Kortrijk, Texas.

Posted in De Waan van de Dag, writers blog with tags , , , , , on 07/12/2015 by Pär Ongeluck

Kortrijk wordt niet voor niets het Texas of de Far West van Vlaanderen genoemd. Ter illustratie het recente, schandalige politieoptreden tegenover kinderen en het cynisme waarmee zowel de commissaris als de burgemeester dat optreden vergoelijken, of het oorverdovende en daarom ook bijzonder laffe en verontrustende stilzwijgen waarin de stadscoalitiepartners zich hullen in verband met diezelfde zaak. De 150.00 euro die de stad Kortrijk vangt om radicalisering te bestrijden, krijgt zo meteen wel een concrete, heel nuttige invulling: de (her)opvoeding van wat flikken en de voltallige stadscoalitie. Nieuw is dat soort gedrag evenwel niet. De wetteloosheid viert hier bij wijze van spreken al eeuwen hoogtij en de democratische rechtsstaat ligt op apegapen: gasboetes – een heel discutabele erfenis van de vorige coalitie – die met al te veel graagte door het huidige stadsbestuur nog verder werden uitgebreid; Parko, het autonoom gemeentebedrijf dat jarenlang niet eens een wettelijke basis had om de adressen van de eigenaars van voertuigen op te vragen maar zich, met medeweten van het stadsbestuur, niet te beroerd voelde om, desnoods via de rechtbank, uw geld te innen; bewakingscamera’s die geplaatst werden zonder voorafgaandelijke aangifte bij de privacycommissie; de shop&go sensoren die geen enkele juridische basis hebben, en zo zouden we nog een poosje kunnen doorgaan.

Twee andere inbreuken op de privacywetgeving, waar de oppositie en uiteraard ook de pers achteloos aan voorbijgingen:

Op de nieuwste betaalparking – Parking Haven – introduceerde schepen van immobiliteit Weydts camera’s met nummerplaatherkenning. Hiermee zouden de houders van een abonnement de parking zonder problemen vlotter kunnen in- en uitrijden. Weydts noemt het een experiment dat hij later ook wil uitbreiden naar de andere betaalparkings. Je kunt je de vraag stellen of het wel nodig is om in tijden van besparingen in ongetwijfeld dure speelgoedjes te investeren. Parko en Weydts vinden van wel. Het is mij niet duidelijk waar de eventuele winst zit, maar dat zal waarschijnlijk wel aan mij liggen. Veel fundamenteler is de vraag of zo’n camera’s met nummerplaatherkenning wel op die manier mogen gebruikt worden. Parko heeft de camera’s in ieder geval niet bij de Privacycommissie gemeld en beschikt dus ook niet over een toelating om ze te gebruiken. Weydts en consoorten vinden dat niet nodig, voelen zich boven de wet verheven. Het is overigens niet de eerste keer dat de stad Kortrijk op dat vlak blundert. Integendeel! Het lijkt wel deel uit e maken van het Kortrijks bestuurs-DNA. Met al die juristen die de stadsdiensten en het stadsbestuur bevolken, kan je moeilijk van dwaasheid spreken. Het moet dus wel slechte wil zijn. Een andere mogelijkheid is er niet.

In de stadskrant van vorige maand viel dan weer volgend berichtje te lezen: ‘Sinds kort brengt De Streekkrant een wekelijks verslag uit van de geboorten, huwelijken en overlijdens in Kortrijk. Dat gebeurt op basis van gegevens die het stadsbestuur verstrekt. Het is echter wel zo dat iedereen de publicatie van gegevens over zichzelf kan verhinderen door een seintje te geven aan het stadsbestuur’. In feite is die heel eenvoudig en duidelijk: de privacy is in beginsel heilig en enkel in welbepaalde, bij wet omschreven gevallen, kan daarvan worden afgeweken. Artikel 6 van het Koninklijk besluit betreffende het verkrijgen van informatie uit de bevolkingsregisters en uit het vreemdelingenregister van 16 juli 1992 laat in dit verband niets aan de verbeelding over: geen enkele lijst van personen ingeschreven in de registers mag aan derden worden verstrekt. Omwille van de goede verstandhouding met de pers – vriendjespolitiek, dus; een andere naam is hier niet voor – draaien Van Quickenborne en zijn trawanten de zaken totaal ten onrechte om en vegen zij de vloer aan met de wet op de privacy: als je niet wil dat je naam in De Streekkrant verschijnt, kan je daar bij het stadsbestuur tegen protesteren. Van Quickenborne en co gedragen zich steeds meer als de verlicht despoot die hen voorafging. ‘Macht corrumpeert’, schreef Lord Acton in 1887. Zijn vaststelling heeft nog niets aan waarde ingeboet.

Advertenties

Brandend actueel van 1972.

Posted in De Waan van de Dag, writers blog on 20/11/2015 by Pär Ongeluck

De wereld is chaotisch en verdeeld.

De mensen kijken somber en verveeld.

Achterdochtige individuen met een minderwaardigheidscomplex,

verziekt door propaganda, reclame en niet te realiseren belevenis van seks.

 

Het mensdom stinkt, ’t wordt decadent.

Men smijt met voedsel en kijkt niet op een cent.

De derde wereld is aan het creperen, ze raakt zo langzamerhand vol.

En toch feesten we nog steeds, we zingen van ‘toffe jongens’ en we hebben de grootste lol.

 

De laatste stuipen van een decadent ras zijn duidelijk voelbaar.

De blanke man heeft zijn beste tijd gehad.

Ook al bralt ie nog steeds over zijn vroegere successen,

de rest van de wereld is hem zat, hij komt hen de strot uit.

 

De wereld is racistisch en corrupt.

Het junglerecht geldt in de jungle en de chicste besloten clubs.

Onze mentaliteit is vergeleken bij een roofdier ontzettend goor.

Van moorden maken wij een spel, wij leiden slachters op voor de verdediging van een woord.

 

Nu zit ik hier te schrijven aan een stuk.

En ik heb geen flauwe notie van het geestelijke juk

dat knaagt aan de bevolking waarvan een kwart loopt met een tic.

Ze worden gek van hun eigen kunnen, onder hun simpel bewustzijn, staat een opgeschroefde krik.

 

De laatste stuipen van een decadent ras zijn duidelijk voelbaar.

De blanke man heeft zijn beste tijd gehad.

Ook al bralt ie nog steeds over zijn vroegere successen,

de rest van de wereld is hem zat, hij komt hen de strot uit.

 

En toch zijn er nog mensen die niet zien

dat met wat tolerantie en een beetje begrip, misschien,

de hele bende te organiseren viel tot een harmonieus geheel.

’t Is mij al lang gelukt maar is er voor jou nog tijd? Ben je niet al te obsceen?

 

De laatste stuipen van een decadent ras zijn duidelijk voelbaar.

De blanke man heeft zijn beste tijd gehad.

Ook al bralt ie nog steeds over zijn vroegere successen,

de rest van de wereld is hem zat, hij komt hen de strot uit.

 

Armand (1946-2015).

https://youtu.be/_FDAHdw_h5Y

Ribbedebie.

Posted in De Bijlage., writers blog on 20/11/2015 by Pär Ongeluck

Ik ben een rode man, ik verkoop mijn land
Waarin mijn voorvaderen zijn begraven
Ik verkoop de lucht, het water en het zand
Het edelhert, de bison en het groene klaver

Ik verkoop mijn land aan de blanke man
Die anders komen zal met messen en geweren
De blanke man heeft dezelfde harteklop als wij
Maar zijn moeder de aarde kan hem niet deren

Ik verban mijn volk naar een afgeschermd
Waar het in vrede verder zal kunnen leven
Maar zovelen van ons willen dat niet
De vernedering is hun ogen geschreven

Hoe kan ik mijn land verkopen aan de blanke man
Het land waar ik zovele manen heb gezworven
Hoe kan men de bomen, de bloemen en de bruisende rivier
Verkopen als men dat nooit heeft verworven

Zijn wij dan toch van een ander ras
Onze oude mannen vertellen de kinderen andere verhalen
Gij maakt ons wezen in ons eigen land
En verkoopt uw moeder aarde als goedkope bonte kralen

Ik ben een simpele primitieve rode man
Een wilde die de blanke man niet kan begrijpen
Maar uw honger vreet de aarde kaal
Pas veel later zult U dat begrijpen

Wat heeft het leven eigenlijk nog voor zin
Als men de kreet van de nachtuil niet meer kan horen
Of het praten van de vogels rond het meer
Waarvoor is men dan eigenlijk geboren

Ik zag Uw steden en mijn ogen deden pijn
Er is geen enkele plaats om uit te rusten
Het geruis van vliegende vogels overstemd door lawaai
Slechts stenen waar de bij de honingbloemen kuste

De aarde behoort niet aan de mens
De mens behoort toe aan de aarde
En de laatste buffel valt niet terug te kopen
Als die gedood is, wat heeft uw geld dan nog voor waarde

God is met zijn bleke man
Hij heeft zijn rode kinderen verlaten
Zij sterven jong door zoet voedsel en sterke drank
Die hij als cadeautjes achter heeft gelaten

Wij zijn maar wilden, de bleke man spreekt een andere taal
Maar welke visioenen zal hij dan graveren
In de harten van zijn kinderen opdat zij verlangend uitzien
Naar de dag van morgen die hun alles nog kan leren

Ik ben een rode man, ik verkoop mijn land
Ik verkoop mijn volk, de meren en rivieren
Bemin het land zoals wij het hebben bemind
Bemin de lucht, het groen en de dieren.

Armand (1946-2015).

https://youtu.be/AEeyIP8pxdQ?list=PLkm3GAOKIBTk9G-iK7CWz6q1ssBM_dG9_

Bloemen noch kaarsen.

Posted in De Waan van de Dag, Vlugschriften, writers blog with tags , , on 16/11/2015 by Pär Ongeluck

O, wat tonen we ons toch graag solidair als er weer eens een brute aanslag wordt gepleegd waarbij tientallen doden en gewonden vallen. Alleen is die mediagenieke verontwaardiging wel heel erg selectief, vluchtig en bijzonder hypocriet. Een beperkt lijstje van aanslagen van het laatste jaar waarbij we NIET tot kaarsenbranderij opriepen, GEEN stille wake hielden, GEEN bloemen neerlegden en onze profielfoto’s op de sociale media NIET aanpasten:

  • 16 december 2014: de taliban plegen een aanslag op een school in Peshawar. Hierbij vallen minstens 136 doden, voornamelijk kinderen; Pakistan is ver van ons bed, niet meteen onze gedroomde vakantiebestemming. Jammer voor de kindjes, dat wel, maar wat eten we met Kerstmis?
  • 20 maart 2015: bij zelfmoordaanslagen op twee sjiitische moskeeën in de Jemenitische hoofdstad Sanaa komen 142 mensen om het leven. De aanslagen worden opgeëist door IS; Jemen, waar ligt dat zeg je? Ah, op het Arabisch schiereiland! Ach, ja…
  • 2 april 2015: bij een aanslag op het Garissa University College in Kenia komen 147 mensen om. De aanslag wordt opgeëist door terreurbeweging Al-Shabaab; tja, Kenia, je kunt er prachtige safari’s maken maar Afrika is nu eenmaal geen stabiel continent.
  • 17 juni 2015: minstens 30 doden en honderden gewonden bij een reeks bomaanslagen gericht tegen de sjiitische minderheid in alweer Sanaa. De aanslagen worden opgeëist door IS; we waren toch al niet van plan om daar op vakantie te gaan.
  • 29 juni 2015: bij een bomaanslag in… Sanaa komen minstens 28 mensen om het leven. De aanslag wordt opgeëist door IS en is gericht tegen de Houthi-rebellen; zie je wel dat we daar niet op vakantie moeten gaan! En straks naar de solden!
  • 12 augustus 2015: in het zuiden van de Filipijnen verovert Abu Sayyaf een dorpje en pleegt een vijftal aanslagen; 23 doden en ruim 200 gewonden; een aanslag is geen natuurramp, natuurlijk.

We zijn enkel Charlies als het in onze achtertuin gebeurt. Voor de rest zijn we een kudde aanstellerige, cynische en egocentrische charlatans.

Kortrijk Klimaatstad: NIMBY!

Posted in De Waan van de Dag, Persweeën., writers blog with tags , on 14/11/2015 by Pär Ongeluck

Bedankt Electrabel!! Voor de weerzinwekkende totaalvernietiging van de ons nog resterende open ruimte. Getekend: Bellegem – Rollegem, zo staat te lezen op een spandoek waarmee enkele actievoerders hun ongenoegen uitten over de mogelijke inplanting van vier windmolens langs de E403 (1). Straffe taal van een actiegroep die zichzelf verheft tot spreekbuis van alle inwoners van Bellegem en Rollegem. Bij vorige pogingen om op diezelfde plaats windmolens te plaatsen, verzamelden de actievoerders telkens een tweeduizend bezwaarschriften van mensen die hun mening deelden. 2000 handtekeningen dat betekent ook 2000 potentiële kiezers en dus gaf het stadsbestuur telkens een negatief advies. Want zo gaat dat in de (lokale) politiek: je mag de kiezer niet tegen de haren instrijken. Omwille van die behaagzucht van onze politici is er van een beleid op langere termijn – een beleid met visie – al lang geen sprake meer. Met Kortrijk Spreekt is dat – paradoxaal genoeg, misschien – alleen maar erger geworden want Kortrijk Spreekt enkel over kortetermijndoelen en dat is precies het enige wat voor de (Kortrijkse) politicus telt: realisaties die heel even in het geheugen van de kiezer blijven hangen. Klimaatambities voor de langere termijn zijn er misschien wel, maar daar heeft de burger zelf niets over te zeggen, ze worden slechts zelden uitgesproken en in ieder geval niet gerealiseerd. ‘Kortrijk Klimaatstad’ is niets meer dan een holle slogan; het klimaat overstijgt ook ruim de grenzen van klimaatdorp Kortrijk.

De klimaatveranderingen die we nu beginnen mee te maken, hebben heel veel te maken met energieverbruik; vooral met de uitstoot van schadelijke gassen die vrijkomen bij de verbranding van fossiele energie. Zowat iedereen is het erover eens dat die verbrandingsstrategie dringend moet teruggedrongen worden.

Minder energie verbruiken is een eerste mogelijkheid en op dat vlak doet de stad Kortrijk vooral veel flauwe inspanningen. De enige echte resultaatverbintenis die Kortrijk heeft aangegaan is het burgemeestersconvenant. Dat belooft een daling van minstens 20% energieverbruik en CO2 tegen 2020. Nu die 20% wordt ook al door de Europese Unie opgelegd; veel meer dan wat windowdressing door de ondertekenaars van het burgemeestersconvenant is het dus niet. Bovendien is het veel te weinig. Vraag is ook: hoe meet je zoiets? Hoe zal Van Quickenborne aantonen – ook al geen toonbeeld van standvastigheid – dat zijn stad in 2020 meer dan 20% minder energie verbruikt dan in 2014. Of is het 2013? Mij lijkt het vooral koffiedik kijken en nattevingerwerk. Het zou mij niets verwonderen als binnen enkele jaren zal blijken dat die Europese instanties (en de burgemeesters) er eigenlijk al die jaren met hun klak hebben naar gegooid. Ik weet van mijzelf dat ik mijn energieverbruik stelselmatig heb teruggedrongen – en ieder jaar meer betaalde, maar dat is een andere zaak – maar hoe meet je zoiets voor een hele stad? Bestaan daar cijfers van? Idem dito voor de uitstoot van CO2.

Naast minder energie verbruiken, kan je de uitstoot van broeikasgassen ook verminderen door energie milieuvriendelijk te produceren. De windmolens die langs de E403 in Bellegem en Rollegem zouden geplaatst worden, zijn in die zin een stapje in de goeie richting. Maar daar willen die van Bellegem en Rollegem niet van weten. Even wat feiten op een rijtje:

  • in de Ijzerhandstraat, waar 2 windmolens zouden komen, staan er 6 huizen en wonen er 15 mensen (in 2011).
  • in de Ronsevaalstraat in Bellegem, waar 1 windmolen zou komen, staan eveneens 6 huizen en wonen er 20 mensen.
  • in het gedeelte van de Kwabrugstraat, waar 1 windmolen gepland is, staat geen enkel huis.
  • de actievoerders geven geen enkel economisch of ecologisch tegenargument.
  • het enige argument dat de actievoerders aandragen is: de (visuele) open ruimte wordt door de windmolens verstoord. De appartementsblokken die men pal langs de Leie optrekt, vind ik persoonlijk een veel grotere visuele vervuiling dan vier gestileerde, slanke windmolens. Alleen worden die staal, glas- en betonconstructies voor de beau monde van Kortrijk verkocht als een ‘landmark’ en windmolens als ‘visuele vervuiling’.
  • die open ruimte is er lang niet altijd geweest. Die open ruimte is landbouwgrond. Dat is natuur die door de mens in cultuur gebracht is.
  • de windmolens staan aan de rand van de open ruimte, begrensd door de E403.

De reactie van het stadsbestuur is heel voorspelbaar. Verschilt ook in niets van die van het vorige stadsbestuur: we schuiven de hete aardappel door naar de provincie. En, zo voegt schepen van Leefmilieu, Bert Herrewyn (SP.a) er in Het Nieuwsblad nog als een volleerde tjeef aan toe, wij verkiezen in elk geval dat de windmolens aan de E17 staan (2). Uiteraard vraagt het schrijvende kruipdier van dienst, Freddy Vermoere, niet waarom Herrewyn dat zo verkiest. Als Roel Deseyn (CD&V) opmerkt dat het Leidal ontbreekt aan een windplan, werpt Herrewyn op dat ‘andere gemeenten dwarsliggen’ (dit is niet in de onlineversie van het Nieuwsbladartikel te lezen omdat het achter een betaalmuur zit). We hadden het kunnen weten: het is de schuld van de anderen en daarom doen wij niets! Toch heerlijk, zo’n schepen van Leefmilieu die zich zo om het milieu bekommert! Bedankt ook, stadsbestuur, Bellegem en Rollegem, voor het weerzinwekkend egoïsme en cynisme waarmee jullie het klimaat van jullie kinderen behartigen.

(1) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/nieuwe-aanvraag-windmolenpark-veroorzaakt-onrust-a2521145/

(2) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20151112_01966595

Kortrijk Krimpt.

Posted in De Bijlage., Persweeën. with tags , , , on 10/11/2015 by Pär Ongeluck

Kortrijk, eigen berichtgeving.

Op een inderhaast bijeengeroepen, uiterst geheime, nachtelijke vergadering hebben stadsbaljuw Van Quickenborne, zijn serjanten, schand-, schild- en andere knapen beslist om een stuk van het grondgebied van de stad Kortrijk af te stoten. Wij, gewone burgers, zouden dit nooit te weten zijn gekomen als we in Kortrijk niet konden rekenen op gedreven journalisten als Karel Cambien, die de onderste steen boven halen. Karel Cambien is beroepsjournalist – jurist en een master in Oost-Europakunde – en publiceert via zijn fiscaal-juridisch vehikel scriptaKC oa voor VOKA Oost- en West-Vlaanderen, verzorgt een rubriek in de Krant van West-Vlaanderen (Bedrijvig West-Vlaanderen) en in zijn schaarse vrije tijd schrijft hij ook nog eens boeken (oa. over Tobback, Decroo, Eyskens en De Wever). Daarnaast schnabbelt hij ook nog bij voor Made in West-Vlaanderen, een website voor ondernemers. Een hele pief, zeg maar. Wel, het is diezelfde Karel Cambien die nu uitgevogeld heeft dat Kortrijk een deel van het grondgebied afstaat aan buurgemeente Kuurne. Meer bepaald het grondgebied waarop het Ring Shopping Kortrijk Noord ligt. Volgens Cambien – en wij zijn wij om aan de deskundigheid van deze man te twijfelen? – investeert het Ring Shopping Kuurne namelijk 70.000 euro in wifi (1). ‘Vanaf december’, zo weet Cambien ons te vertellen, ‘kunnen de bezoekers van het Ring Shopping Center in Kuurne genieten van gratis wifi in de mall’. Cambien laat er geen enkele twijfel over laat bestaan want op het einde van zijn artikel herhaalt hij het nog: ‘Sinds begin dit jaar is het Ring Shopping Center in Kuurne eigendom van de Nederlandse vastgoedgroep Wereldhave’. Het Ring Shopping werd in 1973 gebouwd op het grondgebied van Kuurne maar in 1976 door Kortrijk ingelijfd en wordt nu dus, volgens Cambien, aan Kuurne teruggeschonken.

Hierover ondervraagd wist Van Quickenborne ons in een exclusief gesprek mee te delen ‘dat het hele grondgebied van Kortrijk praktisch gezien niet meer te verdedigen valt tegen de horden barbaren uit het hautaine Waregem, het boerse Roeselare of het gemene Menen die het op onze cultuur en jonge deernen hebben gemunt. Axel Weydts mag dan wel een imposant militair zijn, gezien zijn functie en de 12 mandaten die hij vervult, kan hij onmogelijk op zijn eentje de verdediging van onze democratische verworvenheden waarborgen. Zelf ben ik trouwens meer een tafelspringer, is Wout Maddens een angsthaas, Rufolphe Scherpereel een tamme goedzak, ons Anneke Vandersteene gedegradeerd tot behangpapier, Philippe De Coene een blaffende hond die niet bijt, Catherine Waelkens een vuurspuwende schrikgodin, maar schiet zij enkel met haar ogen, Bert Herrewyn enkel om de jeugd bekommerd en Koen Byttebier, tja, die gaat altijd lopen. Het leek ons dan ook voor de hand liggend om, gezien de precaire situatie, dat stuk van Kortrijk dat we, tussen ons gezegd en gezwegen, eigenlijk nooit echt in ons Kortrijks hart hebben gesloten, terug af te stoten. Hiermee is meteen ook een historische vergissing rechtgezet. Normaal zouden we dat pas tijdens de nieuwjaarsdrink aan de brede bevolking hebben meegedeeld maar die dekselse Cambien was ons dus voor, spijtig genoeg. Wij overwegen overigens om hem wegens zijn eigengereide loslippigheid uit de Kortrijkse Perskring te stoten; journalisten moeten ook in Kortrijk hun plaats kennen en horen te weten wanneer zij moeten zwijgen – als ik dat zo zeg – en schrijven – wat ik bepaal. Vooral niet op eigen houtje nieuws beginnen te verspreiden, zeg! Wat denkt die Cambien wel?’

(1) http://www.madeinwest-vlaanderen.be/nieuws/ring-shopping-center-kuurne-investeert-70-000-euro-in-wifi/

De Sint spaart de roede niet.

Posted in Persweeën., Woordenaars with tags , on 09/11/2015 by Pär Ongeluck

Zoals ieder jaar veel te vroeg en op te veel plaatsen om nog geloofwaardig te zijn, kwam Sinterklaas – een icoon van platvloerse commercie en dus heel populair in deze stad – ook dit jaar weer naar Kortrijk. Ludo Ostyn schreef er in Het Nieuwsblad volgend stukje over:

Honderden kinderen stonden samen met ouders, grootouders en journalisten de Sint en zijn gevolg op te wachten aan de Leieboorden te Kortrijk. Even na 10u meerde de Sint dan zijn schip. Ze kijken vol verwachting uit naar wat hij hen zal komen brengen. De kindervriend werd verwelkomt door de schepen van jeugd Bert Herrewyn en schepen zonder functie An Vandersteene die namens de stad de officiële sleutel van Kortrijk mocht overhandigen. Deze namiddag volgt dan de eerste Sinterklaasshow in de Stadsschouwburg van Kortrijk (1).

Voor deze en andere bijdragen aan de verloedering van het Nederlands kreeg Ostyn van de Sint, naast enkele welverdiende en welgemikte tikken op het achterwerk, een automatische spellingchecker voor op zijn computer en een boekje ‘Spelling voor dummy’s en (plaatselijke) journalisten’.

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/bllos_01960207?_section=60849600&utm_source=nieuwsblad&utm_medium=newsletter&utm_campaign=regio-nb&M_BT=489422048483&adh_i=147b41696cc76520f405210960dd7c06&imai=MASTER.guid