eens één woordje gewijzigd. Maar oordeelt u zelf maar. Het betreft het artikeltje over de Kortrijkse Wijfijzers die op zondag 21 december in het Gouden Kalf van Kortrijk strijkend geld inzamelden voor het goede doel. Zijn eerste artikel publiceerde Vanhee op 17 december (1):

Zes jonge dames ontpoppen zich zondag voor één keer tot ware huisvrouwen: de wijfijzers. Je vindt ze zondag 21 december in K in Kortrijk. Je kan er je was droppen en gaan kerstshoppen.

Op vrijdag 19 december is het dan de beurt aan Dirk Vandenberghe om de strijkende dames – vooral het goede doel, eigenlijk – te steunen (2):

Zes pittige dames die zichzelf de ‘wijfijzers’ hebben gedoopt, staan zondag van 10 tot 17 uur in de K in Kortrijk. Ze doen de strijk, terwijl jij rustig kan gaan kerstshoppen. Je betaalt 5 of 10 euro en de opbrengst gaat naar Music For Life.

Omdat het voor een goed doel is moet je al eens iets door de vingers kunnen zien. Geen kwaad woord over, dus. Op 21 december (de dag van de strijk, dus) voelde Kris zich geroepen om zijn artikeltje van de vrijdag opnieuw te publiceren (3).

Zes jonge dames ontpoppen zich voor éénmaal tot ware huisvrouwen: de wijfijzers. Vandaag zondag 21 december staan ze in K in Kortrijk. Annelies Grymonprez: ‘Drop je was met een gerust hart bij de wijfijzres en ga lekker kerstshoppen, geniet van een gratis drankje in de namiddag, of kijk toe hoe we ons met hart en ziel afbeulen voor het goede doel. De bereidwillige dames zullen je kleine en grote wasjes voor respectievelijk 5 en 10 euro strijken, maar ook grotere bedragen zijn natuurlijk meer dan welkom. Want de opbrengst gaat integraal naar Music for life.’ Alle info op de evenementpagina : https://www.facebook.com/events/628338913955355/628338917288688/?notif_t=like

Ook dat kan voor mij nog enigszins door de beugel; het goede doel maakt mij een beetje week. Vandaag, 30 december of 9 dagen na de feiten, publiceert Vanhee echter opnieuw zijn artikel over de Wijfijzers (4)! Hij schrijft:

Zes jonge dames zetten zich schrap en ontpopten zich voor een keer tot ‘wijfijzers’. Wie naar K in Kortrijk kwam, kon zijn of haar was droppen, genieten van een gratis drankje in de namiddag of toekijken hoe het zestal zich met hart en ziel afbeulde voor het goede doel. De opbrengst gaat integraal naar Music for Life. Initiatiefneemster van de actie is Annelies Grymonprez.

Dat hou je toch niet voor mogelijk! Op 30 december nog iets publiceren over een evenement dat 9 dagen daarvoor doorging en er zelfs geen nieuwe elementen aan toevoegen! Als hij nu had geschreven dat de Wijfijzers alles bij elkaar 700 euro bij elkaar gestreken hadden ten voordele van Poverello, dan had ik het nog begrepen en een oogje dichtgeknepen voor die bijna letterlijk herhalingen. Het artikel van vandaag had echter geen enkele, maar dan ook geen enkele meerwaarde. Journalistiek van het zevende knoopsgat. Waardeloze bladvulling. En soortgelijke zaken gebeuren mij – al het gejoel over een goede lokale pers ten spijt – al te vaak.

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/blkva_01434670

(2) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141218_01437108

(3) http://www.nieuwsblad.be/cnt/blkva_01440536

(4) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141229_01450871

Op de praatstoel bij Kris Vanhee: Kris Vanhee.

Posted in De Bijlage., Persweeën., Vlugschriften with tags , , on 29/12/2014 by Pär Ongeluck

Met het einde van het kalenderjaar in zicht is er geen ontsnappen meer aan: jaaroverzichten. Omdat journalisten het hele jaar door met nieuws te maken krijgen, proberen ze in Het Nieuwsblad dit jaar eens een iets andere invalshoek uit: de journalist die zichzelf interviewt over de gebeurtenissen van het voorbije jaar. Dat gaat zo:

In het parloir van een niet nader genoemd hotel zit Kris Vanhee, ontspannen achterover in de comfortabele leren zetels. Op het tafeltje voor hem een frisse Omer met een stevige schuimkraag. De deur zwaait open en wie komt daar binnen? Inderdaad: Kris Vanhee. Onze Kris springt recht en begroet de andere hartelijk.

– “Maar gaat u toch zitten, Kris! – Ik mag toch Kris zeggen, hoop ik? – Kan ik u iets te drinken offreren?”

– “Geef mij ook maar een Omer, Kris”, knipoogt Kris. “Dat gaat er altijd in”. Waarop Kris Vanhee zich met een vermoeide zucht in de zetel tegenover onze Kris laat vallen.

Onze Kris laat zich dat geen twee keer zeggen en sommeert de ober meteen om een Omer bij te zetten. “En ook nog wat nootjes!” roept hij de man in livrei nog na. Kris, die in Kortrijk en ver daarbuiten bekend staat om zijn krachtdadig optreden, steekt meteen van wal:

– “Zeg eens, Kris, wat is er jou van het voorbije jaar bijgebleven?”

Vanhee wordt een beetje overrompeld door de vraag van Kris en vervalt in een somber stilzwijgen. Gelukkig komt op dat ogenblik de ober met zijn Omer binnen. Als die buiten gehoorsafstand is, buigt Vanhee zich voorover, brengt het glas naar zijn lippen en neemt een grote slok. Met een snelle beweging van zijn tong likt hij zijn lippen schoon en steekt van wal:

– “Tja, Kris, het was mij het jaartje wel, he. En zoals jij ook wel weet zou ik wel een boek kunnen schrijven over de politieke gebeurtenissen in onze stad, maar ik vrees dat zoiets onze lezers niet echt zal weten te boeien. Wat ik mij op professioneel vlak voorts nog heel goed herinner, mijn beste Kris, is het huwelijk van onze burgemeester. Dat waren nog eens dagen, he! Heb ik zeker een week lang artikels over kunnen schrijven! Een waar hoogtepunt in mijn carrière!”

– “Jamaar, Kris. Dat kunnen we toch zo niet aan onze lezers vertellen! Kan je er niet een beetje een twist aan geven zodat die runderen het ook slikken?”

– “Ok, ok, Kris. Schrijf dan iets over pril geluk en stralen of zo en hoe schoon dat allemaal niet is. Positieve dingen. Byttebiernieuws, zeg maar. Daar houden de mensen van. Dat willen ze in deze donkere dagen in hun krant lezen.”

– “Ik brouw er wel iets van, Kris. Maak je maar geen zorgen. Was er verder nog iets, Kris, dat je van 2014 zal bijblijven?

Kris verzinkt opnieuw in een lethargisch zwijgen en zelfs een tweede, derde en vierde slok van zijn geliefde bier bezorgt hem deze keer geen inspiratie.

– “Is er jou dan echt niets méér bijgebleven, Kris?” vraagt Kris in paniek.

– “Nee, Kris, afgezien van dat politieke nieuws echt niet, Kris!” zucht Kris en het water staat hem zowaar in de ogen. Dat ontgaat ook Kris niet en bij het zien van die droevehondenblik krijgt hij plots een geniaal idee: emoties! Daar draait het toch altijd om bij onze lezers? Emoties die mensen samenbrengen!

– “Het komt wel in orde, Kris, Ik vind er wel iets op. Maar nu moet ik dringend een artikel schrijven en naar de redactie doorsturen. We zien elkaar nog wel.” Waarop Vanhee rechtveert, de rest van zijn Omer in één teug leegdrinkt en wegbeent.

zie ook: http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141223_01444914 en  http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141225_01446998

Quifje wordt journalist.

Posted in De Bijlage., De Waan van de Dag, Persweeën. with tags , , , , , on 07/12/2014 by Pär Ongeluck

Kortrijk.

van onze correspondent ter plaatse.

Volgens doorgaans goed ingelichte bron overweegt Vincent Van Quickenborne om zijn burgemeesterssjerp aan de wilgen te hangen en zich voltijds aan de journalistiek te wijden. Wij hadden een exclusief en openhartig gesprek met hem.

“Kijk, eigenlijk is dit een jongensdroom die uitkomt”, zo steekt onze burgervader van wal. “Als kind droomde ik al van ongebreidelde macht, maar de natuur en God waren mij niet zo gunstig gezind. Nu, als je, zoals ik, voorzien bent van een uitstekend stel hersenen, hoeft dat in het latere leven niet meteen een nadeel te betekenen. Ik haalde een diploma in de rechten, werd zelfs advocaat, maar dat was mij niet voldoende. Ik wilde meer, net zoals dat Luminusmannetje. Rechter, dat was iets te hoog gegrepen voor mij en het duurt ook te lang voor je iets bereikt, en dus ging ik in de politiek. Daar liggen de eisen ook een stuk lager. Ik had al heel snel door dat het in de politiek geen enkele rol speelt wat je zegt. Het voornaamste is dat je regelmatig in de media komt. Dat is echt een kolfje naar mijn hand want ik ben een man van korte sprintjes en snelle bochten. Dat moest ik als kind ook al doen om de echte jongens van mij af te schudden. Echt veel ‘fond’ heb ik ook niet, als je begrijp wat ik bedoel. Zoals jullie allemaal ongetwijfeld weten, ben ik de uitvinder van Twitter, Tumbler en nog een paar van die kortademige sociale mediaverschijnsels; ik hou – in theorie – wel van het principe van woord en wederwoord, zoals dat in de juridische en de politieke wereld gebruikelijk is, maar het mag mij ook niet te lang duren; en zolang ik het laatste woord maar heb. Dat durft in rechtszaken en in de politiek wel eens lelijk tegenvallen. Daarom mijn overstap naar de media. In de media kan en mag namelijk alles. In de rechtbank moet je pleiten en argumenten aandragen en in de politiek krijg je te maken met een vervelende oppositie die je onderuit haalt.  Nee, dan geef ik toch de voorkeur aan de media. Vooral de sociale media. Daar is het bij wijze van spreken mogelijk om in pakweg 140 karakters iemand, zonder enige vorm van proces, tot de strop te veroordelen. Dat is een heel snelle manier van recht spreken en bovendien bijzonder goedkoop. Als journalist hoef je je ook nooit te verantwoorden, mag je uit je nek kletsen, zoveel je maar wil. Het ergste dat je kan overkomen is dat je ergens in een hoekje van de krant een rechtzetting moet publiceren, maar die leest toch geen kat. Daarom lanceerde ik deze week volgend bericht:

Waarom veiligheidscamera’s verdomd nuttig zijn. Servische bende opgepakt.

“In dit ene berichtje krijgt de lezer een heel boek, een hele filosofie, gekristalliseerd in 140 karakters; ok, ik weet dat er geen eenduidig bewijs is dat veiligheidscamera’s de criminaliteitscijfers doen dalen, maar dat is het punt niet. Het punt is dat ik, samen met de lobby van cameraproducenten en -verkopers, geloof dat ze dat wel doen. Punt. Mijn kiesvee heeft geen enkele boodschap aan een genuanceerd verhaal. Ik ook niet, trouwens, want dat is te ingewikkeld en het verkoopt niet.”

“Ook mijn goeie vriend Axel Weydts leverde een niet onbelangrijke bijdrage aan het cameradebat:

Vaststelling als je naar kijkt : overgrote deel misdaden wordt opgehelderd met camerabeelden.

“Zo zie je maar: nuancering is nergens voor nodig. Zoals mijn voorganger, Stefaan De Clerck, al zei: het is allemaal perceptie. Hij had verdomme gelijk! In die feuilletons op tv worden de meeste misdaden trouwens ook opgelost aan de hand van camerabeelden, weet je.”

“In het tweede deel van mijn tweet maak ik dan meteen duidelijk wat het verdict is: bendevorming. Ok, daar is nog geen enkel bewijs voor geleverd, maar daar heeft mijn kiesvee toch geen boodschap aan. Ik ook niet, trouwens. Allemaal te ingewikkeld. Aardappelactivisten of inbrekers, het maakt niet uit. Het zijn bendes en het belangrijkste is dat die Serviërs achter tralies verdwijnen. En dat zal voor minstens zes maanden zijn.”

“Mijn overstap naar de journalistiek werd eigenlijk een beetje ingegeven door dat andere monument van de journalistiek, Kris Vanhee. Die veroordeelde enkele weken geleden nog een Let voor moord (1). Hij opende mijn ogen voor de ongebreidelde mogelijkheden die de journalistiek mij te bieden heeft. Bedankt, Kris!”

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141117_01380950

De Paal van Kris.

Posted in Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , on 04/07/2014 by Pär Ongeluck

Het zal de modale Kortrijkenaar wellicht nog niet zijn opgevallen omdat die zich doorgaans met de wagen verplaatst, maar gelukkig beschikt het Nieuwsblad met de figuur van Kris Vanhee over de immer alerte nestor van de plaatselijke journalistiek om ons gebrek aan kennis over het reilen en zeilen van onze stad bij te spijkeren. Als Kris iets schrijft is het waar en daarom – opdat ook niet-krantenlezers niet van deze informatie zouden verstoken blijven – herhalen we het hier nog eens: ‘voetgangers krijgen nieuwe signalisatie’ (1). De oude signalisatie was versleten, neem ik aan. En, geef toe, voetgangers zonder signalisatie, het is geen zicht.

Uiteraard heeft Vanhee dat allemaal niet zelf uitgevonden. O, nee. Heel ongewoon voor een journalist van zijn kaliber vermeldt hij zelfs zijn bron. Dat blijkt niemand minder dan de schepen van Mobiliteit te zijn; nee, daar vergist u zich, dat is niet de socialist Marc Lemaitre, maar de N-VA’er Rudolf Scherpereel. Of mogelijks ook Rudolphe Scherpereel, ik wil er vanaf zijn. Blijkbaar is er binnen het Kortrijkse schepencollege in alle stilte een herverdeling van bevoegdheden doorgevoerd. Of Lemaitre de omgekeerde beweging maakt – van (im)mobiliteit naar eerste schepen – is vooralsnog niet duidelijk. Zonder Kris Vanhee zouden we het echter helemaal nooit geweten hebben, zoveel is wel zeker. Het was de andere plaatselijke krantenjongens trouwens totaal ontgaan. Wat nog maar eens bewijst: uiteindelijk komt kwaliteit toch bovendrijven.

‘Er komt nieuwe bewegwijzering voor voetgangers’, doceert de nieuwbakken schepen van (im)mobiliteit in de krant van Kris. ‘Vijf afgebakende wijken krijgen elk een kleur en een symbool toegekend. Bovenop een paal staat de naam van het gebied, daaronder de verwijspijlen en daaronder de pijlen naar de bezienswaardigheden.’ Als de naam van het gebied zich bovenop die palen bevindt dan lijkt er mij toch iets loos te zijn met het ontwerp ervan; misschien handig voor steltlopers en langnekken, maar niet voor doorsnee voetgangers. Bovendien lijkt het mij ook wel wat overdreven: een naam, een kleur, verwijspijl en nog eens een pijl naar een van de vijftien (15!) bezienswaardigheden die Kortrijk rijk zou zijn. Een beetje van het goede teveel. Zeker als je ook nog eens rekening houdt met alle borden en pijlen die er nu al staan. Teveel pijlen en borden zijn gewoon contra-productief.

Ook Het Laatste Nieuws bericht over diezelfde palen waar Vanhee het over had (2). Wel iets verstaanbaarder. Misschien omdat de bron daar geen schepen is, dat is mogelijk. De HLN-bron is namelijk een ambtenaar: Eliza Bruneel, coördinator van Toerisme Kortrijk. De grote baas van toerisme Kortrijk is evenwel…. Rudolf/Rudolphe Scherpereel, de eerste schepen van de stad Kortrijk die volgens orakel Vanhee nu dus schepen van mobiliteit is. Anders dan in Het Nieuwsblad komt de lezer van Het Laatste Nieuws wel te weten in welke gebieden het centrum zal opgedeeld worden, hoeveel die palen gaan kosten (250.000 euro voor 70 palen ofte 3571 euro per paal….) en dat de stad hoopt om die kost voor het grootste gedeelte – 60% – op de rest van Vlaanderen af te wentelen. 40% of 100.000 euro zal de Kortrijkenaar dus zelf mogen ophoesten. De overige 150.000 euro mag hij meebetalen via Vlaanderen. Politici en ambtenaren vormen maar al te graag één front om de burger te belazeren. Maar dàt staat natuurlijk niet in de krant. Niet in Het Laatste Nieuws en al zeker niet in de krant van Vanhee.

(1) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20140630_01162155

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/nieuwe-bewegwijzering-met-kleuren-voor-toeristen-a1934559/

De ondraaglijke onnozelheid van online bevragingen.

Posted in Cijfers en Letters., Vlugschriften with tags , , , , , on 18/11/2013 by Pär Ongeluck

Onderzoeksjournalist Vanhee van de kwaliteitskrant Het Nieuwsblad schrijft het vandaag nog op zijn website en dus is het waar: al meer dan 1250 meningen over al dan niet gras maaien op zondag. Die wereldwijde bevraging over gras maaien op zondag kwam er in de nasleep van de GAS-discussie van 26 oktober. Een discussie die niet over de grond van de zaak ging – de toepassing van GAS of niet – maar over welke overlast aanleiding kan geven om GAS toe te passen. Inspraak à la mode de la tripartite: de Heren van de Schepping en het Schepencollege beslissen over de principiële invoering van GAS en het gepeupel mag zich uitspreken over de zwaarte van de straf.

Volgens journalist Vanhee gaven er dus al meer dan 1250 mensen, via de online bevraging van de stad Kortrijk, hun mening over dat gras maaien op zondag. Waar Vanhee dat getal vandaan heeft is – o, wonder! – niet duidelijk.  Waarschijnlijk van een ‘onverdachte bron in de buurt van het schepencollege’. In ieder geval: wat Vanhee beweert is, naar aloude gewoonte in deze stad, niet controleerbaar. En dus waardeloos.

Wie de online bevraging van de stad Kortrijk zelf heeft ingevuld, weet ook dat die heel makkelijk te manipuleren is. Met gebruik van verschillende – verzonnen – namen, heb ik verscheidene keren mijn mening gegeven. Voor en tegen. Als inwoner en als niet-inwoner. Alles kon; er stond geen enkele rem op. Die ‘meer dan 1250 meningen’ van Vanhee en zijn bron zijn voor een (relatief groot) stuk dan ook volkomen onterecht. Wat deze online bevraging vooral duidelijk maakt, is dat online bevragingen zoals die in Kortrijk worden uitgevoerd geen enkel nut hebben. Tenzij ze het Grote Gelijk van de zetelende coalitie bevestigen, waarschijnlijk.