Archief voor SP.a

Vluchten kan niet meer.

Posted in De Bijlage., De Waan van de Dag, Vlugschriften, writers blog with tags , , , , , on 01/02/2016 by Pär Ongeluck

In een vertwijfelde poging om zijn partij naar een nieuw moreel en electoraal dieptepunt te katapulteren en het eventueel nog resterend greintje geloofwaardigheid helemaal naar de filistijnen te helpen, verklaarde SP.a-voorzitter Crombez gisteren in de Zevende Dag dat hij zich achter het voorstel van de Nederlandse PvdA’er Samsom schaart om boot- en andere vluchtelingen terug naar Turkije sturen en hen daar te parkeren, in afwachting van de afwikkeling van hun asielprocedure. Dat voorstel viel ook in Kortrijk niet in dovemansoren.

Op het schepencollege van deze voormiddag bracht Axel Weydts – in een vorig leven nog onofficieel medewerker op het kabinet van Crombez – het onderwerp ter sprake. Weydts stelt voor om, teneinde de onophoudelijke stroom vluchtelingen richting Kortrijk het hoofd te bieden, de migranten voorlopig op te vangen in niet-aangrenzende gebieden als daar zijn Roeselare en Waregem. Voorts wil hij over de grens met Frankrijk nog tentenkampen oprichten in Kales en Groot-Sinten, waar de vluchtelingen in afwachting van hun erkenning c.q. deportatie in alle gemoedsrust en veiligheid de afwikkeling van hun dossier kunnen afwachten.

Ondervoorzitter van de plaatselijke SP.a en hondstrouw partijsoldaat Sam Weydts laat zich evenmin onbetuigd en kiest als vanouds blindelings de kant van de Grote Voorzitter:

Waarom zou het rechts zijn om vluchtelingen terug te sturen als ze daarbij beter beschermd worden? Eindelijk een vz met lef !

Misschien is het geen slecht idee om Sammeke zonder papieren naar Turkije te sturen en van daaruit asiel in België te laten aanvragen.

CD&V beschuldigt stadscoalitie van plagiaat.

Posted in De Bijlage., Vlugschriften, writers blog with tags , , , , , , , on 23/01/2015 by Pär Ongeluck

Naar aanleiding van de bekendmaking van de plannen die de stadscoalitie met de Blekerijsite heeft, verspreidde oppositiepartij CD&V deze morgen een persmededeling. De partij verwijt daarin het huidige stadsbestuur o.a. een totaal gebrek aan visie op wonen in de stad en bovendien carte blanche te geven aan de projectontwikkelaars.

“Twee grote glazen gedraaide torens op zijn ‘Gurken –Londens’ passen misschien in de skyline van Dubai of Manhattan, maar niet in Kortrijk. Wie dit allemaal gaat bewonen is niet meteen het probleem van het stadsbestuur, maar het toekomstig uitzicht van de stad en de Leieboorden is wél hun verantwoordelijkheid”, betoogt Van Hoenacker.

“Het zou natuurlijk anders geweest zijn als Wij nog aan de macht waren geweest”, vult Stefaan De Clerck aan. “Helaas echter voor de stadscoalitie heb Ik een onaanvechtbaar wettelijk patent op megalomane projecten die de burger handenvol geld kosten. Wat nu in Kortrijk op die Blekerijsite gebeurt is dan ook ongehoord. Daarom sleur Ik het voltallige stadsbestuur voor de rechtbank wegens plagiaat. Alleen Ik mag zo’n projecten in Kortrijk uitvoeren!”

Switch.

Posted in Vlugschriften with tags , , , , on 09/01/2015 by Pär Ongeluck

In een vertwijfelde poging om de socialistische partij bij de volgende verkiezingen naar een nieuw electoraal dieptepunt te loodsen, heeft het bestuur van de Kortrijkse SP.a besloten om de degelijke, altijd bescheiden en correcte schepen van Mobiliteit, Marc Lemaitre (64), op maandag 12 januari te vervangen door zijn tegenpool, de trouwe partijsoldaat en groot laweit Axel Weydts (helft van 64). Het ga je goed, Marc!

Niet-verkozen Groen-gemeenteraadslid Matti Vandemaele kwijlt ondertussen al overvloedig bij de gedachte aan de getwitterde on-debatten die hij ongetwijfeld met schepen Weydts zal hebben. De brandweer staat met zandzakjes klaar om een eventuele dijkbreuk te voorkomen.

Politieke edelmoedigheid?

Posted in Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , on 17/02/2014 by Pär Ongeluck

Zaterdag maakte Philippe De Coene op een persconferentie bekend dat hij afstand doet van zijn vierde plaats op de lijst voor de verkiezingen van het Vlaams parlement ten voordele van zijn parlementair medewerkster Tine Soens. Op de microblogsite Twitter verantwoordde hij zijn beslissing als volgt:

In ’94 kreeg ik de kans van Frank Vandenbroucke om naar het parlement te gaan. Uit dank sta ik mijn plaats af aan Tine Soens. Come on

Wie dat allemaal gelooft, is waarschijnlijk journalist. Of zou het toch moeten worden. Check, check en dubbelcheck behoort in die kringen immers niet tot de geplogenheden. Kris Vanhee is zo’n journalist en hij pleegde uiteraard een artikeltje over dit nieuwsfeit (1). En volgens De Morgen ‘staat De Coene zijn verkiesbare plaats op de West-Vlaamse lijst voor het Vlaams Parlement af aan een jonge partijgenote en zal hij de lijst duwen. De Coene wil zich concentreren op zijn thuisstad Kortrijk, waar hij OCMW-voorzitter is’ (2).

De feiten dan. In 1994 was De Coene eerste opvolger voor de verkiezing van het Europees parlement; Louis Tobback was toen lijstduwer en werd ook verkozen. Omdat Louis echter op dat ogenblik minister was, speelde hij zijn zitje door aan opvolger De Coene. Een vorm van kiezersbedrog die wel vaker voorkomt. Over de partijgrenzen heen maar toch vooral bij Vlaams Belang, Open VLD en SP.a. In 2003 was De Coene schepen van de stad Kortrijk maar dat was blijkbaar niet zo’n serieuze functie want hij nam er toen nog de job van federaal volksvertegenwoordiger bij. Het omgekeerde van wat hij nu zegt te willen doen, zeg maar. Politici staan niet echt bekend om hun beginselvastheid.

In de krant De Morgen, die zijn nieuws bij het persagentschap Belga sprokkelde, heet het dat Tine Soens ‘een verkiesbare plaats’ op de lijst krijgt; in Het Nieuwsblad lalt Vanhee dan weer dat Soens ‘vanop plaats 4 zo goed als zeker zal verkozen worden’. Waar Vanhee die wetenschap vandaan haalt is mij niet geheel duidelijk. Een duim? Tenenkaas? De toog op zaterdagavond? Feit is wel dat de SP.a bij de laatste verkiezingen (2009) in West-Vlaanderen drie verkozenen telde. Geen vier. De Coene was de derde; van op de derde plaats. Gezien de peilingen lijkt het mij trouwens bijzonder onwaarschijnlijk dat de SP.a-lijst een – dixit Vanhee en De Morgen zo goed als zekere – vierde zetel binnenhaalt. Ik vermoed dan ook dat De Coene voor de eer van de vierde plaats op de lijst bedankte en liever op veilig speelde. Vooral geen gezichtsverlies wilde lijden. In de eerste plaats hoopt hij diep in zijn hart natuurlijk nog altijd dat hij verkozen wordt, maak je maar geen illusies. Vanop de lijstduwersplaats krijgt hij wellicht zelfs meer stemmen dan hij ooit van op de vierde plaats zou kunnen krijgen. De lijstduwer krijgt namelijk bijna altijd meer voorkeurstemmen dan de kandidaat op de zogenaamde ‘strijdplaats’ (de vierde plaats die De Coene in al zijn goedheid aan Tine Soens afstond). En als hij niet verkozen wordt, kan hij het altijd nog op die lijstduwersplaats schuiven. Zou De Coene overigens ook afstand doen van de uittredingsvergoeding van een jaar waarop hij als Vlaams parlementair recht heeft?

(1) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20140216_00981920

(2) http://www.demorgen.be/dm/nl/17103/Verkiezingen/article/detail/1794470/2014/02/15/Philippe-De-Coene-sp-a-ruimt-plaats-voor-jongere-kandidate.dhtml

De drie wijzen.

Posted in writers blog with tags , , , , , , , , , on 18/09/2013 by Pär Ongeluck

Een dag of tien geleden bond professor Carl Devos de kat de bel aan in Knack met zijn mening dat de SP.A best afstand doet van haar naam en een nieuwe progressieve beweging opricht, gebaseerd op duidelijke waarden en normen als solidariteit en gelijkheid (zie: http://www.knack.be/nieuws/belgie/carl-devos-de-sp-a-moet-op-de-schop/article-normal-105045.html). “De oude structuren leiden ertoe dat links versnipperd blijft. Spannend, alleen kan links in Vlaanderen zich dat niet permitteren. Als je een Antwerpse coalitie van centrum-rechts op nationaal niveau wilt vermijden, heb je een sterk links blok nodig. Dan kun je eens echt wegen op de onderhandelingen. Het enige wat links vandaag vaak kan doen, is de schade beperken, door hervormingen af te blokken”, predikt Devos. Zijn goedbedoelde kritiek werd hem door de bonzen van de SP.A niet in dank afgenomen. De SP.A heeft het altijd wat moeilijk met kritiek. In de nasleep van de uitspraken van Devos legden Thomas Decreus en Nicolas Bouteca ook een link met de Kortrijkse situatie.

In De Standaard van maandag 9 september liet de ‘linkse denker’ van Kortrijkse origine, Thomas Decreus, het volgende optekenen:

‘Een progressieve beweging uitrollen dient het groeiende succes van rechts van antwoord’. Thomas Decreus, politiek filosoof en initiatiefnemer van de Shame-betoging, onderschrijft het pleidooi om de linkse krachten te bundelen in Vlaanderen. ‘Maar dat wil zeggen dat de verschillende partijen stoppen met elkaar te bekampen. SP.A mag bijvoorbeeld het succes van de PvdA niet als concurrentie zien, maar eerder als een opportuniteit. Zelfde verhaal voor Groen of de vakbonden, hun natuurlijke partners, ideologisch en politiek. Daarom pleit ik voor meer overleg, voor intenser contact en voor minder polemiek.’ En wat met de eenheidspartij, die de hele beweging onderbrengt? ‘In Vlaanderen is dat praktisch onhaalbaar’, aldus Decreus. ‘Maar niet geheel onmogelijk. In Griekenland smolten alle kleine linkse fracties samen tot één groepering. Het kan dus.’ Het voordeel van een beweging is voor Decreus ook dat SP.A weer aan geloofwaardigheid wint. ‘De socialisten vormen mee rechtse coalities, zie Sint-Niklaas, Aalst en Kortrijk. En dat straalt af op de hele partij en haar gedachtegoed.’

Of dat precies is wat Thomas Decreus vertelde, weet ik niet. Het is wel letterlijk wat er in de krant verscheen. Dat kan – gezien de ‘journalistieke vrijheden’ die sommige persjongens zich permitteren – behoorlijk afwijken van wat er in werkelijkheid werd gezegd, maar goed. Voor de goede orde nemen we aan dat de krantenjongen  van dienst min of meer waarheidsgetrouw noteerde wat Decreus vertelde. Die uitspraken van Decreus schoten trouwens wel in het verkeerde keelgat bij Philippe De Coene (SP.A), schepen van sociale zaken, OCMW, armoedebestrijding en consumenten van Kortrijk. Via Twitter reageerde die als door een horzel gestoken met:

Kom eens kijken naar nieuw beleid Kortrijk, Thomas Decreus, in plaats van te bazelen over rechtse coalitie

Of Thomas Decreus echt die ‘linkse denker’ is, doet nu even niet ter zake. De Coene was in ieder geval ‘not amused’ met de uitspraak van Decreus. Zowel de uitspraak van Decreus als de reactie van De Coene maakt nog maar eens heel duidelijk: communiceren doe je beter niet via de media. Niet via de reguliere media en al zeker niet via Twitter. De reguliere media geven – uit domheid, onkunde of luiheid, dat is niet altijd even duidelijk – nooit correct en volledig weer wat iemand gezegd heeft en Twitter is gewoon te beperkt. Op deze manier communiceren biedt een waterdichte garantie op huizenhoge misverstanden. Iemand met de ervaring van een De Coene zou dan ook beter moeten weten. Maar waarom reageert De Coene eigenlijk zo gepikeerd op de uitlating van Decreus (en niet op Carl Devos), zou je je ook kunnen afvragen? Vertelt Decreus dan klinkklare nonsens? Als we De Coene mogen geloven wel: Decreus bazelt. Terwijl Decreus gewoon zegt dat ‘de socialisten mee rechtse coalities vormen, zie Sint-Niklaas, Aalst en Kortrijk. En dat straalt af op de hele partij en haar gedachtegoed’. Dat is toch de normaalste zaak van de wereld: wie in een coalitie (met rechtse partijen) stapt, zal altijd compromissen moeten sluiten en toegevingen doen. In de steden die Decreus aanhaalt, vormen de rechtse partijen binnen de coalitie trouwens ook nog eens de meerderheid en is de SP.A het kleinste broertje. Misschien refereert Decreus met zijn uitspraak vooral aan de uitbreiding van de GAS, de investeringen in camerabewaking, de besparingen op het vlak van cultuur, de accentverschuiving van cultuurcreatie naar cultuurconsumptie, de repressieve veiligheidsmaatregelen en de afkalving van het personeelsbestand door die rechtse coalities waar ook de SP.A deel van uitmaakt. Tja, als we dat alles van De Coene geen rechts beleid meer mogen noemen, moeten we dringend onze definities van ‘links’ en ‘rechts’ herzien, zoveel is wel duidelijk…. Of zijn er in het beleid van die rechtse (Kortrijkse) (stads)coalities dan zo’n zware ‘linkse’ accenten?

Ook de huispoliticoloog van ‘Kortrijk Scheef Bekeken’, Nicolas Bouteca, liet zijn licht schijnen over de positie van links in Kortrijk (zie: http://kortrijkscheefbekeken.com/2013/09/09/geen-progressief-front-in-kortrijk/). Hij heeft het echter vooral over het (onbestaande) progressieve front tussen SP.A en Groen in Kortrijk. Een beetje een hypothetische kwestie, dus. Volgens Bouteca zit er tussen SP. A en Groen ‘een haar in de boter die tegen 2018 waarschijnlijk niet opgelost raakt’. 2018 is natuurlijk nog erg ver weg en er kan nog van alles gebeuren. Feit is wel dat sommige bestuursleden van de SP.A  als persoon moeilijk door één deur kunnen met sommige leden van Groen. En vice versa. De vraag is echter of zo’n toenadering tussen SP.A en Groen wel nodig en/of wenselijk is. Volgens Bouteca en anderen blijkbaar wel. In een links front om de rechtse partijen af te blokken. Bouteca vraagt zich ook af waarom het water in Kortrijk zo diep is tussen SP.A en Groen. Dat heeft, aldus Bouteca, te maken met ‘de burgemeestersambities van De Coene’. Om zijn gelijk te bewijzen tovert Nicolas Bouteca, politicoloog, een simulatie tevoorschijn van hoe de zetels zouden zijn verdeeld geweest, mochten SP.A en  Groen samen naar de kiezer zijn getrokken. Volgens die simulatie zou SP.A-Groen 9 zetels hebben gehaald. Eén meer dan ze nu gehaald hebben door afzonderlijk op te komen en even veel als de Open VLD van Van Quickenborne. Door allebei afzonderlijk op te komen zag De Coene zijn burgemeestersdroom uiteen spatten, aldus Bouteca. Nicolas Bouteca, politicoloog, ‘vergeet’ wel dat de negen van SP.A-Groen, samen met de 9 van de Open VLD nog altijd geen meerderheid kunnen vormen; en er bijgevolg nog altijd een derde partij nodig is; dan kom je automatisch bij de N-VA terecht. En krijg je dezelfde, voornamelijk rechts-liberale, coalitie die je nu hebt. Misschien met één zetel meer maar, omwille van het liberale karakter van de N-VA, altijd met een ‘blauw’ zwaartepunt en dus Van Quickenborne aan het hoofd. Die bijkomende zetel zou dan misschien wel van de partij SP.A-Groen gekomen zijn, maar die had ook best een zuiver ‘Groene’ zetel kunnen zijn. En geen SP.A-zetel. Of een Open VLD-zetel. Misschien was Stefaan De Clerck er in dat geval zelfs in geslaagd om – tegen een minimale prijs, uiteraard – ‘Groen’ uit de omknelling van ‘Rood’ los te weken om zo een meerderheid te vormen. Onder zijn leiding, welteverstaan. Het is verder ook ondenkbaar dat Van Quickenborne – die, als hij dan toch geen burgemeester mocht worden, net zo goed het oude verbond met De Clerck kon voortzetten – de burgemeesterssjerp aan De Coene zou hebben gelaten (tenzij de SP.A-Groen beduidend groter was dan de Open VLD en de N-VA samen). Bij een coalitie tussen SP.A-Groen en CD&V – volgens de simulatie van Bouteca samen goed voor 24 zetels – zou De Coene uiteraard evenmin in de burgemeestersstoel zijn terechtgekomen. Dat zou de oude De Clerck nooit hebben toegestaan. Samengevat: Bouteca mag simuleren tot hij een ons weegt maar De Coene kon, als men ook maar een klein beetje realistisch is, nooit burgemeester worden (tenzij de tandem SP.A-Groen in één klap een flink pak groter werd dan de CD&V en de Open VLD, en genoeg had aan hoogstens één bijkomende (kleinere) partner). Ik denk dat De Coene zelf ook maar al te goed beseft dat de kans dat al die eventualiteiten samenvallen wel bijzonder klein is. Nu enkel nog Nicolas Bouteca, politicoloog, overtuigen.

Geen van de drie wijzen durft het blijkbaar luidop te zeggen, maar waar het de SP.A werkelijk aan mankeert om een echt alternatief voor het rechts geweld te vormen, is een ontstellend gebrek aan morele integriteit en geloofwaardigheid. De SP.A is al lang geen linkse ‘beweging’ meer maar een tot ‘partij’ verworden instituut, met eigen regels en logica. Bij ‘partijen’ draait het altijd om ‘macht’, bij bewegingen om ‘inhoud’. Uiteindelijk resulteert partijvorming altijd in een verregaande normvervaging die de grondslagen van de beweging corrumpeert en zodoende contraproductief wordt. En dat is precies wat er ook met de SP.A – maar ook met andere partijen – aan de hand is: het zijn op zichzelf staande instituties geworden. Hoe die normvervaging precies in zijn werk gaat illustreert ‘Kortrijk politiek’, een blog van de Kortrijkse SP.A, op treffende wijze. ‘Kortrijk politiek’ staat zogezegd ‘op de eerste rij bij de voorstanders van transparantie in de politiek’ maar als het er echt op aankomt, ho, maar. Cumul vindt ‘Kortrijk Politiek’ niet kunnen. Vooral niet bij ‘de anderen’ dan. Gaat het over postjespakkers binnen de eigen partij dan verstomt het protest, wordt het zelfs goedgepraat. Kritiek wordt niet met argumenten gepareerd maar met ‘negativisme’ en ‘verzuring’. In de laatst verschenen bijdrage, ‘Stefaan moet nu gaan’, druipt de morele verontwaardiging van ‘Kortrijk politiek’ er ook weer van af als hij het heeft over de oprotpremie die Stefaan De Clerck als federaal parlementslid vangt bij zijn benoeming als voorzitter van de raad van bestuur van Belgacom (zie: http://kortrijkpolitiek.wordpress.com/2013/09/05/stefaan-moet-nu-gaan/). Kritiek op de mensen die zoiets mogelijk maakten – o.a. de SP.A, dus – is onbestaande. ‘Kortrijk politiek’ haalt zelfs een voorbeeld aan van hoe het dan wel moet: Jannie Haek. Eerst dacht ik dat ‘Kortrijk politiek’ een grapje maakte. Janni Haek….Jezus! Een veel beter voorbeeld van die door ‘Kortrijk politiek’ zo verguisde vriendjespolitiek kan je toch niet bedenken. Ten behoeve van de lezer even recapituleren: Jannie Haek studeerde in 1988 af aan de universiteit van Gent. Volgde er ‘Politieke en Sociale Wetenschappen’, toen nog een vier jaar durende studie. Haek was drieëntwintig toen hij afstudeerde. Volgens Wikipedia werd hij begin jaren negentig inspecteur-generaal van Financiën op de administratie Begroting. Op twee jaar tijd inspecteur-generaal! Resultaten van een examen – de normale gang van zaken bij aanwerving van ambtenaren – waarvoor Haek eventueel slaagde zijn echter nergens te vinden. Wat wel zeker is: in 1992 werd hij adjunct-kabinetschef bij Louis Tobback, toen minister van Binnenlandse Zaken. De kabinetschef van Tobback heette toen…..Johan Vande Lanotte. Ook al geen onbesproken figuur. Vande Lanotte volgde in 1994 Tobback op als minister. Haek bleef adjunct-kabinetschef en werd een jaar later kabinetschef van Vande Lanotte. In januari 2005 duidde de regering-Verhofstadt II hem aan als gedelegeerd bestuurder van de NMBS-Holding. Vóór zijn aanstelling als NMBS-bestuurder had Haek al wat ervaring opgedaan bij andere overheidsbedrijven. Zo was hij regeringscommissaris bij de NV Astrid, bestuurder bij Sabena, voorzitter en later – toen Luc Van den Bossche er gedelegeerd bestuurder werd – gewoon bestuurder van BIAC en regeringscommissaris bij de Nationale Loterij. Waar hij nu dus naar terugkeert als gedelegeerd bestuurder. Jannie Haek is dan misschien geen politicus in de strikte zin, een politieke poesjenel is hij zeker wel. ‘Kortrijk politiek’ probeert eventuele kritiek op die benoeming van Haek nog wat te ondervangen (en tegelijk de oude De Clerck te bekladden) met de bedenking dat ‘de benoeming door de overheid als meerderheidsaandeelhouder op zich misschien niets verkeerd is, maar het feit dat er wordt gekozen voor politieke figuren die ook door de politiek zelf worden benoemd zou men een vergevorderd stadium van vriendjespolitiek kunnen noemen’. Dat geldt net zo goed voor De Clerck als voor Haek, mijns inziens. De geschiedenis leert trouwens dat de socialistische partij zich niet onbetuigd laat als het om politieke benoemingen gaat. Neem nu Van Massenhove, het nieuwste troetelkind. Ook hij heeft een kabinetscarrière achter de rug. Je mag drie keer raden bij wie. Juist: Vande Lanotte. Als De Clerck straks misschien toch zijn oprotpremie incasseert, verkeert hij overigens niet in slecht gezelschap; toen de Voorzitter van het Vlaams Parlement, Norbert De Batselier, directeur van de Nationale Bank van België werd, verzaakte hij evenmin aan zijn ontslagpremie. De Batselier was een socialist. Enfin, hij was toch lid van die partij, wat duidelijk iets anders is. De peetvader waar alle huidige politieke benoemingen aan zijn, is trouwens ook al een socialist: Luc Van den Bossche. Toen die zijn lucratieve post van gedelegeerd bestuurder bij BIAC ruilde voor Optimus, een specialist in financiële planning, waar hij jaarlijkse bijna 700.000 euro zou gaan verdienen, eiste hij ook een vette oprotpremie. En zo zou ik nog wel een tijdje kunnen doorgaan over allerhande schandalen en kuiperijen waar leden van de socialistische partij bij betrokken zijn: Steve Stevaert, Chokri Mahassine, Patrick Janssens, Hilde en Willy Claes, Johan Vande Lanotte, Luc Van den Bossche, Freya Vandenbossche, Norbert De Batselier, Frank Vandenbroucke,…. De lijst is indrukwekkend. Als de SP.A nu moeite ondervindt om nog een serieuze dam op te werpen tegen ‘rechts’, dan heeft die partij dat in de eerste plaats aan zichzelf te danken: de geloofwaardigheid van veel linkse prominenten is ver onder het nulpunt gezakt. Mensen verwachten van linkse partijen nu eenmaal meer beginselvastheid en meer politiek fatsoen dan van andere machtspartijen. Als de CD&V of de Open VLD hetzelfde doen – en dat doen ze, wees maar gerust –  is de kiezer eerder geneigd om dat te aanvaarden omdat ‘tsjevenstreken’ en ‘vriendjespolitiek’ en gesjoemel ten voordele van zichzelf er binnen die partijen nu eenmaal bij hoort. De impact van eventuele schandalen binnen die partijen op het stemgedrag is voor hen dan ook veel kleiner. Van een socialist echter verwachten de kiezers altijd dat hij recht in zijn schoenen staat, rechtvaardig is ook, doet wat moet gedaan worden. Doet hij dat niet dan wordt de partij daar dubbel en dik op afgerekend. De geschiedenis toont duidelijk aan dat die last te zwaar om dragen is en dat heeft de geloofwaardigheid zwaar aangetast. Neem nu de pensioenen, altijd al een heel erg belangrijk thema voor de SP.A. Al van in de jaren zeventig waarschuwt men dat de vergrijzing in de eenentwintigste eeuw een heel erg groot probleem zou worden. Van 1988 tot 2011 (23 jaar, onafgebroken!) leverden de socialistische partijen de minister van pensioenen (o.a. Bruno Tobback). Al die tijd gebeurde er zo goed als niets. Afgezien dan van de lege toverdoos die het Zilverfonds is. Wie was ook alweer de bedenker van dat Zilverfonds? Nu hebben we een liberale pensioenminister en dat zullen we allemaal geweten hebben.

Zijn er dan werkelijk geen politici meer die te vertrouwen zijn? Jazeker! Alleen hebben die het binnen de partijen niet voor het zeggen. Wie tegen de macht aanschurkt raakt blijkbaar altijd op de één of andere manier besmet. Misschien moet het systeem van de parlementaire particratie – op zijn minst toch gedeeltelijk – maar overboord worden gegooid. Echt goed werken doet het in ieder geval niet.

Kortrijk Klimaatstad.

Posted in De Bijlage., Vlugschriften, writers blog with tags , , , , , , on 03/06/2013 by Pär Ongeluck

Van onze correspondent.

Op een deze middag inderhaast bijeengeroepen persconferentie deelde Bert Herrewyn (SP.a), schepen van ‘Leefmilieu, Klimaat, Jeugd en Hondenpoep’ mee dat ‘de stad Kortrijk de brandende ambitie heeft om, in het kader van het Plan Nieuw Kortrijk, van deze stad een klimaatneutrale stad te maken. Wij van de tripartite zijn geen bestuur van veel beloven en weinig doen, zo kenmerkend voor diegenen die deze stad de afgelopen 150 jaar teisterden. Wij pakken de zaken echt aan’, aldus een bevlogen Herrewyn. ‘Iedereen heeft waarschijnlijk wel al gehoord van de gigantische hoeveelheden excrementen die dagelijks door onze diensten in straten en parken en op pleinen allerhande worden verzameld. Die hondenpoep is enerzijds nefast voor de aantrekkingskracht op de jonge tweeverdieners die wij naar onze stad willen lokken, maar anderzijds is het ook onmiskenbaar een bron van energie, die tot nu toe nooit werd aangewend. Daar komt nu verandering in. Onderzoekers van de universiteit van Uppsala (Uppsala Universitet) hebben ontdekt dat de Kortrijkse drollen, vermengd met de stinkende, anti-democratische walmen van de leden van de tripartite en grote delen van de oppositie – Stefaan De Clerck en zijn volgelingen en de donkerbruinen van het Vlaams Belang zegden ook al hun medewerking toe – en een flinke scheut verzuring van de Kortrijkse Groenen, een gas van bijzonder hoge calorische waarde oplevert. De hondendrollenboetes die nu we nu innen, zullen in de toekomst integraal worden aangewend om een eerste proefcentrale op te starten in de achtertuin van Matti Vandemaele. Men zegge het voort’.

In de reguliere pers zal u waarschijnlijk niets over dit onderwerp vernemen om de eenvoudige reden dat de onervaren Herrewyn deze middag geen hapklare perstekst ter beschikking heeft gesteld. Geen hapjes en drankjes ook, trouwens.

Een historische kans?

Posted in writers blog with tags , , , , , , , on 15/10/2012 by Pär Ongeluck

Voor het eerst in 150 jaar bestaat er een – alvast theoretische – mogelijkheid dat de stad stad Kortrijk niet door de CD&V wordt bestuurd. Nog nooit scoorde de CD&V zo slecht dat, wil De Clerck deze stad verder besturen, Hij eigenlijk afhankelijk is van de welwillendheid van andere partijen. Als de andere partijen dat willen, verwijzen ze de CD&V voor minstens zes jaar naar de oppositiebanken. Dat is een unieke kans, die men eigenlijk niet voorbij zou mogen laten gaan. De Clerck opnieuw in het zadel helpen, zou bij de volgende namelijk wel eens heel nadelig kunnen uitdraaien. Want tegen dan stoomt de oude De Clerck wel één van zijn kinderen klaar om de fakkel over te nemen. En dan moet men er de eerstvolgende 30 jaar weer niet meer op rekenen om nog aan de macht te komen.

Grootste tegenstander tijdens de voorbije verkiezingen was Vincent Van Quickenborne. Die ambieerde ook openlijk de job van burgemeester. En zoals de kaarten nu liggen kan hij die ook binnenhalen. Maar, nog meer dan De Clerck, is Van Quickenborne afhankelijk van de goodwill van de andere partijen. De Open VLD heeft altijd minstens twee andere partijen nodig om in Kortrijk aan de macht te komen. Misschien zou Van Quickenborne er zelfs best aan doen om een ruime regenboogcoalitie van Open VLD, N-VA, SP.a en Groen in het leven te roepen. De burgemeesterssjerp zou hij dan bijvoorbeeld de eerstkomende drie jaar grootmoedig aan de tweede partij, de N-VA, kunnen laten. Na de verkiezingen van 2014 kan Van Quickenborne dan eventueel in 2016 overnemen. Eerste schepen zou De Coene kunnen worden. En waarom Caron bvb. geen cultuur geven? Zo is iedereen toch tevreden? En, niet onbelangrijk, De Clerck zit met de CD&V in een voor Hem ongewone, minderheidspositie. Als Van Quickenborne het met die brede coalitie goed aanpakt, kan hij de CD&V zelfs voorgoed uitschakelen. Enfin, voorgoed is in politiek veel gezegd, maar toch voor een poosje. De vraag is dan ook: hoe diep is het water tussen Open VLD, N-VA, SP.a en Groen? Eigenlijk zou met zo’n brede coalitie ook min of meer de wil van de kiezer gerespecteerd worden: Open VLD hield als bestuurspartij stand, N-VA en Groen wonnen en SP.a verloor minder dan CD&V. De grote verliezers in Kortrijk zijn CD&V en Vlaams Belang. Of kiest Van Quickenborne toch voor een verlengd huwelijk met De Clerck?

Bovenstaande overwegingen zijn ondertussen al door de realiteit achterhaald: er komt in Kortrijk een coalitie onder leiding van Van Quickenborne bestaande uit Open VLD, N-VA en SP.a.