Archief voor Van Quickenborne

Ondertussen, aan de toog van café De Blauwe Duif.

Posted in Cijfers en Letters., De Waan van de Dag, Vlugschriften with tags , , on 05/10/2015 by Pär Ongeluck

Vorige week donderdag schreef het bijzonder eerbiedwaardige dagblad ‘De Tijd’ dat we in september in Vlaanderen de sterkste afname van de werkloosheid sinds 2011 kenden(1). In café De Blauwe Duif werd dit heuglijke nieuws op gejuich onthaald. Notoir toogspringer en mooiweerpoliticus Vincent Van Quickenborne, burgemeester van de stad Kortrijk, twitterde het goeie nieuws meteen door naar zijn talloze onbekende vrienden en ook wel vijanden:

VincentVQuickenborne heeft De Tijd geretweet

De groei en de hervormingen beginnen te werken.

(1) http://www.tijd.be/politiek_economie/belgie_vlaanderen/Sterkste_afname_werkloosheid_sinds_2011.9682092-3137.art?utm_medium=twitter&utm_source=dlvr.it

Advertenties

Terzake? Ter zake, zeg!

Posted in De Waan van de Dag, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , on 01/10/2015 by Pär Ongeluck

Nieuwsdiensten en hun aanhangsels meten zich maar wat graag een air aan van degelijkheid, sérieux, diepgang, deugdelijkheid, grondigheid en dies meer. Als er dan eens wat meer aandacht wordt besteed aan de lokale politiek verwacht je van een programma als Terzake dan ook iets meer dan van, zeg maar, Vlaanderen Vakantieland. Wie dinsdag echter de uitzending van Terzake over de machtswissel in Kortrijk zag, is meteen weer een illusie armer; ook de nationale journalistiek is overduidelijk aan inflatie onderhevig. Wat we in Terzake geserveerd kregen was uiterst zwak infotainment en zo voorspelbaar dat het slaapverwekkend was; verspild gemeenschapsgeld.

Zoals te verwachten viel, kregen de twee protagonisten van de voorbije gemeenteraadsverkiezingen in Kortrijk, De Clerck en Van Quickenborne, om beurten het woord. De Clerck kan het duidelijk nog altijd niet verkroppen dat Van Quickenborne hem bij de coalitievorming buitenspel zette, zoveel is wel duidelijk. De man beseft ook nog altijd niet dat zijn partij, sinds hij verkozen is, in Kortrijk alleen maar achteruitgeboerd is. Uiteraard neemt Hij daar ook geen enkele verantwoordelijkheid voor. Hij blijft in de Hem zo typerende stijlloze stijl narcistisch doordrammen over het feit dat de CD&V de grootste partij in Kortrijk is, Hij het meeste voorkeurstemmen behaalde,  over Zijn zeven bruggen – die er eigenlijk maar zes zijn en dan nog allemaal betaald en ontworpen door Waterwegen en Zeekanaal – en al Zijn grote projecten. Waarna het, woord en wederwoordgewijs, de beurt is aan Van Quickenborne om zichzelf in de bloemetjes te zetten met de veranderingen die hij realiseert. Boring! Tussendoor krijgt de kijker nog de obligate maar nietszeggende interviewtjes met de man en vrouw in de straat in de strot geramd en tot slot informeren de journalisten van Terzake dan eens bij iemand van de lokale media. Blijkbaar hebben die VRT-journalisten niet door dat de lokale, gesubsidieerde pers helemaal niet onafhankelijk of kritisch is maar gedwee aan het handje loopt van wie het op dat ogenblik voor het zeggen heeft. Een gemiste kans om eens wat dieper in de beerput van de lokale politiek (en journalistiek) te graven. Waarom gingen ze niet eens te rade bij een min of meer bevoorrecht getuige als Nicolas Bouteca, politicoloog en Kortrijkenaar? Of bij Kortrijkwatcher Frans Lavaert? Kortrijkwatcher kent het politieke reilen en zeilen van deze stad immers al veel langer en beter dan alle journalisten samen. Een gemiste kans om een echt boeiende reportage te maken, dat in ieder geval.

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/terzake/2.41174?video=1.2456159

 

De illusionisten.

Posted in #Durftevragen, Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , , on 20/09/2015 by Pär Ongeluck

Volgens Twitterland – en dus ook het mediageile stadsbestuur van Kortrijk – was de autoloze zondag alweer een eclatant succes. Als het dan toch zo’n succes was, vraag je je toch wel af waarom niet elke zondag in Kortrijk een autoloze zondag is. Zou de holle strijdkreten ‘Kortrijk fietst’ en ‘Kortrijk klimaatstad’ toch een beetje geloofwaardiger maken. Maar zelfs voor zo’n kleine ingreep heeft dit stadsbestuur de ballen niet, maakt u zich vooral geen illusies.

Aanvulling: om te bewijzen dat hij echt geen visie op mobiliteit heeft, gooide mooiweerbeleidsmaker Van Quickenborne nog volgende tweet de ether in:

VincentVQuickenborne heeft Sven Gatz geretweet

Voorstel: telkens het zonnig weer is, organiseren we een fietszondag. Are you in?

Uiteraard doet ook de schepen van immobiliteit zijn duit in het zakje:

Deze autovrije zondag in bewijst dat je geen wagens nodig hebt om volk in de stad te krijgen.

Nou? Wie of wat houdt je tegen om dit uit breiden naar ALLE zondagen, meneer de schepen? Het succes van deze (en vroegere) autovrije zondag(en) bewijst trouwens vooral hoezeer de beleidsmensen het al die jaren verkeerd voor hadden.

Witgekalkte graven.

Posted in writers blog with tags , , , , on 17/09/2015 by Pär Ongeluck

De afgelopen weken werd het lokale nieuws overheerst door twee onderwerpen: vluchtelingen en de dreigende sluiting van de Radio 2-vestiging in Kortrijk.

De vluchtelingen gaven ons een uitgelezen kans om ons moreel blazoen wat op te poetsen en allerhande blijken van solidariteit te etaleren. Gemakshalve vergaten we wel dat die vluchtelingen voor ons pas een probleem werden op het ogenblik dat ze de Europese uiterwaarden binnendrongen en aan onze voordeur verschenen. Al die jaren voordien, toen diezelfde vluchtelingen nog in Egypte, Turkije, Libanon, Jordanië, Lybië of God weet waar nog lagen weg te rotten, konden ze hooguit op wat lauwe belangstelling van onzentwege aanspraak maken. Meer niet. We voelden ondertussen wel massaal mee – nou, ja, een heel klein beetje dan toch – met de slachtoffers van de orkaan Haiyan of de aardbeving in Nepal, maar die sukkels bleven, gelukkig voor ons, tenminste nog ginderachter. Voor de miljoenen vluchtelingen die om wat voor reden ook achterblijven in Turkije en omstreken, gebeurt nog altijd zo goed als niets. Maar nu hebben we tenminste het excuus dat ook wij vluchtelingen opvangen en kunnen we ’s avonds weer met een goed gevoel onze ogen sluiten. Ons geweten is gesust want we proberen mensen in nood te helpen. We zijn weer goed. Konden na het Griekse debacle overigens wel een opkikkertje gebruiken. Gelukkig maar dat we nu dat vluchtelingenbeekje hebben! Zij geven ons de kans om ons, tussen het shoppen door, weer wat meer mens te voelen.

Op lokaal vlak beroert vooral de sluiting van de vestiging van Radio 2 West-Vlaanderen de gemoederen. Oppositie en meerderheid zijn het er roerend over eens: Radio 2 West-Vlaanderen moet blijven. In Kortrijk! Vooral de houding van de anti-overheidspartijen is in deze heel erg dubbelzinnig. Neem draaiorgel Van Quickenborne: is altijd de eerste om te loeien dat de overheid moet ontvet worden, dat er te veel ambtenaren zijn, dat het overheidsapparaat slecht bestuurd wordt en te veel kost, dat privatisering het wondermiddel tegen alle kwalen is, enzovoort. Als de rode VRT-bonzen dan eindelijk in het gareel lopen en doen wat hij van hen verlangt – markteconomisch denken en een besparingsplan voorleggen waarbij de meest verlieslatende afdelingen overboord worden gekieperd – is het wéér niet goed. Dan moet Radio 2 West-Vlaanderen plots wél blijven bestaan. En in Kortrijk in een veel te duur en inefficiënt gebouw blijven. Aldus Van Quickenborne. Tja, van enige beginselvastheid kan je de man zeker niet beschuldigen. Voor een goed begrip: dat geldt evenzeer voor de politici van de andere strekkingen en gezindten.

Maar waarom willen al onze politici nu plots dat die lokale afsplitsingen van Radio 2 toch blijven bestaan? Heel eenvoudig: plat opportunisme en populisme. Stel je even voor dat Van Quickenborne zou gezegd hebben dat hij het een verstandige beslissing vindt om Radio 2 te saneren – iets waar hij fundamenteel voorstander van is – dan zou hij de luisteraars van Radio 2 tegen zich in het harnas jagen. Een nachtmerrie voor iedere politicus. En dus is hij binnenskamers, op ideologisch gronden, heel erg voor en in de publieke sfeer, om electorale en populistische gronden, heel erg tegen. Zo werkt het politieke systeem nu eenmaal: al naargelang het publiek vertelt de politicus een andere waarheid.

Overigens valt er veel te zeggen voor een rationalisering van die regionale omroepen van Radio 2. De verzamelde provinciegouverneurs zien regionaal nieuws brengen als een duidelijke taak van de VRT.  Het belang van regionaal nieuws –mensen informeren over wat er reilt en zeilt in hun buurt en in hun vertrouwde wereld-  is nauwelijks te onderschatten. Regioberichtgeving zorgt voor verbondenheid en is gemeenschapsvormend: het versterkt de betrokkenheid van de burger bij hun gemeenschap, bij hun buurt of wijk, gemeente of stad, regio of provincie. Met een uitgebalanceerde mix tussen nationaal en internationaal nieuws, en regionaal en lokale berichtgeving krijgt de burger een evenwichtige en volledige kijk op de wereld (1). Maar wat is de realiteit? Even surfen naar http://www.radio2.be/regio/west-vlaanderen en je weet het meteen: Een uitje dat er vlot ingaat, Lekker Westhoeks, Waregem Koerse feesten en Kom fietsend genieten. Dàt bedoelen ze dus met die dure woorden als verbondenheid, gemeenschapsvorming, betrokkenheid! Bij de oudere berichten vind je o.a. nog: Hoe overleef ik de middelbare school, Grensgeval Irene, Nieuw viersterrenhotel in Brugge, Yves Leterme kon evengoed een Waal zijn, Goedkope bouwgrond trekt aan en Club Brugge in het nieuw. Met andere woorden: dezelfde fait divers en onnieuws die je ook op de regionale bladzijden van de kranten vindt. Bijzonder boeiend allemaal. Geen enkele kritische opmerking, geen uitdieping, niets. Wat de kranten betreft de prijs van het papier waarop het gedrukt niet eens waard. En zo’n rommel moet volgens van Quickenborne, Decaluwé en anderen dus behouden blijven? Nee, bedankt! Decaluwé meent trouwens nog te mogen opmerken dat er op de verkeerde plaats bespaard wordt en geeft – volkomen terecht – een sneer in de richting van het establishment van de VRT: “Ik heb de directie en het middenkader de jongste jaren niet zien krimpen”. Komt dus uit de mond van een man die zelf een uiterst lucratief postje bekleedt aan het hoofd een zo goed als overbodig bestuursniveau …

(1) http://gouverneurwest-vlaanderen.be/blogs/carl-decaluw%C3%A9-2?page=2

 

Zone 30: een vals gevoel van veiligheid.

Posted in De Schijnveiligheid, De Waan van de Dag, Persweeën., Verkeer(d), Vlugschriften, writers blog with tags , , , , , on 01/09/2015 by Pär Ongeluck

Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen: omdat het electoraal interessant is, verschuift de focus van het politieke leven bij het begin van het schooljaar heel even naar de verkeersveiligheid. Dat is in Kortrijk niet anders. En dus trommelden burgemeester van Quickenborne en zijn hulpje, schepen van Immobiliteit, Axel Weydts, gisteren de pers bijeen om hun beleid in de verf te zetten (1) en (2). Om zichzelf een aura van degelijkheid aan te meten, stofferen beide heerschappen hun acties ook graag met cijfermateriaal. Voor een kritische benadering van de geserveerde cijfers door een van de journalisten hoeven ze niet te vrezen. Het is genoegzaam bekend dat de pers in Kortrijk zich nooit vragen stelt bij cijfers die door de plaatselijke autoriteiten worden opgedist. Of dat uit pure gemakzucht, onkunde of kwaadwilligheid gebeurt, is niet duidelijk. Overigens zijn de artikels in beide kranten vooral overschrijfwerk van de persnota die de politiezone Vlas zelf verspreidde (3).

Van Quickenborne en Weydts vertrekken van de vaststelling dat Kortrijk op het gebied van verkeersveiligheid de meest onveilige stad van Vlaanderen is. Dat is een waarheid als een koe en was tien jaar geleden zo en is nu niet anders. Er is wel enige verbetering merkbaar, maar dat geldt voor alle centrumsteden, Genk uitgezonderd. Het is trouwens een trend die zich in heel Vlaanderen doorzet.

Daarna maken Van Quickenborne en Weydts een sprong naar snelheidscontroles in de zone 30. Want dat is wat zij (meer) willen doen om de verkeersveiligheid te bevorderen: meer controleren op snelheid. Meer sensibiliseren ook. Weydts maakt zich sterk dat slechts 10% van de chauffeurs zich in een zone 30 aan de snelheidslimiet houdt. Dat heeft hij uit een studie van het BIVV. Weydts illustreert zijn stelling met een controle die de politie vorige week in de Blekerstraat en de Rijselstraat uitvoerde. In de Blekerstraat reden 91 van de 158 gecontroleerde voertuigen te snel, in de Rijselstraat 37 van de 352 wagens. Volgens de journalist van Het Laatste Nieuws ‘staaft dat de reactie van Weydts’ want die ’91 ofwel 70%’ en ’37 of 10,5%’ reed te snel. Misschien moet er aan die journalisten (en Weydts) eens een masterclass procentberekening worden gegeven want 91 van 158 is iets meer dan 57%. Geen 70% en al zeker geen 90%, zoals Weydts beweert.

Om te bewijzen dat ze van het interpreteren van statistische gegevens helemaal geen kaas hebben gegeten, meent het simplistisch verbond Weydts-Van Quickenborne dan een oorzakelijk verband te kunnen vaststellen tussen snelheidscontroles en veiligheid. Dat is je reinste, populistische onzin! Politieke prietpraat van het laagste allooi. Ik wil niet betwisten dat er een verband is tussen snelheid en ongevallen, begrijp mij niet verkeerd. Maar de veiligheid verhogen door meer snelheidscontroles uit te voeren is klinkklare onzin, een schoolvoorbeeld van onzindelijk denken. Het enige wat je door meer snelheidscontroles bereikt, is dat je de indruk wekt dat je iets aan het probleem wil doen. Maar misschien is het onze heren politici ook enkel daar om te doen: de indruk wekken van actie te ondernemen. Dat is veel makkelijker en goedkoper dan werkelijk iets doen. Het is schoneschijnpolitiek. Ter illustratie enkele cijfers:

In 2011 werden er in Kortrijk 11034 vaststellingen van overdreven snelheid gedaan (bron: politiezone Vlas). In datzelfde jaar gebeurden er in Kortrijk 1296 ongevallen. In 2014 werden 19128 snelheidsduivels betrapt; toch gebeurden er nog 1098 ongevallen. Omdat Weydts en Van Quickenborne het echter vooral hebben over snelheidscontroles en veiligheid in de zone 30, nog even de cijfers voor de grootste zone 30 in deze stad, het centrum van Kortrijk. In 2011 werden amper 9 automobilisten geflitst in het centrum van de stad. In 2011 noteerden we daar 256 ongevallen. In 2014 werden er tussen januari en juni 40 rijders geklist op overdreven snelheid en gebeurden er … 257 ongevallen. Niettegenstaande een forse toename van het aantal controles op overdreven snelheid in de zone 30 daalde het aantal ongevallen in het centrum van Kortrijk dus niet. Dit laat vermoeden dat de ongevallen in het centrum van Kortrijk waarschijnlijk niet in hoofdzaak te wijten zijn aan overdreven snelheid, maar andere oorzaken kennen. Oorzaken die misschien infrastructureel zijn. Oplossingen daarvoor zoeken (en vinden) is dan ook veel moeilijker, duurder, ingrijpender en vooral minder simplistisch dan het opdrijven van het aantal snelheidscontroles. Maar daar was het Van Quickenborne en Weydts ook niet om te doen, zoveel is nu voor iedereen wel duidelijk. Uitgenomen voor de persjongens, uiteraard.

Van alle maatregelen die de stadscoalitie had kunnen nemen om de verkeersveiligheid te verhogen, kiest ze er niet alleen de makkelijkste maar ook de meest repressieve uit: controle. De preventie beperkt zich tot wat lauwe sensibilisering, aankondigingsborden en brieven. Van structurele maatregelen zoals herinrichting van de rijweg waardoor men automatisch snelheid gaat minderen, veilige fietspaden en verkeersremmers is geen sprake. Dat is tekenend voor het onmachtige beleid van deze stadscoalitie, die het accent op repressie legt. Omdat Kortrijk Spreekt, wellicht.

(1) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/geen-excuses-meer-in-zone-30-a2441063/

(2) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20150831_01842382

(3) http://www.pzvlas.be/fileadmin/MEDIA/website/documenten/nieuwsberichten/20150831_-_persnota_campagne_zone_30.pdf

Studenten, opgelet!

Posted in De Schijnveiligheid, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , , on 26/08/2015 by Pär Ongeluck

Studenten die in alles al zijn mislukt, liever lui dan moe met hun smartphone in de hand onderuitzakken, niet gehinderd worden door enig moreel besef en een totaal gebrek aan kritisch vermogen hebben, hoeven nog niet meteen in een moeras van depressies weg te zinken. Ook voor hen is er nog hoop en misschien ligt er zelfs een lucratieve job in de plaatselijke journalistiek in het verschiet. Zeker in Kortrijk liggen er op dat vlak voor deze lieden enorme mogelijkheden voor het oprapen, gezien het nakende pensioen van het boegbeeld van de Kortrijkse journalistiek, Kris Vanhee. In ruil voor wat stompzinnig overschrijfwerk wachten hem of haar een riante vergoeding, talloze persmomenten gedrenkt in sloten alcohol en gelardeerd met ganzenleverpastei, eeuwige roem en een vooraanstaande plaats in de pikorde van de Kortrijkse diergaarde. Meesterkopiist Vanhee toonde gisteren in het Nieuwsblad (gedrukte versie, n.v.d.r.) nog eens hoe het moet en plukte schaamteloos, zonder enige bronvermelding een artikeltje over een diefstal met geweld van de website van de politiezone Vlas (1). Het artikeltje verscheen wel uitsluitend in de gedrukte versie van het Nieuwsblad waardoor ik hier geen link kan plaatsen. Maar, geen nood, de link naar het origineel werkt wel en het is tenslotte identiek aan het schrijfsel van Vanhee. In Het Laatste Nieuws sprong LSI dan toch iets creatiever om met hetzelfde gegeven, het dient gezegd (2). Vanhee gaf ‘zijn’ werkstuk de titel ‘Politie kan daders van diefstal met geweld klissen’. In Het Laatste Nieuws heette het ‘Overvallers kotstudenten opgepakt dankzij camerabeelden’. Voor een goed begrip de integrale tekst die op de website van de politie staat:

2 daders van diefstal met geweld geïdentificeerd

Op donderdagavond 20 augustus, omstreeks 23.15 uur, werden 2 kotstudenten het slachtoffer van een diefstal met geweld in de Vlamingenstraat in Kortrijk

Feiten

De 2 studenten zijn op stap wanneer ze plots aangesproken worden door twee personen die om een sigaret vragen. Wanneer ze dit weigeren, moeten beiden onder de bedreiging van een vuurwapen en een mes op de grond gaan liggen en hun GSM en portefeuille afgeven.

Wanneer er een auto de straat komt binnengereden, vluchten de twee verdachten te voet weg via de Wijngaardstraat en de tunnel Doorniksepoort richting Doorniksewijk.

Een van de twee slachtoffers kan de verdachten volgen, de andere loopt naar het commissariaat om de politie te alarmeren.

Ondertussen brengen de slachtoffers ook andere passanten op de hoogte van de feiten, één omstaander alarmeert de politie, die onmiddellijk ter plaatse komt.

Na een korte zoekactie kan uiteindelijk één dader opgepakt worden in de Minister Tacklaan. De andere dader wordt even later opgepakt in het huis van de eerste verdachte.

Onderzoek

Het onderzoek naar de juiste omstandigheden van de feiten gebeurt mede op basis van de opgenomen camerabeelden in de Wijngaardstraat en de tunnel aan de Doorniksepoort. Zo konden de vluchtweg en de identificatie van de verdachten al duidelijk bepaald worden via de camerabeelden.

Het parket van Kortrijk besliste om het snelrecht toe te passen voor beide verdachten. Zij verschijnen dus binnenkort voor de rechter die hun strafmaat zal bepalen.

De zinsnede ‘Zo konden de vluchtweg en de identificatie van de verdachten al duidelijk bepaald worden via de camerabeelden‘, staat ook in de tekst van de politie in het vet gedrukt wat de indruk wekt dat de politie hiermee het belang van de camera’s wil benadrukken. Maar zijn die wel zo belangrijk? Geen journalist die het zich afvraagt. Zeker niet in Kortrijk waar het nut van camera’s door het stadsbestuur onder leiding van Van Quickenborne tot een blind geloof verheven is.

De feiten wil ik niet betwisten. Die zijn wat ze zijn: 2 jonge mannen worden in de Vlamingstraat met wapens bedreigd en verplicht hun gsm en portefeuille te overhandigen. In de Vlamingstraat hangen geen camera’s en dus zien de dispatchers bij de politie op hun scherm ook niets gebeuren. Terwijl de slachtoffers nog op de grond liggen, komt er een wagen de Vlamingstraat ingereden, wat de overvallers verontrust en hen op de vlucht doet slaan. Een van de slachtoffers springt recht en gaat zijn overvallers achterna in de richting van het viaduct in de Doorniksestraat, waar wel camera’s hangen. Het tweede slachtoffer begeeft zich naar de politie. In het gelauwerde observatorium van de politie doet men ondertussen … niets! Op één van de talloze schermen zal de wakkere camerawatcher ten hoogste een lopende figuur opgemerkt hebben maar dat noopte de politie in ieder geval niet tot het ondernemen van enige actie. Misschien dacht de diender van wacht wel “he, onze Koen Byttebier is ook nog laat op pad vanavond!”, om zich vervolgens weer op zijn/haar breiwerk te concentreren.

Wanneer schiet de politie dan wel in actie? Pas als een gealarmeerde voorbijganger – één omstaander in het politietaaltje, hoewel er vreemd genoeg in het begin van het politieverhaal helemaal geen omstaanders waren – de politie op de hoogte brengt en hulp inroept. Het vervolg kent u: één van de overvallers wordt opgepakt in de Minister Tacklaan en de andere is naar het huis van de eerste gevlucht en heeft zich daar verschanst. Even later wordt ook hij opgepakt. De aanhoudingen hebben op zich niets, maar dan ook niets met camera’s te maken! Toch willen Van Quickenborne en de politie u laten geloven dat de camera’s tot de oplossing van de zaak hebben geleid. En in de onvoorstelbaar zwakke  en volkomen impotente pers die Kortrijk zo kenmerkt, vinden ze een ideale bondgenoot om hun boodschap te verspreiden. Ondertussen wrijft de cameralobby zich in de handen …

(1) http://www.pzvlas.be/index.php?id=173&tx_ttnews%5BbackPid%5D=32&tx_ttnews%5Btt_news%5D=3828&cHash=96cbe49ed767f40eec4251e0a4243e2b

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/overvallers-kotstudenten-opgepakt-dankzij-camerabeelden-a2434449/

Kortrijk: toeristisch centrum zonder toeristen.

Posted in Het Gouden Kalf, Vlugschriften, writers blog with tags , , , , , , , on 10/08/2015 by Pär Ongeluck

Vincent Van Quickenborne merkte – volkomen terecht, het dient gezegd – op 27 januari 2000 in de Senaat nog op dat in verband met de erkenning als toeristisch centrum ‘de administratie naast de wettelijke criteria blijkbaar ook economische criteria hanteert. Zo is er het voorbeeld van Aarlen en ook van de Meense wijk “De Barakken” waar op zondag de Fransen komen winkelen. De administratie geeft een te ruime interpretatie van het begrip toerisme, waarmee ze haar boekje te buiten gaat’ (1). Het weerhield hem er 14 jaar later toch niet van om – zonder het advies van de belanghebbende partijen af te wachten – Kortrijk als toeristisch centrum te laten of doen erkennen. In 2000 betoogde hij nog vol vuur dat de administratie een te ruime interpretatie geeft aan het begrip toerisme, zoveel jaar later heeft windvaan Van Quickenborne zijn kar volledig gekeerd en vindt hij de economische argumenten veel zwaarder wegend dan de toeristische. Het kan verkeren. Zeker als je Van Quickenborne heet.

Eén van de voorwaarden om erkend te worden als toeristisch centrum is dat de aanvrager moet kunnen aantonen aantonen aan dat er tijdens het hoogseizoen een stijging is in de inkomsten of omzet van de kleinhandelszaken tengevolge van de toestroom van toeristen. In dat verband is een artikeltje in Het Laatste Nieuws erg verhelderend (2). In HLN laat de shoppingmanager van het Gouden Kalf, Dominique Desmeytere, weten dat grote winkels openhouden op een zondag in de zwakste periode van het jaar, dat is onhaalbaar. Dat brengt niets op, want je moet personeel betalen. Er gaan ook niet veel kleinhandelszaken in de winkelstraten rond K openen. Dat was ook al zo op vorige koopzondagen.” Een andere voorvechter van de erkenning als toeristisch centrum, schepen Byttebier, hield zijn deuren ook al dicht: “Dat is moeilijk te organiseren in het verlof. Maar het kan eventueel wel goed zijn voor modezaken.” Als ik het allemaal goed begrijp dan zeggen de adepten van de erkenning van Kortrijk als toeristisch centrum eigenlijk: tijdens het hoogseizoen is er in Kortrijk een daling in de inkomsten of omzet van de kleinhandelszaken wegens een gebrek aan toeristen … Enige beginselvastheid en kennis van zaken kan je de heren alvast niet verwijten. Waarom zij de aanvraag tot erkenning als toeristisch centrum dan wel lanceerden, blijft een raadsel. Alhoewel …

De reactie van Unizo, een zelfverklaarde behartiger van de belangen van zelfstandigen, spreekt ook boekdelen. Voorzitter Luk Dupont blaat: “We moeten dringend samenzitten over die koopzondagen. Het moet beter voorbereid worden. Er is rond deze koopzondag niét gecommuniceerd, onbegrijpelijk. Er zal amper tien procent van de winkels open zijn, want veel handelaars zijn met verlof. Een koopzondag midden het verlof organiseren, doe je niet. Dit is slechte reclame voor onze stad.” Onze zelfstandigen zijn blijkbaar niet erg zelfstandig want de Unizogers verwachten dat overheid (in dit geval de stedelijke overheid) organiseert en communiceert – lees: vooral betaalt – rond de koopzondagen; zelfstandigen zitten gewoon te wachten tot de rijpe appels hen in de schoot vallen. Unizo snapt duidelijk niet dat de erkenning als toeristisch centrum inhoudt dat de kleinhandelszaken de mogelijkheid hebben om op zondag open te zijn. Het is geen verplichting. En de stad heeft van bij het begin duidelijk gesteld dat de eerste zondag van de maand tot koopzondag werd gebombardeerd. Als Unizo vindt dat er in augustus geen koopzondag moet georganiseerd worden dan had men dat ook van in het begin kunnen zeggen. Dan maakt het stadsbestuur eens een zeldzaam consequente keuze en wéér is het niet goed! Schepen Rudolphe Scherpereel heeft dan ook overschot van gelijk als hij stelt dat “er elke eerste zondag van de maand een koopzondag is en we proberen uitzonderingen te vermijden. Anders wordt het verwarrend. Het zal misschien niet de beste koopzondag zijn. Maar wie opent, kan wel een goeie omzet draaien.” Waarmee ik het bestaan van die koopzondagen en de erkenning als toeristisch centrum zeker niet toejuich. Integendeel.

(1) http://www.senate.be/www/?MIval=/consulteren/publicatie2&BLOKNR=26&COLL=H&LEG=2&NR=25&SUF=&VOLGNR=&LANG=fr

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/koopzondag-zonder-winkels-a2409640/