Archief voor Groen

De fietsende Buda.

Posted in De Waan van de Dag, Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , , , on 29/07/2015 by Pär Ongeluck

Vanaf eind september krijgt de Budastraat de twijfelachtige eer om zich de eerste fietsstraat van Kortrijk te mogen noemen. Hoezo, de eerste fietsstraat? Had toenmalig schepen van Immobiliteit, Marc Lemaitre, vorig jaar (in november) al niet aangekondigd dat een stukje van de Lode de Boningelaan de eerste fietsstraat van Kortrijk zou worden? (1) Of was dat maar om te lachen? In ieder geval: na intens overleg met alle betrokken partijen in ‘Kortrijk Zwijgt’ besliste de nieuwe schepen van Stilstand, Axel Weydts, dat de 200 meter lange Budastraat de eerste fietsstraat wordt (2).

Een fietsstraat is volgens Mobiel Vlaanderen ‘een straat binnen een verblijfsgebied, die functioneert als belangrijke fietsverbinding en die door vormgeving en inrichting als zodanig herkenbaar is. Het autoverkeer kan beperkt aanwezig zijn, maar is duidelijk ondergeschikt aan het fietsverkeer’. Niet dat er geen auto’s mogen rijden maar ze mogen de fietsers niet inhalen. Eigenlijk is een fietsstraat een fietssuggestiestrook over de hele (of halve breedte) van de weg. Een beetje mossel noch vis. Zoals het hele immobiliteitsbeleid van deze stad. Om niemand echt tegen zich in het harnas te jagen worden uiteindelijk geen keuzes ten gronde gemaakt en komt men op de proppen met halfslachtige beschikkingen die al te vaak meer problemen veroorzaken dan ze oplossen. Voor echte fietspaden is er in het centrum van Kortrijk gewoon geen plaats. Omdat het stadsbestuur, in weerwil van de populistische slogan ‘Kortrijk fietsstad’, de politieke wil en de centen niet heeft om echte fietspaden aan te leggen en omdat het stadsbestuur de middenstand en de autorijdende koopzuchtige dagjesmensen niet durft en wil voor het hoofd te stoten. En dus wordt de Budastraat met veel bombarie als de eerste fietsstraat aangekondigd. Volgens Het Laatste Nieuws liet Weydts zich voor die fietsstraat zelfs door Groen inspireren. Alsof ieder idee van Groen meteen ook een goed idee is …

Zoals uit de definitie van Mobiel Vlaanderen al blijkt, zou het om een straat binnen een verblijfsgebied moeten gaan. Of de Budastraat een echt verblijfsgebied is, durf ik te betwijfelen. Mobiel Vlaanderen weet verder nog dat een fietsstraat een onderdeel van een bovenlokale of een lokale functionele fietsroute is; kan ook een straat met druk fietsverkeer zijn (bv. schoolomgeving waar het autoverkeer wordt geweerd). De Budastraat maakt helemaal geen deel uit van een lokale of bovenlokale functionele fietsroute! De Budastraat als fietsstraat inrichten is een getto creëren waar fietsers voor 250 meter de baas zijn en daarvoor en daarna weer overgeleverd zijn aan de auto. De Budastraat tot fietsstraat bombarderen getuigt dan ook niet van veel inzicht. Een echt fietsbeleid zou van het hele centrum een fietsstraat maken. Of, nog beter, zoals in Mechelen, het centrum autoluw maken.

‐ In een bebouwde omgeving waar de verblijfsfunctie dominant is. Is dat zo in de Budastraat? Ik dacht het niet.

‐ Uit de verkeerscirculatie (of het verkeerscirculatieplan) moet blijken dat doorgaand autoverkeer (zonder herkomst/bestemming in de straat) maximaal wordt geweerd; sluipverkeer is niet compatibel met het concept van de fietsstraat. Ik denk niet dat het de bedoeling van het stadsbestuur is om doorgaand autoverkeer zo veel mogelijk te weren; sommige plaatselijke middenstanders voelen het echter wel zo aan en schreeuwen moord en brand.

Streefdoel is dat de fietsers in aantal groter zijn dan de gemotoriseerde weggebruikers, met aandacht voor volgende principes:  

– De geloofwaardigheid van het concept hangt af van het aantal fietsers dat in spitsuur of gedurende de dag gebruik maakt van de fietsstraat, waarbij er rekening dient gehouden dat het aantal fietsers na de invoering van de fietsstraat nog kan stijgen. 

Enkel plaatselijk vrachtverkeer (herkomst/bestemming in de straat); geen bediening van winkelcentra of grootdistributie. 

Op basis van al het bovenstaande mag wel duidelijk zijn dat de Budastraat als fietsstraat eigenlijk totaal ongeschikt is; de verblijfsfunctie is niet dominant, het verkeer dat er rijdt is voornamelijk doorgaand autoverkeer, de fietsers zijn er zeker niet in de meerderheid en het vrachtverkeer is zeker niet allemaal bestemd voor levering in de straat zelf. Waarom wil het stadsbestuur dan mordicus van de Budastraat een fietsstraat maken? Simpel: omdat Kortrijk een fietsstad is; enfin, toch in de natte dromen van sommige leden van het stadsbestuur; omdat sommige politici hun dromen voor werkelijkheid houden. Uiteindelijk omdat het beleid (van deze stad) gedicteerd wordt door de waan van de dag. Politiek is al lang verworden tot dagjespolitiek. Budastraat-fietsstraat getuigt vooral van populisme, niet van visie.

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141118_01382900

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/fietsstraat-zaait-tweedracht-a2397928/

(3) http://www.mobielvlaanderen.be/pdf/vademecum/hfdst3.pdf

Advertenties

De drie wijzen.

Posted in writers blog with tags , , , , , , , , , on 18/09/2013 by Pär Ongeluck

Een dag of tien geleden bond professor Carl Devos de kat de bel aan in Knack met zijn mening dat de SP.A best afstand doet van haar naam en een nieuwe progressieve beweging opricht, gebaseerd op duidelijke waarden en normen als solidariteit en gelijkheid (zie: http://www.knack.be/nieuws/belgie/carl-devos-de-sp-a-moet-op-de-schop/article-normal-105045.html). “De oude structuren leiden ertoe dat links versnipperd blijft. Spannend, alleen kan links in Vlaanderen zich dat niet permitteren. Als je een Antwerpse coalitie van centrum-rechts op nationaal niveau wilt vermijden, heb je een sterk links blok nodig. Dan kun je eens echt wegen op de onderhandelingen. Het enige wat links vandaag vaak kan doen, is de schade beperken, door hervormingen af te blokken”, predikt Devos. Zijn goedbedoelde kritiek werd hem door de bonzen van de SP.A niet in dank afgenomen. De SP.A heeft het altijd wat moeilijk met kritiek. In de nasleep van de uitspraken van Devos legden Thomas Decreus en Nicolas Bouteca ook een link met de Kortrijkse situatie.

In De Standaard van maandag 9 september liet de ‘linkse denker’ van Kortrijkse origine, Thomas Decreus, het volgende optekenen:

‘Een progressieve beweging uitrollen dient het groeiende succes van rechts van antwoord’. Thomas Decreus, politiek filosoof en initiatiefnemer van de Shame-betoging, onderschrijft het pleidooi om de linkse krachten te bundelen in Vlaanderen. ‘Maar dat wil zeggen dat de verschillende partijen stoppen met elkaar te bekampen. SP.A mag bijvoorbeeld het succes van de PvdA niet als concurrentie zien, maar eerder als een opportuniteit. Zelfde verhaal voor Groen of de vakbonden, hun natuurlijke partners, ideologisch en politiek. Daarom pleit ik voor meer overleg, voor intenser contact en voor minder polemiek.’ En wat met de eenheidspartij, die de hele beweging onderbrengt? ‘In Vlaanderen is dat praktisch onhaalbaar’, aldus Decreus. ‘Maar niet geheel onmogelijk. In Griekenland smolten alle kleine linkse fracties samen tot één groepering. Het kan dus.’ Het voordeel van een beweging is voor Decreus ook dat SP.A weer aan geloofwaardigheid wint. ‘De socialisten vormen mee rechtse coalities, zie Sint-Niklaas, Aalst en Kortrijk. En dat straalt af op de hele partij en haar gedachtegoed.’

Of dat precies is wat Thomas Decreus vertelde, weet ik niet. Het is wel letterlijk wat er in de krant verscheen. Dat kan – gezien de ‘journalistieke vrijheden’ die sommige persjongens zich permitteren – behoorlijk afwijken van wat er in werkelijkheid werd gezegd, maar goed. Voor de goede orde nemen we aan dat de krantenjongen  van dienst min of meer waarheidsgetrouw noteerde wat Decreus vertelde. Die uitspraken van Decreus schoten trouwens wel in het verkeerde keelgat bij Philippe De Coene (SP.A), schepen van sociale zaken, OCMW, armoedebestrijding en consumenten van Kortrijk. Via Twitter reageerde die als door een horzel gestoken met:

Kom eens kijken naar nieuw beleid Kortrijk, Thomas Decreus, in plaats van te bazelen over rechtse coalitie

Of Thomas Decreus echt die ‘linkse denker’ is, doet nu even niet ter zake. De Coene was in ieder geval ‘not amused’ met de uitspraak van Decreus. Zowel de uitspraak van Decreus als de reactie van De Coene maakt nog maar eens heel duidelijk: communiceren doe je beter niet via de media. Niet via de reguliere media en al zeker niet via Twitter. De reguliere media geven – uit domheid, onkunde of luiheid, dat is niet altijd even duidelijk – nooit correct en volledig weer wat iemand gezegd heeft en Twitter is gewoon te beperkt. Op deze manier communiceren biedt een waterdichte garantie op huizenhoge misverstanden. Iemand met de ervaring van een De Coene zou dan ook beter moeten weten. Maar waarom reageert De Coene eigenlijk zo gepikeerd op de uitlating van Decreus (en niet op Carl Devos), zou je je ook kunnen afvragen? Vertelt Decreus dan klinkklare nonsens? Als we De Coene mogen geloven wel: Decreus bazelt. Terwijl Decreus gewoon zegt dat ‘de socialisten mee rechtse coalities vormen, zie Sint-Niklaas, Aalst en Kortrijk. En dat straalt af op de hele partij en haar gedachtegoed’. Dat is toch de normaalste zaak van de wereld: wie in een coalitie (met rechtse partijen) stapt, zal altijd compromissen moeten sluiten en toegevingen doen. In de steden die Decreus aanhaalt, vormen de rechtse partijen binnen de coalitie trouwens ook nog eens de meerderheid en is de SP.A het kleinste broertje. Misschien refereert Decreus met zijn uitspraak vooral aan de uitbreiding van de GAS, de investeringen in camerabewaking, de besparingen op het vlak van cultuur, de accentverschuiving van cultuurcreatie naar cultuurconsumptie, de repressieve veiligheidsmaatregelen en de afkalving van het personeelsbestand door die rechtse coalities waar ook de SP.A deel van uitmaakt. Tja, als we dat alles van De Coene geen rechts beleid meer mogen noemen, moeten we dringend onze definities van ‘links’ en ‘rechts’ herzien, zoveel is wel duidelijk…. Of zijn er in het beleid van die rechtse (Kortrijkse) (stads)coalities dan zo’n zware ‘linkse’ accenten?

Ook de huispoliticoloog van ‘Kortrijk Scheef Bekeken’, Nicolas Bouteca, liet zijn licht schijnen over de positie van links in Kortrijk (zie: http://kortrijkscheefbekeken.com/2013/09/09/geen-progressief-front-in-kortrijk/). Hij heeft het echter vooral over het (onbestaande) progressieve front tussen SP.A en Groen in Kortrijk. Een beetje een hypothetische kwestie, dus. Volgens Bouteca zit er tussen SP. A en Groen ‘een haar in de boter die tegen 2018 waarschijnlijk niet opgelost raakt’. 2018 is natuurlijk nog erg ver weg en er kan nog van alles gebeuren. Feit is wel dat sommige bestuursleden van de SP.A  als persoon moeilijk door één deur kunnen met sommige leden van Groen. En vice versa. De vraag is echter of zo’n toenadering tussen SP.A en Groen wel nodig en/of wenselijk is. Volgens Bouteca en anderen blijkbaar wel. In een links front om de rechtse partijen af te blokken. Bouteca vraagt zich ook af waarom het water in Kortrijk zo diep is tussen SP.A en Groen. Dat heeft, aldus Bouteca, te maken met ‘de burgemeestersambities van De Coene’. Om zijn gelijk te bewijzen tovert Nicolas Bouteca, politicoloog, een simulatie tevoorschijn van hoe de zetels zouden zijn verdeeld geweest, mochten SP.A en  Groen samen naar de kiezer zijn getrokken. Volgens die simulatie zou SP.A-Groen 9 zetels hebben gehaald. Eén meer dan ze nu gehaald hebben door afzonderlijk op te komen en even veel als de Open VLD van Van Quickenborne. Door allebei afzonderlijk op te komen zag De Coene zijn burgemeestersdroom uiteen spatten, aldus Bouteca. Nicolas Bouteca, politicoloog, ‘vergeet’ wel dat de negen van SP.A-Groen, samen met de 9 van de Open VLD nog altijd geen meerderheid kunnen vormen; en er bijgevolg nog altijd een derde partij nodig is; dan kom je automatisch bij de N-VA terecht. En krijg je dezelfde, voornamelijk rechts-liberale, coalitie die je nu hebt. Misschien met één zetel meer maar, omwille van het liberale karakter van de N-VA, altijd met een ‘blauw’ zwaartepunt en dus Van Quickenborne aan het hoofd. Die bijkomende zetel zou dan misschien wel van de partij SP.A-Groen gekomen zijn, maar die had ook best een zuiver ‘Groene’ zetel kunnen zijn. En geen SP.A-zetel. Of een Open VLD-zetel. Misschien was Stefaan De Clerck er in dat geval zelfs in geslaagd om – tegen een minimale prijs, uiteraard – ‘Groen’ uit de omknelling van ‘Rood’ los te weken om zo een meerderheid te vormen. Onder zijn leiding, welteverstaan. Het is verder ook ondenkbaar dat Van Quickenborne – die, als hij dan toch geen burgemeester mocht worden, net zo goed het oude verbond met De Clerck kon voortzetten – de burgemeesterssjerp aan De Coene zou hebben gelaten (tenzij de SP.A-Groen beduidend groter was dan de Open VLD en de N-VA samen). Bij een coalitie tussen SP.A-Groen en CD&V – volgens de simulatie van Bouteca samen goed voor 24 zetels – zou De Coene uiteraard evenmin in de burgemeestersstoel zijn terechtgekomen. Dat zou de oude De Clerck nooit hebben toegestaan. Samengevat: Bouteca mag simuleren tot hij een ons weegt maar De Coene kon, als men ook maar een klein beetje realistisch is, nooit burgemeester worden (tenzij de tandem SP.A-Groen in één klap een flink pak groter werd dan de CD&V en de Open VLD, en genoeg had aan hoogstens één bijkomende (kleinere) partner). Ik denk dat De Coene zelf ook maar al te goed beseft dat de kans dat al die eventualiteiten samenvallen wel bijzonder klein is. Nu enkel nog Nicolas Bouteca, politicoloog, overtuigen.

Geen van de drie wijzen durft het blijkbaar luidop te zeggen, maar waar het de SP.A werkelijk aan mankeert om een echt alternatief voor het rechts geweld te vormen, is een ontstellend gebrek aan morele integriteit en geloofwaardigheid. De SP.A is al lang geen linkse ‘beweging’ meer maar een tot ‘partij’ verworden instituut, met eigen regels en logica. Bij ‘partijen’ draait het altijd om ‘macht’, bij bewegingen om ‘inhoud’. Uiteindelijk resulteert partijvorming altijd in een verregaande normvervaging die de grondslagen van de beweging corrumpeert en zodoende contraproductief wordt. En dat is precies wat er ook met de SP.A – maar ook met andere partijen – aan de hand is: het zijn op zichzelf staande instituties geworden. Hoe die normvervaging precies in zijn werk gaat illustreert ‘Kortrijk politiek’, een blog van de Kortrijkse SP.A, op treffende wijze. ‘Kortrijk politiek’ staat zogezegd ‘op de eerste rij bij de voorstanders van transparantie in de politiek’ maar als het er echt op aankomt, ho, maar. Cumul vindt ‘Kortrijk Politiek’ niet kunnen. Vooral niet bij ‘de anderen’ dan. Gaat het over postjespakkers binnen de eigen partij dan verstomt het protest, wordt het zelfs goedgepraat. Kritiek wordt niet met argumenten gepareerd maar met ‘negativisme’ en ‘verzuring’. In de laatst verschenen bijdrage, ‘Stefaan moet nu gaan’, druipt de morele verontwaardiging van ‘Kortrijk politiek’ er ook weer van af als hij het heeft over de oprotpremie die Stefaan De Clerck als federaal parlementslid vangt bij zijn benoeming als voorzitter van de raad van bestuur van Belgacom (zie: http://kortrijkpolitiek.wordpress.com/2013/09/05/stefaan-moet-nu-gaan/). Kritiek op de mensen die zoiets mogelijk maakten – o.a. de SP.A, dus – is onbestaande. ‘Kortrijk politiek’ haalt zelfs een voorbeeld aan van hoe het dan wel moet: Jannie Haek. Eerst dacht ik dat ‘Kortrijk politiek’ een grapje maakte. Janni Haek….Jezus! Een veel beter voorbeeld van die door ‘Kortrijk politiek’ zo verguisde vriendjespolitiek kan je toch niet bedenken. Ten behoeve van de lezer even recapituleren: Jannie Haek studeerde in 1988 af aan de universiteit van Gent. Volgde er ‘Politieke en Sociale Wetenschappen’, toen nog een vier jaar durende studie. Haek was drieëntwintig toen hij afstudeerde. Volgens Wikipedia werd hij begin jaren negentig inspecteur-generaal van Financiën op de administratie Begroting. Op twee jaar tijd inspecteur-generaal! Resultaten van een examen – de normale gang van zaken bij aanwerving van ambtenaren – waarvoor Haek eventueel slaagde zijn echter nergens te vinden. Wat wel zeker is: in 1992 werd hij adjunct-kabinetschef bij Louis Tobback, toen minister van Binnenlandse Zaken. De kabinetschef van Tobback heette toen…..Johan Vande Lanotte. Ook al geen onbesproken figuur. Vande Lanotte volgde in 1994 Tobback op als minister. Haek bleef adjunct-kabinetschef en werd een jaar later kabinetschef van Vande Lanotte. In januari 2005 duidde de regering-Verhofstadt II hem aan als gedelegeerd bestuurder van de NMBS-Holding. Vóór zijn aanstelling als NMBS-bestuurder had Haek al wat ervaring opgedaan bij andere overheidsbedrijven. Zo was hij regeringscommissaris bij de NV Astrid, bestuurder bij Sabena, voorzitter en later – toen Luc Van den Bossche er gedelegeerd bestuurder werd – gewoon bestuurder van BIAC en regeringscommissaris bij de Nationale Loterij. Waar hij nu dus naar terugkeert als gedelegeerd bestuurder. Jannie Haek is dan misschien geen politicus in de strikte zin, een politieke poesjenel is hij zeker wel. ‘Kortrijk politiek’ probeert eventuele kritiek op die benoeming van Haek nog wat te ondervangen (en tegelijk de oude De Clerck te bekladden) met de bedenking dat ‘de benoeming door de overheid als meerderheidsaandeelhouder op zich misschien niets verkeerd is, maar het feit dat er wordt gekozen voor politieke figuren die ook door de politiek zelf worden benoemd zou men een vergevorderd stadium van vriendjespolitiek kunnen noemen’. Dat geldt net zo goed voor De Clerck als voor Haek, mijns inziens. De geschiedenis leert trouwens dat de socialistische partij zich niet onbetuigd laat als het om politieke benoemingen gaat. Neem nu Van Massenhove, het nieuwste troetelkind. Ook hij heeft een kabinetscarrière achter de rug. Je mag drie keer raden bij wie. Juist: Vande Lanotte. Als De Clerck straks misschien toch zijn oprotpremie incasseert, verkeert hij overigens niet in slecht gezelschap; toen de Voorzitter van het Vlaams Parlement, Norbert De Batselier, directeur van de Nationale Bank van België werd, verzaakte hij evenmin aan zijn ontslagpremie. De Batselier was een socialist. Enfin, hij was toch lid van die partij, wat duidelijk iets anders is. De peetvader waar alle huidige politieke benoemingen aan zijn, is trouwens ook al een socialist: Luc Van den Bossche. Toen die zijn lucratieve post van gedelegeerd bestuurder bij BIAC ruilde voor Optimus, een specialist in financiële planning, waar hij jaarlijkse bijna 700.000 euro zou gaan verdienen, eiste hij ook een vette oprotpremie. En zo zou ik nog wel een tijdje kunnen doorgaan over allerhande schandalen en kuiperijen waar leden van de socialistische partij bij betrokken zijn: Steve Stevaert, Chokri Mahassine, Patrick Janssens, Hilde en Willy Claes, Johan Vande Lanotte, Luc Van den Bossche, Freya Vandenbossche, Norbert De Batselier, Frank Vandenbroucke,…. De lijst is indrukwekkend. Als de SP.A nu moeite ondervindt om nog een serieuze dam op te werpen tegen ‘rechts’, dan heeft die partij dat in de eerste plaats aan zichzelf te danken: de geloofwaardigheid van veel linkse prominenten is ver onder het nulpunt gezakt. Mensen verwachten van linkse partijen nu eenmaal meer beginselvastheid en meer politiek fatsoen dan van andere machtspartijen. Als de CD&V of de Open VLD hetzelfde doen – en dat doen ze, wees maar gerust –  is de kiezer eerder geneigd om dat te aanvaarden omdat ‘tsjevenstreken’ en ‘vriendjespolitiek’ en gesjoemel ten voordele van zichzelf er binnen die partijen nu eenmaal bij hoort. De impact van eventuele schandalen binnen die partijen op het stemgedrag is voor hen dan ook veel kleiner. Van een socialist echter verwachten de kiezers altijd dat hij recht in zijn schoenen staat, rechtvaardig is ook, doet wat moet gedaan worden. Doet hij dat niet dan wordt de partij daar dubbel en dik op afgerekend. De geschiedenis toont duidelijk aan dat die last te zwaar om dragen is en dat heeft de geloofwaardigheid zwaar aangetast. Neem nu de pensioenen, altijd al een heel erg belangrijk thema voor de SP.A. Al van in de jaren zeventig waarschuwt men dat de vergrijzing in de eenentwintigste eeuw een heel erg groot probleem zou worden. Van 1988 tot 2011 (23 jaar, onafgebroken!) leverden de socialistische partijen de minister van pensioenen (o.a. Bruno Tobback). Al die tijd gebeurde er zo goed als niets. Afgezien dan van de lege toverdoos die het Zilverfonds is. Wie was ook alweer de bedenker van dat Zilverfonds? Nu hebben we een liberale pensioenminister en dat zullen we allemaal geweten hebben.

Zijn er dan werkelijk geen politici meer die te vertrouwen zijn? Jazeker! Alleen hebben die het binnen de partijen niet voor het zeggen. Wie tegen de macht aanschurkt raakt blijkbaar altijd op de één of andere manier besmet. Misschien moet het systeem van de parlementaire particratie – op zijn minst toch gedeeltelijk – maar overboord worden gegooid. Echt goed werken doet het in ieder geval niet.

Koele minnaars zijn ook minnaars.

Posted in De Schijnveiligheid with tags , , , , , , on 15/06/2013 by Pär Ongeluck

Op de laatste gemeenteraad wisselden enkele gemeenteraadsleden nog wat gedachten uit over de Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS). Aanleiding daartoe vormde de nieuwe wetgeving waarbij de gemeenten de mogelijkheid krijgen om de leeftijd naar 14 jaar te verlagen en de boetes te verhogen van 250 euro tot 350 euro. Tal van jongerenorganisaties verzetten zich tegen die verstrenging – o.a. de jongerenafdelingen van de politieke partijen CD&V, SP.A (Animo), Open VLD en Groen – maar het mocht niet baten: de tegenstanders werden straal genegeerd en de wet goedgekeurd. In de Kortrijkse gemeenteraad zetelen zelfs twee ex-Animo-coryfeeën: de progeriapatiënten en hondstrouwe partijsoldaten, Weydts en Herrewyn; jong in leeftijd maar stokoud geboren. Een vreselijke ziekte.

Overigens is heel dat debat over GAS ondertussen volkomen uitgehold. Voor- en tegenstanders focussen zich nog uitsluitend op de concrete uitwerking en de uitbreiding van de GAS-wet en al lang niet meer op het principiële. Dat is jammer, want die fundamentele bezwaren tegen GAS blijven nog altijd overeind. Ik ga die hier niet nog eens herhalen en verwijs gewoon naar: https://perongeluck.wordpress.com/2012/03/29/kortrijk-vergast-u/. Of lees er gewoon de talloze stukken van ex-vrederechter Jan Nolf (zie: http://www.justwatch.be/Justwatch.be/GAS_1.html) nog eens op na.

Bart Caron van Groen noemde zichzelf op de gemeenteraad een ‘koele minnaar’ van GAS. Ik verkeerde in de waan dat Groen eigenlijk vierkant tegen GAS was. Niks minnaar. Maar ik heb mij dus vergist. Groen vraagt enkel nog ‘amendementen’, cosmetische aanpassingen van de wet. Als zelfs een oppositiepartij zich al zo mak opstelt, is het wel bijzonder erg gesteld met de democratie. In de memorie van toelichting van de jongste gemeenteraad schrijft Caron dat ‘GAS een plaats kunnen hebben in een integraal veiligheidsbeleid waarin repressie niet automatisch de eerste keuze is, maar pas wordt gebruikt als andere middelen gefaald hebben. Een leefbare omgeving is een omgeving waarin de overheid met haar burgers praat vooraleer ze sancties uitdeelt. In plaats van aan symptoombestrijding te doen, moet de nadruk liggen op preventie en structurele oplossingen‘.

Voor Groen kan GAS nu blijkbaar wel. Toen er in de vorige legislatuur over de invoering van GAS moest gestemd, onthield Groen zich, samen met die andere, zogenaamd progressieve oppositiepartij van toen, SP.A…. Nu zit Groen nog altijd in de oppositie maar heeft ‘GAS een plaats in een integraal veiligheidsbeleid’ gekregen. Straks zijn ze nog voor een klein atoombommetje, een klein beetje kernenergie, een aanvaardbare concentratie fijn stof, een beetje uitbuiting,….. En nu de socialisten in Kortrijk in de meerderheid zetelen, is de SP.A voorstander geworden…. Het kan verkeren.

Blijkbaar stelt ook niemand zich nog de vraag of GAS eigenlijk wel werkt. Er zou een evaluatie komen, zei men. Ik wacht er nog altijd op. Ja, in Kortrijk wist schepen Herrewyn heel triomfantelijk te melden dat GAS werkt voor stront (zie zijn retweet van 31 mei:

stad Kortrijkstad Kortrijk ‏@8500Kortrijk30 mei

Hondenpoepactie #kortrijk levert gewenst resultaat. Na 1 maand al helft minder hondendrollen gespot! http://ow.ly/lxKZm 

Geretweet door Bert Herrewyn (en ook door Vincent Van Quickenborne nvdr)

Helaas voor Quick en Bertie is dat geen bewijs dat GAS-boetes inderdaad werken. Na amper een maand kan je niet spreken van een ‘resultaat’. Je kent ook niet de exacte invloed van alle variabelen en het bewijst al helemaal niet dat de boete de motor is van het veranderde gedrag. Vanuit wetenschappelijk standpunt is de uitspraak van Herrewyn gewoon klinkklare onzin. Politici scoren met dergelijke onzin. In feite verschillen ze in niets van (lokale) persjongens: ze hebben geen greintje kritisch bewustzijn en kletsen uit hun nek. Niet alleen op lokaal niveau.

Uit een onderzoek van de psychologen Laetitia Mulder en Rob Nelissen van de universiteit van Tilburg blijkt nu dat sociale afkeuring op termijn effectiever is dan het opleggen van boetes. Toch houden onze politici krampachtig vast aan hun repressief beleid. Niet omdat het zo effectief is maar omdat ze denken dat ze er stemmen mee winnen. Tegenstanders houden zich gedeisd omdat ze vrezen door de kiezer afgeslacht te worden. Of ze nemen een halfslachtige houding aan en noemen zichzelf, erg verhullend, ‘koele minnaars’.

Politici zijn ook niet te beroerd om staalhard te liegen als dat hen zo uitkomt. Zo wist Vincent van Quickenborne:

VincentVQuickenborneVincentVQuickenborne ‏@VincentVQ31 mei

Volgtip op vrijdag. @tessaallewaert is onze onafhankelijke GAS-ambtenaar. Geen pest-GAS bij ons. #kortrijk

Van Quickenborne houdt er wel heel belegen ideeën over ‘onafhankelijkheid’ op na. Een GAS-ambtenaar is – anders dan Van Quickenborne meent – NOOIT onafhankelijk want aangeworven door de stad en werkend binnen de grenzen en volgens de directieven die de stad hem/haar oplegt. In die stad is het de politieke overheid die bepaalt wat de GAS-ambtenaar moet bestraffen en wat niet. Van Quickenborne en Herrewyn leverden daar met hun hondendrolleactie nog een prachtig bewijs voor. Of dacht je dat ons Tessa zelf met het idee op de proppen gekomen was om nu eens een hondenpoep met 50 euro te bestraffen? Zo ‘onafhankelijk’ is ons Tessa niet. Echt niet.

Kortrijk Klimaatstad.

Posted in De Bijlage., Vlugschriften, writers blog with tags , , , , , , on 03/06/2013 by Pär Ongeluck

Van onze correspondent.

Op een deze middag inderhaast bijeengeroepen persconferentie deelde Bert Herrewyn (SP.a), schepen van ‘Leefmilieu, Klimaat, Jeugd en Hondenpoep’ mee dat ‘de stad Kortrijk de brandende ambitie heeft om, in het kader van het Plan Nieuw Kortrijk, van deze stad een klimaatneutrale stad te maken. Wij van de tripartite zijn geen bestuur van veel beloven en weinig doen, zo kenmerkend voor diegenen die deze stad de afgelopen 150 jaar teisterden. Wij pakken de zaken echt aan’, aldus een bevlogen Herrewyn. ‘Iedereen heeft waarschijnlijk wel al gehoord van de gigantische hoeveelheden excrementen die dagelijks door onze diensten in straten en parken en op pleinen allerhande worden verzameld. Die hondenpoep is enerzijds nefast voor de aantrekkingskracht op de jonge tweeverdieners die wij naar onze stad willen lokken, maar anderzijds is het ook onmiskenbaar een bron van energie, die tot nu toe nooit werd aangewend. Daar komt nu verandering in. Onderzoekers van de universiteit van Uppsala (Uppsala Universitet) hebben ontdekt dat de Kortrijkse drollen, vermengd met de stinkende, anti-democratische walmen van de leden van de tripartite en grote delen van de oppositie – Stefaan De Clerck en zijn volgelingen en de donkerbruinen van het Vlaams Belang zegden ook al hun medewerking toe – en een flinke scheut verzuring van de Kortrijkse Groenen, een gas van bijzonder hoge calorische waarde oplevert. De hondendrollenboetes die nu we nu innen, zullen in de toekomst integraal worden aangewend om een eerste proefcentrale op te starten in de achtertuin van Matti Vandemaele. Men zegge het voort’.

In de reguliere pers zal u waarschijnlijk niets over dit onderwerp vernemen om de eenvoudige reden dat de onervaren Herrewyn deze middag geen hapklare perstekst ter beschikking heeft gesteld. Geen hapjes en drankjes ook, trouwens.

Nu al de eerste historische vergissing?

Posted in Vlugschriften, writers blog with tags , , on 16/10/2012 by Pär Ongeluck

Van Quickenborne heeft de CD&V van De Clerck tot zes jaar dwangarbeid op de oppositiebanken veroordeeld, maar heeft zich in één klap nog een andere vijand gemaakt: Groen. Door Groen niet in zijn coalitie op te nemen, legt Van Quickenborne eigenlijk de wil van de kiezer (een beetje) naast zich neer. Groen was – naast de N-VA – de enige partij in Kortrijk die, ten opzichte van de vorige verkiezingen, meer stemmen verzamelde. Met Groen erbij zou Van Quickenborne een iets comfortabeler meerderheid hebben. Nu wordt het zes jaar dansen op een slap koord om de coalitiepartners tevreden te houden. Eén van die coalitiepartners moet trouwens nog alles bewijzen (N-VA) en het is helemaal niet zeker of die partner binnen zes jaar nog even sterk voor de dag komt. Eerder onwaarschijnlijk, zelfs. Nu drijft Van Quickenborne Groen regelrecht in de armen van de CD&V. Over zes jaar maakt de CD&V waarschijnlijk ook dezelfde fouten niet meer die ze nu maakte door o.a. zo weinig echte vernieuwing en echte jongeren op de lijst te plaatsen (de enige verkozen ‘jongere’ op de CD&V-lijst is toch al 29 en een kind van een vroegere schepen en nu nog even kabinetsmedewerkster van schepen Santy). De jongeren van Groen nu, worden in 2018 ook nog eens aangevuld met een verse lading groene jongeren. En, zoals ook Van Quickenborne weet, de toekomst is aan de jeugd. Die jeugd stemt vooral Groen…. In ieder geval had hij, met Groen erbij, nu al een coalitie kunnen smeden die ook na de volgende gemeenteraadsverkiezingen nog overeind kon blijven. Met de huidige coalitie is dat heel onzeker. Bovendien kon hij met Groen erbij nieuwe ‘vrienden’ hebben gemaakt en het cordon sanitaire rond De Clerck verder versterkt. Voor zover ‘vrienden’ in de politiek bestaan, natuurlijk. Straks krijgt hij wel met twee vijanden te maken. Ik vermoed dat hij al aan één meer dan zijn handen vol zal hebben.

Nu, het is nog geen januari, natuurlijk. En we weten nu al met zekerheid dat Van Quickenborne wel eens een scherpe bocht durft maken. Rücksichtlos. Dat maakt van hem meteen ook een heel gevaarlijke en onbetrouwbare gesprekspartner. Voor vriend en vijand. Niet dat hij op dat vlak lessen te krijgen had van Stefaan De Clerck, dat niet. Maar hij miste hier wel een enorme kans om te bewijzen dat zijn aanpak anders en beter is.

Een historische kans?

Posted in writers blog with tags , , , , , , , on 15/10/2012 by Pär Ongeluck

Voor het eerst in 150 jaar bestaat er een – alvast theoretische – mogelijkheid dat de stad stad Kortrijk niet door de CD&V wordt bestuurd. Nog nooit scoorde de CD&V zo slecht dat, wil De Clerck deze stad verder besturen, Hij eigenlijk afhankelijk is van de welwillendheid van andere partijen. Als de andere partijen dat willen, verwijzen ze de CD&V voor minstens zes jaar naar de oppositiebanken. Dat is een unieke kans, die men eigenlijk niet voorbij zou mogen laten gaan. De Clerck opnieuw in het zadel helpen, zou bij de volgende namelijk wel eens heel nadelig kunnen uitdraaien. Want tegen dan stoomt de oude De Clerck wel één van zijn kinderen klaar om de fakkel over te nemen. En dan moet men er de eerstvolgende 30 jaar weer niet meer op rekenen om nog aan de macht te komen.

Grootste tegenstander tijdens de voorbije verkiezingen was Vincent Van Quickenborne. Die ambieerde ook openlijk de job van burgemeester. En zoals de kaarten nu liggen kan hij die ook binnenhalen. Maar, nog meer dan De Clerck, is Van Quickenborne afhankelijk van de goodwill van de andere partijen. De Open VLD heeft altijd minstens twee andere partijen nodig om in Kortrijk aan de macht te komen. Misschien zou Van Quickenborne er zelfs best aan doen om een ruime regenboogcoalitie van Open VLD, N-VA, SP.a en Groen in het leven te roepen. De burgemeesterssjerp zou hij dan bijvoorbeeld de eerstkomende drie jaar grootmoedig aan de tweede partij, de N-VA, kunnen laten. Na de verkiezingen van 2014 kan Van Quickenborne dan eventueel in 2016 overnemen. Eerste schepen zou De Coene kunnen worden. En waarom Caron bvb. geen cultuur geven? Zo is iedereen toch tevreden? En, niet onbelangrijk, De Clerck zit met de CD&V in een voor Hem ongewone, minderheidspositie. Als Van Quickenborne het met die brede coalitie goed aanpakt, kan hij de CD&V zelfs voorgoed uitschakelen. Enfin, voorgoed is in politiek veel gezegd, maar toch voor een poosje. De vraag is dan ook: hoe diep is het water tussen Open VLD, N-VA, SP.a en Groen? Eigenlijk zou met zo’n brede coalitie ook min of meer de wil van de kiezer gerespecteerd worden: Open VLD hield als bestuurspartij stand, N-VA en Groen wonnen en SP.a verloor minder dan CD&V. De grote verliezers in Kortrijk zijn CD&V en Vlaams Belang. Of kiest Van Quickenborne toch voor een verlengd huwelijk met De Clerck?

Bovenstaande overwegingen zijn ondertussen al door de realiteit achterhaald: er komt in Kortrijk een coalitie onder leiding van Van Quickenborne bestaande uit Open VLD, N-VA en SP.a.

Zweetdief ontsnapt te K.

Posted in De Bijlage., Persweeën. with tags , , , , on 23/01/2012 by Pär Ongeluck

Zaterdagavond werd de beruchte zweetdief Kris Vanhee op de nieuwjaarsreceptie van Groen betrapt op het stelen van de tekst van een voordracht. De snoodaard kon echter ontkomen en publiceerde de integrale tekst vervolgens op de website van de krant Het Nieuwsblad. (zie http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BLKVA_20120121_003) Uiteraard voorzag Vanhee de tektst niet van enige verduidelijking, analyse of commentaar; dat zou namelijk teveel energie kosten. Vanhee verdedigde zijn wandaad ook nog door te stellen dat Matti Vandemaele, de steller van het pamflet, hem de tekst persoonlijk had gegeven. Volgens korpschef Eeckhout betreft het hier een ernstig geval van ongedwongen prostitutie, waartegen hij echter niet kan optreden. Burgemeester De Clerck kwakkelt dat hij in ‘zijn’ stad geen straffeloosheid zal tolereren. Wat hij daarmee precies bedoelde, is voor niemand duidelijk – wellicht ook niet voor hemzelf – maar het klonk wel ferm!