Archief voor Felix De Clerck

De Leiemoorden (1).

Posted in De Waan van de Dag, writers blog with tags , , , , , , , , on 24/11/2014 by Pär Ongeluck

Als het van Wout Maddens, schepen van Wonen en Bouwen van de stad Kortrijk, afhangt, dan krijgen we binnen afzienbare tijd niet één, niet twee, maar drie, ja, misschien zelfs vier woontorens langs de Leieboorden; de Collegetoren en nog twee of drie woontorens op de site ‘De Blekerij’. Stond deze week o.a. in de kranten Het Nieuwsblad (1) en Het Laatste Nieuws (2). Die woontorens worden ‘beeldbepalend voor de Leieboorden’, volgens Maddens. Die woontorens worden niet alleen beeldbepalend voor de Leieboorden maar voor heel Kortrijk, Wout. Of dat ‘beeldbepalend’ nu zo positief is, is weer een andere kwestie. Wout vindt duidelijk van wel. Ik vind het hele project vooral tekenend voor de stuitende megalomanie die deze stad zo teistert; een dorp dat zich door de keuze van de verkeerde oplossingen, de allures van een grootstad wil aanmeten. Het is iets in het drinkwater, wellicht.

Ook David Wemel, bestuurslid van Groen heeft zo zijn bedenkingen:

Hier zullen we met eens moeten over klappen. Pure waanzin architecturaal,economisch & landschappelijk

en

Natuurlijk wel. Maar wat met de ambitie voor grondgebonden woningen. “Halt aan de appartementisering,” wie zei dat ook al weer?

Wat de grootheidswaan – ‘hoogmoed’ lijkt mij hier een meer toepasselijke term – betreft, heeft David Wemel gelijk. Ook landschappelijk zijn die woontorens – alle woontorens – heuse miskleunen. Daar kan geen enkele designarchitect iets aan verhelpen. De architectuur van woontorens is zonder uitzondering steriel, nodigt niet uit tot nadenken of interactie. Je kunt er hooguit tien minuten naar kijken en dan heb je het wel gehad omdat er vanaf de begane grond verder niets meer te zien is dan een geordende verzameling metaal, beton en glas. Hoogbouw gaat altijd voorbij aan de menselijke schaal, reduceert mensen tot objecten; de interactie met de (menselijke) omgeving wordt verbroken, is vanuit een toren en juist omwille van die hoogte gewoon onmogelijk. Maar blijkbaar is dat waar Wout Maddens met Kortrijk naartoe wil.

Of die woontorens vanuit economisch standpunt ook waanzin zijn, weet ik niet. Het is mij trouwens niet helemaal duidelijk wat  David Wemel daarmee bedoelt. De 140 karakters die Twitter ter beschikking stelt zijn waarschijnlijk ietsje te weinig om dat uit te leggen. Je vraagt je af waarom zoveel mensen dat medium toch blijven gebruiken. Misschien – misschien! –  doelde David Wemel op de 9000 m² winkel- en kantoorruimte die, naast de woontorens, in het project voorzien is. Wout Maddens verzekert echter dat ‘wat die commerciële activiteit betreft duidelijke voorwaarden opgenomen in het ruimtelijk uitvoeringsplan‘ en een en ander zal gebeuren ‘in overleg met Unizo om concurrentie met handelaars in de binnenstad te vermijden‘. Maddens is een machtspoliticus – en dan nog een van de huidige partij van Van Quickenborne! – wat zijn geloofwaardigheid uiteraard niet ten goede komt.

David Wemel verwijst in zijn tweet ook naar de ‘appartementisering’ van Kortrijk. In 2010 voerde Kortrijk als eerste Vlaamse stad (onder impuls van Maddens) een ‘woningtypetoets’ in (3). Die woningtypetoets is een – erg rudimentair, het dient gezegd – instrument waarmee men probeert te weten te komen waar meergezinswoningen mogelijk zijn en waar niet. Groen Kortrijk kant zich traditioneel tegen appartementen en voelt zich daarin gesteund door de jonge gezinnen. Die willen namelijk allemaal eengezinswoningen met tuin, schijnt het. Ik vind dat een bijzonder egoïstische en milieubelastende keuze en begrijp Groen op dat vlak dan ook helemaal niet. Appartementen zijn vanuit een ecologisch standpunt altijd efficiënter dan eengezinswoningen: op het vlak van energie, het gebruik van grondstoffen, de benutting van ruimte, … De eengezinswoning is een voorbijgestreefd,romantisch ideaal dat maatschappelijk niet meer te verantwoorden is. Jonge gezinnen zijn op het vlak van wonen trouwens erg conservatief. Uiteindelijk is de meergezinswoning de enige oplossing, maar dat willen jongeren en Groen niet inzien. Het andere uiterste – de woontorens die Maddens wil (laten) bouwen – is evenmin een goede oplossing. De Maddensoplossing voorziet overigens beide ‘slechte’ oplossingen: woontorens én eengezinswoningen – een tachtigtal. Maddens heeft namelijk ‘speciale aandacht voor jonge dertigplussers en kinderen, zodat die in de stad blijven wonen‘. Daar zijn die eengezinswoningen waarschijnlijk voor bedoeld: voor jonge, vooral kapitaalkrachtige, tweeverdieners. Maddens vergeet daarbij gemakshalve dat die jonge, kapitaalkrachtige tweeverdieners in de helft van de gevallen na verloop van tijd uit elkaar gaan. Bovendien worden die jonge dertigers met kinderen ook oud en stelt zich binnen de twintig jaar hetzelfde probleem: gebrek aan ruimte voor jonge gezinnen met kinderen. Is dat nu zo moeilijk om te snappen?!? Voor Maddens, Groen en de jonge dertigers blijkbaar wel. Er zijn er in Kortrijk, procentueel nauwelijks minder jongeren dan in de rest van Vlaanderen. Je zou zelfs kunnen stellen: door hun mantra van ‘jong, rijk en groen’ wekken Maddens en Groen – maar ook de andere partijen, maak je op dat vlak maar geen illusies – de indruk dat ze de factuur van de vergrijzing willen afschuiven op de omliggende gemeenten en de rest van Vlaanderen. Van liberaal Maddens en de ultra’s van de N-VA kan je zoiets nog verwachten. Van Groen en die partijen die zichzelf sociaal wanen eigenlijk niet.

De oude De Clerck heeft ooit nog aangegeven hoe het wel moet: compacter wonen. Uiteraard geldt dat niet voor hemzelf of zijn familie en vrienden, maar hij heeft wel gelijk. Door compacter te gaan wonen – en meergezinswoningen zijn compacter – creëer je juist (groene) ruimte. De ruimte die langs de Leieboorden beschikbaar is, biedt Kortrijk een uitstekende kans om op het vlak van architectuur en wonen nieuwe wegen te bewandelen. Een kans die men met die woontorens en eengezinswoningen grandioos mist. Hoe je het ook draait of keert, woontorens blijven in essentie altijd blokkendozen. Het design verandert daar niets aan.

Waar Groen- maar ook de andere partijen die zichzelf een sociaal imago aanmeten – zich ook zorgen over zou moeten maken, is de betaalbaarheid van de woongelegenheden die Ghelamco daar gaat neerpoten. Volgens Maddens wil ‘Ghelamco betaalbare woongelegenheden aanbieden’. Nu is wat voor Ghelamco en Maddens ‘betaalbaar’ waarschijnlijk iets anders dan wat de modale burger daaronder verstaat. Voor Maddens is dat misschien iets in de orde van 250.000 euro. Zonder notariskosten en dergelijke. De vraag is ook wat voor appartementen Ghelamco daar gaat bouwen. De nog ‘betaalbare’ appartementen hebben maar 2 slaapkamers, waardoor de zo gewenste jonge tweeverdieners met 2 of meer kinderen de facto uitgesloten worden. Appartementen met drie of meer slaapkamers zijn voor de meeste jonge mensen gewoon onbetaalbaar. Het project van Maddens dreigt dan ook uit te draaien op een getto voor de beter gesitueerden. Over jonge tweeverdieners heb ik al eerder geschreven in’het orakel Maddens’ (4) en ‘tussen-droom-en-werkelijkheid’ (5).

Het Plan Maddens is ook uiterst onduidelijk over hoe dit project kadert in ‘Kortrijk Klimaatstad’. Wordt dit een energieneutrale operatie, bijvoorbeeld? Worden er initiatieven genomen om het afvalwater te zuiveren en te recycleren? Welke materialen worden er gebruikt voor de bouw? Enzoverder. Gezien Maddens er zelf niets over zegt en de Kortrijk Klimaatstadlobby zwijgt als vermoord, is het heel waarschijnlijk dat men in de plannen geen rekening heeft gehouden met al deze elementen.

Ten slotte nog een opmerking in verband met de wordingsgeschiedenis van die woontorens en de zoethouder die ‘Kortrijk Spreekt’ eigenlijk is. Als het de beleidsmakers in deze stad echt menens was met inspraak dan kende dit project een heel ander verloop. Typerend voor de oude manier van politiek bedrijven is dat enkelingen beslissen voor en over velen. Met ‘Kortrijk Spreekt’ wekt men de indruk dat men de macht terug aan de burgers wil geven. Door de manier waarop dit woontorenproject tot stand gekomen is – heel de ontwikkeling wordt in handen van een projectontwikkelaar gegeven – weten we weer dat we als burgers eigenlijk niks te zeggen hebben over de vormgeving van de stad waarin we leven. Via ‘Kortrijk Spreekt’ mogen we wel meebeslissen over kleine, irrelevante zaken. Als het om de knikkers gaat, moeten we, zoals vanouds, zwijgen. Dat het anders kan, bewijzen talloze projecten in binnen- en buitenland, waar hele wijken mee door de bewoners werden vormgegeven. Dat zijn misschien projecten van veel langere adem, maar wel met veel bevredigender oplossingen. Het is duidelijk dat Maddens en co daar nog lang niet klaar voor zijn.

Een andere keer meer over de parkeergarage die in dit project wordt geïntegreerd.

(1) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20141120_01386901

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/nog-twee-woontorens-aan-leie-a2126139/

(3) http://publius.be/download/Woningtypetoets.pdf

(4) https://perongeluck.wordpress.com/2010/05/24/het-orakel-maddens/

(5) https://perongeluck.wordpress.com/2013/04/11/tussen-droom-en-werkelijkheid/

Advertenties

Felix.

Posted in De Waan van de Dag, Vlugschriften with tags , , , , on 19/02/2014 by Pär Ongeluck

Felix, één van de broedsels van de oude De Clerck, stapt in de politiek. Heeft ook een blog waarop hij zo heel af en toe zijn ei kwijt kan. Schrijven in meer dan 140 tekens is evenwel niet echt aan de De Clercks besteed, zoveel is wel duidelijk. Vandaag pleegde hij op zijn blog een tekstje over, tja, waarover eigenlijk? Ten behoeve van de luie lezer geef ik hier de integrale tekst (1):

Van boskabouter naar inhoudgeklouter

Vandaag staan we 95 dagen van de ‘moeder der verkiezingen’. Gedaan met kabouters in allerlei maten en kleuren. Minder armoede, meer zin voor initiatief en een eerlijkere politiek. Dat moet de uitdaging zijn.

Eén kind op tien groeit op in armoede. Onaanvaardbaar in een welvarend Vlaanderen. De eerste jaren bepalen voor een groot deel je groei, karakter en toekomst. Die mogen we niet verspelen. Daarom gaan kinderen best al vanaf drie jaar naar school. Zo krijgen ze snel een blik op die grote mooie wereld en leren ze omgaan met die vele andere kinderen. Wie het minder breed heeft, verdient onze steun. Die steun moet men grijpen. Bij de pakken blijven zitten, is geen optie.

Initiatief moeten we sowieso aanmoedigen. Wie leiding geeft in de jeugdbeweging, de samenhang in de buurt wil versterken of een bedrijf wil beginnen, mag rekenen op een opgestoken duim. Niet op een opgeheven vingertje. Minder regels, meer vertrouwen. Het moet plezant zijn om iets op te starten.

Alleen moet de politiek dan veranderen. Of beter, de politiek van de politiek. Nu primeert te veel je politieke kleur, stand of rang. Gedaan daarmee. Dit zijn beslissende tijden. Politiek, sociaal en economisch. Vijf jaar lang kunnen we doorbraken creëren voor de komende vijftig jaar. Het gaat om uw job, het pensioen van mijn kind en onze rol hierin.

Samen kunnen we onze stem luider laten klinken. Het moet echt anders. Te beginnen bij onszelf. “Leer te kijken, naar wat er achter bomen leeft, en naar wat jou ’s nachts je dromen geeft”, gaat het liedje van David De Boskabouter (http://www.youtube.com/watch?v=nVVaozzzb6I), een tekenfilmserie uit mijn jeugd. Laat ons daar voor gaan.

Slimme ideeën boven goedkope slogans. Van boskabouter naar inhoudgeklouter.’

Om verschillende redenen ben ik het niet eens met wat Felix schrijft, vind ik het vooral een heel slecht geschreven tekst en dus reageerde ik. Of dat probeerde ik toch te doen want democraat Felix wil wel mijn stem maar weigert in dialoog te gaan en laat op zijn blog dus geen commentaar toe. En dus doe ik het maar langs deze weg. Dit is mijn niet gepubliceerde reactie:

Van holle slogans, gemeenplaatsen en gratuite lulkoek gesproken: ‘moeder der verkiezingen’, ‘minder armoede, meer zin voor initiatief’, ‘eerlijkere politiek’, ‘de eerste jaren bepalen voor een groot deel je groei, karakter en toekomst’, ‘wie het minder breed heeft, verdient onze steun’, ‘bij de pakken blijven zitten, is geen optie’, ‘initiatief sowieso aanmoedigen’, ‘minder regels, meer vertrouwen’, ‘dit zijn beslissende tijden’, ‘vijf jaar lang kunnen we doorbraken creëren voor de komende vijftig jaar’, ‘het gaat om uw job, het pensioen van mijn kind’, ‘samen kunnen we onze stem luider laten klinken’, ‘het moet echt anders’, ‘te beginnen bij onszelf’, ‘slimme ideeën boven goedkope slogans’ (sic!) en als kers op de taart nog de draak ‘van boskabouter naar inhoudgeklouter’. Nog nooit zoveel nietszeggende woorden in een, ongezien onsamenhangende tekst opeengestapeld gezien. Wat mag trouwens dat verschrikkelijke, typisch De Clerckiaans, wollig neologisme ‘inhoudgeklouter’ wel betekenen?!? Nog amper 95 dagen om met iets deftigs voor de pinnen te komen. Het wordt bijzonder spannend. Mij heb je alvast niet kunnen overtuigen.

Naschrift: ondertussen heeft kabouter Felix het neologisme ‘inhoudgeklouter’ in zijn blogpost vervangen door het al even betekenisloze ‘inhoudgeklauter’. Sterk! Reageren op zijn blogstukjes kan overigens nog altijd niet.

(1) zie http://felixdeclerck.be/van-boskabouter-naar-inhoudgeklouter/

De KKK in Kortrijk.

Posted in De Schijnveiligheid, Woordenaars, writers blog with tags , , , , , , , , on 05/06/2013 by Pär Ongeluck

In de marge van het nationale debat over de uitbreiding van de GAS, meenden enkele plaatselijke voorstanders van het systeem,Vincent Van Quickenborne (Open VLD), Axel Weydts (SP.a) en Bert Herrewyn (SP.a) ook hun steentje te moeten bijdragen. Om hun grote gelijk te bewijzen, verwezen ze op Twitter naar een tekst op de website van de stad Kortrijk. Bert Herrewyn kwetterde:

30 mei

Hoe we met verstandig omspringen met GAS-boetes én verzuring tegengaan.

Zijn berichtje werd meteen geretweet door Van Quickenborne en Weydts. De tekst op de website van de stad Kortrijk waar Weydts naar verwijst, is deze: http://www.kortrijk.be/nieuws/actie-hondenpoep-13-gas-boetes-helft-minder-hondendrollen. Wie de auteur van dat stuk is, weet ik niet, maar een genuanceerd schrijver of kritisch denker is er in ieder geval niet aan verloren gegaan. Het zou dus best wel eens een burgemeester, schepen of één van die talloze communicatiedeskundigen van de stad Kortrijk kunnen zijn. De schrijver merkt o.a. op dat ‘het aantal opgeruimde drollen per dag in het meest getroffen gebied (Caulletwandeling en Speybrouckwandeling) globaal daalt van 45 naar 25, concreet een daling van 55% of de helft‘. Wie in zijn studies de kaap van het derde leerjaar heeft gerond, weet dat een daling van 45 naar 25 nooit een daling van 55% kan zijn. Het is een daling met 44,44%. De steller van het artikel op de website van de stad Kortrijk – en met hem ook de andere leden van de Kortrijkse Kakwatchers Klan, de eminente heren Weydts, Van Quickenborne en Herrewyn – gaat er bovendien al te makkelijk van uit dat wij hem op zijn woord geloven. De lezer kàn zelfs niet anders. Uit ervaring weet ik dat dergelijke ‘onweerlegbare cijfers’ best met een flinke korrel zout worden genomen. Mensen die hun stellingen illustreren met cijfers die niet te controleren zijn, zijn voor mij trouwens per definitie onbetrouwbaar. Dezelfde opmerkingen gelden ook voor ‘de ploegen van Nette Stad telden dagelijks gemiddeld 42 hondendrollen in de gecontroleerde gebieden‘. De steller van het artikel bewijst met zijn cijferdansje enkel dat hij de procentberekening nooit onder de knie heeft gekregen.

De opsteller van het bericht op de website van de stad Kortrijk meent ook enige conclusies te mogen trekken. Die zijn op zijn minst voorbarig te noemen. Een mooi voorbeeld van dat, in deze context zeer toepasselijke ‘onzindelijk’ denken, is dat er een rechtstreeks en oorzakelijk – maar nergens bewezen – verband zou bestaan tussen het optreden van de verbaliserende drollenwatchers en de vermindering van het aantal drollen. Het is bijvoorbeeld best mogelijk dat er in de maand dat men begon met het uitdelen van boetes, gewoon veel minder baasjes hun hond uitlieten. Omdat het weer zich er niet toe leende, of een andere reden. Zomaar zeggen dat het uitschrijven van boetes het gedrag van de hondenbezitters in positieve zin heeft beïnvloed, is intellectuele onzin. Een wel vaker – te vaak – voorkomende kwaal bij politici en (plaatselijke) journalisten.

De drol van het artikel op de website concludeert verder nog dat ‘het duidelijk is dat het overgrote deel van de resterende hondendrollen afkomstig zijn van eigenaars uit de buurt. Sommigen hadden wel zakjes bij, maar gebruiken die duidelijk niet’. Huh?!? Eigenaars die hondendrollen leggen?!? Niet eens in een zakje?!? Dat die drollen in de Caulletwandeling en Speybrouckwandeling vooral afkomstig zijn van honden waarvan de eigenaars in de buurt wonen, is een open deur intrappen. Als je niet uit die buurt bent, weet je die wandelpaden waarschijnlijk niet eens liggen. Mensen laten hun hond overigens meestal in de buurt uit. Het zou mij sterk verbazen mocht je op één van de voornoemde wandelpaden een inwoner annex hond uit Heule, Marke of Bissegem tegenkomen. Het is ook duidelijk dat het moet zijn: ‘het overgrote deel (…..) afkomstig IS’. Niet ‘zijn’.

De schrijfdrol vervolgt met: ‘Het is te betreuren dat ondanks de intensieve aanpak met voldoende communicatie, dagelijkse opruimbeurten, controles, verbaliseringen en sanctioneringen, een klein aantal mensen de buurt blijven vervuilen‘. Zoals zo vaak bij mensen die weinig te vertellen hebben, verliest de schrijver zich in woordovertolligheid. ‘Het is te betreuren’ ruikt niet alleen naar klakkeloos vertaald Frans, het is ook geen conclusie maar een mening. En weer diezelfde kemel: ‘….een klein aantal mensen blijven vervuilen’. BLIJFT moet dat zijn, dus. Naast moeilijkheden met elementaire rekenkunde is iet of wat behoorlijk Nederlands is nog altijd een ernstig pijnpunt bij de redacteuren van de website van de stad Kortrijk. Ik verwacht zeker geen perfectie maar het kan en moet allemaal toch veel beter kunnen.

Schepen Herrewyn beweert in zijn tweet ook GAS de verzuring tegengaat. Dat is wel heel erg kort door de bocht. GAS kan de verzuring zelfs in de hand werken. Wat verzuring precies is blijkt uit twee van de reacties op het artikel waar de schepen naar verwijst. De eerste schrijft:

  • De Loof Eric schrijft
  • op 30 Mei, 2013, 16:33

Geachte, zelfs met een kritische ingesteldheid, moet men je aanmoedigen om op deze weg verder te gaan. Uw inwoners, mensen die komen winkelen, recreanten zullen u dankbaar zijn.
Denk ook aan plassende honden tegen huisgevels.Ook daaraan ergeren wij ons.

Een typisch geval van verzuring waar geen GAS iets tegen vermag, lijkt mij. Ten behoeve van Herrewyn en De Loof nog enkele andere hondgerelateerde ergernissen die nog niet aan bod kwamen, maar die mij in de toekomst zeker ook vatbaar lijken voor GAS: de beesten blaffen. Doorgaans niet één keer maar meestal meerdere keren na elkaar en op de meest ongelegen ogenblikken. Sommige van die rotbeesten huilen ook hartverscheurend. Uren aan een stuk als hun baasje niet thuis is. En met hun lange, harde nagels helpen ze ieder gazon naar de vaantjes. Dan zwijg ik nog over hun stinkende adem en de luizen in hun pels die ziektes veroorzaken. Later wil ik het ook nog eens over kippen en hanen hebben. En katten in de kattentijd. Ganzen en eenden. Hoe lang moeten wij dat allemaal nog verdragen heren Herrewyn, Weydts en Van Quickenborne? Wanneer gaan jullie daar eens iets aan doen want ik hou het niet meer! Moeten er misschien eerst doden vallen? Ik eis GAS en wel nu!

De tweede schrijft:

  • David 2 schrijft
  • op 3 Juni, 2013, 08:34

Tja, tegen hondendrollen kan men optreden maar ik klaag reeds een volledig jaar de erg ontsierende satellietantennes aan (ook in de befaamde Caulletwandeling), Vuurkruiserslaan, Invalidenlaan, St Denijsestraat maar optreden tegen die straatbeeldvervuilers… Ho maar. Laat ons zeggen: sporadisch verdwijnt eens een antenne maar de meeste blijven gewoon hangen..

Het is makkelijker op te treden tegen mensen die geld hebben dan tegen mensen die zogezegd minder hebben maar wel enorme ontsierende antennes kunnen plaatsen.

Wanneer enige actie?

Straatbeeldvervuiling, begot! Wat doen we dan met al die spuuglelijke huizen die mijn gezichtsveld vertroebelen? Heer Herrewyn, Heer Weydts en Heer Quickenborne lossen het allemaal – ja, ook de verzuring – op met GAS. Maakt u zich vooral geen zorgen.

Nog een kleine opmerking in de marge: de jongerenafdelingen van CD&V, Open VLD en SP.a kanten zich allemaal tegen GAS. Samen met nog een paar honderd andere organisaties, waar niet eens naar wordt geluisterd. Dat het vooral jongeren zijn die zich tegen GAS kanten is normaal: jongeren zijn dan misschien wel naïever, ze zijn ook idealistischer en ideologisch zuiverder op de graat dan de oude krokodillen. De weerzin die jongeren voelen tegenover GAS heeft dus op zich niets te maken met het feit of die GAS nu wel of niet op he,n van toepassing is. Het is voor jongeren in de eerste plaats een principiële kwestie. Axel Weydts en Bert Herrewyn rolden allebei via Animo – Animo is de jongerenafdeling van de SP.a die dus tegen GAS is – de grotemensenpolitiek in. Werden ook met de steun van jongeren verkozen. O.a. omdat die jongeren dachten dat zij voor hun belangen en principes zouden opkomen. Tarara! De snelheid waarmee ze hun kar draaiden en hun kiezers nu verloochenen is ongezien, maar vooral heel ontluisterend. Van zodra ze verkozen waren, werden Weydts en Herrewyn brave partijsoldaten. Wie gelooft die twee oude ventjes vermomd als jongeren nu nog? Weydts zegt heel graag dat hij uit ‘verontwaardiging’ in de politiek gestapt is. Als het niet zo intriest was, was het om je te bescheuren! De CD&V-jongeren zijn ook tegen GAS gekant en net als bij de Open-VLD en de SP.a wordt er door de ‘grote’ politiek naar hen niet geluisterd. Stefaan De Clerck (CD&V) stemde in het parlement voor. Zoon Felix ‘zum Qotsen’ De Clerck is tegen en blijft ook bij zijn standpunt. De gemummificeerde jongeren Weydts en Herrewyn kunnen maar best nu al beginnen bidden dat Felix zich bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen geen kandidaat stelt in Kortrijk.

Medianieuws.

Posted in De Bijlage. with tags , , , , , , on 30/10/2012 by Pär Ongeluck

Kortrijk

Eigen berichtgeving

Volgens doorgaans welingelichte bron hikt Joost Devriesere, auteur van de Kortrijkse kolderblog ‘Kortrijk scheef bekeken’, sedert de bekendmaking van de uitslagen van de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober laatstleden tegen een heuse schrijversblok aan. Zelf schrijft hij die toe aan een dubbele oorontsteking maar kwatongen menen te weten dat vooral een schrijnende terugval in de reclame-inkomsten aan de basis van de malaise ligt. Devriesere zou ondertussen van pure ellende onderdak gezocht en gevonden hebben bij Het Nieuwsblad waar hij, onder het toeziend oog van senior-writer Kris Vanhee, artikelen uit het onnieuws, zoals ‘Felix De Clerck is geen kandidaat-burgemeester’ en andere nonsens, mag redigeren. Naar verluidt zou Devriesere ook verantwoordelijk zijn voor de blooper van Christine Lagarde, topvrouw van het Internationaal Monetair Fonds (IMF), die Stefaan De Clerck feliciteerde met zijn herverkiezing als burgemeester.