Archief voor K in Kortrijk

Kortrijk: toeristisch centrum zonder toeristen.

Posted in Het Gouden Kalf, writers blog, Vlugschriften with tags , , , , , , , on 10/08/2015 by Pär Ongeluck

Vincent Van Quickenborne merkte – volkomen terecht, het dient gezegd – op 27 januari 2000 in de Senaat nog op dat in verband met de erkenning als toeristisch centrum ‘de administratie naast de wettelijke criteria blijkbaar ook economische criteria hanteert. Zo is er het voorbeeld van Aarlen en ook van de Meense wijk “De Barakken” waar op zondag de Fransen komen winkelen. De administratie geeft een te ruime interpretatie van het begrip toerisme, waarmee ze haar boekje te buiten gaat’ (1). Het weerhield hem er 14 jaar later toch niet van om – zonder het advies van de belanghebbende partijen af te wachten – Kortrijk als toeristisch centrum te laten of doen erkennen. In 2000 betoogde hij nog vol vuur dat de administratie een te ruime interpretatie geeft aan het begrip toerisme, zoveel jaar later heeft windvaan Van Quickenborne zijn kar volledig gekeerd en vindt hij de economische argumenten veel zwaarder wegend dan de toeristische. Het kan verkeren. Zeker als je Van Quickenborne heet.

Eén van de voorwaarden om erkend te worden als toeristisch centrum is dat de aanvrager moet kunnen aantonen aantonen aan dat er tijdens het hoogseizoen een stijging is in de inkomsten of omzet van de kleinhandelszaken tengevolge van de toestroom van toeristen. In dat verband is een artikeltje in Het Laatste Nieuws erg verhelderend (2). In HLN laat de shoppingmanager van het Gouden Kalf, Dominique Desmeytere, weten dat grote winkels openhouden op een zondag in de zwakste periode van het jaar, dat is onhaalbaar. Dat brengt niets op, want je moet personeel betalen. Er gaan ook niet veel kleinhandelszaken in de winkelstraten rond K openen. Dat was ook al zo op vorige koopzondagen.” Een andere voorvechter van de erkenning als toeristisch centrum, schepen Byttebier, hield zijn deuren ook al dicht: “Dat is moeilijk te organiseren in het verlof. Maar het kan eventueel wel goed zijn voor modezaken.” Als ik het allemaal goed begrijp dan zeggen de adepten van de erkenning van Kortrijk als toeristisch centrum eigenlijk: tijdens het hoogseizoen is er in Kortrijk een daling in de inkomsten of omzet van de kleinhandelszaken wegens een gebrek aan toeristen … Enige beginselvastheid en kennis van zaken kan je de heren alvast niet verwijten. Waarom zij de aanvraag tot erkenning als toeristisch centrum dan wel lanceerden, blijft een raadsel. Alhoewel …

De reactie van Unizo, een zelfverklaarde behartiger van de belangen van zelfstandigen, spreekt ook boekdelen. Voorzitter Luk Dupont blaat: “We moeten dringend samenzitten over die koopzondagen. Het moet beter voorbereid worden. Er is rond deze koopzondag niét gecommuniceerd, onbegrijpelijk. Er zal amper tien procent van de winkels open zijn, want veel handelaars zijn met verlof. Een koopzondag midden het verlof organiseren, doe je niet. Dit is slechte reclame voor onze stad.” Onze zelfstandigen zijn blijkbaar niet erg zelfstandig want de Unizogers verwachten dat overheid (in dit geval de stedelijke overheid) organiseert en communiceert – lees: vooral betaalt – rond de koopzondagen; zelfstandigen zitten gewoon te wachten tot de rijpe appels hen in de schoot vallen. Unizo snapt duidelijk niet dat de erkenning als toeristisch centrum inhoudt dat de kleinhandelszaken de mogelijkheid hebben om op zondag open te zijn. Het is geen verplichting. En de stad heeft van bij het begin duidelijk gesteld dat de eerste zondag van de maand tot koopzondag werd gebombardeerd. Als Unizo vindt dat er in augustus geen koopzondag moet georganiseerd worden dan had men dat ook van in het begin kunnen zeggen. Dan maakt het stadsbestuur eens een zeldzaam consequente keuze en wéér is het niet goed! Schepen Rudolphe Scherpereel heeft dan ook overschot van gelijk als hij stelt dat “er elke eerste zondag van de maand een koopzondag is en we proberen uitzonderingen te vermijden. Anders wordt het verwarrend. Het zal misschien niet de beste koopzondag zijn. Maar wie opent, kan wel een goeie omzet draaien.” Waarmee ik het bestaan van die koopzondagen en de erkenning als toeristisch centrum zeker niet toejuich. Integendeel.

(1) http://www.senate.be/www/?MIval=/consulteren/publicatie2&BLOKNR=26&COLL=H&LEG=2&NR=25&SUF=&VOLGNR=&LANG=fr

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/koopzondag-zonder-winkels-a2409640/

 

Advertenties

Het vergiet van Kortrijk.

Posted in Cijfers en Letters., Het Gouden Kalf, Persweeën., Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , , , on 09/06/2015 by Pär Ongeluck

Al van bij de eerste spadesteek was het duidelijk dat het Gouden Kalf, het binnenstedelijk winkelcentrum van Kortrijk, niet bijzonder goed gefundeerd was. Figuurlijk en letterlijk. De grond waarop het winkelcentrum is gebouwd, is namelijk nogal drassig. Om niet te zeggen moerassig. Nu, bouwtechnisch hoeft dat geen drama te betekenen; daar vallen wel oplossingen voor te bedenken. Die oplossingen hebben natuurlijk een prijskaartje en daar wringt het schoentje wel eens. De goedkoopste oplossing is evenwel: gewoon negeren. En dat is hoogstwaarschijnlijk ook waar de bouwheren van K in Kortrijk voor hebben gekozen. Deze oplossing doet misschien niets af aan de stabiliteit van het gebouw, maar na verloop van tijd krijg je toch wel problemen met de waterhuishouding van het gebouw. Omdat een flink stuk van het gebouw zich eigenlijk ondergronds bevindt, doet het ook geen afbreuk aan de esthetische kwaliteiten van het bouwwerk. Als die er al zijn, natuurlijk. Het uiterlijk van de ondergrondse delen lijdt er wel onder; op de muren van de in- en uitritten van de parking van het Gouden Kalf is het resultaat van die ‘oplossing’ al duidelijk te zien. Amper vijf jaar na de opening! Peter Lanssens schreef er een week of twee geleden een artikel over (1).

Anders dan je zou denken is dat artikel niet interessant omwille van het insijpelen van water in het winkelcentrum en de cosmetische oplossingen die men daarvoor bedacht heeft. Het artikel is vooral interessant omwille van de (des)informatie die de journalistieke activist Lanssens – over dat journalistiek activisme later meer – via zijn artikel verspreidt.

Eén van de overbetaalde managers van het Gouden Kalf (Yvan Devlaminck) heeft Lanssens namelijk wijsgemaakt dat er ‘op een normale weekdag toch al snel een goeie 15.000 wagens de parking van het winkelcentrum binnenrijden’. Devlaminck weet deksels goed dat journalisten een grondige afkeer voor cijfers en zelfstandig nadenken hebben en een gezagsargument nooit ofte nimmer in twijfel trekken; een (Kortrijks) journalist gelooft altijd wat je hem vertelt. Tot je hem iets anders diets maakt.

Bekijken we die 15.000 wagens eens wat van dichterbij. Normaal rekent men voor de bezetting van een wagen op de snelweg op 1,8 personen per wagen. Ik vermoed dat het er voor een bezoek aan een winkelcentrum meer zijn, maar soit. 15.000 wagens ‘op een normale weekdag’ betekent – aan een bezetting van 1,8 per voertuig – al 27.000 bezoekers. Het winkelcentrum is op een jaar minstens 320 open. Als het allemaal ‘gewone weekdagen’ zouden zijn, dan kwamen er per jaar 8.640.000 bezoekers naar het Gouden Kalf. Alleen al met de auto!

Volgens een studie van de universiteit van Gent (2) komt echter maar ongeveer 60% van de bezoekers aan het winkelcentrum met de wagen. In totaal zouden er dus jaarlijks, volgens een simpele regel van drie, minstens 14.400.000 koopzuchtigen het winkelcentrum bezoeken! Enfin, als we Devlaminck en Lanssens mogen geloven, natuurlijk. Wat we beter niet doen, zoveel is wel duidelijk.

(1) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/water-sijpelt-in-parking-winkelcentrum-a2338312/

(2) http://www.cvs-congres.nl/cvspdfdocs_2013/cvs13_029.pdf

De Koopzondag was weer een gigantisch succes.

Posted in Het Gouden Kalf, Vlugschriften with tags , , , , , on 08/06/2015 by Pär Ongeluck

Tweede zondag van de maand en dat betekent in de toeristische trekpleister Kortrijk dat het koopzondag is. De randanimatie was top en ook het weer zat deze keer mee. In de Lange Steenstraat waren er niet minder dan vier (4!) winkels open en het binnenstedelijke winkelcentrum, het Gouden Kalf, hield de deuren dicht (1). Een echte succesformule, die Koopzondagen. Heeft er overigens nog iemand iets gehoord van de onderhandelingen met onder meer de vakbonden en Unizo die sociaal bemiddelaar Van Quickenborne zou voeren?

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/blkva_01718757

 

Dit moeten ze me eens uitleggen.

Posted in De Waan van de Dag, Het Gouden Kalf, writers blog with tags , , , , on 14/02/2015 by Pär Ongeluck

Dat moeten ze me echt eens komen uitleggen, de heren van de Kortrijkse gemeenteraad en van K in Kortrijk. Ze mogen me echt eens komen uitleggen op welke manier K in Kortrijk op lange termijn een positief verhaal kan worden voor de straten, wijken, dorpen en steden rondom. Ik snap er geen snars meer van. Alle onderzoeken tonen vlijmscherp aan hoe het gesteld is met de lokale handel en de nood aan kernversterkende maatregelen. De familiale lokale handel heeft het moeilijk, de leegstand groeit en dit terwijl de winkelvloeroppervlakte in Vlaanderen met 12 % gestegen is.

En dacht u nu echt dat K in Kortrijk binnen 20 jaar in handen zal zijn van Vlaamse ondernemers? Denkt u dat echt? Denkt u echt dat er in K in Kortrijk Vlaamse lokale handelaars gevestigd zullen zijn? U weet heel goed dat K in Kortrijk een Arabisch of Aziatisch speeltje wordt, waar in het beste geval hoofdzakelijk buitenlandse winkelketens gevestigd zullen zijn. Binnen 20 jaar. Who cares?

De Kortrijkse gemeenteraad stelt ons zeer erg teleur door niet de moed te hebben in te zien dat ze een foute beslissing heeft genomen met het toekennen van een vergunning.

En de boer, hij ploegde voort.

Bovenstaande noodkreet had 10- 15 jaar geleden misschien door mij kunnen geschreven zijn. De aandachtige lezer weet echter dat ik nooit xenofobe uitspraken als ‘Arabisch of Aziatisch speeltje’ zou doen. Nee, het is een artikeltje dat vandaag verscheen op de blog van de plaatselijke marketinggoeroe Kurt Ostyn (1). Daarin trekt hij van leer tegen de vergunning door de Vlaamse regering van het ‘belevingscentrum’ Uplace. Ik verving in het artikel van Ostyn enkel ‘Uplace’ door ‘K in Kortrijk’. Om duidelijk te maken dat er eigenlijk geen verschil is. Ostyn ziet dat evenwel anders. Hij was en is, samen met het volledige stadsbestuur van Kortrijk (inclusief wat zich Groen durft te noemen), Unizo en de vakbonden voorstander van inplanting van winkelcentra in de binnenstad en tegenstander van winkelcentra aan de rand van onze steden. Het toverwoord hierbij is ‘kernversterkend’. Winkelcentra in de kern van onze steden zouden kernversterkend zijn. Liggen ze aan de rand dan zijn ze nefast voor de handel in de kern. Dat geloven althans Ostyn en soortgenoten. Ostyn en co weten wel dat de leegstand in onze steden toeneemt maar ze weigeren paradoxaal genoeg om te erkennen dat dit fenomeen eigenlijk veroorzaakt wordt door de toenemende ‘verketening’ van de detailhandel. Zij weigeren in te zien dat het in een sterk verstedelijkt gebied als Vlaanderen uiteindelijk geen lor verschil uitmaakt of een winkelcentrum nu binnen of buiten de kern van een of ander gehucht neergepoot wordt, en in handen is van Vlamingen, Arabieren of Aziaten. Winkelcentra als Uplace – maar ook K in Kortrijk – worden in wezen gekenmerkt door twee zaken: concentratie en schaalvergroting. Kapitaal, dus. Kapitaal heeft geen nationaliteit of plaats. Die wezenskenmerken maken winkelcentra ten opzichte van de klassieke kleine middenstander kosteneffectiever en dus ook concurrentiëler. Omdat die lokale zelfstandigen niet tegen de ketens kunnen optornen moeten ze uiteindelijk de baan ruimen. En zo krijg je leegstand. Creëer je eigenlijk leegstand. Kortrijk is daar een uitstekend, vooral triest, voorbeeld van. Het resultaat van die ‘kernversterkende’ aanwezigheid van K in Kortrijk is dat de leegstand in Kortrijk – alle goedbedoelde initiatieven van de stad Kortrijk (betaald door u en ik, dus) ten spijt – nog nooit zo groot is geweest. Nog altijd de hoogste in West-Vlaanderen ook. Maar dat willen marketingadviseurs als Ostyn en co niet zien. Ze zijn ziende blind. En dus mogen Kurt Ostyn, het stadsbestuur en de heren van K in Kortrijk mij eens komen uitleggen op welke manier K in Kortrijk ‘op lange termijn een positief verhaal kan worden voor de dorpen en steden rondom’. Die vraag naar uitleg is precies dezelfde als de vraag naar uitleg die Ostyn vraagt voor de goedkeuring van Uplace. Ostyn weet, net zo goed als ik, dat daar geen zinnige uitleg voor is. Waarom hij dan wel zo’n voorstander is van het Gouden Kalf is zo mogelijk nog een groter mysterie dan de goedkeuring van Uplace.

(1) http://www.marketingadviseurs.be/2015/02/u-place-dit-moeten-ze-me-eens-uitleggen/

De cadeaubon is dood. Leve de cadeaubon!

Posted in Cijfers en Letters., Het Gouden Kalf, Persweeën., writers blog with tags , , on 17/12/2014 by Pär Ongeluck

Volgens zowel Het Laatste Nieuws (1) als het Nieuwsblad (2) wordt de Kortrijkse cadeaubon vervangen door een betaalkaart. Of, zoals dat men in hedendaags jargon noemt, een ‘gift card’. Dat kondigde het bestuur van de vzw Handelsdistrict Kortrijk gisteren aan, samen met de centrummanager. Oud nieuws eigenlijk want Kris Vanhee schreef een jaar geleden al in zijn krant dat dit zou gebeuren (3).

Volgens Dirk Vandenberghe, de auteur van het artikel dat vandaag in het Nieuwsblad verscheen, is het Handelsdistrict de ‘belangenvereniging van de handelaars in het stadscentrum’. Dat is niet helemaal correct. Het Handelsdistrict vertegenwoordigt slechts een deel van de handelaars in het stadscentrum; niet alle handelaars in het stadscentrum zijn aangesloten. Wat er in verband met dat Handelsdistrict in de reguliere pers ook nooit bij wordt verteld is dat het Handelsdistrict deels met belastingsgeld wordt gefinancierd. Met het geld van ALLE Kortrijkenaren, dus. Niet alleen met geld van de belanghebbende leden. Voor 2015 is een toelage van de Kortrijkse burger aan het BID (Business Improvement District, de roepnaam van het Handelsdistrict) van 205.000 euro voorzien. De derde bron van inkomsten van het Handelsdistrict zou het Gouden Kalf moeten zijn. Het is echter niet duidelijk of de overnemer van het winkelcentrum ook die verplichting mee heeft overgenomen. Een beetje meer transparantie op dat vlak zou zeker geen kwaad kunnen. Feit is wel dat het budget van het Handelsdistrict iets boven de 300.000 euro ligt. Dat moet ongeveer het bedrag zijn dat de Kortrijkse belastingbetaler betaalt, vermeerderd met de bijdragen van de Kortrijkse centrumhandelaars. Van de beloofde bijdrage van K in Kortrijk is geen spoor meer …

De Kortrijkse cadeaubon werd in 2010 ingevoerd. Volgens Nele Muylle, de centrummanager van Kortrijk, werden in vier jaar voor 3 miljoen euro van die cadeaubonnen verkocht. Journalisten nemen dat voor waar aan. Vragen niet hoeveel er per jaar van die bonnen aan de man werden gebracht, bijvoorbeeld. Vragen zeker niet hoeveel en waar die cadeaubonnen ondertussen werden verzilverd. Zij noteren enkel wat hen wordt voorgekauwd.

Volgens een persnota die de vroegere centrummanager Maarten Decramer op 5 december 2011 de wereld instuurde, waren er, één jaar na de lancering van de Kortrijkse cadeaubon, voor 645.000 euro aan cadeaubonnen aangekocht. Volgens Nele Muylle, de opvolgster van Decramer, kenden die ‘oude bonnen een terugval op vlak van gebruik”. Toch beweert zij dat er in de loop van die vier jaar voor 3 miljoen euro aan cadeaubonnen werden verkocht. Dat zou in jaar 2, 3 en 4 gemiddeld 785.000 euro per jaar betekenen. Dat is dus méér dan in het eerste jaar … Enige scepsis ten opzichte van de cijferdans van Nele lijkt mij niet ongepast.

Nog interessant om weten is dat die Kortrijkse cadeaubonnen – of ze nu van plastic zijn of van papier, maakt op zich niets uit – volgens diezelfde persnota van Decramer, voor 80% in het Gouden Kalf terechtkomen. Dat betekent dat er de voorbije jaren voor 2,4 miljoen euro naar de zaken in het winkelcentrum vloeide. En amper 600.000 euro – of een schamele 150.000 euro per jaar – naar de overgrote meerderheid van deelnemende handelaars daarbuiten. Eigenlijk is het nog minder want niet alle cadeaubons werden ingewisseld). De Kortrijkse cadeaubon is dan ook vooral een godsgeschenk voor de internationale ketens die het Gouden Kalf bevolken. Jammer genoeg was er weer in geen velden een journalist te bespeuren die daar eens wat vragen over stelde aan de bestuurders van het Handelsdistrict.

Volgens een studie die Deloitte in 2011 liet uitvoeren is de cadeaubon in België op zijn retour (4). Voornaamste oorzaken: de beperkte looptijd en de geringe inwisselbaarheid. Belgen geven de voorkeur aan cash onder de kerstboom (lees in dit verband ‘ook geen cadeau: de cadeaubon (1) en (2)’ op deze bladzijden). Veel van die cadeaubonnen blijven ook ongebruikt liggen. In 2010 schatte Deloitte het totaal aan ongebruikte cadeaubonnen op 70 miljoen euro. In 2011 was dat al opgelopen tot 140 miljoen euro. Die tendens wordt ook (ongewild) bevestigd door Maarten Decramer. Die stelde één jaar na de uitgifte van de eerste cadeaubon vast dat van die 650.000 euro uitgegeven cadeaubons er nog maar voor 432.000 ingewisseld was. Voor de verkopers van de cadeaubonnen is dat niet erg want zij hebben hun geld toch al binnen. Voor de consumenten is dat iets minder leuk want als zij zich niet haasten, zijn zij hun geld kwijt. Je zou dit een vorm van georganiseerde oplichting of diefstal kunnen noemen. Maar dat is uiteraard niet de zorg van de heren en dames van het Handelsdistrict. Het is ook helemaal niet duidelijk wat er gebeurt met het geld van die niet-geïncasseerde en vervallen cadeaubonnen. Op een kritische vraag van een journalist moeten wij in dit verband niet rekenen, vrees ik.

Niettegenstaande alle kritiek op het systeem van cadeaubonnen houdt het Handelsdistrict – uit conservatisme of dwaasheid, dat is niet duidelijk – krampachtig vast aan de Kortrijkse variant. Enkel de vorm veranderde. Een papieren bon werd een plastic kaartje. Hallelujah! Hoe innovatief! De modale consument heeft ondertussen een tweede of derde portefeuille nodig om al die badges, klanten- en betaalkaarten in op te bergen. Ring Shopping Noord heeft trouwens al 2 jaar dergelijke betaalkaarten in gebruik. Meer dan oude wijn in nieuwe zakken is die Kortrijkse cadeaubon dus niet. Daarnaast kunnen we enkel vaststellen dat de (lokale) pers niets meer is dan de kruiwagen van het beleid. Bedroevend.

(1) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/cadeaubon-werkt-als-betaalkaart-a2154731/

(2) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141216_01433226

(3) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20131206_00875211

(4) http://weekend.knack.be/lifestyle/radar/cadeaubon-moet-onderdoen-voor-cash-geld/article-normal-491231.html

’t Is te laat de put gedempt!

Posted in Het Gouden Kalf with tags , , , , , on 27/03/2014 by Pär Ongeluck

Eerst heb ik een algemene vraag. Welke criteria worden gehanteerd bij het erkennen van een toeristisch centrum? Hoe zal de regering deze criteria in de toekomst toepassen? Het is belangrijk erop te wijzen dat belangrijke toeristische plaatsen, zoals Antwerpen, Mechelen, Lier, Leuven, Kortrijk en Oudenaarde, die in de gerenommeerde Michelingids drie, twee of één ster krijgen, niet als toeristisch centrum zijn erkend. Is dat omdat deze gemeentebesturen geen aanvraag hebben ingediend of omdat men hun aanvraag niet heeft ingewilligd?” ……”Blijkbaar hanteert de administratie naast de wettelijke criteria ook economische criteria. Zo is er het voorbeeld van Aarlen en ook van de Meense wijk “De Barakken” waar op zondag de Fransen komen winkelen. De administratie geeft een te ruime interpretatie van het begrip toerisme, waarmee ze haar boekje te buiten gaat.” 

Aan het woord was Vincent Van Quickenborne, op 27 januari 2000, in de senaat (1). Enkele jaren later stemde hij ongegeneerd voor de inplanting van het Gouden Kalf, een grootschalig winkelcentrum in het hart van Kortrijk. Wat door enkelingen werd voorspeld, gebeurde ook: de commerciële leegstand in het centrum van Kortrijk nam, in weerwil van stijgende bezoekersaantallen, hand over hand toe. Zowel het vorige als het  huidige stadsbestuur besefte dat er iets moest gebeuren en uiteindelijk zocht de huidige coalitie van liberalen, zij die zich socialisten wanen en N-VA’ers zijn toevlucht in de erkenning van Kortrijk als toeristisch centrum. Niet dat daar een draagvlak voor bestond want de twee direct betrokken partijen – zelfstandigen en werknemers – waren geen voorstander van die aanvraag tot erkenning. Maar in Kortrijk Spreekt telt zoiets niet; als puntje bij paaltje komt, beslist de politieke overheid, over de hoofden van de betrokkenen heen. En nu stappen de vakbonden naar de Raad van State om die erkenning als toeristisch centrum ongedaan te maken (2). Geheel kansloos zijn ze niet want er is een precedent en het dossier van de stad Kortrijk is nu ook weer niet zo ijzersterk.

Toch enkele bemerkingen bij die démarche van de vakbonden. Waar waren de vakbonden toen er werd beslist om het Gouden Kalf in de binnenstad van Kortrijk in te planten? Zij stemden voor! Zowel de ‘socialistische’ als de liberale als de christelijke vakbond! Zijn ze in die kringen dan werkelijk zo achterlijk dat ze niet eens beseffen dat, als je winkelketens binnenhaalt, dat uiteindelijk voor afbraak van de tewerkstelling zorgt?!? Weten ze in die vakbonden dan niet dat, als je de positie van de kleine zelfstandige verzwakt, dit ook in een enorme druk op de lonen en de tewerkstelling resulteert en er een steeds grotere flexibiliteit zal geëist worden? Overigens waren de zelfstandigenorganisaties oorspronkelijk ook voorstander van de komst van het Gouden Kalf. Blijkbaar beseften ze daar ook niet dat ze hiermee hun eigen doodsvonnis tekenden. Ook voor die kleine zelfstandigen zijn er grenzen aan de flexibiliteit. Maar ze kunnen niet anders meer dan mee in de dans springen. Een mens vraagt zich af: wat zitten ze op al die studiediensten eigenlijk godganse dagen te doen?!? derde partij die zich in de debatten roert: de CD&V. Die partij bakt het wel heel erg bruin. Zij zorgde er immers bijna op haar eentje voor dat het Gouden Kalf in Kortrijk kon worden ingeplant. Voormalig schepen van economie, Jean de Bethune (CD&V), wilde in 2012 overigens al koopzondagen invoeren. Omdat dit niet wettelijk was – maandelijkse koopzondagen kunnen enkel in het systeem van de erkenning als toeristisch centrum en om god weet wat voor reden – luiheid en onbekwaamheid zijn de meest plausibele – had het vorige stadsbestuur die niet aangevraagd – kwam daar uiteindelijk niets van in huis. Het is duidelijk dat de CD&V toen voorstander was. En nu dus tegen. Hoe ongeloofwaardig kan je eigenlijk worden? De CD&V’ers zijn blijkbaar al even grote kontdraaiers als Van Quickenborne en zijn vazallen.

(1) http://www.senate.be/www/webdriver?MItabObj=pdf&MIcolObj=pdf&MInamObj=pdfid&MItypeObj=application/pdf&MIvalObj=33575141 p.46 en volgende

(2) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20140323_01037022

Leeg Kortrijk.

Posted in Het Gouden Kalf, Vlugschriften with tags , , , on 03/02/2014 by Pär Ongeluck

In de lokale pers viel er niets over te lezen want die houdt zich voornamelijk onledig met herdrukken en verspreiden van politieke en andere persmededelingen, overlijdensberichten, goed nieuwsshows en verslagen over ongevallen en andere calamiteiten: volgens onderzoeksbureau Locatus stijgt de commerciële leegstand nu al voor het zesde jaar op rij (1). Dat is geen opbeurend nieuws; niet voor de retailsector en al helemaal niet voor de kleine zelfstandigen in de detailhandel. Cijfers voor Kortrijk heb ik (nog) niet maar het arrondissement Kortrijk scoort volgens het kaartje van Locatus wel ‘bovengemiddeld’. En dat mag ook niet verwonderen: in een stadscentrum van een zakdoek groot, kun je het winkelareaal niet ongestraft met bijna 100 eenheden uitbreiden zonder dat daarbij slachtoffers vallen. En dat is precies wat er de voorbije jaren, met de komst van het Gouden Kalf, in Kortrijk is gebeurd. Met dank aan de belangenbehartigers van zelfstandigenorganisatie Unizo, alle politieke partijen en de vakbonden, trok Kortrijk met het Gouden Kalf volop de kaart van de winkelketens en zette zo de kleine zelfstandigen het mes op de keel. Met het gekende en vooral heel voorspelbare gevolg: een nooit geziene commerciële leegstand. Kortrijk bruist…van de Dafalgan.

(1) http://www.elabs5.com/content/32425111/Winkelleegstand-Belgie-stijgt-6e-jaar-op-rij.pdf?hq_e=el&hq_m=1294173&hq_l=3&hq_v=d04aa6e304