Archief voor Van Quickenborne

Geen minuut stilte

Posted in De Waan van de Dag, Vlugschriften, writers blog with tags , , , on 23/07/2016 by Pär Ongeluck

In tegenstelling tot na de aanslag in Nice, vond OpenVLD’er Van Quickenborne – noch een van die andere weldenkende politici – het de moeite niet om een minuut zijn klep te houden voor de slachtoffers van de aanslagen in Bagdad, Istanbul, Mukalla, München, Würzburg en Kaboel. Ook de talloze slachtoffers van het Turks staatsterrorisme zijn hem geen minuut stilte waard.

Aanvulling: Van Quickenborne werd door onze correspondent ter plaatse in het gezelschap van Guy Verhofstadt, Bart Somers en Willem-Frederik Schiltz op het Taksimplein in Istanbul gesignaleerd, alwaar zij – in navolging van hun actie op het Maidanplein in Kiev – de Europese revolutie tegen Erdogan orkestreerden. Of misschien zijn ze gewoon Pokémons aan het vangen.

Advertenties

Het korte lontje van Vincent.

Posted in Brood en spelen, Vlugschriften, writers blog with tags , , on 24/12/2015 by Pär Ongeluck

Feestvuurwerk is altijd al een klassieker geweest rond Kerstmis en Nieuwjaar. De schitterende kleuren en feestelijke knallen zijn een mooie manier om de komst van het nieuwe jaar in te luiden.

De voorbije jaren moest je voor het gebruik van vuurwerk echter eerst een toestemming van de stad verkrijgen. Dit zorgde ongewild voor heel wat administratieve rompslomp bij het aftellen van de dagen naar oudejaar. (1)

Feestvuurwerk is, anders dan men op de website van de stad Kortrijk beweert, in onze contreien helemaal geen traditie! Het is pas sedert een jaar of tien, vijftien dat dit idiote en onverantwoorde kuddegedrag uit Nederland alhier wordt nageaapt. Die ‘schitterende kleuren’ zijn misschien wel mooi maar voor sommige mensen is het toch hevig schrikken. Voor automobilisten is het zelfs ronduit gevaarlijk als zo’n lichtend spektakel zich in hun blikveld ontvouwt. En tegen die ‘feestelijke knallen’ kan je je al helemaal niet wapenen. Zeker kinderen niet. Over de invloed op dieren heb ik het hier nu even niet.

De motivering voor de liberalisering van het vuurwerk is zo mogelijk nog idioter en onsamenhangender dan Van Quickenborne zelf: omwille van de administratieve overlast die de aanvraag voor vuurwerk met zich meebracht, wordt het nu gewoon toegestaan. Zonder voorafgaandelijke toelating. Dat is een ordinaire leugen. Tot nu was zelf vuurwerk afsteken gewoon verboden. Punt. Je kon er als particulier niet eens een aanvraag voor doen. Aan het stadhuis zijn ook nooit wachtrijen geweest van mensen die een aanvraag wilden indienen om vuurwerk af te steken. Omdat men maar al te goed wist dat het verboden was. Het werd wel getolereerd. En dat was een totaal verkeerd signaal.

Als het om snelheid of alcohol in het verkeer gaat, prediken Vincent Van Quickenborne en zijn buddy’s van het schepencollege voor nultolerantie en repressieve maatregelen. Plassen in het openbaar levert een gemeentelijke administratieve sanctie op. Parkeren waar het niet mag eveneens. Asociaal gedrag gedoogt baljuw Van Quickenborne in zijn stad niet. Maar als het om vuurwerk afsteken gaat – vuurwerk combineert geluidsoverlast met visuele vervuiling – knijpt de man wel een oogje dicht, stelt dit stadsbestuur zich zelfs uiterst tolerant op. Meer zelfs: het maakt het via een gemeentelijk reglement mogelijk dat de burgers van deze stad zichzelf ernstig verwonden. Stimuleert het zelfs. Begrijpe wie kan. Dat er ieder jaar dankzij die o, zo leuke ‘traditie’ van Van Quickenborne zwaar gewonden vallen, daar maalt deze hypocriet niet om. De rapporten van veiligheid.nl spreken in dat verband nochtans boekdelen (2). Plezier gaat voor feestvarken Van Quickenborne echter boven alles. Hij is wel de laatste om zijn potentiële kiezers voor het hoofd te stoten. Dat de vader van Van Quickenborne arts is, maakt het alleen maar cynischer. Zou Van Quickenborne – of eender wie van de gemeenteraad die dit nieuwe reglement goedkeurde – enige verantwoordelijkheid willen opnemen als er straks iets vreselijk misloopt met dat vuurwerk? Ik denk, nee, ik weet wel zeker van niet. En nu maar hopen dat alles goed verloopt.

(1) http://www.kortrijk.be/winterinkortrijk/nieuws/nieuwe-regels-voor-feestvuurwerk

(2) https://www.veiligheid.nl/organisatie/over-veiligheidnl/publicaties

Kortrijk, Texas.

Posted in De Waan van de Dag, writers blog with tags , , , , , on 07/12/2015 by Pär Ongeluck

Kortrijk wordt niet voor niets het Texas of de Far West van Vlaanderen genoemd. Ter illustratie het recente, schandalige politieoptreden tegenover kinderen en het cynisme waarmee zowel de commissaris als de burgemeester dat optreden vergoelijken, of het oorverdovende en daarom ook bijzonder laffe en verontrustende stilzwijgen waarin de stadscoalitiepartners zich hullen in verband met diezelfde zaak. De 150.00 euro die de stad Kortrijk vangt om radicalisering te bestrijden, krijgt zo meteen wel een concrete, heel nuttige invulling: de (her)opvoeding van wat flikken en de voltallige stadscoalitie. Nieuw is dat soort gedrag evenwel niet. De wetteloosheid viert hier bij wijze van spreken al eeuwen hoogtij en de democratische rechtsstaat ligt op apegapen: gasboetes – een heel discutabele erfenis van de vorige coalitie – die met al te veel graagte door het huidige stadsbestuur nog verder werden uitgebreid; Parko, het autonoom gemeentebedrijf dat jarenlang niet eens een wettelijke basis had om de adressen van de eigenaars van voertuigen op te vragen maar zich, met medeweten van het stadsbestuur, niet te beroerd voelde om, desnoods via de rechtbank, uw geld te innen; bewakingscamera’s die geplaatst werden zonder voorafgaandelijke aangifte bij de privacycommissie; de shop&go sensoren die geen enkele juridische basis hebben, en zo zouden we nog een poosje kunnen doorgaan.

Twee andere inbreuken op de privacywetgeving, waar de oppositie en uiteraard ook de pers achteloos aan voorbijgingen:

Op de nieuwste betaalparking – Parking Haven – introduceerde schepen van immobiliteit Weydts camera’s met nummerplaatherkenning. Hiermee zouden de houders van een abonnement de parking zonder problemen vlotter kunnen in- en uitrijden. Weydts noemt het een experiment dat hij later ook wil uitbreiden naar de andere betaalparkings. Je kunt je de vraag stellen of het wel nodig is om in tijden van besparingen in ongetwijfeld dure speelgoedjes te investeren. Parko en Weydts vinden van wel. Het is mij niet duidelijk waar de eventuele winst zit, maar dat zal waarschijnlijk wel aan mij liggen. Veel fundamenteler is de vraag of zo’n camera’s met nummerplaatherkenning wel op die manier mogen gebruikt worden. Parko heeft de camera’s in ieder geval niet bij de Privacycommissie gemeld en beschikt dus ook niet over een toelating om ze te gebruiken. Weydts en consoorten vinden dat niet nodig, voelen zich boven de wet verheven. Het is overigens niet de eerste keer dat de stad Kortrijk op dat vlak blundert. Integendeel! Het lijkt wel deel uit e maken van het Kortrijks bestuurs-DNA. Met al die juristen die de stadsdiensten en het stadsbestuur bevolken, kan je moeilijk van dwaasheid spreken. Het moet dus wel slechte wil zijn. Een andere mogelijkheid is er niet.

In de stadskrant van vorige maand viel dan weer volgend berichtje te lezen: ‘Sinds kort brengt De Streekkrant een wekelijks verslag uit van de geboorten, huwelijken en overlijdens in Kortrijk. Dat gebeurt op basis van gegevens die het stadsbestuur verstrekt. Het is echter wel zo dat iedereen de publicatie van gegevens over zichzelf kan verhinderen door een seintje te geven aan het stadsbestuur’. In feite is die heel eenvoudig en duidelijk: de privacy is in beginsel heilig en enkel in welbepaalde, bij wet omschreven gevallen, kan daarvan worden afgeweken. Artikel 6 van het Koninklijk besluit betreffende het verkrijgen van informatie uit de bevolkingsregisters en uit het vreemdelingenregister van 16 juli 1992 laat in dit verband niets aan de verbeelding over: geen enkele lijst van personen ingeschreven in de registers mag aan derden worden verstrekt. Omwille van de goede verstandhouding met de pers – vriendjespolitiek, dus; een andere naam is hier niet voor – draaien Van Quickenborne en zijn trawanten de zaken totaal ten onrechte om en vegen zij de vloer aan met de wet op de privacy: als je niet wil dat je naam in De Streekkrant verschijnt, kan je daar bij het stadsbestuur tegen protesteren. Van Quickenborne en co gedragen zich steeds meer als de verlicht despoot die hen voorafging. ‘Macht corrumpeert’, schreef Lord Acton in 1887. Zijn vaststelling heeft nog niets aan waarde ingeboet.

Vlaamse kneuterigheid en Berufsverbot in Kortrijk.

Posted in De Waan van de Dag, Vlugschriften with tags , , , , , on 04/11/2015 by Pär Ongeluck

Van Quickenborne is al van alles geweest, maar de laatste keer dat we zijn doopceel lichtten, noemde hij zichzelf ‘liberaal’. In die hoedanigheid werd hij zelfs minister van pensioenen. Voordien was hij ook al staatssecretaris van administratieve vereenvoudiging. Omdat administratie voor veel bedrijven niets meer dan overlast is, moet die tot een minimum beperkt worden, luidt zijn mantra. We moeten streven naar het minimum minimorum, zoals dat heet in de Vlaamsminnende middens, die Van Quickenborne in een donkerbruin verleden nog aan de borst laafden. In het kader van die administratieve versimpeling komt er in Kortrijk een nieuw taxireglement dat meer voorwaarden aan zowel bedrijven als chauffeurs oplegt. Dat taxireglement werd in juni 2014 al eens aangekondigd (1) en de bedoeling is dat het vanaf 1 januari 2016 van kracht wordt. Een week of twee geleden stond dat toch zo in de kranten Het Nieuwsblad (2) en Het Laatste Nieuws (3) te lezen. In 2014 maakte ik al enkele opmerkingen bij dat nieuwe politiereglement voor taxi’s (4). Enkele dieptepunten:

Om in Kortrijk een vergunning te krijgen moeten taxichauffeurs slagen voor een door de stad georganiseerd taalexamen. Nee, ze moeten niet bewijzen dat ze andere talen dan het Nederlands machtig zijn, wel dat ze voldoende kennis van het Nederlands hebben. Of dat wettelijk is, durf ik te betwijfelen. Het stadsbestuur mag bijkomende eisen stellen aan taxibedrijven en -chauffeurs maar het is niet aan het stadsbestuur om te beslissen over de talenkennis van de werknemer, maar aan de werkgever. Als de werkgever vindt dat het niet nodig is dat een werknemer Nederlands spreekt dan is dat zijn zaak. Niet die van het stadsbestuur. Niet verwonderd zijn dus als de provinciegouverneur het Kortrijkse stadsbestuur straks dat vlak terugfluit. Het stadsbestuur mengt zich met dat taalexamen op een ontoelaatbare wijze in de relatie werkgever-werknemer. Het typeert voor alles wel de Vlaamse kneuterigheid van dit stadsbestuur, legaal of niet. De taxichauffeur is de enige werknemer in Kortrijk die een taalexamen, georganiseerd door de stad, moet afleggen. Van een Uberchauffeur, gezinshelpster, poetsvrouw, vuilnisophaler, tuinman, apotheker of verkoopster verwacht men dat allemaal niet. Waarom dan wel van een taxichauffeur? Omdat hij de eerste persoon is waarmee hij in Kortrijk in aanraking komt en aldus een soort visitekaartje voor de stad vormt? Larie! Voor veel mensen is een verkoper/verkoopster, kelner/kelnerin het eerste menselijk contact in koopstad Kortrijk. Zullen die in de toekomst dan ook eerst een taalexamen moeten afleggen voor ze een arbeidscontract mogen ondertekenen? Het Nederlands van de Kortrijkse gezagsdragers is trouwens ook verre van onberispelijk; toch mogen zij hun functie blijven uitoefenen.

De taxichauffeurs moeten ook – weeral via een examen van het stadsbestuur – bewijzen dat ze de toeristische trekpleisters van Kortrijk kennen. Alle drie! Kijk, van een taxichauffeur verwacht ik dat hij of zij mij van A naar B brengt. Geleuter over toeristische bezienswaardigheden hoef ik niet. Ik heb liever dat de chauffeur mij met rust laat en zijn aandacht op de weg houdt. Je maakt voor een toeristische rondrit door de stad ook geen gebruik van een taxi. Nee, wie een taxi neemt, kent vooraf zijn bestemming. In Kortrijk is dat een hotel, een restaurant, een ziekenhuis, een winkel, een café, een beurs of ergens een privéwoning. Wat baat het dan dat de taxichauffeur je ongevraagd toeristische informatie door de strot ramt? Er zijn trouwens veel betere manieren om in een taxi Kortrijk als toeristische trekpleister te promoten dan via de mond van de chauffeur. Vreemd dat de digitale wizzkids van het stadsbestuur daar nog niet aan hebben gedacht en taxibedrijven op die manier ook stimuleren. Dat gedoe met taal- en andere examens levert de taxichauffeur trouwens niets op want de stad levert geen enkele tegenprestatie. In feite is het niets anders dan taxichauffeurtje pesten. Dat is een negatieve – lees: repressieve – benadering, die dit (maar ook vorig) stadsbestuur ten voeten uit tekent. Van een NVA’er verwacht je zoiets nog een beetje, dat een SPa’er zich tot dergelijke praktijken leent, is veelbetekenend. Beangstigend vooral.

Volgens Delphine Hanssens, exploitant van Taxi Leiedal, worden er aan de taxichauffeurs ook vestimentaire eisen gesteld: ‘De stad vraagt nette voertuigen en een net voorkomen van de bestuurder. Ook dit is mijn stokpaardje (2).’ Of het stadsbestuur deze eisen werkelijk zo heeft geformuleerd is niet geheel duidelijk. Het staat wel in de krant. Wat op zich natuurlijk geen enkele garantie biedt. Ik hoop enkel dat de personen op de krantenfoto niet als voorbeeld worden genomen. De man links op de foto heeft namelijk erg veel weg van een potloodventer en het heerschap rechts heeft bij de keuze van zijn kleding die ochtend duidelijk geen rekening gehouden met een fors uitdijend middenrif. Enfin, het zijn toch niet bepaald figuren die Kortrijk op een positieve manier uitdragen of waar de klant van een taxi zich meteen op zijn gemak bij voelt.

Vraag is wat de volgende stap wordt? Een nieuwe pasjeswet? Schild en vriend? Een gele driehoek op de linkermouw? Met dit stadsbestuur kan het alle richtingen uit. Uitgenomen de goeie.

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20140619_01147681

(2) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20151015_01921333

(3) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/stad-voert-een-uniform-taxilicht-in-voor-alle-chauffeurs-a249189

(4) https://perongeluck.wordpress.com/2014/07/15/links-rechts-links-rechts-links-rechts-rechts-rechts/

Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende dwaasheid (1).

Posted in Persweeën., Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , on 27/10/2015 by Pär Ongeluck
‘14.000 mensen testen trambussen’, schrijft LPS in Het Laatste Nieuws (2). Om zeker te zijn dat er geen vergissing over het aantal gebruikers mogelijk is, schrijft LPS het nog eens voluit: ‘In Kortrijk hebben veertienduizend mensen de eerste twee trambussen in ons land uitgetest. Ze reden van 9 tot en met 23 oktober op proef tussen het station en Hoog Kortrijk’. 14.000, dus. Veertienduizend! Dat is veel voor een Kortrijkse journalist. Laat er ook geen twijfel over bestaan dat de reporter dit getal niet uit zijn duim heeft gezogen. Het cijfer is gewoon te precies om van een krantenkoelie te komen. Kortrijkse journalisten vinden nooit zelf iets uit. Ze onderzoeken trouwens ook nooit iets. Ze likken enkel dankbaar en slaafs op wat hen door de bereidwillige leverancier werd voorgekauwd en publiceren. Iedereen tevreden. Maar goed.
14.000 gebruikers van de trambus die van 9 tot 23 oktober in Kortrijk de verbinding verzorgde tussen de achterkant van het station en Hoog Kortrijk. 14.000 trambusgebruikers op 15 dagen tijd. Dat zijn gemiddeld 933 reizigers per dag die gebruik maakten van de gratis trambus. Een trambus die ingelegd werd tijdens een druk bezochte beurs. Tijdens de piekuren – van 7 tot 10 en van 15u30 tot 19u30 – werden er per uur 3 ritten gedaan, tijdens de daluren – van 10 tot 15u30 en van 19u30 tot 22u00 – bleef dat beperkt tot 2 ritten per uur. Alles samen gebeurden er dus per enkel traject 37 ritten per dag. Tijdens de periode van 9 tot 23 oktober betekent dat (37x 15=) 555 ritten. Enkel. Heen en terug in totaal 1110 ritten. Weet u hoeveel passagiers dat gemiddeld per rit geeft? Nee? 12,61. Twaalf komma eenenzestig passagiers voor een gratis bus die er meer dan 150 kan vervoeren! Van dat type bus wil Van Quickenborne er tegen 2019 niet minder dan 10 in Kortrijk laten rondrijden. Aangekocht door De Lijn. En betalend voor u. 
Wedden dat het proefproject met de trambussen in Kortrijk positief geëvalueerd wordt? En dat er plots veel meer gebruikers blijken geweest te zijn?
 
(1) In tegenstelling tot een boek van Dave Eggers dat ik iedereen aanraad: Een hartverscheurend verhaal van duizelingwekkende genialiteit.

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/14-000-mensen-testen-trambussen-a2502355/

Kortrijk debatteert…naast de kwestie.

Posted in Verkeer(d), writers blog with tags , , , on 15/10/2015 by Pär Ongeluck

Tijdens een inhoudelijk bijzonder zwak debat op Radio 1 discussieerden Stefaan ‘bucket’ De Clerck en 20Cent Van Quickenborne o.a. over mobiliteit en openbaar vervoer in Kortrijk (1). Nu, over ‘mobiliteit en openbaar vervoer’ is veel gezegd want het debat werd meteen verengd tot de verbinding tussen Hoog Kortrijk en het centrum van de stad. Waarbij de oude De Clerck het huidige stadsbestuur verweet geen langetermijnvisie te hebben – een stokpaardje van de CD&V – en Van Quickenborne meteen verwees naar de autovrije markt, de ondergrondse parkings en het proefproject met de trambus. Vanzelfsprekend merkte de journalist niet op dat de frequentie van de bussen tijdens de vorige legislatuur – toen De Clerck en Van Quickenborne nog samen een coalitie vormden – teruggebracht werd van 3 bussen naar 2 per uur. Het gebrek aan dossierkennis bij journalisten en politici is werkelijk hallucinant. Van Quickenborne hield het De Clerckgewijs vaag op ‘een omslag van een stad die de auto omarmde nu naar een stad waar de fietsers veel meer plaats krijgen’ en De Clerck verwees – erg onduidelijk maar dat zijn we van hem zo gewoon – naar zijn (terecht) afgeserveerde (want uiterst megalomane en peperdure) ideetje van een tram tussen het station en Hoog Kortrijk. Van een visie gesproken! De ondergrondse parkeerdromen van Van Quickenborne zuigen trouwens in de eerste plaats bovengronds steeds meer auto’s naar het centrum van de stad en die voertuigen wil hij dan ondergronds gaan stallen. Zo schep je natuurlijk nooit meer ruimte voor fietsers. Maar misschien dacht Van Quickenborne in dat verband wel aan die schaamlap van 200 meter fietsstraat Overleie, dat is mogelijk. Een fietsstraat is evenwel geen oplossing ten gronde. Wat in de discussie over mobiliteit in Kortrijk altijd weer opvalt is dat geen van de actoren een zicht heeft op het grotere plaatje. Hoe veel/weinig investeert de stad Kortrijk trouwens in openbaar vervoer? Kortrijk investeert vooral in stilstand. Vroeger en nu.

Van Quickenborne en De Clerck verwijzen allebei naar een verbeterde verbinding met het openbaar vervoer tussen het centrum van de stad en Hoog Kortrijk. Blijkbaar heeft geen van beide heren er een idee van waar al die mensen vandaan komen en nog minder waarom ze het openbaar niet nemen om op hun bestemming te raken. Het antwoord is nochtans heel eenvoudig: het openbaar vervoer deugt niet. Van geen kanten. Niet alleen in deze stad maar in heel het land niet. (Openbaar) vervoer moet betaalbaar, snel, frequent en comfortabel zijn. En met comfortabel bedoel ik niet alleen goede zetels maar ook dat het jou op aanvaardbare loopafstand van je vertrekpunt naar je uiteindelijke bestemming brengt. Wat het openbaar vervoer tussen het centrum en Hoog Kortrijk betreft, vergeet men dat niet iedereen in de buurt van een station woont. Neem nu dat je vanuit Heule naar AZ Groeninge moet met het openbaar vervoer. Als je veel geluk hebt, kan je om het half uur een bus nemen aan een bushalte die op vijf minuten stappen van je huis gelegen is. Reken daarbij de tijd van de rit naar het station van Kortrijk. De kans dat je daar meer dan een kwartier mag wachten op een aansluiting naar ’t Hoge is niet denkbeeldig. Alles bij elkaar ben je meer dan een uur onderweg. Je zou wel gek zijn als je de auto niet neemt want die brengt je op een kwartiertje op je bestemming. Van voordeur tot voordeur. Hetzelfde geldt voor mensen die van buiten Kortrijk met de auto komen en op ’t Hoge moeten zijn. Dat doen zij niet omdat zij zo graag benzine verstoken maar omdat er in veel gevallen geen volwaardig alternatief is. Een snelle – maar ook dat is heel relatief – designbusverbinding tussen het station en ’t Hoge is maar een heel klein, ja, zelfs verwaarloosbaar, stukje van de oplossing. Want wie voor die oplossing kiest, moet er meteen ook andere oplossingen bijnemen. Zoals de trein nemen. Of een andere bus nemen. Maar om de trein te nemen ben je vaak al verplicht met de auto, bus of fiets naar het station van vertrek te rijden. Alles samen leidt dat tot ongeveer een verdubbeling van de reistijd. ’s Morgens en ’s avonds. Dan mag het toch geen verwondering wekken als mensen de bus tussen het station van Kortrijk en ’t Hoge niet nemen? Het openbaar vervoer is gewoon niet concurrentieel ten opzichte van het privévervoer. Daar zal geen Van Quickenborne of De Clerck iets aan veranderen, zoveel is zeker. Wat zij doen is nooit meer dan wat cosmetische oplossingen aandragen. Een designbusje hier, een trammetje daar, een parking ginder. Fundamenteel ingrijpen hoort er niet bij. Dat was onder de ontspoorde visionair De Clerck niet anders dan onder tafelspringer Van Quickenborne.

Kortrijk haalde de mosterd voor die trambus in het Franse Metz. Ter informatie enkele cijfers. Kortrijk heeft een oppervlakte van ongeveer 80 km², Metz 41 km². Op die 80km² huizen in Kortrijk ongeveer 75.000 mensen. De bevolkingsdichtheid van Kortrijk bedraagt 939 inwoners per vierkante kilometer. Metz heeft 120.000 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 2.863 inwoners per vierkante kilometer. Metz is dus 3 keer dichter bevolkt dan Kortrijk. De lezer kan zich op basis van die simpele gegevens alleen al moeiteloos voorstellen dat de behoefte aan openbaar collectief vervoer in Metz veel groter is dan in Kortrijk. Als iedereen in Metz met zijn eigen auto gaat rondrijden, komen ze daar gewoon niet meer vooruit. In Kortrijk is dat voorlopig nog anders. In Metz is openbaar vervoer een pure noodzaak geworden. In Metz heeft het stadsbestuur een duidelijke keuze gemaakt voor het openbaar vervoer en probeert men het individueel vervoer te ontmoedigen. De frequentie van de bussen is in Metz stukken hoger dan in Kortrijk. Net als de dichtheid van het net. De bussen hebben in Metz eigen busbanen. In Kortrijk kiest men met de aanleg van ondergrondse parkeermogelijkheden voor bezoekers duidelijk voor privévervoer van en naar de stad. De promotie van het openbaar vervoer blijft in Kortrijk beperkt tot het tijdelijk aanbod van een designbus die tussen het andere verkeer moet laveren. Van Quickenborne wil dat er tegen 2019 niet minder dan 10 van die mastodonten in Kortrijk rondrijden. Die kosten 950.000 euro per stuk. Uiteraard te betalen door de gemeenschap. Niet door Kortrijk, maar door de Vlaamse overheid. Uiteindelijk zullen die trambussen – zolang Kortrijk geen fundamenteel andere keuzes maakt – een financiële strop blijken te zijn. Met dank aan 20Cent Van Quickenborne en langetermijnvisionair De Clerck.

(1) http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/nieuws/politiek/1.2464711

Ondertussen, aan de toog van café De Blauwe Duif.

Posted in Cijfers en Letters., De Waan van de Dag, Vlugschriften with tags , , on 05/10/2015 by Pär Ongeluck

Vorige week donderdag schreef het bijzonder eerbiedwaardige dagblad ‘De Tijd’ dat we in september in Vlaanderen de sterkste afname van de werkloosheid sinds 2011 kenden(1). In café De Blauwe Duif werd dit heuglijke nieuws op gejuich onthaald. Notoir toogspringer en mooiweerpoliticus Vincent Van Quickenborne, burgemeester van de stad Kortrijk, twitterde het goeie nieuws meteen door naar zijn talloze onbekende vrienden en ook wel vijanden:

VincentVQuickenborne heeft De Tijd geretweet

De groei en de hervormingen beginnen te werken.

(1) http://www.tijd.be/politiek_economie/belgie_vlaanderen/Sterkste_afname_werkloosheid_sinds_2011.9682092-3137.art?utm_medium=twitter&utm_source=dlvr.it