Archief voor Safe Party Zone

Jippiejajee! Jippiejajo-o!

Posted in De Schijnveiligheid, writers blog with tags , , , , on 06/04/2012 by Pär Ongeluck

Zelfs Stefaan ‘Sheriff’ De Clerck – kortweg SS De Clerck – voelt aan zijn water dat ‘zijn’ straatverbod nog niet voor meteen is. Het is nog maar in de fase van een wetsontwerp en zoals misschien zelfs De Clerck weet is de weg van ontwerp naar effectief uitvoerbare wet lang en met veel discussies en amendementen geplaveid. Bovendien is er ook nog de Raad van State die wel eens stokken in de wielen van ‘onze’ burgervader zou kunnen steken. En dus ‘denkt’ de burgemeester-niet-toevallig-gewezen-mini-ster-van-justitie-jurist-advocaat een omweg via ‘zijn’ Safe Party Zone te hebben gevonden.

Het Safe Party Zone-systeem is een heel discutabele techniek om relschoppers van fuiven weg te houden. In het kort komt het er op neer dat je, voor je op een fuif binnen mag, je eerst je identiteitskaart moet laten scannen. Licht het lampje groen op dan mag je erin, is het rood dan moet je buiten blijven. Het systeem werd verankerd in hoofdstuk 10, artikel 268bis van het politiereglement van wildweststad Kortrijk. In §1 van dat artikel staat dat ‘de burgemeester een toegangsverbod kan opleggen aan de personen die in fuifaccommodaties* de openbare orde hebben verstoord of openbare overlast hebben veroorzaakt.’ Een fuifaccomodatie definieert datzelfde politiereglement als: ‘Stadsgebouwen, gebouwen die de stad in gebruik heeft en private gebouwen waarvan de eigenaar een overeenkomst betreffende de bewaking van de openbare orde met de stad heeft afgesloten, waarin fuiven plaatsvinden.’ En dat systeem wil ‘onze’ sheriff dus gebruiken om outlaws uit sommige van ‘zijn’ straten weg te houden.Door Kortrijk tot één grote fuifzone uit te roepen. Van ‘stadsgebouwen’ en ‘private gebouwen waarvan de eigenaar een overeenkost betreffende de openbare orde met de stad heeft afgesloten, waarin fuiven plaatsvinden’ naar het openbaar domein is maar een kleine stap voor onze held. Aan ‘wettelijkheid’ heeft De Clerck, zoals het een wildwesterling past, een broertje dood. De wet is er namelijk enkel om hem te beschermen, niet om anderen eventueel tegen hem te beschermen. In Het Nieuwsblad maakte hij nog eens goed duidelijk hoe nauw de wet hem aan het hart ligt:We zullen doorgaan, ook met ons straatverbod, ondanks de mening van de Liga voor de Mensenrechten’ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=VF3OD8GA). Dat er (nog lang) geen wet is die het straatverbod mogelijk maakt, zal hem worst wezen. In ‘zijn’ county doet de sheriff immers wat hij wil.

De uitspraak van SS De Clerck moet ook worden gekaderd in de rest van het artikel in Het Nieuwsblad. Daarin heeft men het over ‘de opgepakten die voornamelijk illegalen van het Noord-Afrikaans type zijn’. Hoe onze sheriff een illegaal een straatverbod gaat opleggen, is mij niet geheel duidelijk. Het wezenskenmerk van een illegaal is dat hij iemand is die sowieso niet in het land mag zijn. In geen enkele straat. Hem een straatverbod opleggen is dan ook complete onzin. Maar niet voor SS De Clerck, blijkbaar.

Omwille van al het voorgaande stinkt heel de houding van De Clerck in verband met veiligheid naar plat electoraal opportunisme. Hij weet als geen ander dat ‘veiligheid’ in Kortrijk een belangrijk thema in de verkiezingsstrijd wordt en daar probeert hij met wat gerol van de spierballen en haantjesgedrag zijn voordeel mee te doen. Hierin flink geruggesteund door een makke commissaris en een tandeloze pers. De Clerck weet als jurist ook deksels goed dat zijn straatverbod op korte termijn niet haalbaar is, maar voor zijn herverzkiezing wil hij zich nog één keer profileren als de sterke man die Kortrijk nodig heeft. Daarna – ten laatste in 2014 zijn er parlementsverkiezingen – is het de beurt aan zoontje Felix. Die zou dan in 2018 klaar moeten staan om de fakkel van zijn papa in Kortrijk  over te nemen.

Advertenties

Een scheet in een netzak.

Posted in Vlugschriften, writers blog with tags , on 20/02/2011 by Pär Ongeluck

Het zo gelauwerde Safe Party Zone label van de stad Kortrijk is in de praktijk onwerkbaar, een sof, een maat voor niets. Dat bleek ook aan de ingang van de XPO toen daar vorig weekend Dame Rouge werd georganiseerd. Wie vroeg genoeg kwam moest zijn identiteitskaart tonen. Die werd vervolgens gescand en na de scan mocht die (eventueel) binnen. Omdat mensen kuddedieren zijn en er een hoop op hetzelfde moment naar binnen wilden, werd de rij wachtenden almaar langer. Tot de druk zo groot werd dat, om ongelukken te voorkomen, het systeem wijselijk opzij werd geschoven en iedereen met een kaartje meteen binnengelaten. Binnen werd overigens een aardig robbertje gevochten.

In de plaatselijke pers lees je daar allemaal niets over. Vreemd. Of, voor wie het schrijvend heir van deze stad wat kent, toch weer niet zo vreemd.

Misschien weet de plaatselijke pers het niet eens. Dan schort er iets aan hun informatiegaring.

Misschien willen onze persjongens- en meisjes het ook niet eens weten.

Of misschien weten ze het wel maar weigeren ze erover te schrijven. Onder druk van het stadsbestuur, politie of uit zelfcensuur, maakt in feite weinig uit.

Het maakt in ieder geval duidelijk dat de plaatselijke pers niet functioneert zoals je dat van de pers zou mogen verwachten. En dat stemt tot nadenken.

Knudde van Cnudde.

Posted in Kortrijkse zendelingen, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , on 26/10/2010 by Pär Ongeluck

Het ‘Safe Party Zone’-label waarmee stad Kortrijk jonge amokmakers een halt wil toeroepen ligt op apegapen. De Privacycommissie – officieel de Commissie voor de Bescherming van de Persoonlijke Levenssfeer – liet de stad Kortrijk weten dat dergelijk systeem – het aanleggen van een zwarte lijst waarbij persoonlijke gegevens worden verzameld – niet kan omdat daar geen wettelijk kader voor is.

Volgens een artikel van de hand van Freddy Vermoere, dat zaterdag op de website van Het Nieuwsblad verscheen, was ‘schepen Cnudde even van zijn melk toen hij te horen kreeg wat de Privacycommissie aan journalisten had verteld. (Wat heeft de CBPL dan werkelijk aan journalisten verteld?!? nvdr) Maar, zo voegt Cnudde er strijdlustig aan toe: ‘Ik ben alleszins niet van plan om het Safe Party Zone-label af te blazen.Volgens Vermoere liet hij ook nog verstaan dat hij nu snel contact zou opnemen met de commissie voor verder overleg.

Voor alle duidelijkheid: de Privacycommissie heeft zich niet uitgesproken over het nut of de zin van het Safe Party Zone-label maar wel over de wettelijke grond van het hele systeem. En die is er nu eenmaal niet. Uit het artikel van Vermoere en de reactie van Cnudde blijkt dat Cnudde die nuance niet begrepen heeft. De reacties op het artikel van verschillende lezers tonen trouwens duidelijk aan dat Cnudde niet de enige is die niet begrepen heeft wat de Privacycommissie bedoelt.

Om de verwarring zo mogelijk nog wat groter te maken vervolgt Vermoere zijn artikel met:

Schorsing aanvechten

‘Dat is ook het beste wat de stad nu kan doen’, zegt minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V), die als Kortrijkzaan de kwestie met meer dan gewone aandacht volgt.

‘Met adviezen van de Privacycommissie moet je hoedanook rekening houden.’

Huh?!? Schorsing aanvechten?!? Heeft De Clerck dat gezegd!?! Ik hoop het niet. Anders maakt hij zich als jurist en als mini-ster weer maar eens onsterfelijk belachelijk. De Clerck zegt  juist dat je moet rekening houden met adviezen van de Privacycommissie! Niet dat het advies van de CBPL moet aangevochten worden. Integendeel. Concreet betekent dat: wachten met de invoering van dat Safe Party Zone-systeem tot er een wettelijke basis voor is. Nu, De Clerck had – als eminent jurist èn mini-ster van justitie – stad Kortrijk wel vooraf kunnen (en moeten, eigenlijk) inlichten dat het Safe Party Zone-systeem geen wettelijke basis heeft. Dat hij dat (bewust of onbewust) niet gedaan (of verzuimd) heeft zegt veel over zijn betrokkenheid bij de materie en bij ‘zijn’ stad. De Clerck is overigens niet de enige jurist in de gemeenteraad die stad Kortrijk op het niet-wettelijke karakter van die zwarte lijst had kunnen wijzen. En wat doen het legertje juristen dat in dienst van de gemeente en de politie werkt eigenlijk godganse dagen?!?

Vermoere beëindigt zijn artikel met: ‘normaal kunnen amokmakers tot een jaar geweerd worden van fuiven, maar voorlopig kunnen ze een schorsing aanvechten voor de rechtbank, met een zeer grote kans op succes.’ 

Vermoere laat voor alle zekerheid in het midden welke rechtbank hij bedoelt. Waarschijnlijk bedoelt hij de politierechtbank of de rechtbank van eerste aanleg. Die zal zichzelf – voorlopig dan toch – evenwel onbevoegd moeten verklaren wegens het ontbreken van een wettelijk kader. Voor de geïnteresseerden: het gaat hier om een onwettige bestuurshandeling. De aangewezen instantie hiervoor is de Raad van State.

Eigenlijk is dit artikel vooral exemplarisch voor het onthutsend lage niveau waarop er in Kortrijk aan politiek wordt gedaan en hoe hierover in de pers wordt bericht. Knudde!

Big Brother fuift.

Posted in Vlugschriften, writers blog with tags , , , on 29/04/2010 by Pär Ongeluck

Volgens een artikel van Freddy Vermoere in Het Nieuwsblad van vandaag wil stad Kortrijk vanaf september recidivistische relschoppers weren op fuiven georganiseerd door jongerenverenigingen. Bejaardenclubs blijven voorlopig nog buiten schot. Evenals de fuiven die de stad zelf organiseert, zoals de 50-dagenfuif. Er blijven voor de compulsieve amokmaker dus nog wel wat alternatieven open. Voor privé-organisatoren is het wel knudde: die blijven veroordeeld tot het inhuren van dure, professionele security.

Om relschoppers vanaf september te bannen neemt het stadsbestuur zijn toevlucht tot de informatica: wie op een fuif, georganiseerd door een jongerenvereniging, in een lokaal van de stad, wil toegelaten worden moet aan de ingang zijn identiteitskaart in een kaartlezer schuiven. Die kaartlezer geeft dan groen of rood licht, al naargelang men braaf is geweest of niet. Volgens Alain Cnudde – what’s in a name – is dit nieuwe systeem voor de jeugdverenigingen efficiënter en goedkoper dan het systeem dan tot nu toe werd gehanteerd, namelijk de verplichte aanwezigheid van een professionele security en/of fuifbuddy’s.  Een fuif die op die manier wordt georganiseerd krijgt ook een soort label opgespeld: Safe Party Zone. Dat label zal vanaf september ook duidelijk aan de ingang van de zaal waar de fuif georganiseerd wordt te zien zijn. Dat label zal evenwel NIET te zien zijn aan de ingang van fuiven georganiseerd door jeugdverenigingen die geen fuifbuddy’s in hun rangen hebben, fuiven georganiseerd door scholen, fuiven van de Benidorm Bastards, fuiven van Concepts4U, fuiven van Studio Brussel, radio Nostalgie  enzoverder.

Een basisvoorwaarde om de toegang tot een fuif ontzegd te worden is dat er door de politie naar aanleiding van wangedrag ter gelegenheid van een fuif een proces-verbaal opgemaakt werd. Daarna volgt dan, los van een eventuele strafrechtelijke vervolging, een gesprek met de burgemeester. Die beslist uiteindelijk of  de betrokken amokmaker op de zwarte lijst komt of niet. Tot zover is alles duidelijk. Wat er moet gebeuren met jongeren die hun identiteitspapieren verloren of gestolen zijn is niet helemaal duidelijk. Het attest van verlies kan door de kaartlezer immers niet gelezen worden. Wordt die persoon dan de toegang geweigerd? Of mag hij alsnog binnen? En wat met bijdehante criminelen die de pas van hun broer, zus, vader of vriendin in de kaartlezer schuiven? Geen kat die het zal zien! Zeker weten.

Cnudde benadrukt verder nog dat er helemaal geen sprake is van schending van de privacy. Maar is dat wel zo? Ik bedoel maar: stel dat het bolletje op de kaartlezer rood wordt als je er je identiteitskaart induwt. Dan weet iedereen die achter je staat toch meteen al dat je minstens één proces-verbaal aan je broek hebt gehad en een gesprek met de burgemeester! Dan mag je nog zoveel berouw tonen als je wil maar je bent wel voor het leven gebrandmerkt. Daar gaat je privacy! Kan en mag het overigens wel dat de man of vrouw achter de kaartlezer te weten komt dat je in een vroeger leven een proces-verbaal hebt gekregen wegens ordeverstoring? Vaak gaat het ook om minderjarigen. Moeten die dan niet iet of wat beschermd worden?

Wat mij in heel deze toestand echter nog het meest verontrust is dat er zich blijkbaar niemand vragen stelt over waar heel deze evolutie voor staat. Die kaartlezer is nog maar een eerste stap naar meer controle, meer beheersing en tenslotte meer manipulatie. Straks planten ze nog een chip in. Zogezegd om de heethoofden buiten te houden of om de zaak veiliger te maken. Dat inplanten van chips gebeurt trouwens al. Zo zijn er – exclusieve – dancings waar je met je chip zowel de ingang als je verbruik betaalt. Als je over de limiet gaat wijzen je de deur. Big Brother is veel dichterbij dan men soms denkt.