Archief voor taalexamen

Vlaamse kneuterigheid en Berufsverbot in Kortrijk.

Posted in De Waan van de Dag, Vlugschriften with tags , , , , , on 04/11/2015 by Pär Ongeluck

Van Quickenborne is al van alles geweest, maar de laatste keer dat we zijn doopceel lichtten, noemde hij zichzelf ‘liberaal’. In die hoedanigheid werd hij zelfs minister van pensioenen. Voordien was hij ook al staatssecretaris van administratieve vereenvoudiging. Omdat administratie voor veel bedrijven niets meer dan overlast is, moet die tot een minimum beperkt worden, luidt zijn mantra. We moeten streven naar het minimum minimorum, zoals dat heet in de Vlaamsminnende middens, die Van Quickenborne in een donkerbruin verleden nog aan de borst laafden. In het kader van die administratieve versimpeling komt er in Kortrijk een nieuw taxireglement dat meer voorwaarden aan zowel bedrijven als chauffeurs oplegt. Dat taxireglement werd in juni 2014 al eens aangekondigd (1) en de bedoeling is dat het vanaf 1 januari 2016 van kracht wordt. Een week of twee geleden stond dat toch zo in de kranten Het Nieuwsblad (2) en Het Laatste Nieuws (3) te lezen. In 2014 maakte ik al enkele opmerkingen bij dat nieuwe politiereglement voor taxi’s (4). Enkele dieptepunten:

Om in Kortrijk een vergunning te krijgen moeten taxichauffeurs slagen voor een door de stad georganiseerd taalexamen. Nee, ze moeten niet bewijzen dat ze andere talen dan het Nederlands machtig zijn, wel dat ze voldoende kennis van het Nederlands hebben. Of dat wettelijk is, durf ik te betwijfelen. Het stadsbestuur mag bijkomende eisen stellen aan taxibedrijven en -chauffeurs maar het is niet aan het stadsbestuur om te beslissen over de talenkennis van de werknemer, maar aan de werkgever. Als de werkgever vindt dat het niet nodig is dat een werknemer Nederlands spreekt dan is dat zijn zaak. Niet die van het stadsbestuur. Niet verwonderd zijn dus als de provinciegouverneur het Kortrijkse stadsbestuur straks dat vlak terugfluit. Het stadsbestuur mengt zich met dat taalexamen op een ontoelaatbare wijze in de relatie werkgever-werknemer. Het typeert voor alles wel de Vlaamse kneuterigheid van dit stadsbestuur, legaal of niet. De taxichauffeur is de enige werknemer in Kortrijk die een taalexamen, georganiseerd door de stad, moet afleggen. Van een Uberchauffeur, gezinshelpster, poetsvrouw, vuilnisophaler, tuinman, apotheker of verkoopster verwacht men dat allemaal niet. Waarom dan wel van een taxichauffeur? Omdat hij de eerste persoon is waarmee hij in Kortrijk in aanraking komt en aldus een soort visitekaartje voor de stad vormt? Larie! Voor veel mensen is een verkoper/verkoopster, kelner/kelnerin het eerste menselijk contact in koopstad Kortrijk. Zullen die in de toekomst dan ook eerst een taalexamen moeten afleggen voor ze een arbeidscontract mogen ondertekenen? Het Nederlands van de Kortrijkse gezagsdragers is trouwens ook verre van onberispelijk; toch mogen zij hun functie blijven uitoefenen.

De taxichauffeurs moeten ook – weeral via een examen van het stadsbestuur – bewijzen dat ze de toeristische trekpleisters van Kortrijk kennen. Alle drie! Kijk, van een taxichauffeur verwacht ik dat hij of zij mij van A naar B brengt. Geleuter over toeristische bezienswaardigheden hoef ik niet. Ik heb liever dat de chauffeur mij met rust laat en zijn aandacht op de weg houdt. Je maakt voor een toeristische rondrit door de stad ook geen gebruik van een taxi. Nee, wie een taxi neemt, kent vooraf zijn bestemming. In Kortrijk is dat een hotel, een restaurant, een ziekenhuis, een winkel, een café, een beurs of ergens een privéwoning. Wat baat het dan dat de taxichauffeur je ongevraagd toeristische informatie door de strot ramt? Er zijn trouwens veel betere manieren om in een taxi Kortrijk als toeristische trekpleister te promoten dan via de mond van de chauffeur. Vreemd dat de digitale wizzkids van het stadsbestuur daar nog niet aan hebben gedacht en taxibedrijven op die manier ook stimuleren. Dat gedoe met taal- en andere examens levert de taxichauffeur trouwens niets op want de stad levert geen enkele tegenprestatie. In feite is het niets anders dan taxichauffeurtje pesten. Dat is een negatieve – lees: repressieve – benadering, die dit (maar ook vorig) stadsbestuur ten voeten uit tekent. Van een NVA’er verwacht je zoiets nog een beetje, dat een SPa’er zich tot dergelijke praktijken leent, is veelbetekenend. Beangstigend vooral.

Volgens Delphine Hanssens, exploitant van Taxi Leiedal, worden er aan de taxichauffeurs ook vestimentaire eisen gesteld: ‘De stad vraagt nette voertuigen en een net voorkomen van de bestuurder. Ook dit is mijn stokpaardje (2).’ Of het stadsbestuur deze eisen werkelijk zo heeft geformuleerd is niet geheel duidelijk. Het staat wel in de krant. Wat op zich natuurlijk geen enkele garantie biedt. Ik hoop enkel dat de personen op de krantenfoto niet als voorbeeld worden genomen. De man links op de foto heeft namelijk erg veel weg van een potloodventer en het heerschap rechts heeft bij de keuze van zijn kleding die ochtend duidelijk geen rekening gehouden met een fors uitdijend middenrif. Enfin, het zijn toch niet bepaald figuren die Kortrijk op een positieve manier uitdragen of waar de klant van een taxi zich meteen op zijn gemak bij voelt.

Vraag is wat de volgende stap wordt? Een nieuwe pasjeswet? Schild en vriend? Een gele driehoek op de linkermouw? Met dit stadsbestuur kan het alle richtingen uit. Uitgenomen de goeie.

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20140619_01147681

(2) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20151015_01921333

(3) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/stad-voert-een-uniform-taxilicht-in-voor-alle-chauffeurs-a249189

(4) https://perongeluck.wordpress.com/2014/07/15/links-rechts-links-rechts-links-rechts-rechts-rechts/

Advertenties