Archief voor Decreus

De drie wijzen.

Posted in writers blog with tags , , , , , , , , , on 18/09/2013 by Pär Ongeluck

Een dag of tien geleden bond professor Carl Devos de kat de bel aan in Knack met zijn mening dat de SP.A best afstand doet van haar naam en een nieuwe progressieve beweging opricht, gebaseerd op duidelijke waarden en normen als solidariteit en gelijkheid (zie: http://www.knack.be/nieuws/belgie/carl-devos-de-sp-a-moet-op-de-schop/article-normal-105045.html). “De oude structuren leiden ertoe dat links versnipperd blijft. Spannend, alleen kan links in Vlaanderen zich dat niet permitteren. Als je een Antwerpse coalitie van centrum-rechts op nationaal niveau wilt vermijden, heb je een sterk links blok nodig. Dan kun je eens echt wegen op de onderhandelingen. Het enige wat links vandaag vaak kan doen, is de schade beperken, door hervormingen af te blokken”, predikt Devos. Zijn goedbedoelde kritiek werd hem door de bonzen van de SP.A niet in dank afgenomen. De SP.A heeft het altijd wat moeilijk met kritiek. In de nasleep van de uitspraken van Devos legden Thomas Decreus en Nicolas Bouteca ook een link met de Kortrijkse situatie.

In De Standaard van maandag 9 september liet de ‘linkse denker’ van Kortrijkse origine, Thomas Decreus, het volgende optekenen:

‘Een progressieve beweging uitrollen dient het groeiende succes van rechts van antwoord’. Thomas Decreus, politiek filosoof en initiatiefnemer van de Shame-betoging, onderschrijft het pleidooi om de linkse krachten te bundelen in Vlaanderen. ‘Maar dat wil zeggen dat de verschillende partijen stoppen met elkaar te bekampen. SP.A mag bijvoorbeeld het succes van de PvdA niet als concurrentie zien, maar eerder als een opportuniteit. Zelfde verhaal voor Groen of de vakbonden, hun natuurlijke partners, ideologisch en politiek. Daarom pleit ik voor meer overleg, voor intenser contact en voor minder polemiek.’ En wat met de eenheidspartij, die de hele beweging onderbrengt? ‘In Vlaanderen is dat praktisch onhaalbaar’, aldus Decreus. ‘Maar niet geheel onmogelijk. In Griekenland smolten alle kleine linkse fracties samen tot één groepering. Het kan dus.’ Het voordeel van een beweging is voor Decreus ook dat SP.A weer aan geloofwaardigheid wint. ‘De socialisten vormen mee rechtse coalities, zie Sint-Niklaas, Aalst en Kortrijk. En dat straalt af op de hele partij en haar gedachtegoed.’

Of dat precies is wat Thomas Decreus vertelde, weet ik niet. Het is wel letterlijk wat er in de krant verscheen. Dat kan – gezien de ‘journalistieke vrijheden’ die sommige persjongens zich permitteren – behoorlijk afwijken van wat er in werkelijkheid werd gezegd, maar goed. Voor de goede orde nemen we aan dat de krantenjongen  van dienst min of meer waarheidsgetrouw noteerde wat Decreus vertelde. Die uitspraken van Decreus schoten trouwens wel in het verkeerde keelgat bij Philippe De Coene (SP.A), schepen van sociale zaken, OCMW, armoedebestrijding en consumenten van Kortrijk. Via Twitter reageerde die als door een horzel gestoken met:

Kom eens kijken naar nieuw beleid Kortrijk, Thomas Decreus, in plaats van te bazelen over rechtse coalitie

Of Thomas Decreus echt die ‘linkse denker’ is, doet nu even niet ter zake. De Coene was in ieder geval ‘not amused’ met de uitspraak van Decreus. Zowel de uitspraak van Decreus als de reactie van De Coene maakt nog maar eens heel duidelijk: communiceren doe je beter niet via de media. Niet via de reguliere media en al zeker niet via Twitter. De reguliere media geven – uit domheid, onkunde of luiheid, dat is niet altijd even duidelijk – nooit correct en volledig weer wat iemand gezegd heeft en Twitter is gewoon te beperkt. Op deze manier communiceren biedt een waterdichte garantie op huizenhoge misverstanden. Iemand met de ervaring van een De Coene zou dan ook beter moeten weten. Maar waarom reageert De Coene eigenlijk zo gepikeerd op de uitlating van Decreus (en niet op Carl Devos), zou je je ook kunnen afvragen? Vertelt Decreus dan klinkklare nonsens? Als we De Coene mogen geloven wel: Decreus bazelt. Terwijl Decreus gewoon zegt dat ‘de socialisten mee rechtse coalities vormen, zie Sint-Niklaas, Aalst en Kortrijk. En dat straalt af op de hele partij en haar gedachtegoed’. Dat is toch de normaalste zaak van de wereld: wie in een coalitie (met rechtse partijen) stapt, zal altijd compromissen moeten sluiten en toegevingen doen. In de steden die Decreus aanhaalt, vormen de rechtse partijen binnen de coalitie trouwens ook nog eens de meerderheid en is de SP.A het kleinste broertje. Misschien refereert Decreus met zijn uitspraak vooral aan de uitbreiding van de GAS, de investeringen in camerabewaking, de besparingen op het vlak van cultuur, de accentverschuiving van cultuurcreatie naar cultuurconsumptie, de repressieve veiligheidsmaatregelen en de afkalving van het personeelsbestand door die rechtse coalities waar ook de SP.A deel van uitmaakt. Tja, als we dat alles van De Coene geen rechts beleid meer mogen noemen, moeten we dringend onze definities van ‘links’ en ‘rechts’ herzien, zoveel is wel duidelijk…. Of zijn er in het beleid van die rechtse (Kortrijkse) (stads)coalities dan zo’n zware ‘linkse’ accenten?

Ook de huispoliticoloog van ‘Kortrijk Scheef Bekeken’, Nicolas Bouteca, liet zijn licht schijnen over de positie van links in Kortrijk (zie: http://kortrijkscheefbekeken.com/2013/09/09/geen-progressief-front-in-kortrijk/). Hij heeft het echter vooral over het (onbestaande) progressieve front tussen SP.A en Groen in Kortrijk. Een beetje een hypothetische kwestie, dus. Volgens Bouteca zit er tussen SP. A en Groen ‘een haar in de boter die tegen 2018 waarschijnlijk niet opgelost raakt’. 2018 is natuurlijk nog erg ver weg en er kan nog van alles gebeuren. Feit is wel dat sommige bestuursleden van de SP.A  als persoon moeilijk door één deur kunnen met sommige leden van Groen. En vice versa. De vraag is echter of zo’n toenadering tussen SP.A en Groen wel nodig en/of wenselijk is. Volgens Bouteca en anderen blijkbaar wel. In een links front om de rechtse partijen af te blokken. Bouteca vraagt zich ook af waarom het water in Kortrijk zo diep is tussen SP.A en Groen. Dat heeft, aldus Bouteca, te maken met ‘de burgemeestersambities van De Coene’. Om zijn gelijk te bewijzen tovert Nicolas Bouteca, politicoloog, een simulatie tevoorschijn van hoe de zetels zouden zijn verdeeld geweest, mochten SP.A en  Groen samen naar de kiezer zijn getrokken. Volgens die simulatie zou SP.A-Groen 9 zetels hebben gehaald. Eén meer dan ze nu gehaald hebben door afzonderlijk op te komen en even veel als de Open VLD van Van Quickenborne. Door allebei afzonderlijk op te komen zag De Coene zijn burgemeestersdroom uiteen spatten, aldus Bouteca. Nicolas Bouteca, politicoloog, ‘vergeet’ wel dat de negen van SP.A-Groen, samen met de 9 van de Open VLD nog altijd geen meerderheid kunnen vormen; en er bijgevolg nog altijd een derde partij nodig is; dan kom je automatisch bij de N-VA terecht. En krijg je dezelfde, voornamelijk rechts-liberale, coalitie die je nu hebt. Misschien met één zetel meer maar, omwille van het liberale karakter van de N-VA, altijd met een ‘blauw’ zwaartepunt en dus Van Quickenborne aan het hoofd. Die bijkomende zetel zou dan misschien wel van de partij SP.A-Groen gekomen zijn, maar die had ook best een zuiver ‘Groene’ zetel kunnen zijn. En geen SP.A-zetel. Of een Open VLD-zetel. Misschien was Stefaan De Clerck er in dat geval zelfs in geslaagd om – tegen een minimale prijs, uiteraard – ‘Groen’ uit de omknelling van ‘Rood’ los te weken om zo een meerderheid te vormen. Onder zijn leiding, welteverstaan. Het is verder ook ondenkbaar dat Van Quickenborne – die, als hij dan toch geen burgemeester mocht worden, net zo goed het oude verbond met De Clerck kon voortzetten – de burgemeesterssjerp aan De Coene zou hebben gelaten (tenzij de SP.A-Groen beduidend groter was dan de Open VLD en de N-VA samen). Bij een coalitie tussen SP.A-Groen en CD&V – volgens de simulatie van Bouteca samen goed voor 24 zetels – zou De Coene uiteraard evenmin in de burgemeestersstoel zijn terechtgekomen. Dat zou de oude De Clerck nooit hebben toegestaan. Samengevat: Bouteca mag simuleren tot hij een ons weegt maar De Coene kon, als men ook maar een klein beetje realistisch is, nooit burgemeester worden (tenzij de tandem SP.A-Groen in één klap een flink pak groter werd dan de CD&V en de Open VLD, en genoeg had aan hoogstens één bijkomende (kleinere) partner). Ik denk dat De Coene zelf ook maar al te goed beseft dat de kans dat al die eventualiteiten samenvallen wel bijzonder klein is. Nu enkel nog Nicolas Bouteca, politicoloog, overtuigen.

Geen van de drie wijzen durft het blijkbaar luidop te zeggen, maar waar het de SP.A werkelijk aan mankeert om een echt alternatief voor het rechts geweld te vormen, is een ontstellend gebrek aan morele integriteit en geloofwaardigheid. De SP.A is al lang geen linkse ‘beweging’ meer maar een tot ‘partij’ verworden instituut, met eigen regels en logica. Bij ‘partijen’ draait het altijd om ‘macht’, bij bewegingen om ‘inhoud’. Uiteindelijk resulteert partijvorming altijd in een verregaande normvervaging die de grondslagen van de beweging corrumpeert en zodoende contraproductief wordt. En dat is precies wat er ook met de SP.A – maar ook met andere partijen – aan de hand is: het zijn op zichzelf staande instituties geworden. Hoe die normvervaging precies in zijn werk gaat illustreert ‘Kortrijk politiek’, een blog van de Kortrijkse SP.A, op treffende wijze. ‘Kortrijk politiek’ staat zogezegd ‘op de eerste rij bij de voorstanders van transparantie in de politiek’ maar als het er echt op aankomt, ho, maar. Cumul vindt ‘Kortrijk Politiek’ niet kunnen. Vooral niet bij ‘de anderen’ dan. Gaat het over postjespakkers binnen de eigen partij dan verstomt het protest, wordt het zelfs goedgepraat. Kritiek wordt niet met argumenten gepareerd maar met ‘negativisme’ en ‘verzuring’. In de laatst verschenen bijdrage, ‘Stefaan moet nu gaan’, druipt de morele verontwaardiging van ‘Kortrijk politiek’ er ook weer van af als hij het heeft over de oprotpremie die Stefaan De Clerck als federaal parlementslid vangt bij zijn benoeming als voorzitter van de raad van bestuur van Belgacom (zie: http://kortrijkpolitiek.wordpress.com/2013/09/05/stefaan-moet-nu-gaan/). Kritiek op de mensen die zoiets mogelijk maakten – o.a. de SP.A, dus – is onbestaande. ‘Kortrijk politiek’ haalt zelfs een voorbeeld aan van hoe het dan wel moet: Jannie Haek. Eerst dacht ik dat ‘Kortrijk politiek’ een grapje maakte. Janni Haek….Jezus! Een veel beter voorbeeld van die door ‘Kortrijk politiek’ zo verguisde vriendjespolitiek kan je toch niet bedenken. Ten behoeve van de lezer even recapituleren: Jannie Haek studeerde in 1988 af aan de universiteit van Gent. Volgde er ‘Politieke en Sociale Wetenschappen’, toen nog een vier jaar durende studie. Haek was drieëntwintig toen hij afstudeerde. Volgens Wikipedia werd hij begin jaren negentig inspecteur-generaal van Financiën op de administratie Begroting. Op twee jaar tijd inspecteur-generaal! Resultaten van een examen – de normale gang van zaken bij aanwerving van ambtenaren – waarvoor Haek eventueel slaagde zijn echter nergens te vinden. Wat wel zeker is: in 1992 werd hij adjunct-kabinetschef bij Louis Tobback, toen minister van Binnenlandse Zaken. De kabinetschef van Tobback heette toen…..Johan Vande Lanotte. Ook al geen onbesproken figuur. Vande Lanotte volgde in 1994 Tobback op als minister. Haek bleef adjunct-kabinetschef en werd een jaar later kabinetschef van Vande Lanotte. In januari 2005 duidde de regering-Verhofstadt II hem aan als gedelegeerd bestuurder van de NMBS-Holding. Vóór zijn aanstelling als NMBS-bestuurder had Haek al wat ervaring opgedaan bij andere overheidsbedrijven. Zo was hij regeringscommissaris bij de NV Astrid, bestuurder bij Sabena, voorzitter en later – toen Luc Van den Bossche er gedelegeerd bestuurder werd – gewoon bestuurder van BIAC en regeringscommissaris bij de Nationale Loterij. Waar hij nu dus naar terugkeert als gedelegeerd bestuurder. Jannie Haek is dan misschien geen politicus in de strikte zin, een politieke poesjenel is hij zeker wel. ‘Kortrijk politiek’ probeert eventuele kritiek op die benoeming van Haek nog wat te ondervangen (en tegelijk de oude De Clerck te bekladden) met de bedenking dat ‘de benoeming door de overheid als meerderheidsaandeelhouder op zich misschien niets verkeerd is, maar het feit dat er wordt gekozen voor politieke figuren die ook door de politiek zelf worden benoemd zou men een vergevorderd stadium van vriendjespolitiek kunnen noemen’. Dat geldt net zo goed voor De Clerck als voor Haek, mijns inziens. De geschiedenis leert trouwens dat de socialistische partij zich niet onbetuigd laat als het om politieke benoemingen gaat. Neem nu Van Massenhove, het nieuwste troetelkind. Ook hij heeft een kabinetscarrière achter de rug. Je mag drie keer raden bij wie. Juist: Vande Lanotte. Als De Clerck straks misschien toch zijn oprotpremie incasseert, verkeert hij overigens niet in slecht gezelschap; toen de Voorzitter van het Vlaams Parlement, Norbert De Batselier, directeur van de Nationale Bank van België werd, verzaakte hij evenmin aan zijn ontslagpremie. De Batselier was een socialist. Enfin, hij was toch lid van die partij, wat duidelijk iets anders is. De peetvader waar alle huidige politieke benoemingen aan zijn, is trouwens ook al een socialist: Luc Van den Bossche. Toen die zijn lucratieve post van gedelegeerd bestuurder bij BIAC ruilde voor Optimus, een specialist in financiële planning, waar hij jaarlijkse bijna 700.000 euro zou gaan verdienen, eiste hij ook een vette oprotpremie. En zo zou ik nog wel een tijdje kunnen doorgaan over allerhande schandalen en kuiperijen waar leden van de socialistische partij bij betrokken zijn: Steve Stevaert, Chokri Mahassine, Patrick Janssens, Hilde en Willy Claes, Johan Vande Lanotte, Luc Van den Bossche, Freya Vandenbossche, Norbert De Batselier, Frank Vandenbroucke,…. De lijst is indrukwekkend. Als de SP.A nu moeite ondervindt om nog een serieuze dam op te werpen tegen ‘rechts’, dan heeft die partij dat in de eerste plaats aan zichzelf te danken: de geloofwaardigheid van veel linkse prominenten is ver onder het nulpunt gezakt. Mensen verwachten van linkse partijen nu eenmaal meer beginselvastheid en meer politiek fatsoen dan van andere machtspartijen. Als de CD&V of de Open VLD hetzelfde doen – en dat doen ze, wees maar gerust –  is de kiezer eerder geneigd om dat te aanvaarden omdat ‘tsjevenstreken’ en ‘vriendjespolitiek’ en gesjoemel ten voordele van zichzelf er binnen die partijen nu eenmaal bij hoort. De impact van eventuele schandalen binnen die partijen op het stemgedrag is voor hen dan ook veel kleiner. Van een socialist echter verwachten de kiezers altijd dat hij recht in zijn schoenen staat, rechtvaardig is ook, doet wat moet gedaan worden. Doet hij dat niet dan wordt de partij daar dubbel en dik op afgerekend. De geschiedenis toont duidelijk aan dat die last te zwaar om dragen is en dat heeft de geloofwaardigheid zwaar aangetast. Neem nu de pensioenen, altijd al een heel erg belangrijk thema voor de SP.A. Al van in de jaren zeventig waarschuwt men dat de vergrijzing in de eenentwintigste eeuw een heel erg groot probleem zou worden. Van 1988 tot 2011 (23 jaar, onafgebroken!) leverden de socialistische partijen de minister van pensioenen (o.a. Bruno Tobback). Al die tijd gebeurde er zo goed als niets. Afgezien dan van de lege toverdoos die het Zilverfonds is. Wie was ook alweer de bedenker van dat Zilverfonds? Nu hebben we een liberale pensioenminister en dat zullen we allemaal geweten hebben.

Zijn er dan werkelijk geen politici meer die te vertrouwen zijn? Jazeker! Alleen hebben die het binnen de partijen niet voor het zeggen. Wie tegen de macht aanschurkt raakt blijkbaar altijd op de één of andere manier besmet. Misschien moet het systeem van de parlementaire particratie – op zijn minst toch gedeeltelijk – maar overboord worden gegooid. Echt goed werken doet het in ieder geval niet.

Advertenties

De Teloorgang van K35.

Posted in writers blog with tags , , , on 08/08/2012 by Pär Ongeluck

K35, de publiciteitsstunt waarmee Arne Vandendriessche (Open VLD) enige naambekendheid in Kortrijk hoopt te krijgen, lijkt op een heuse sisser uit te draaien. Dat is ook niet zo verwonderlijk want het initiatief, dat een participatief burgerinitiatief moet voorstellen, kwam ook helemaal niet van de jongeren zelf, maar van beginnend politicus Arne Vandendriessche, bijgestaan door twee academisch gevormde vriendjes, de politicoloog Nicolas Bouteca en de politiek filosoof Thomas Decreus. Dat twee academici, betaald met gemeenschapsgeld, zich zo makkelijk voor de kar van een politicus laten spannen, roept uiteraard vragen op naar hun integriteit en de kwaliteit van ons onderwijs, maar goed, daar hebben we het nu even niet over. Ze zijn er, naar eigen zeggen, enkel als ‘waarnemers’ en ‘om het debat in goed banen te leiden’.

De oorspronkelijk agenda van die K35 zag er aanvankelijk als volgt uit: tot 30 juni konden geïnteresseerde jongeren zich bij de K35 voor het Grote Debat aanmelden. Bouteca en Decreus zouden uit die jongeren die zich hadden aangemeld, een keuze maken: een groep van 35 jongeren die zo goed als mogelijk een weerspiegeling is van de stad Kortrijk. Van (extreem) links tot (extreem) rechts, autochtoon, allochtoon, arbeider, bediende, zelfstandige, werkloze,…. Eén en ander verliep blijkbaar niet zoals verhoopt want er werden ondertussen twee wijzigingen doorgevoerd.

De eerste wijziging betreft de uiterste inschrijvingsdatum. Die werd in alle stilte met een maand verschoven naar 30 juli (in plaats van oorspronkelijk 30 juni). Waarschijnlijk wegens al te weinig inschrijvingen. Gewoon geen interesse of te wijten aan examens en festivals, wie zal het zeggen? Het pleit in ieder geval niet voor het inzicht van Vandendriessche en co dat zij vooraf geen rekening hielden met een (erg) povere respons. Eigenlijk een beetje het te verwachten lot voor een ‘burgerinitiatief’, dat door een geparachuteerd politicus uit de grond wordt gestampt, en niet vanuit een brede basis wordt gedragen. Het is mij trouwens ook een raadsel hoe Decreus en Bouteca iemand op basis van een naam, voornaam, adres, email en telefoon het (uiterst) rechtse, linkse, allochtone, autochtone, zelfstandige, werkloze, bediende of arbeidersetiket zullen opkleven…. Daarvoor is wel heel veel academische kennis vereist, me dunkt. Of zwarte magie, dat is ook een mogelijkheid.

De tweede wijziging die het trio Vandendriessche, Decreus en Bouteca doorvoerde, was de instelling van een stuurgroep. De stuurgroep van een participatief burgerinitiatief wordt normaal door de basis zelf naar voor geschoven. Dat is niet zo bij de K35 van Vandendriessche, Bouteca en Decreus. Zij kozen voor een politieke stuurgroep, door de initiatiefnemers zelf samengesteld. Wat precies de bedoeling van die stuurgroep is, is mij niet geheel duidelijk. Bij echte burgerinitiatieven is het de bedoeling van de stuurgroep om de voorstellen die uit de basis komen naar de politiek te vertalen. Bij de K35 ligt dat anders. Daar begint en eindigt alles blijkbaar met de partijpolitiek. De K35 is dan ook geen burgerinitiatief maar een politiek initiatief van Arne Vandendriessche. Een stuurgroep van politici ruikt ook heel sterk naar ouderwets paternalisme. En laat die paternalistische houding van de klassieke partijpolitici nu net de reden van oprichting van die K35 zijn…..

Vandendriessche, Bouteca en Decreus schreven: ‘K35 ontstond uit de paradoxale vaststelling dat jongeren soms klagen dat ze onvoldoende gehoord worden door bestuurders maar tegelijk weinig zin hebben om zich op de klassieke partijpolitieke manier te engageren. K35 wil deze paradox overstijgen zonder zich resoluut van de traditionele partijpolitiek af te keren’ (letterlijk citaat). Dat is in feite niet echt een paradox maar dat hebben initiatiefnemers Vandendriessche, Bouteca en Decreus duidelijk niet door.

De voorwaarden om tot de K35 van Vandendriessche te mogen toetreden zijn eenvoudig: je moet inwoner zijn van groot-Kortrijk (bestaat er dan ook iets als een ‘klein-Kortrijk’?), minder dan 35 jaar oud en geen mandataris of kandidaat voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober. Vandendriessche en co hanteren voor hun selectie blijkbaar wel de partijpolitieke definitie van een ‘jongere’: in een politieke partij word je namelijk voor je vijfendertigste niet voor vol aanzien. Yann Mertens liet mij ooit weten dat je binnen de CD&V zelfs tot je 36 tot de jongeren wordt gerekend! Politieke partijen houden er geen rekening mee dat de verzuchtingen van iemand van pakweg 18, die studeert, helemaal anders zijn dan die van iemand van 30, die al enkele jaren uit werken gaat en een gezin heeft. Een student van 18 is helemaal niet bezig met speelpleinen, kinderopvangmogelijkheden of betaalbare woningen, die zo belangrijk zijn voor die dertigjarigen en ouder. Omgekeerd zijn die dertigers niet zo begaan met, ik zeg maar iets, fuifzalen, hangplekken of skateboardmogelijkheden. Het verschil tussen een dertigjarige en een vijfenveertigjarige is misschien zelfs een pak kleiner dan dat tussen een dertiger en een achttienjarige. Door al die ‘jongeren’ in dezelfde zak te gooien toont de K35 van Vandendriessche al even weinig respect en begrip voor die diversiteit als de gevestigde politieke partijen. Wat ook niet zo verwonderlijk is, gezien heel die K35 eigenlijk niets anders is dan een ordinaire partijpolitieke publiciteitsstunt.

Vandaag, acht augustus, zijn de uitverkoren K35’ers op de site van  K35 trouwens nog altijd niet bekendgemaakt. Op 23 augustus gaat het grote debat al door…. Een veeg teken. Ik vermoed dat de K35 van Vandendriessche, Decreus en Bouteca eigenlijk ook helemaal niet zo representatief zal zijn als ze wel zouden wensen. Als ze al aan 35 inschrijvingen raken, tenminste, want dat lijkt toch een erg moeilijke bevalling te zijn….. Organisaties die zich niet strikt aan het door henzelf vooropgestelde schema houden, verliezen in de kortste keren alle geloofwaardigheid. Arme Vandendriessche is in dat opzicht verrekte goed bezig om een ‘waardig’ politicus te worden…..

De recuperatie van de K35.

Posted in writers blog with tags , , , , , on 02/07/2012 by Pär Ongeluck

Eigenlijk zit het al van in den beginne verkeerd met die K35 van Arne Vandendriessche. Burgerinitiatieven komen immers per definitie niet van politici. Ook niet van kandidaat-gemeenteraadsleden. Nee, burgerinitiatieven groeien spontaan, vanuit de bevolking zelf. Recente voorbeelden daarvan zijn de Indignados en de G1000. Ook de Shamebetoging kan als een burgerinitiatief worden aanzien. ‘Burgerinitiatieven’ die door  politici uit de grond gestampt worden, hebben daarom iets geforceerds, iets aangebrands. Dat is bij de K35 van Arne Vandendriessche niet anders.

Oorspronkelijk was de bedoeling van Arne om ‘een groep van 35 jongeren samen te stellen die zo goed als mogelijk een weerspiegeling is van de stad Kortrijk. Van (extreem) links tot (extreem) rechts, autochtoon, allochtoon, arbeider, bediende, zelfstandige, werkloze,…..

Deze K35 zal in debat gaan over een 5-tal thema’s (wonen, leefbaarheid, experiment, veiligheid en inspraak). Na een meer algemene, korte inleiding per thema zullen er een aantal concrete voorstellen volgen waarover de K35 zal stemmen.’ (zie: www.k35.be)

Om het geheel enig sérieux te verlenen en een illusie van onpartijdigheid te scheppen, vond Arne Vandendriessche zelfs twee academici bereid om in zijn verhaal mee te stappen: politiek filosoof Thomas Decreus en politicoloog Nicolas Bouteca. Ik vind dat een beetje vreemd want het initiatief van Open VLD’er Arne Vandendriessche is helemaal geen burgerinitiatief en in niets te vergelijken met de G1000 of de Shamebetoging. Dat academici zich zo makkelijk voor de kar van een politicus laten spannen is echter niet zo nieuw of opmerkelijk. Op de website van de K35 wordt de rol van de academici verduidelijkt: ‘Thomas Decreus zal het debat in goede banen leiden en Nicolas Bouteca zal als objectieve toeschouwer de gesprekken volgen en de genomen beslissingen uitschrijven’, heette het. En verder: ‘Deze conclusies, onder de vorm van concrete voorstellen, zullen daarna gepubliceerd worden op deze website. K35 zal dan een overlegmoment beleggen met de Kortrijkse jongerenkandidaten.’

Arne en zijn academische vrienden hebben ook een strak tijdschema opgesteld. De agenda ziet/zag er als volgt uit:

  • Woensdag 6 juni 20u: Kick off.
  • De concrete uitwerking en stemmethode wordt tegen 30 juli hier uitgelegd.
  • Decreus en Bouteca maken begin augustus de K35-groep bekend op deze site.
  • Op donderdag 23 augustus zal de K35 van 18u tot 22u samenkomen in Kortrijk.

Oorspronkelijk stond er wel 30 juni en niet 30 juli; dat is pas heel recent gewijzigd. Waarom, daar heeft de geïnteresseerde burger het raden naar. Bij een echt burgerinitiatief zou men daar heel open over zijn; bij de K35 van Vandendriessche dus niet. De geïnteresseerde jongeren moesten zich oorspronkelijk tegen 30 juni inschrijven en Decreus en Bouteca zouden de namen van de uitverkorenen dan ook op de website bekendmaken. Niet tegen 30 juli, zoals er nu staat. Die wijzigingen in zowel timing als organisatie laten het ergste vermoeden.

Wat er ondertussen ook nog veranderd is: Vandendriessche wilde 35 Kortrijkse jongeren verzamelen die NIET op de één of andere lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen fungeerden. Ondertussen is er een ‘stuurgroep’ van uitsluitend politici samengesteld…. Zogezegd omdat ‘in tegenstelling tot eerdere burgerinitiatieven zoeken we een heel sterke samenwerking met de traditionele politieke spelers, m.n. de politieke partijen, opdat de resultaten die uit K35 voortvloeien ook daadwerkelijk gerealiseerd zouden worden’. Hiermee wordt het oorspronkelijke idee van participatie aan het beleid door niet georganiseerde jongeren, weer netjes binnen de lijntjes van de particratie gerecupereerd. Misschien ook daarom dat die partijpolitieke jongeren hun medewerking aan de ‘stuurgroep’ hebben verleend. Maar wat een afgang voor dit ‘burgerinitiatief’, dat er eigenlijk nooit een was!

Arne Vandendriessche haalde met zijn K35 vanzelfsprekend alle kranten. En daarmee was zijn echte doel ook bereikt. Voordien was Arne Vandendriessche namelijk een nobele onbekende in het Kortrijkse en met die K35 heeft hij zich in één klap op het politieke forum gelanceerd. En daar was het hem uiteindelijk om te doen. Missie volbracht.

Niet dat het initiatief anders niets heeft teweeggebracht. Zelfs de oude De Clerck – een archetype van oude politieke cultuur – kakelt nu al dat de ‘lokale democratie moet worden heruitgevonden’. Maar meer dan holle woorden zijn dat echter niet.

Ik betwijfel ook of het wel zo’n goed idee is van de andere politieke partijen om in dit initiatief van Arne Vandendriessche mee te stappen. Uiteindelijk vergroten ze er zijn naambekendheid maar mee en dat kan hen ook wel eens stemmen kosten. Anderzijds: als enige partij niet in het ‘project’ meestappen, houdt ook risico’s in. Het belang van die K35 moet echter nu ook weer niet moet worden overschat; blijkbaar krijgt het triumviraat Vandendriessche-Bouteca-Decreus in Kortrijk zelfs niet eens een representatief staal van 35 onafhankelijke, niet-politiek gebonden jongeren warm voor zijn initiatief. Dat zegt minstens even veel over die jongeren als over het initiatief van Vandendriessche.