Archief voor begroting

Eigen lof stinkt.

Posted in De afrekening, Persweeën., Vlugschriften with tags , on 04/12/2013 by Pär Ongeluck

De manier waarop de stadscoalitie zichzelf op de borst klopt en het eigen beleid bewierookt, begint zo langzamerhand potsierlijke, ja, zelfs stuitende dimensies aan te nemen. Als we het heilige Twittergenootschap – maar ook de geaccrediteerde pers – mogen geloven, is Kortrijk, dankzij het stadsbestuur uiteraard, zowaar het paradijs op aarde; kritische stemmen worden of simpelweg doodgezwegen of bedolven onder een lawine van – misschien goedbedoeld maar totaal misplaatst, weinig realistisch, positivisme. Een paar honderd jaar geleden wist Voltaire het wel: ‘de trots der kleinen bestaat uit altijd over zichzelf te praten; de trots der groten uit nooit over zichzelf te praten’. Afgaande op het lawaai dat dit narcistische stadsbestuur op de sociale media en in de (lokale) pers maakt, hebben we in Kortrijk wel een heeeeel klein bestuur.

Neem nu die formidabele vijfjarenbegroting waar het stadsbestuur – en bijgevolg dus ook de lokale pers – zo extreem lyrisch over doet (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20131129_00863067). ‘Wij zijn een investeringscoalitie!’ loeien Van Quickenborne, De Coene, Byttebier, Herrewyn en hun blinde adepten. Uiteraard is er in geen 100 kilometer een persmuskiet te bespeuren die zich afvraagt of dat nu een goeie of een slechte zaak is, zo’n ‘investeringscoalitie’. Het belangrijkste voor hen is dat de koffie sterk genoeg is en de frisdrank niet lauw. Als het een beetje goed klinkt, is het al dik in orde. Gelukkig is er in Kortrijk nog iemand als Frans Lavaert die al eens wat vraagtekens plaatst bij die financiële goocheltrucjes van de tripartite (zie: Kortrijkwatcher.be). Overigens moet men die meerjarenbegroting ook niet al te ernstig nemen. Een begroting is niets meer dan een verzameling wilde en minder wilde plannen van een (stads)bestuur, met daar een prijskaartje op gekleefd. Wat werkelijk telt zijn de rekeningen. En rekenen en tellen, tja, daar zijn politici niet echt meesters in; als het niet om hun eigen centen gaat, tenminste. Politici hebben daarnaast de vervelende eigenschap dat zij de verwachte uitgaven systematisch te laag inschatten en de geschatte inkomsten te hoog, waardoor er zich slag om slinger een budgetwijziging opdringt. Nooit in positieve zin, welteverstaan. Om de leuze van de politiezone VLAS te parafraseren: politici zijn mensen die zeggen wat zij niet doen en niet zeggen wat zij wel doen. De huidige tripartite vormt daar geen uitzondering op.

Ter illustratie de cijfers over de ‘investeringen’ waar dit bestuur zo luid over toetert: bij de opmaak van de begroting 2013 werden die begroot op 20.637.227 euro. Bij de eerste begrotingswijziging ging daar al 979.591 euro af. Bij de laatste begrotingswijziging verminderde het stadsbestuur die met nog eens 215.564 euro (totaal: een daling van de investeringen met 1.195.155 euro). Dàt bedoelen socialisten, liberalen en Vlamen dus met een ‘investeringscoalitie’! Nog wat cijfers die tot nadenken stemmen: ten opzichte van de oorspronkelijke begroting werden de uitgaven al met 845.478 euro onderschat en de inkomsten met 327.994 euro overschat; een rekenfoutje van 1.173.472 euro. Dat moet u thuis eens proberen; de deurwaarder slaat zijn tenten in uw voortuin op.

Advertenties

De wonderbaarlijke geschenkenvermenigvuldiging.

Posted in #Durftevragen, De afrekening, Persweeën. with tags , , , , , , on 04/06/2012 by Pär Ongeluck

Vorige week berichtte Het Nieuwsblad drie keer over hetzelfde onderwerp: het geschenk van 150.000 euro dat Stefaan De Clerck aan de biënnale Interieur deed. Dat bedrag van 150.000 euro zwol in enkele dagen tijd zelfs tot 300.000 euro aan. 300.000 dit jaar en in 2014 nog eens 300.000 euro. Een verkiezingsjaar is voor de zetelende meerderheid altijd een beetje een lang uitgesponnen cadeautjesperiode. Vooral burgemeester De Clerck blijkt een erg genereuze man te zijn als het over uitdelen van gemeenschapsgelden aan zijn gestyleerde designvrienden gaat.

Uiteraard is er in Kortrijk geen enkele journalist die zich afvraagt hoe dat kan, zo’n miraculeuze verdubbeling van een toelage. Kortrijkse journalisten stellen zich immers nooit vragen. Om vragen te stellen moet je namelijk nadenken en laat dat nu net zijn waar geen enkele Kortrijkse journalist toe in staat is. Of misschien weten Kortrijkse journalisten al langer dat in Kortrijk – en zeker met Stefaan De Clerck – alles kan.

Kortrijkwatcher Frans Lavaert is geen journalist maar denkt wel na. Is daarom ook niet zo’n graag geziene gast in perskringen. Sommige politici kunnen zijn bloed wel drinken. Frans denkt niet alleen na, hij is ook goed geïnformeerd. Meestal zelfs beter dan de meeste gemeenteraadsleden en de schepenen. Ook daarin verschilt Kortrijkwatcher grondig van de plaatselijke pers, die een broertje dood heeft aan werken en gespecialiseerd is in voorgekauwde publi-reportages. En dus merkte Frans, in een reactie op het artikel ‘Interieur verovert binnenstad van Kortrijk’ heel gevat op: ‘Wat is het nu eigenlijk? 150.000 of 300.000? In elke geval staat op de begroting van dit jaar 150.000 euro. Plus 3.000 zoals gewoonlijk.’ (voor het artikel en de reactie, zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20120601_00169805).

Iedere rechtgeaarde journalist zou bij zo’n opmerking in zijn dossiers duiken, de begroting van de stad Kortrijk ter hand nemen en uitvlooien hoe het nu in werkelijkheid zit met die 150.000 of 300.000 euro. Helaas gaat het hier over ‘rechtgeaarde journalisten’ en in Kortrijk zijn die onvindbaar. Het zou mij zelfs verwonderen mocht er in Kortrijk een journalist zijn die al van een begroting gehoord heeft. Indien wel, dan weet die dat toch verdomd goed te verbergen. Kortrijkwatcher weet wel hoe een begroting eruitziet. En als hij stelt dat er op de begroting van 2012 een bedrag van 150.000 (en geen 300.000) euro ten voordele van Interieur staat ingeschreven, dan kun je er vergif op innemen dat het ook zo is. Voor de geïnteresseerde lezer: op de website van de stad Kortrijk zal je tevergeefs naar de begroting 2012 zoeken. Sedert De Clerck het roer weer in handen heeft, zijn de gordijnen rond het budgettaire reilen en zeilen van de stad Kortrijk weer hermetisch dichtgetrokken; publicatie van de begroting en de rekeningen zijn in het ‘democratisch’ concept van de Clerck blijkbaar taboe. Stefaan houdt niet zo van openheid. Hij regelt de zaakjes liever in alle discretie en duldt geen pottenkijkers. Zoals de meeste politici van zijn generatie. Dat de dotatie aan Interieur nu plots tot 300.000 euro wordt opgetrokken, mag dan ook geen verwondering wekken. De Clerck ritselt dat wel. Eerst via de medestanders in het schepencollege en dan via de gemeenteraad. De begroting wordt achteraf wel aangepast. Geen hond, laat staan journalist, die daar wakker van ligt.

Is de combinatie van totale onkunde met lethargische desinteresse van de lokale pers in verband met begrotingszaken niet echt nieuws, dan onthult de eigengereide verhoging van de toelage aan Interieur nog een andere zaak. In zijn artikel van 29 mei schrijft onderzoeksjournalist Vermoere nog dat ‘er op de sociaalnetwerksite Facebook bij Kortrijkse politici kritiek te lezen is op de beslissing van de stad om 150.000 euro uit te trekken voor Interieur’ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=FI3QKKFI). Op welke Facebookpagina’s hij die kritiek heeft gelezen, vertelt Vermoere er niet bij. We moeten hem maar op zijn woord geloven. Alsof de naam ‘Vermoere’ een betrouwbaar kwaliteitsmerk is! Vreemd genoeg ook was er bij de bespreking van de begroting NIEMAND in de gemeenteraad die zich vragen stelde bij die 150.000 euro voor Interieur. Mogen we dan aannemen dat al die gemeenteraadsleden daar niet eens van afwisten? Of zaten te slapen? Of boekjes te lezen? Computerspelletjes te spelen? Filmpjes te kijken? Te twitteren? Het moet zijn want pas nadat De Clerck zijn voornemens via zijn loopjongens van de pers bekendmaakte, werden ze wakker en begonnen ze kritiek te geven…. Een beetje beter hun zaakjes voorbereiden, had al die heisa kunnen voorkomen.

Tenslotte: de beurs Interieur is een privé-initiatief. Ik geloof best dat dit evenement ook een beetje op de stad Kortrijk afstraalt. De hamvraag is echter: heeft Interieur dat geld van ons eigenlijk wel nodig?

Zo ja, heeft Interieur een open boekhouding die één en ander aantoont? Is Interieur verlieslatend? En waar is dat dan eventueel aan te wijten? Heeft De Clerck daar onderzoek naar gedaan of laten doen?

Dat het stadsbestuur 300.000 euro investeert in een beter openbaar vervoer vind ik toe te juichen. (voor een goed begrip: de stad investeert GEEN 300.000 euro extra in openbaar vervoer. Integendeel.) Ook tijdens Interieur (als de verantwoordelijkheid en de kosten door beide partners worden gedragen, tenminste). Dat er op dat vlak voor die beurs ook door de stad een extra inspanning wordt gedaan, wil ik nog aannemen. Dat die extra inspanning echter 300.000 euro moet kosten, dat kan er bij mij niet in. 300.000 euro is niets meer of minder dan een ferm cadeau. Zeker in tijden van budgettaire krapte is zoiets effenaf onverantwoord. Maar voor De Clerck, die blijkbaar geen normen kent, kan alles.

Zo nee (als Interieur dus geen geld te kort heeft), waarom geeft De Clerck dan toch ons geld aan Interieur?!? Tenslotte stelt de stad al een aantal locaties ter beschikking van Interieur. Locaties die Interieur nodig heeft om te kunnen groeien. Dat is een wisselwerking waarvan beide partners profiteren. Waarom dan nog eens een bijkomende bonus van 300.000 euro geven?!?