Archief voor De Clerck

Kortrijk debatteert…naast de kwestie.

Posted in Verkeer(d), writers blog with tags , , , on 15/10/2015 by Pär Ongeluck

Tijdens een inhoudelijk bijzonder zwak debat op Radio 1 discussieerden Stefaan ‘bucket’ De Clerck en 20Cent Van Quickenborne o.a. over mobiliteit en openbaar vervoer in Kortrijk (1). Nu, over ‘mobiliteit en openbaar vervoer’ is veel gezegd want het debat werd meteen verengd tot de verbinding tussen Hoog Kortrijk en het centrum van de stad. Waarbij de oude De Clerck het huidige stadsbestuur verweet geen langetermijnvisie te hebben – een stokpaardje van de CD&V – en Van Quickenborne meteen verwees naar de autovrije markt, de ondergrondse parkings en het proefproject met de trambus. Vanzelfsprekend merkte de journalist niet op dat de frequentie van de bussen tijdens de vorige legislatuur – toen De Clerck en Van Quickenborne nog samen een coalitie vormden – teruggebracht werd van 3 bussen naar 2 per uur. Het gebrek aan dossierkennis bij journalisten en politici is werkelijk hallucinant. Van Quickenborne hield het De Clerckgewijs vaag op ‘een omslag van een stad die de auto omarmde nu naar een stad waar de fietsers veel meer plaats krijgen’ en De Clerck verwees – erg onduidelijk maar dat zijn we van hem zo gewoon – naar zijn (terecht) afgeserveerde (want uiterst megalomane en peperdure) ideetje van een tram tussen het station en Hoog Kortrijk. Van een visie gesproken! De ondergrondse parkeerdromen van Van Quickenborne zuigen trouwens in de eerste plaats bovengronds steeds meer auto’s naar het centrum van de stad en die voertuigen wil hij dan ondergronds gaan stallen. Zo schep je natuurlijk nooit meer ruimte voor fietsers. Maar misschien dacht Van Quickenborne in dat verband wel aan die schaamlap van 200 meter fietsstraat Overleie, dat is mogelijk. Een fietsstraat is evenwel geen oplossing ten gronde. Wat in de discussie over mobiliteit in Kortrijk altijd weer opvalt is dat geen van de actoren een zicht heeft op het grotere plaatje. Hoe veel/weinig investeert de stad Kortrijk trouwens in openbaar vervoer? Kortrijk investeert vooral in stilstand. Vroeger en nu.

Van Quickenborne en De Clerck verwijzen allebei naar een verbeterde verbinding met het openbaar vervoer tussen het centrum van de stad en Hoog Kortrijk. Blijkbaar heeft geen van beide heren er een idee van waar al die mensen vandaan komen en nog minder waarom ze het openbaar niet nemen om op hun bestemming te raken. Het antwoord is nochtans heel eenvoudig: het openbaar vervoer deugt niet. Van geen kanten. Niet alleen in deze stad maar in heel het land niet. (Openbaar) vervoer moet betaalbaar, snel, frequent en comfortabel zijn. En met comfortabel bedoel ik niet alleen goede zetels maar ook dat het jou op aanvaardbare loopafstand van je vertrekpunt naar je uiteindelijke bestemming brengt. Wat het openbaar vervoer tussen het centrum en Hoog Kortrijk betreft, vergeet men dat niet iedereen in de buurt van een station woont. Neem nu dat je vanuit Heule naar AZ Groeninge moet met het openbaar vervoer. Als je veel geluk hebt, kan je om het half uur een bus nemen aan een bushalte die op vijf minuten stappen van je huis gelegen is. Reken daarbij de tijd van de rit naar het station van Kortrijk. De kans dat je daar meer dan een kwartier mag wachten op een aansluiting naar ’t Hoge is niet denkbeeldig. Alles bij elkaar ben je meer dan een uur onderweg. Je zou wel gek zijn als je de auto niet neemt want die brengt je op een kwartiertje op je bestemming. Van voordeur tot voordeur. Hetzelfde geldt voor mensen die van buiten Kortrijk met de auto komen en op ’t Hoge moeten zijn. Dat doen zij niet omdat zij zo graag benzine verstoken maar omdat er in veel gevallen geen volwaardig alternatief is. Een snelle – maar ook dat is heel relatief – designbusverbinding tussen het station en ’t Hoge is maar een heel klein, ja, zelfs verwaarloosbaar, stukje van de oplossing. Want wie voor die oplossing kiest, moet er meteen ook andere oplossingen bijnemen. Zoals de trein nemen. Of een andere bus nemen. Maar om de trein te nemen ben je vaak al verplicht met de auto, bus of fiets naar het station van vertrek te rijden. Alles samen leidt dat tot ongeveer een verdubbeling van de reistijd. ’s Morgens en ’s avonds. Dan mag het toch geen verwondering wekken als mensen de bus tussen het station van Kortrijk en ’t Hoge niet nemen? Het openbaar vervoer is gewoon niet concurrentieel ten opzichte van het privévervoer. Daar zal geen Van Quickenborne of De Clerck iets aan veranderen, zoveel is zeker. Wat zij doen is nooit meer dan wat cosmetische oplossingen aandragen. Een designbusje hier, een trammetje daar, een parking ginder. Fundamenteel ingrijpen hoort er niet bij. Dat was onder de ontspoorde visionair De Clerck niet anders dan onder tafelspringer Van Quickenborne.

Kortrijk haalde de mosterd voor die trambus in het Franse Metz. Ter informatie enkele cijfers. Kortrijk heeft een oppervlakte van ongeveer 80 km², Metz 41 km². Op die 80km² huizen in Kortrijk ongeveer 75.000 mensen. De bevolkingsdichtheid van Kortrijk bedraagt 939 inwoners per vierkante kilometer. Metz heeft 120.000 inwoners en een bevolkingsdichtheid van 2.863 inwoners per vierkante kilometer. Metz is dus 3 keer dichter bevolkt dan Kortrijk. De lezer kan zich op basis van die simpele gegevens alleen al moeiteloos voorstellen dat de behoefte aan openbaar collectief vervoer in Metz veel groter is dan in Kortrijk. Als iedereen in Metz met zijn eigen auto gaat rondrijden, komen ze daar gewoon niet meer vooruit. In Kortrijk is dat voorlopig nog anders. In Metz is openbaar vervoer een pure noodzaak geworden. In Metz heeft het stadsbestuur een duidelijke keuze gemaakt voor het openbaar vervoer en probeert men het individueel vervoer te ontmoedigen. De frequentie van de bussen is in Metz stukken hoger dan in Kortrijk. Net als de dichtheid van het net. De bussen hebben in Metz eigen busbanen. In Kortrijk kiest men met de aanleg van ondergrondse parkeermogelijkheden voor bezoekers duidelijk voor privévervoer van en naar de stad. De promotie van het openbaar vervoer blijft in Kortrijk beperkt tot het tijdelijk aanbod van een designbus die tussen het andere verkeer moet laveren. Van Quickenborne wil dat er tegen 2019 niet minder dan 10 van die mastodonten in Kortrijk rondrijden. Die kosten 950.000 euro per stuk. Uiteraard te betalen door de gemeenschap. Niet door Kortrijk, maar door de Vlaamse overheid. Uiteindelijk zullen die trambussen – zolang Kortrijk geen fundamenteel andere keuzes maakt – een financiële strop blijken te zijn. Met dank aan 20Cent Van Quickenborne en langetermijnvisionair De Clerck.

(1) http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/nieuws/politiek/1.2464711

Advertenties

Terzake? Ter zake, zeg!

Posted in De Waan van de Dag, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , on 01/10/2015 by Pär Ongeluck

Nieuwsdiensten en hun aanhangsels meten zich maar wat graag een air aan van degelijkheid, sérieux, diepgang, deugdelijkheid, grondigheid en dies meer. Als er dan eens wat meer aandacht wordt besteed aan de lokale politiek verwacht je van een programma als Terzake dan ook iets meer dan van, zeg maar, Vlaanderen Vakantieland. Wie dinsdag echter de uitzending van Terzake over de machtswissel in Kortrijk zag, is meteen weer een illusie armer; ook de nationale journalistiek is overduidelijk aan inflatie onderhevig. Wat we in Terzake geserveerd kregen was uiterst zwak infotainment en zo voorspelbaar dat het slaapverwekkend was; verspild gemeenschapsgeld.

Zoals te verwachten viel, kregen de twee protagonisten van de voorbije gemeenteraadsverkiezingen in Kortrijk, De Clerck en Van Quickenborne, om beurten het woord. De Clerck kan het duidelijk nog altijd niet verkroppen dat Van Quickenborne hem bij de coalitievorming buitenspel zette, zoveel is wel duidelijk. De man beseft ook nog altijd niet dat zijn partij, sinds hij verkozen is, in Kortrijk alleen maar achteruitgeboerd is. Uiteraard neemt Hij daar ook geen enkele verantwoordelijkheid voor. Hij blijft in de Hem zo typerende stijlloze stijl narcistisch doordrammen over het feit dat de CD&V de grootste partij in Kortrijk is, Hij het meeste voorkeurstemmen behaalde,  over Zijn zeven bruggen – die er eigenlijk maar zes zijn en dan nog allemaal betaald en ontworpen door Waterwegen en Zeekanaal – en al Zijn grote projecten. Waarna het, woord en wederwoordgewijs, de beurt is aan Van Quickenborne om zichzelf in de bloemetjes te zetten met de veranderingen die hij realiseert. Boring! Tussendoor krijgt de kijker nog de obligate maar nietszeggende interviewtjes met de man en vrouw in de straat in de strot geramd en tot slot informeren de journalisten van Terzake dan eens bij iemand van de lokale media. Blijkbaar hebben die VRT-journalisten niet door dat de lokale, gesubsidieerde pers helemaal niet onafhankelijk of kritisch is maar gedwee aan het handje loopt van wie het op dat ogenblik voor het zeggen heeft. Een gemiste kans om eens wat dieper in de beerput van de lokale politiek (en journalistiek) te graven. Waarom gingen ze niet eens te rade bij een min of meer bevoorrecht getuige als Nicolas Bouteca, politicoloog en Kortrijkenaar? Of bij Kortrijkwatcher Frans Lavaert? Kortrijkwatcher kent het politieke reilen en zeilen van deze stad immers al veel langer en beter dan alle journalisten samen. Een gemiste kans om een echt boeiende reportage te maken, dat in ieder geval.

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/terzake/2.41174?video=1.2456159

 

De vaandelvluchters.

Posted in Brood en spelen, De Bijlage., Vlugschriften with tags , , , , , on 10/05/2015 by Pär Ongeluck

Kortrijk – eigen berichgeving

Nadat eerder al Hein Vanhaezebrouck, Georges Leekens en weer Hein Vanhaezebrouck eieren voor hun geld kozen en meer lucratieve oorden opzochten, is het nu de beurt aan Yves Vanderhaeghe. De geliefde trainer zou namelijk naar KV Oostende trekken. En daar is de voorzitter niet zo blij mee:

Een bedenking: wat betekenen een woord, een handtekening ih voetbal? ….

Joseph ‘vergeet’ daarbij dat voetbal al lang geen spelletje van het hart meer is, maar gekenmerkt wordt door platvloerse commercie en volksverlakkerij. Als het even kan ook nog eens met een flinke bijdrage van de gemeenschap.

In de catacomben van het Guldensporenstadion doet ondertussen een hardnekkig gerucht de ronde over de naam van de nieuwe trainer. Niemand minder dan de oude Stefaan ik-blijf-altijd-in-Kortrijk De Clerck zou de toekomstige dompteur van de Kerels worden. Eerdere pogingen om draaiorgel Van Quickenborne bij het stadsbestuur los te weken zouden op niets zijn uitgedraaid. De Clerck, voorts totaal (voetbal)onkundig, ziet deze carriereswitch als een ‘nieuwe opportuniteit om zich totaal ten dienste van de Kortrijkse bevolking te stellen’. Wordt vervolgd.

Ai, Marieke, Marieke!

Posted in De Waan van de Dag, writers blog with tags , , , , , on 02/03/2014 by Pär Ongeluck

Oude zetbaas De Clerck stuurt niet alleen Felix, zijn jongste broedsel, de politieke wei in. Ook zijn oudste dochter is bij de volgende verkiezingen kandidaat. Voor het Europees parlement dan nog wel. En net als haar jongere broertje heeft ook Marie een weblog (1).

‘Ik ben Marie dus ik blog’, schrijft ze. De logica daarvan ontgaat mij maar dat heb ik wel meer met schrijfsels van politici. Op dat vlak zijn de De Clercks ook erfelijk belast: inhoudelijke duidelijkheid en taalvaardigheid werden hen ten huize De Clerck niet met de paplepel ingegoten. Een ander probleem met politici is ook dat je hen enkel ziet of hoort als er verkiezingen in zicht zijn. Plots voelen ze dan een onweerstaanbare drang om de wereld, via een blog, deelgenoot te maken van hun, meestal bijzonder schrale ideeën en/of besognes. Een aandrang die na de verkiezingen gelukkig heel snel verwatert, want echt aangenaam leesvoer produceren de meeste politici niet. De blog van Marie De Clerck vormt daar geen spijtige uitzondering op.

“Ga je met mij in dialoog over Europa?”, zo vraagt Marie zich in een van haar meest recente stukjes af (2). Om die dialoog wat op weg te helpen, geeft Marie alvast enkele voorzetten, waarvan ze hoopt dat ze ‘matchen’ met het partijprogramma. ‘Stroken’ had ook gekund, maar dat klinkt natuurlijk niet zo hip als dat onnodige Engels. ‘Verstaanbaarheid’ is nu eenmaal niet de eerste zorg van politici. Al zeker niet van een De Clerck.

Waarom zouden we Marie naar het Europees parlement moeten stemmen, volgens Marie? Wat wil Marie daar gaan verwezenlijken?

Ten eerste, aldus Marie, wil zij een Europa waarbij de grenzen verdwijnen als het over criminaliteit gaat.’ Duidelijk niet gehinderd door enige kennis van zaken, gaat ze ook meteen de plat populistische toer op met een uiterst simplistische benadering van de (grens)criminaliteit: ‘Aan de inwoners van grensregio’s moet ik dit niet meer uitleggen. Want er is niets zo absurd als een dief die niet kan opgepakt of veroordeeld worden omdat hij vlucht van het ene naar het andere land en de politie niet al haar bevoegdheden heeft op andermans grondgebied.’ De oplossing van Marie is onthutsend simpel maar mist iedere voeling met de realiteit. Gezien het nest waaruit zij komt, mag dat niet verwonderen. Haar oplossing is: ‘Europa moet dit oplossen door soepelere regels op dat vlak. De soevereiniteit van de lidstaten, onschendbaarheid van het grondgebied, enzoverder, maken simpele Marie allemaal geen lor uit. Zo eenvoudig als Marie het allemaal voorstelt, is het echt niet. In al haar simpelheid is Marie dus een volkomen onkritisch voorstander van een soort Verenigde Staten van Europa. Met een federale politie die voor het hele Europese grondgebied bevoegd is en enkel nog wat restbevoegdheden voor plaatselijke (landelijke) politiekorpsen. Is Marie wel zeker dat zij kandidaat is voor de CD&V?

Mochten de uitspraken van Marie i.v.m. (grensoverschrijdende) criminaliteit u al storen omwille van het hallucinante simplisme en populisme, dan mag u absoluut niet verder lezen. Want Marie heeft ook een mening over het vrij verkeer van goederen, diensten en vooral personen. Marie wil namelijk een Europa dat openstaat voor alle Europese burgers, ook om te werken, maar zonder de misbruiken.’ Dat is toch schoon, nee? Marie verklaart zich nader en gaat weer de populistische toer op: ‘De verhalen over Poolse arbeiders die in België ingezet worden om noeste arbeid te verrichten, zijn legio. Op zich niets mis mee, integendeel. Maar dan moeten de Poolse arbeiders wel ingeschreven zijn in het Belgische systeem. Als dat niet zo is, en ze komen hier tijdelijk, om dan hun plichten te vervullen in hun thuisland, dan is er iets mis.’ Marie maakt hier in de eerste plaats duidelijk dat zij zich wel aan de Europese vetpotten wil laven maar niets, maar dan ook werkelijk niets van de toepasselijke regelgeving en arbeidsmigratie kent. Daar duidelijk ook geen enkele inspanning voor wil doen; anders had ze toch een genuanceerder stukje over dit onderwerp geschreven. Wat moeten wij ons overigens voorstellen bij die ‘plichten in hun thuisland  vervullen’?!?

Marie komt pas goed op dreef in haar derde verkiezingsslogan: ‘Een Europa dat nog meer inzet op design-gedreven innovatie bij KMO’s.‘ Marie schrijft: ‘Er is in Europa een algemeen politiek akkoord dat, om concurrentievermogen, succes en welzijn te bewerkstelligen, alle vormen van innovatie moeten worden ondersteund. Design wordt steeds meer erkend als een sleuteldiscipline en -activiteit om ideeën naar de markt te brengen en die om te zetten in gebruiksvriendelijke en aantrekkelijke producten en diensten. Bij design denkt men vaak alleen aan het esthetische van een product, maar het concept houdt veel meer in. Het Europese concurrentievermogen zou immers toenemen als design systematischer zou worden gebruikt als een instrument voor marktgestuurde innovatie, waarbij de gebruiker centraal staat in alle economische sectoren en als aanvulling op O&O (‘onderzoek & ontwikkeling’). Uit analyses van de bijdrage van design blijkt dat bedrijven die strategisch investeren in design rendabeler zijn en sneller groeien.  

Design levert een reeks methoden, instrumenten en technieken die kunnen worden gebruikt in verschillende fasen van innovatieprocessen om de waarde van nieuwe producten en diensten te vergroten. Design dat gebruikers centraal stelt en dat wordt toegepast op diensten, systemen en organisaties, stimuleert innovatieve bedrijfsmodellen, organisatorische innovatie en andere vormen van niet-technologische innovatie. Deze methoden kunnen ook nuttig zijn bij het oplossen van complexe en systematische problemen, bijvoorbeeld bij het herstructureren van overheidsdiensten en bij strategische besluitvormingsprocedures’.

Wie dacht dat deze inhoudsloze woordenbrij uit de koker van Marie De Clerck komt, moet ik ontgoochelen. Of, vanuit een ander standpunt, verblijden. Marie kopieerde bovenstaande, bijzonder hoogdravende en zeer slecht geschreven tekst namelijk schaamteloos en zonder enige bronvermelding uit een werkdocument van de Europese Commissie (3). Misschien dat je het gedrag van Marie, in juridische zin, niet echt plagiaat mag noemen, getuigen van (intellectuele) eerlijkheid doet het ook niet. Maar kan je eigenlijk wel iets anders verwachten van een De Clerck? Overigens is het bijzonder vreemd dat iemand die de mond zo vol heeft over ‘design’ zo weinig zorg besteedt aan haar taal. Want uiteindelijk is taal niets anders dan het design van de gedachte. 

Marie eindigt haar verkiezingspropagandastukje met ‘Europa op je bord brengen‘ en schrijft: ‘Dus doen zoals ik nu doe. Spreken over Europa. Concrete voorbeelden van realisaties naar voren brengen. Tonen waar de Europese parlementsleden het verschil kunnen maken. In het Europese parlement is er echte democratie. Dus door je stem te geven aan een kandidaat, en dan liefst eentje van de grootste EVP-fractie (en dus in Vlaanderen aan een CD&V-kandidaat), maak je echt het verschil. Er volgt nog veel, veel meer. Heb je ondertussen suggesties, laat het mij zeker weten.’ Nou, veel verschil zal Marie nooit maken. Tenzij je schaamteloos plagiëren en oeverloos, zonder enige kennis van zaken, leuteren als positieve bijdragen ziet, natuurlijk. Dan moet je Marie De Clerck zeker in de praatbarak van het Europees parlement in stemmen. Maar eigenlijk zou Marie beter zwijgen.

(1) http://www.mariedeclerck.be/

(2) http://www.mariedeclerck.be/ga-je-met-mij-in-dialoog-over-europa/

(3) http://ec.europa.eu/enterprise/policies/innovation/files/design/design-swd-2013-380_nl.pdf pagina 4

Toptalent!

Posted in De Waan van de Dag, Vlugschriften with tags , , , , , , on 10/02/2014 by Pär Ongeluck

Op de gemeenteraad van 10 februari kregen alle aanwezige gemeenteraadsleden een baksteen van schepen Herrewyn. Verslaggever van Het Nieuwsblad, Dirk Vandenberghe, legt uit waarom:

dirk vandenberghe‏@dirkvdberghe

Raadsleden kregen van schepen @BertHerrewyn een baksteen. Niet om te gooien, wel voor de Filipijnen #GRKortrijk pic.twitter.com/0G4uBGuZpb

Arne Vandendriessche (Open VLD), de poulain van 20Cent Van Quickenborne en door hem steevast omschreven als een politiek toptalent maar niet altijd even goed bij de les – zeker niet bij de les aardrijkskunde – twitterde:

Arne Vandendriessche ‏@ArneVdd 

Deze steen moeten we ‘pimpen’ & veilen tvv slachtoffers van Haïti. Zal me eens goed laten gaan. #GrKortrijk http://sdrv.ms/1eO2sBL 

Voorwaar een toptalent!

Tijdens diezelfde gemeenteraad stelt de uitsluitend in Kortrijk geïnteresseerde Zwevegemnaar, Felix De Clerck (CD&V), een broedsel van de ex-burgemeester van Kortrijk en tegenwoordig tot gewoon oppositieraadslid gedegradeerde, Stefaan De Clerck, via Twitter een pertinente vraag over het Broelmuseum:

Felix De Clerck ‏@F3lixDeClerck  

@KoenByttebier krijgen we te horen wat er nu uiteindelijk met #broelmuseum zal gebeuren? #dtv @anvdst #GRKortrijk

Waarop een ander toptalent van de Open VLD, Koen Byttebier, heel ontwijkend of, juister gezegd, helemaal niet antwoordt, maar wel in de beste Twittertraditie gewoon wat woorden uitbraakt:

koen byttebier ‏@KoenByttebier  18 min.

@F3lixDeClerck @anvdst onze cultuurschepen ligt geveld met griep thuis

Ofwel weet zelfs het schepencollege nog niet wat men nu eigenlijk met dat Broelmuseum gaat aanvangen en durft of wil men dat niet toe te geven, ofwel weet binnen dit eendrachtig schepencollege de linkerhand niet wat de rechter doet.

De Clerck krijgt Nobelprijs!

Posted in De Bijlage. with tags , , , , , , on 13/12/2013 by Pär Ongeluck

Kortrijk – eigen berichtgeving

Niet James Rothman, Randy Schekman en de in Duitsland geboren Thomas Südhof, krijgen dit jaar, zoals eerder aangekondigd, de Nobelprijs voor Geneeskunde, maar Kortrijkenaar Stefaan De Clerck. Dat heeft het Nobelcomité vandaag bekendgemaakt.

Nu Hij eindelijk verlost was van Zijn loodzware politieke verantwoordelijkheden en Hij Zijn inkomen verzekerd wist door een niet al te inspannend postje als voorzitter van de raad van bestuur van Belgacom, had Stefaan De Clerck eindelijk weer tijd voor zijn geheime passie: menselijke genetica. Die hobby heeft Hem, gezien de toekenning van de Nobelprijs voor Geneeskunde waar een bedrag aan verbonden is van 8 miljoen Zweedse kronen, omgerekend ongeveer 920.000 euro, alvast geen windeieren gelegd. De Clerck krijgt de prijs voor Zijn baanbrekend onderzoekswerk naar het wezen van de mens, dat, zoals iedereen weet, in de belangrijkste chemische drager van erfelijke informatie, het desoxyribonucleïnezuur (DNA), vervat zit. Op Zijn zolderlaboratorium ontdekte de diepgelovige De Clerck, na het nuttigen van ettelijke glazen single malt, een nieuw, uiterst belangrijk, onderscheidend element, dat tal van internationaal gerenommeerde wetenschappers, de voorbije decennia evenwel jammerlijk over het hoofd zagen: het Vlaamse DNA. In het populistische weekblad Knack vulgariseerde De Clerck het als volgt:  ‘Ik denk dat de relatie tussen het Vlaams-nationalisme en de christen-democratie diep verankerd zit in het Vlaamse DNA (zie: http://www.knack.be/nieuws/belgie/samensmelting-cd-v-en-n-va-zou-een-goede-zaak-zijn/article-normal-119370.html). Dit stukje erfelijk materiaal zou, onder andere, verantwoordelijk zijn voor de dwaasheid, leugenachtigheid, grijpzucht en de talloze warme broeder-, zuster-, vader- en moedermoorden die in politieke kringen zo gangbaar zijn. Of er, naast een Vlaams, ook een Waals DNA bestaat, daarover wilde amateur-geneticus De Clerck zich nog niet uitspreken.

Christine Van Broeckhoven, gewezen SP.A-politica en professor moleculaire biologie aan de Universiteit Antwerpen, die al 25 jaar lang zoekt naar de  genetische oorzaken van de ziekte van Alzheimer, merkte in een eerste – afgunstige – reactie nogal giftig op dat ‘het haar niet zou verwonderen dat het Vlaamse gen, waarvan De Clerck duidelijk zelf ook drager is, wel eens een belangrijke factor zou kunnen zijn in het ontstaan van de ziekte die zij bestudeert’.

Referendum over GrAS!

Posted in De Schijnveiligheid, Vlugschriften, writers blog with tags , , , , , , , on 28/10/2013 by Pär Ongeluck

Volgens de niet bij referendum maar wel volgens andere democratische principes aangeduide narrenkoning van Kortrijk, Vincent Van Quickenborne, komt er in zijn stad een ‘bindend online referendum over gras afrijden op zondag’ (bron: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20131027_00812157). Volgens het huidige politiereglement mag dat immers niet en zou zoiets met een GAS-boete kunnen worden bestraft. Dat grasreferendum is een van de resultaten van de jongerenconsultatie van de voorbije zaterdag. Een zoveelste goedbedoelde poging van het stadsbestuur om burgers bij het beleid te betrekken; voor alles echter een manier om tegen 2018 een solide machtsbasis uit te bouwen. Wat bij al die Kortrijkse burgerparticipatie opvalt is dat het nooit om fundamentele zaken gaat maar altijd over cosmetische ingrepen. Het referendum dat nu wordt aangekondigd, is daar een uitstekend voorbeeld van: het gaat niet over GAS maar over gras.

Dat  ‘bindend online referendum’ (dixit Het Nieuwsblad) zou overigens wel eens moeilijker kunnen worden dan Van Quickenborne en zijn vazallen denken. Volksraadplegingen worden in Vlaanderen geregeld door artikel 205 van het Gemeentedecreet. Om rechtsgeldig te kunnen zijn, moet in Kortrijk minstens 10% van de bevolking aan het referendum deelnemen. Een 7.500 mensen, dus. Om te stemmen over gras afrijden op zondag….. Over de aanvraag tot erkenning als toeristisch centrum en het daarbij horende zondagswerk – ook gras laten afrijden door een zelfstandig tuinier? – besliste het college van burgemeester en schepenen volkomen eigenmachtig, maar over gras afrijden op zondag wil men een volksraadpleging houden. Veel hypocrieter kan het toch niet meer worden. Op Twitter noemde CD&V’er Felix De Clerck het heel toepasselijk ‘publiciteitsparticipatie’ en een ‘therapeutische sessie over GAS’.

Felix De Clerck ‏@F3lixDeClerck1u

Zucht. Referendum over gras afrijden. Waarom niet over het sluiten van het broelmuseum? #PubliciteitsParticipatie http://bit.ly/1ajwXyK 

en

@AxelWeydts een therapeutische sessie over gas. 🙂 Kan geen kwaad, maar ook niet meer gewicht aan geven dan dat. #stoken 😉

Het valt trouwens op dat de meest eminente verdedigers van GAS – de houders van een partijkaart van de SP.A, OpenVLD en N-VA – GAS verdedigen met waardeloze gezagsargumenten. Zo laat ene Axel Weydts via Twitter aan Felix De Clerck weten dat het hoofd van de studiedienst van het ACW voor het Kortrijkse initiatief is.

Axel Weydts ‏@AxelWeydts2u

Hopelijk krijgt oproep van hoofd studiedienst ACW veel navolging! https://twitter.com/sandrarosvelds/status/394172995645997056 …

en

Axel Weydts ‏@AxelWeydts2u

@F3lixDeClerck Het zal nooit goed zijn zeker voor u. Kan er mee leven. It’s the duty of the opposition…

Dat is dus de manier waarop Weydts in discussie gaat: hij gebruikt geen inhoudelijke argumenten maar probeert de tegenstander onderuit te halen met zaken die op zich niets met de zaak te maken hebben. Bijzonder zwak maar niet verwonderlijk. Weydts ‘vergeet’ ook te vermelden dat het hoofd van de studiedienst van het ACW in eigen naam twittert. Misschien verkeerde de voorzitter van de studiedienst van het ACW zelfs in de waan dat men het in Kortrijk over het wezen van GAS had. En al was het de paus, dan nog is de mening van de voorzitter van de studiedienst van het ACW geen enkel argument pro of contra. Het is niets meer dan een mening. Tegenstanders van GAS, zoals Jan Nolf (zie zijn website en laatst nog in Knack: http://www.knack.be/nieuws/belgie/3-redenen-om-tegen-gas-boetes-te-blijven/article-opinion-113248.html), geven – anders dan Weydts en zijn kornuiten – wel altijd argumenten die steek houden. Maar die worden door schijndemocraten à la Weydts gewoon van tafel geveegd. Daar luisteren zij zelfs niet eens naar. Van Quickenborne en Weydts schromen er zich zelfs niet voor om de voorzitter van de Kortrijkse Jeugdraad als ‘argument’ voor hun kar te spannen:

VincentVQuickenborne ‏@VincentVQ4u

Na GAS-debat in Kortrijk zegt voorzitter vd jeugdraad Merel Gruwez: ‘We moeten stoppen met de negativiteit rond GAS-boetes te versterken.’

en

Axel Weydts ‏@AxelWeydts2u

@F3lixDeClerck En wat over de mening van voorzitter jeugdraad? https://twitter.com/AxelWeydts/status/394727969975185408 …

Nog eens: inhoudelijk draagt dit argument weer niets bij tot de discussie. Het is niets meer dan schaamteloze klantenbinding van Van Quickenborne en Weydts. Geef mij dan maar Felix De Clerck. Die reageert in dit debat nog vanuit een echte verontwaardiging en gebruikt echte argumenten. Waar Weydts en Van Quickenborne geen weg mee weten. En dus verlagen zij de discussie maar naar een lager niveau, naast de kwestie. Soms heeft Felix wel gelijk: zum Qotsen.

Naschrift: dat referendum zou volgens andere bronnen niets meer zijn dan een ‘online bevraging’, zonder bindend resultaat. Op zich maakt dat geen enkel verschil uit. Het blijft een bevraging over een futiliteit: over de essentie van GAS mag men zich in Kortrijk niet uitspreken. Niet in een bindende volksraadpleging en niet in een niet bindende ‘online bevraging’. Wel over gras. Overigens zijn niet-bindende online bevragingen een pak ondemocratischer dan referenda. Waarmee de coalitie nog maar eens heel duidelijk maakt dat ze eigenlijk lak heeft aan de mening van de burger: we vragen wel jouw mening, maar als die niet overeenkomt met onze mening, voelen we ons er niet door gebonden. Felix De Clerck had overschot van gelijk met zijn ‘therapeutische sessie’.