Archive for the Kortrijkse zendelingen Category

Verboden te voederen

Posted in De Bijlage., De Waan van de Dag, Kortrijkse zendelingen, Vlugschriften with tags , , , , on 01/02/2016 by Pär Ongeluck

Decaluwé: ‘Geef hen geen voedsel’

Decaluwé: ‘Deel geen voedsel uit aan illegale vluchtelingen’
Decaluwé: ‘Het is natuurlijk niet plezierig om dit mee te maken maar we moeten ergens de lijn trekken.’Foto: rr

Gouverneur van West-Vlaanderen Carl Decaluwé roept de bevolking op om zwerfkatten vooral niet te helpen. ‘Anders gaat het escaleren’, vreest hij.

De provincie West-Vlaanderen kampt al een tijdje met een grote instroom van zwerfkatten, die de erbarmelijke omstandigheden in Noord-Frankrijk ontvluchten. Gouverneur Decaluwé wil er alles aan doen om het tij te keren.

‘Dit is echt ongedierte dat – zoals we dat op zijn West-Vlaams zeggen – op den tsjool is’, zei hij op Radio 2. ‘Het is natuurlijk niet plezierig om dit mee te maken maar we moeten ergens de lijn trekken. Anders gaat het escaleren en is het niet meer beheersbaar. Ik raad de mensen dan ook af om de dieren te voederen. Dat leidt tot een extra aantrekkingskracht en maakt het werk van onze kattenvangers nog moeilijker dan het al is.’

Nog volgens de gouverneur heeft de politie afgelopen nacht bijna 40 zwerfkatten opgepakt in en rond de haven van Zeebrugge. “Dat is tegenwoordig elke nacht zo”, klinkt het.

Voor het weerzinwekkende origineel zie: http://www.standaard.be/cnt/dmf20160201_02102837?_section=60621863&utm_source=standaard&utm_medium=newsletter&utm_campaign=avondupdate&M_BT=118720658480&adh_i=0c8f9ca75123f2baf74b89e63bf4c1f5&imai=

Advertenties

De inconseQuent.

Posted in De Waan van de Dag, Kortrijkse zendelingen, Vlugschriften with tags , , on 30/10/2014 by Pär Ongeluck

Wie het bochtige politieke parcours van Vincent Van Quickenborne, burgemeester van de stad Kortrijk en volksvertegenwoordiger, een beetje volgt, weet dat wat de man gisteren verkondigde totaal geen garantie inhoudt voor wat hij morgen zal zeggen. Kwaadwillende lieden beweren dat deze stoornis te wijten is aan een overmatig gebruik van cannabis in zijn beginjaren als senator. Anderen schrijven dit gedrag toe aan zijn opleiding tot jurist en advocaat. Wij willen niet verklaren maar stellen gewoon vast.

De eerste burger van deze stad illustreert zijn gebrek aan introspectief vermogen en consequentie ook uitvoerig op Twitter. Zo wist hij deze week te vertellen dat ‘België  tussen 2008 en 2014 BE maar liefst 23(!) plaatsen (van #19 naar #42) zakte op DoingBusiness ranking van de Wereldbank.’ (1) Voor de volledigheid nog vermelden dat de World Bank Group – de auteur van het rapport waar Van Quickenborne naar verwijst – die rangschikking voor het eerst opmaakte in 2006. België stond toen zelfs nog een plaatsje hoger gerangschikt. Blijkbaar is de man vergeten dat hij zelf van 2003 tot 2011 Staatssecretaris voor Administratieve Vereenvoudiging was. Van 2008 tot 2011 mocht hij zich zelfs Minister van Ondernemen noemen. En in 2011-2012 was hij ook nog eens vice-premier. Van Quickenborne is dus in grote mate zelf verantwoordelijk voor de spectaculaire val die België maakte in de ranking van de World Bank Group….. Niet meteen iets om op het web te gooien, lijkt mij.

(1) https://twitter.com/VincentVQ/status/527341126047784961

Schaamteloze lijkenpikkerij.

Posted in Kortrijkse zendelingen, Vlugschriften with tags , , , on 10/12/2013 by Pär Ongeluck

Wat is het verband tussen Kortrijk en Nelson Mandela? Geen enkel! Nul, rien, nihil, nada, noppes! En toch: het lijk van Mandela was nog niet koud of de nalatenschap van de man werd door sommige Kortrijkenaren al schaamteloos gerecupereerd:

“I should tie myself to no particular system of society other than of socialism.” Nelson Mandela

Axel Weydts is tot bewijs van het tegendeel een Unidentified Cabinet Assistant (UCA) van twee heren, de excellenties van SP.A-signatuur, Vande Lanotte en Crombez. Is ook voorzitter van de Kortrijkse afdeling van de SP.A. In hoeverre de dagelijkse praktijk van de socialistische partij hier ter stede iets te maken heeft met het ‘socialism’ van Mandela, is een pertinente vraag waar Weydts evenwel zonder blozen omheen fietst.

Er is nog meer: op de gemeenteraad van gisteravond werd er, al even schaamteloos als Weydts met zijn tweet, beslist om Kortrijk Weide om te dopen tot ‘Nelson Mandelaplein’. De waan van de dag die regeert; ik word er misselijk van. Ook Duchka Walraet vraagt zich, volkomen terecht, af: ‘aan zij die zich zogezegd geïnspireerd voelen door zijn dadendrang, vraag ik dus, waar is al die inspiratie dan naartoe?‘ (zie: http://www.knack.be/nieuws/wereld/nelson-mandela-als-inspiratie-waar-is-al-die-inspiratie-dan-naartoe/article-opinion-118950.html) Wel, zij terroriseerden de bevolking met GAS, Duchka. Ontwierpen Safe Party Zone. Installeerden camera’s. Speelden armoedertje. Verstikten de kleine zelfstandigen met een winkelcentrum. Lieten de slechtst betaalden ook nog eens op zondag opdraven. En verneuken het beeld van een man die veel en veel beter verdient.

De geloofwaardigheid van een De Clerck. Deel twee.

Posted in Kortrijkse zendelingen, writers blog with tags , , , , on 02/10/2013 by Pär Ongeluck

Het kon natuurlijk niet uitblijven dat ook Felix De Clerck zijn mening zou ventileren over de oprotpremie die zijn Vader inhaleert als Hij straks het federale parlement verlaat om tegen een geringe vergoeding bij een telefoonmaatschappij uit te hijgen. Felix deed dat gisteren op zijn kakelverse website http://felixdeclerck.be/, in de rubriek ‘politiek’ (zie: http://felixdeclerck.be/mijn-gedacht-opzegvergoeding/). Zijn standpunt is – en ik citeer letterlijk, zoals altijd – dat ‘degene die momenteel hun opzegvergoeding opnemen, doen niets verkeerds. Het is eigen aan het statuut van de politicus dat hij of zij dit kan doen. Het is zoals men dat noemt een verworven recht en dus onderdeel van de verloning van een politicus. Zoals arbeiders en bedienden bepaalde verworven rechten hebben, heeft de politicus dat ook. We kunnen dit collectief een schande vinden, maar dit is de wet. We kunnen niet verwachten van mensen die binnen dit statuut werken, dat ze al hun rechten laten vallen’.

Felix vergelijkt het statuut van werknemers met dat van politici. Zo op het eerste zicht lijkt dat een volkomen normale vergelijking, maar eigenlijk loopt die vreselijk mank. De zogenaamde ‘verworven rechten’ van werknemers zijn echter allemaal het resultaat van een compromis tussen twee partijen die tegengestelde belangen hebben: enerzijds werkgevers die zo weinig mogelijk voor arbeid willen betalen en anderzijds werknemers die hun arbeid aan de hoogst mogelijke prijs willen verkopen. Uiteindelijk komen de twee partijen dan tot een – meestal tijdelijk – vergelijk waar beide partijen zich in kunnen vinden. Bij de ‘verworven rechten’ van de politieke klasse is er echter nergens sprake van een discussie tussen twee of meer partijen of tegengestelde belangen. Nee, het zijn de politici zelf die zichzelf bepaalde rechten toebedelen (zoals dus o.a. ook die oprotpremie die Vader De Clerck zo graag wil herverdelen over organisaties die dat volgens Hem verdienen). Het ‘verworven recht’ dat zelfs politici die zelf opstappen een oprotpremie toebedeelt, is niets anders dan schaamteloze zelfbediening, op kosten van de belastingbetaler. Stellen dat daar niets verkeerd mee is, is – zeker vanuit ethisch standpunt – onzin. Vanuit een reglementair standpunt – de oprotpremies van parlementairen worden niet door een wet geregeld maar door een intern reglement dat de dames en heren politici voor zichzelf hebben uitgestippeld – is er misschien niks ‘verkeerd’, nee, maar het getuigt niet van veel gemeenschapszin als je gebruik maakt van een reglement dat maatschappelijk en ethisch niet te verdedigen valt, zoals o.a. de oude De Clerck doet. Felix probeert gewoon recht te praten wat krom is. Niemand verplicht de oude De Clerck trouwens om het geld dat uit die fundamenteel verwerpelijke regeling voortspruit, ook te aanvaarden. Een verontwaardigde weigering had Hem trouwens een pak goodwill – en later ook stemmen – opgeleverd. Nu is een striemend fluitconcert Zijn volkomen terechte deel. Maar dat zal Hem een zorg wezen.

Ook de vergelijking met de situatie van Navid Sharifi loopt behoorlijk scheef. De wetgeving die het verblijf en de uitwijzing regelt, is het resultaat van een compromis tussen verschillende partijen en geldt voor iedereen die zich in die situatie bevindt. De regeling die de vertrekpremie van parlementairen regelt is een regeling die door de betrokkenen zelf werd opgesteld en enkel op hen van toepassing is. Een essentieel verschil, dat Felix echter weigert te zien. Vandaar ook zijn gespleten houding tegenover de tomeloze hebzucht van zijn Vader. Beide regelingen zouden pas vergelijkbaar zijn als ze allebei door de betrokkenen zelf ontworpen waren. Wat voor een verschil dat uitmaakt, merk je duidelijk aan de uiterst lucratieve regeling die politici voor zichzelf uitknobbelden en de voorwaarden die diezelfde politici aan vreemdelingen stellen. Als vreemdelingen politici waren, kregen ze – volgens de normen die politici vandaag voor zichzelf hanteren – maandelijks het negenvoudige van het bestaansminimum. Omgekeerd, als politici vreemdelingen waren en we op hen dezelfde regels toepasten als politici nu doen op vreemdelingen, waren de gevangenissen nog veel overbevolkter dan ze nu al zijn.

Nog erger dan het individuele geval van Vader De Clerck is dat een meerderheid van politici van allerlei slag, dergelijke wanpraktijken eigenlijk altijd al heeft gesteund. Ook socialisten en liberalen. Anders was een goedkeuring van dat interne reglement nooit mogelijk geweest. Het mag ook geen verwondering wekken dat politici – vaak heel terecht – als ‘zakkenvullers’ en ‘poenscheppers’ worden aangeduid. Mensen zoals de oude De Clerck doen er met hun inhaligheid zelf ook alles aan om dat beeld in stand te houden. Nu ook al gesteund door de iets jongere Zum Qotzen De Clerck, dus. De appel valt niet ver van de boom.

Dat Felix met zijn manke vergelijkingen zijn toehoorders-lezers een rad voor de ogen draait, tekent de politicus die Felix ondertussen is geworden, ten voeten uit. Felix beseft het waarschijnlijk zelf niet maar hij is nu al volledig door het systeem gerecupereerd. Waar hij ooit zijn verontwaardiging over het politieke wanbedrijf in de shame-betoging en de G1000-beweging kanaliseerde, heeft hij zich nu al netjes in het partij-apparaat van de CD&V geïnstalleerd. Wellicht om ‘dingen van binnenuit te veranderen’;  hij slaagt hij er niet eens meer in om een scherpe veroordeling van het volkomen laakbare gedrag van onze politieke kaste, uit zijn pen te persen. De luide verontwaardiging heeft in zijn geval al lang plaats gemaakt voor gezagbevestigend gezemel. Dat is bijzonder jammer, maar, ach, wat wil je?

De Zoon van God  heeft het ook moeilijk met wat hij de ‘afgunstcultuur’ noemt. ‘De afgunstcultuur in onze maatschappij baart me even veel zorgen als de graaicultuur. De ongelooflijke bagger die mensen te verduren krijgen omdat ze met hun hoofd boven het maaiveld komen vind ik angstaanjagend. Ondernemers worden als gangsters behandeld omdat ze geld verdienen en politici die zich gedurende bijna 25jaar inzetten voor de maatschappij krijgen opeens het verwijt graaiers te zijn. Opeens is de jarenlange inzet voor de maatschappij van geen tel meer’, predikt hij. Ook hier stelt Felix de zaken verkeerd voor. Volkomen terechte kritiek op de graaicultuur van onze politici, wordt door Felix afgedaan als ‘afgunstcultuur’. Dat is wel erg goedkope – o, ironie! – demagogie. Volkomen naast de kwestie ook. De graaicultuur van onze politici (en hun appendices) kan niet hard genoeg veroordeeld worden. Dat heeft niets met afgunst te maken, maar alles met rechtvaardigheid. Als je dat al niet meer beseft, ben je eigenlijk bezig met….oude politiek.

Felix pretendeert echter aan nieuwe politiek te doen en doet een voorstel: ‘Een aanzet zou kunnen zijn dat parlementsleden  alleen recht hebben op een uittredingsvergoeding wanneer zij het parlement onvrijwillig verlaten. Wanneer zij hun assemblee vaarwel zeggen omdat zij een beter alternatief gevonden hebben, zou hun recht op het krijgen van een uittredingsvergoeding kunnen vervallen. Men zou er ook voor kunnen kiezen om bij de politieke benoemingen, die een persoon kan aanvaarden of weigeren, de opzegvergoeding ‘on hold’ wordt gezet zolang er inkomsten zijn uit een andere activiteit. Het precieze bedrag van deze vergoeding moet voorgelegd worden aan een ‘extern comité van wijzen’. Nou, nou, voor iemand die zichzelf ziet als ‘iemand die zich inzet voor de vernieuwing van de partij en onze politieke cultuur’ – want zo omschrijft hij zichzelf op zijn website – is dat wel een heel belegen en ingewikkeld voorstel. Gelukkig is het maar een ‘aanzet’. Een meer fundamentele aanzet tot politieke vernieuwing zou zijn dat we ophouden met politici als een bovenaards soort mensen te beschouwen. Want dat is het beeld dat politici van zichzelf gecreëerd hebben: een stel heiligen dat zich boven het gepeupel verheven weet. Volkomen ten onrechte, trouwens. Dat blijkt elke dag opnieuw. Ze zijn maar al te menselijk, onze dames en heren politici. Laat ons politici eens als gewone mensen bekijken. Als gewone mensen die zich met hun kennis en kunde willen inzetten voor de gemeenschap. Iets als dokters. Of verpleegsters. Of ambtenaren. Of vuilnismannen. Of ingenieurs. Of noem maar op. Al die mensen zetten zich op hun manier en met de middelen die zij hebben, in voor de gemeenschap. Net als politici, als we hen mogen geloven. Toch worden die gewone mensen op een totaal andere manier behandeld. Zeker niet op een betere manier. Politici krijgen voor de duur van de legislatuur een goedbetaalde job aangeboden. Sommigen bakken daar iets van, sommigen niet. Na die legislatuur moeten zij dan proberen om een verlenging van hun mandaat te krijgen. Net zoals de verpleegster of vuilnisman of ambtenaar regelmatig op zijn of haar functioneren wordt beoordeeld. Die ‘gewone mensen’ hebben ook nooit zekerheid. Niet voor een week, niet voor een jaar, laat staan voor vier of zes jaar. Als hun contract eventueel door de werkgever wordt verbroken, krijgen ze waarschijnlijk wel een vooropzeg of een verbrekingsvergoeding. Dat is wettelijk vastgelegd. Waarna ze ander werk mogen zoeken of gaan stempelen. Een politicus heeft eigenlijk een soort contract van bepaalde duur. Wat Felix nu voorstelt is niets meer dan oude wijn in nieuwe zakken; de verpakking van de stront is wel ietsje anders maar het blijft toch stront. Felix de Vernieuwer wil die verbrekingsvergoeding (de oprotpremie) wel nog geven aan politici (neem er voor mijn part ook maar de burgemeesters en schepenen van de grotere gemeenten bij) die onvrijwillig het halfrond verlaten. De politici die in dat geval – het geval van de onvrijwillige uitstap – verkeren, zijn op de vingers van één hand te tellen, hoor. Overigens, als een politicus ‘onvrijwillig’ het toneel verlaat is er meestal stront aan de knikker, heeft hij meestal iets mispeuterd. En als ze uit de politiek stappen wegens ziekte, wel dan is er voor hen – net zoals voor anderen – het vangnet van de ziekteverzekering. Felix zou die mensen dus allemaal een oprotpremie schenken; sommigen zelfs een cadeautje voor onoorbaar gedrag….. En als zij vrijwillig opstappen om een ander (politiek benoemd) mandaat uit te oefenen, zet Felix de oprotpremie ‘on hold’. Hoe dan ook – vrijwillig of onvrijwillig – blijven onze politici dankzij de jonge De Clerck aan de kassa passeren….. Felix stelt eigenlijk min of meer hetzelfde voor als wat er nu bestaat. De oprotpremie light, quoi. Met dit verschil dat sommigen op hun centen moeten wachten tot er een einde aan hun andere bezigheid komt. Wat een vernieuwende politieke cultuur vanwege onze Zwevegemse beeldenstormer, zeg!

Nogmaals: beschouw politici niet langer als een aparte – en zeker niet betere – klasse van mensen en behandel hen volgens de regels die ook voor anderen gelden. Als ze niet herverkozen worden, wel, geef hen de mogelijkheid om te gaan stempelen, net als anderen. Of, als ze voordien werk hadden, voer een regeling in waarbij ze voor een periode tegen ontslag bij hun vroegere werkgever worden beschermd. Vinden ze tijdens de legislatuur een andere job, dan moeten ze maar opstappen. Zonder parachute. Zoals iedereen. Op die manier krijg je misschien meer mensen in de politiek die, ECHT iets voor de samenleving willen doen, ECHTE ideeën hebben en weer je de hebzuchtigen die reglementjes maken waar alleen zijzelf beter van worden. Misschien krijg je zo wel een echt nieuwe politieke cultuur. Een 100% Felix heeft daar misschien zelfs een plaats in. Een 50% De Clerck niet. Maar daar zal uiteindelijk niemand om treuren.

Niet onbelangrijk naschrift: volgens Vincent Van Quickenborne werd de oprotpremie voor vrijwillige vertrekkers zopas afgeschaft:

17m

Vrijwillige vertrekpremie in federale kamer is sinds vandaag afgeschaft. In Vlaanderen pas vanaf 1 januari 2014.

Zo geloofwaardig als een De Clerck.

Posted in Kortrijkse zendelingen, Persweeën., Woordenaars, writers blog with tags , , , , on 30/09/2013 by Pär Ongeluck

Hebzucht is de voornaamste drijfveer van de politiek, zoals Stefaan De Clerck weer eens met verve illustreerde. Wat iedereen al lang vermoedde, werd vrijdag bevestigd: de oude De Clerck zal bij het verlaten van het parlement aan de kassa passeren om zijn oprotpremie op te strijken. Op zich heeft de arme man zelfs gelijk. De ex-mini-ster van justitie vraagt enkel de correcte uitvoering van de wet. Wie kan daar nu tegen zijn?!? Uiteraard kan je je vragen stellen bij een wet – die strikt gezien niet eens een wet is – die politici die zelf opstappen zo genereus behandelt, maar het is wel een wet en die moet worden gerespecteerd. Geen speld tussen te krijgen. Overigens heeft De Clerck die wet niet zelf gemaakt. Daar is de verzamelde politieke kaste verantwoordelijk voor. Ook socialisten en liberalen. Nu moord en brand schreeuwen omdat de arme De Clerck de toepassing van de wet vraagt, is dan ook op zijn minst dubieus. Bovendien zijn tal van politici van allerhande strekkingen hem in deze al voorgegaan. De meesten in alle stilte.

Voor de camera van het vrt-journaal verantwoordde de oude De Clerck zijn beslissing als volgt: ‘het komt er natuurlijk op neer dat ik volgens statutaire, wettelijke bepalingen een soort, ja, pensioenrecht heb opgebouwd na drieëntwintig jaar waar ik meen in eer en geweten recht op te hebben.‘ (zie: http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/politiek/130928_De_Clerck_ontslagpremie) Voor de geïnteresseerde lezer: de oude De Clerck is jurist van opleiding. Zelfs advocaat. Als bovenstaande ‘argumentatie’ exemplarisch is voor het niveau van zijn pleidooien als advocaat, heeft hij waarschijnlijk bitter weinig zaken gewonnen. Het wekt dan ook geen verwondering dat de man een toevlucht in de politiek zocht en vond. De oude De Clerck slaat in zijn krakkemikkige ‘argumentatie’ twee zaken door elkaar: de pensioenregeling en de oprotpremie voor parlementairen. Zou De Clerck dat echt niet weten of beschouwt hij de kijkers gewoon als een stelletje idioten dat alles slikt wat hij uitkraamt? De Clerck kennende zou het best wel eens beide kunnen zijn. De ‘journalist’ van dienst tuint er in ieder geval met open ogen in – uit domheid of uit slaafsheid, dat is niet duidelijk – en duidt De Clerck niet eens op het ongerijmde van zijn uitspraken.

In een interview dat hij aan De Tijd toestond wist De Clerck ook nog te melden dat ‘een vertrekpremie altijd onderdeel van mijn statuut is geweest. Ik zie niet in waarom ik daar afstand van moet nemen.’ (zie: http://www.tijd.be/nieuws/politiek_economie_belgie/Stefaan_De_Clerck_houdt_vast_aan_vertrekpremie.9404631-3136.art). Zelfs het gebrekkige taalgebruik van die man is doorweekt met hebzucht: hij moet geen afstand NEMEN – hij neemt al zijn hele leven, meer dan hij verdient – maar afstand DOEN.

De sage is nog niet ten einde. Wellicht geschrokken door de vele negatieve reacties op zijn inhaligheid liet De Clerck via de lokale zender WTV weten dat hij zijn vertrekpremie wil aanwenden om maatschappelijke initiatieven in de streek te steunen. Dat nieuws bereikte ook De Standaard en daar klinkt het als volgt: ‘Er zijn schitterende culturele en sociale initiatieven in de streek. Ik zal daar als de tijd rijp is voorbeelden van geven. Als politieker kon ik daar op een andere manier reëel aan mee werken. Nu stap ik dus uit de nationale politiek en kan ik dat vanuit mijn maatschappelijke ingesteldheid opnieuw doen, maar dan financieel.’ (zie: http://www.standaard.be/cnt/dmf20130929_00764985?_section=60621863&utm_source=standaard&utm_medium=newsletter&utm_campaign=avondupdate). Ook deze uitspraak tekent De Clerck ten voeten uit. Die man waant zichzelf echt wel God! Of op zijn minst toch de Zonnekoning. In Zijn oneindige Wijsheid en Goedheid zal Hij eens wikken en beschikken wie wat van Hem krijgt. Veel paternalistischer dan ‘padre’ kan je niet worden, vrees ik. Overigens weet De Clerck nog niet welke initiatieven Hij precies gaat steunen. Ook dat soort vaagheid en besluiteloosheid typeert de man. Gezien Zijn voorgeschiedenis zou ik trouwens niet al te veel geloof aan Zijn woorden hechten. Dat De Clerck dat niet meteen in het eerste interview met De Tijd vermeldde, versterkt het vermoeden alleen maar dat het niet meer dan holle woorden zullen zijn. Bijna vanzelfsprekend stelde de journaliste van de lokale televisie Hem ook niet de vraag waarom Hij Zijn voornemen nu pas wereldkundig maakte.

De hamvraag blijft natuurlijk: waarom moeten die parlementairen eigenlijk zo’n oprotpremie krijgen? Volgens sommigen omdat ze een erg onzeker bestaan leiden. Nou, dat argument overtuigt mij niet echt. Is de poetsvrouw dan voor vier jaar zeker van haar job? De verpleegster? De bouwvakker? De vuilnisman? Ja, zelfs de voetbaltrainer? De parlementariër is, anders dan voornoemden, wel zeker van een leuk inkomen voor een hele legislatuur. Waarom moet hij dan ook nog eens zo’n riante oprotvergoeding krijgen? En is er één goeie reden denkbaar waarom ze die premie zelfs krijgen als ze zelf opstappen? Geen enkele werknemer krijgt dat als hij zelf ontslag neemt. Zelfs een Georges Leekens of een CEO van een groot bedrijf krijgt niet eens een opstapvergoeding als hij zelf de handdoek in de ring gooit. De trieste waarheid is dat onze politici gewoon heel erg goed voor zichzelf hebben gezorgd door zo’n regeling uit te werken en daarbij royaal putten uit belastinggeld. Het ergste is misschien nog dat onze politici zo van die parasiterende graaicultuur doordrongen zijn dat ze niet eens meer beseffen dat hun gedrag verwerpelijk is. De Clerck vindt zelfs dat hij ‘in eer en geweten’ handelt. Een bekentenis die kan tellen.

In ‘De Tijd’ laat De Clerck ook nog weten dat ‘Hij niet uitsluit dat Hij op een lijst zal staan bij de verkiezingen van volgend jaar. Maar in dat geval zal Ik duidelijk zijn tegenover de kiezer. Dat Ik niet kan zetelen, maar dat Ik het doe uit sympathie voor CD&V.’  Zouden ze bij de CD&V werkelijk zo stom en/of suïcidaal zijn dat ze nog iemand met de geloofwaardigheid en het moreel gezag van een De Clerck op hun lijst dulden?!?

De kabinetscrisis.

Posted in Kortrijkse zendelingen, writers blog with tags , , , , , , on 20/06/2013 by Pär Ongeluck

Op de microblogsite Twitter omschrijft Axel Weydts zichzelf  als ‘Fractieleider | Raadslid | toekomstig schepen (2015) | medewerker Vande Lanotte & | ♥KVK | ♥

‘Na het lezen van dit stukje voelt het aan alsof het mijn beurt is om u van pertinente opmerkingen te bedienen op uw schrijfsel. Mocht u op de hoogte zijn van de werking van kabinetten dan was u tot een geheel andere conclusie gekomen. Gebrek aan onderzoeksjournalistiek misschien? Teleurstellend voor iemand die het zo graag afgeeft op de lokale journalistiek en hun onkunde in de verf zet’.

Na deze scherpe reprimande over mijn onbekwaamheid, die kant noch wal raakt – ik ben op de hoogte van de werking van kabinetten en ik kwam tot geen enkele conclusie. Ik deed enkel een vaststelling – geeft ‘Kortrijk politiek’ nog deze les ‘kabinetssamenstelling’ mee (voor een goed begrip: wat ‘Kortrijk politiek’ vertelt is hoogst onvolledig en onjuist):

Een kabinet wordt samengesteld via detachering vanuit de federale administratie. Je kan dit vergelijken met een interne werving en selectie bij bedrijven. Aangezien Weydts voor de aanvang van zijn politieke carrière werkzaam was bij defensie wordt hij hoogstwaarschijnlijk gedetacheerd vanuit FOD Defensie en zal dus niet terecht komen op een “loonlijst” van het kabinet’.

Een niet zo pertinente opmerking want ik weet toevallig wel hoe kabinetten worden samengesteld. Anders dan wat ‘Kortrijk politiek’ meent te weten, gebeurt de opvulling van kabinetten slechts gedeeltelijk met (bevriende) mensen uit de administratie. Dat is een goede zaak – ik pleit er zelfs voor om meer mensen uit de betrokken administratie als kabinetsmedewerker in te schakelen – omdat die mensen vaak de nodige expertise bezitten. Wat ook noodzakelijk is want de meeste ministers zijn niet echt ‘vakmensen’; ze zijn wel verplicht om zich met deskundigen te omringen omdat ze de materie zelf onvoldoende beheersen. Op een kabinet van fraudebestrijding zou je bijvoorbeeld verwachten dat het er stikt van de medewerkers die ervaring hebben met sociale en fiscale fraude. En, ja, er zitten op de kabinetten van Vande Lanotte en Crombez ook wel – naast experten uit de academische wereld of de bedrijfswereld –  een aantal van die bekwame mensen die uit de administratie komen. Ze staan – anders dan Weydts – echter WEL vermeld op de lijsten met de samenstelling van die kabinetten. Axel Weydts komt, volgens ‘Kortrijk politiek’ dan toch, van Defensie. Zou gedetacheerd zijn (bij een detachering naar een andere dienst behoudt de gedetacheerde zijn loon en andere voordelen nvdr). Welke de mogelijke meerwaarde is van militair instructeur Weydts op het vlak van de sociale en fiscale fraudebestrijding, laat ik nog in het midden. Waarom staat Weydts echter NIET op de lijsten van kabinetsmedewerkers van Crombez en Vande Lanotte en andere gedetacheerden en externen WEL?!? Op die pertinente vraag – mijn initiële opmerking, dus – blijft ‘Kortrijk politiek’ het antwoord schuldig. ‘Kortrijk politiek’ doet de kous af met wat geleuter over ‘detachering’ en beschuldigt mij dan maar van onbekwaamheid…. Weydts is trouwens geen alleenstaand geval: de hoogzwangere juriste Lien Van de Kelder staat evenmin op de lijst van medewerkers van Vande Lanotte. Hoeveel spookmedewerkers er zo nog op die kabinetten zijn, is dan ook een volkomen legitieme vraag, me dunkt. Er klopt gewoon iets niet met die lijsten van kabinetsmedewerkers, dat moet zelfs ‘Kortrijk politiek’ kunnen toegeven. De vraag is alleen nog: waarom kloppen die lijsten niet?

Tussendoor een kleine tip voor ‘Kortrijk politiek’: misschien zijn de mensen die op de lijsten met kabinetsmedewerkers staan, enkel de extern aangeworven medewerkers en die mensen die bovenop hun wedde en eventuele vergoedingen, die ze uit hoofde van hun normale job als ambtenaar krijgen, ook nog een kabinetsvergoeding (en andere voordelen) opstrijken. Dat zou dan betekenen dat Weydts, anders dan sommige van zijn collega’s-gedetacheerden, geen kabinetsvergoeding en andere voordelen ontvangt. Ook geen bijkomend verlof of een ‘ontluizingsperiode’ of nog iets anders. Maar daarover weet ‘Kortrijk politiek’ ongetwijfeld veel meer.

Alle politieke partijen hebben al jaren de mond vol over de inkrimping van de kabinetten (België is het enige land waar die kabinetten zo uitgebreid zijn). Die afslanking bestaat echter enkel op papier, is een fictie (vandaar dat actrice Lien Van de Kelder op het kabinet van Vande Lanotte werd aangeworven, wellicht. Grapje, jongens!). De kabinetten zijn in werkelijkheid nog altijd bijna even groot als pakweg 20 jaar geleden, maak je maar geen illusies. Het grote verschil is dat het nu niet meer zo zichtbaar is. Een aantal mensen wordt in de lijsten van kabinetsmedewerkers gewoon niet meer vernoemd – zoals o.a. Weydts en Van de Kelder – en dat moet bij het publiek dan de indruk wekken dat ze kleiner zijn geworden. Simpel boerenbedrog. Door beleidsmakers. ‘Kortrijk politiek’ wekt met zijn opmerking ook de indruk dat een gedetacheerde medewerker de overheid – u en ik, dus – niets (meer) kost. In het geval van Weydts blijft hij wel ten laste van Defensie. En dus is er volgens ‘Kortrijk politiek’ niets aan de hand. Weydts werkt wel voor Crombez en Vande Lanotte. Het vaderland wordt nu ietsje minder goed verdedigd, het dient gezegd. Het enige – maar ook wezenlijke – verschil is dat de kost van de arbeid van Weydts niet door één van die kabinetten wordt gedragen. En daardoor lijkt het alsof dat kabinet minder kost. Toch fijn om weten dat ‘Kortrijk politiek’ dergelijke wanpraktijken zo vurig verdedigt.

Diezelfde politieke partijen – socialisten op kop – hebben ook allemaal de mond vol over transparantie. Wel, laat ze dan eerst maar eens beginnen met correcte lijsten te maken van hoeveel mensen er werkelijk op al die kabinetten zitten. Dan krijgen we tenminste een realistisch beeld van de grootte (en de kostprijs). En wordt het politieke bedrijf misschien toch nog ietsje geloofwaardiger.

Axel Weydts hemzelve deed woensdagmiddag nog een duit in het zakje en produceerde volgende ‘politieke’ tweet:

Axel Weydts Axel Weydts@AxelWeydts

Drie redenen om ‘verkeerde’ info op blogs te verspreiden:

1: satire = kluchtig

2: onwetend = jammer

3: bewust = zielig, perfide

Weydts doelt waarschijnlijk op deze blog, maar helemaal duidelijk is hij niet. Hij is dan ook politicus en danst om de hete brij heen. Weydts maakt met zijn berichtje vooral duidelijk dat ook hij nog altijd niet begrepen heeft waar het mij eigenlijk om gaat. Hij wekt de indruk dat ik verkeerde informatie verspreid terwijl ik enkel stel dat zijn naam niet op de lijsten van medewerkers van Vande Lanotte en Crombez voorkomt. Is dat juiste of verkeerde informatie? Het is waar! Hierboven staat trouwens ergens de link waar de geïnteresseerde lezer mijn bewering op juistheid kan controleren. Weydts beschuldigt mij dus valselijk. Net als ‘Kortrijk politiek’.

Ben ik onwetend? Wel,….ik weet dat ik niets weet, dat klopt. En dus probeer ik te weten te komen. O.a. door de informatie die op mij afkomt op juistheid te toetsen. Daaruit blijkt dat de ene boodschap niet overeenstemt met de andere. Het ‘medewerker van Vande Lanotte en Crombez’ van Weydts zelf, is in tegenspraak met de officiële lijsten van medewerkers van de twee heerschappen, heb ik geleerd. Is dat onwetendheid? Of doelt Weydts – de jongen kan het wellicht niet helpen maar duidelijkheid is echt zijn sterkste kant niet – op mijn onwetendheid i.v.m. zijn detachering? Ik weet heel goed wat detachering is, maar daar gaat het helemaal niet om. Jammer genoeg dringt dat niet tot Weydts of ‘Kortrijk politiek’ door. Dat is niet mijn fout.

Verspreid ik bewust ‘verkeerde’ informatie? Tja, als je mijn bewering dat Axel Weydts niet op de lijsten van medewerkers van Crombez en Vande Lanotte voorkomt als ‘verkeerde’ informatie beschouwt, ja, dan wel. Blijkbaar hebben Weydts en ‘Kortrijk politiek’ iets tegen het verspreiden van dat soort ‘verkeerde-maar-eigenlijk-wel-juiste informatie. Het zijn dan ook allebei mensen die aan politiek doen en die hebben duidelijk andere standaarden als het over ‘juist’ en verkeerd’ aankomt: alleen zij hebben het altijd juist. Wie hen tegenspreekt verspreidt verkeerde informatie en heeft ongelijk. Ook al heeft hij gelijk. Politici zijn eigenlijk heel simpele mensen.

PS: ik heb nooit beweerd dat ik aan onderzoeksjournalistiek doe. Zelfs niet aan burgerjournalistiek. Ik verkondig enkel mijn persoonlijke mening over een aantal Kortrijkse aangelegenheden. Ik probeer die mening ook altijd zo goed mogelijk te onderbouwen en maak daarbij gebruik van bronnen die voor iedereen vrij beschikbaar zijn. Dat ik er soms eens naast zit, is best mogelijk. Maar dat is in verband met de samenstelling van de kabinetten en het ontbreken van o.a. Weydts op die lijsten met kabinetsmedewerkers, echt niet het geval. Weydts staat niet op de lijsten van kabinetsmedewerkers. Punt. Geen speld tussen te krijgen. Ik heb ook niets tegen Axel Weydts. Wel tegen het gebrek aan transparantie dat door zijn bazen wordt gecultiveerd. Dat ‘Kortrijk politiek’ en Weydts zelf dergelijke houding blijven goedpraten en zelfs toejuichen, vind ik ronduit stuitend. Mag ik dan even verontwaardigd zijn, ja? Of is ‘verontwaardiging’ het exclusieve domein van politici, misschien?

Bedankt, Stefaan!

Posted in Kortrijkse zendelingen, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , on 11/01/2013 by Pär Ongeluck

Vorige week liet Stefaan De Clerck via Het Nieuwsblad weten dat Hij ‘vanaf vandaag enkel nog naar de toekomst kijkt’; waarop Hij meer dan 600 woorden emmerde over Zijn verdiensten in het verleden (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20130101_00419189)…. Enkele opmerkelijke citaten:

‘De jongste twaalf jaar hebben we onze stad opnieuw op de kaart gezet. Kortrijk stelt opnieuw iets voor, het is een stad geworden waar de mensen opnieuw met respect over spreken.

Dat ‘op de kaart zetten’ en aanverwanten komt mij zo stilaan de strot uit. Platvloerse dooddoeners zijn het. Heeft De Clerck daar dan enig onderzoek naar gedaan dat dit kan bevestigen? Waarop baseert Hij zich dat mensen nu met meer respect over Kortrijk spreken? Zijn eigen ‘buikgevoel’. Meer niet. Uiteraard is er in geen velden of wegen een journalist te bespeuren die Hem op die ongerijmdheden wijst….

Onze Ziener vervolgt met:

De komst van K in Kortrijk was een risico maar was nodig om het economische en commerciële hart van de stad opnieuw te laten bruisen.’

Dat er nu meer volk in Kortrijk rondloopt dan pakweg 5 jaar geleden mag toch geen verwondering wekken; voor de komst van het Gouden Kalf werd het stadscentrum immers jarenlang gegijzeld door allerhande infrastructuurwerken in functie van dat winkelcentrum. En hoe kun je in godsnaam een stadscentrum ‘bruisend’ noemen als je weet dat de commerciële leegstand nog nooit zo groot als vandaag is geweest?!? Passanten zijn ook nog altijd geen kopers. Kortrijk is trouwens de enige stad in West-Vlaanderen waar de commerciële leegstand de laatste jaren – sinds de komst van het Gouden Kalf, dus – is toegenomen. Dat is de harde realiteit. En wie een beetje nadenkt, weet dat dit niet zo verwonderlijk is; je kunt niet ongestraft 100 nieuwe winkelgelegenheden scheppen zonder dat daar slachtoffers bij vallen. Maar daar wil De Clerck – noch iemand anders van het stadsbestuur – enige verantwoordelijkheid voor opnemen. Is die aanhoudende ontkenning van de realiteit te wijten aan domheid van De Clerck en de andere promotoren van het winkelcentrum? Dat denk ik niet…. Het is pure kwaadwilligheid. En dat vindt Stefaan De Clerck dus één van Zijn grootste verwezenlijkingen…. Dat het winkelcentrum voornamelijk met ketens gevuld is, gaat overigens regelrecht in tegen de belangen van de plaatselijke middenstand. Daarom is het ook zo hallucinant dat Unizo – een vereniging die verondersteld wordt de belangen van de kleine zelfstandigen te verdedigen – de inplanting van binnenstedelijke winkelcentra maar blijft verdedigen. Een winkelcentrum – binnen-, rand of buitenstedelijk maakt eigenlijk niet uit – is ALTIJD een frontale aanval op de plaatselijke middenstand omdat die winkelcentra hoofdzakelijk bevolkt worden door kapitaalkrachtige ketens, waar de plaatselijke zelfstandigen gewoon niet mee kùnnen concurreren. Het zou in verband hiermee heel interessant zijn als die centrummanager (of Unizo) zich eindelijk eens wat nuttig maakte en onderzoek deed naar welke winkels, waar in Kortrijk, verdwenen zijn sinds de komst van het Gouden Kalf. En daar verslag over uitbrengt, uiteraard. De centrummanager heeft het evenwel te druk met de organisatie van pensenkermissen en braderieën en het opblinken van oncontroleerbare, nietszeggende passantenscijfers om zich met dergelijke futiliteiten in te laten….

De Clerck zegt nog:

‘Het volgende bestuur zal een reuzesprong moeten maken in het woonbeleid en het openbaar vervoer en zal zich moeten inzetten om van Kortrijk een klimaatneutrale stad te maken’.

Hij geeft dus met andere woorden toe dat Hij en Zijn bestuur er op die vlakken de voorbije legislaturen eigenlijk een potje van hebben gemaakt. Het is wel duidelijk dat de prioriteiten van Stefaan daar niet liggen. ‘Wonen’ is één van de belangrijkste functies van een stad en precies die functie heeft Hij altijd verwaarloosd. ‘Wonen’ heeft met mensen te maken en dat is niet zo Zijn ding. De ideale stad voor een De Clerck is niets anders dan een fraai vormgegeven bouwsel van staal, steen en glas, maar liefst zonder inwoners.

Toen De Lijn het aantal ritten vorig jaar met een derde terugschroefde kreeg het stadsbestuur een uitgelezen kans om alternatieven naar voor te schuiven. Het enige wat men toen realiseerde was een ‘shoppinglijn’ tussen de beide shoppingcentra van Kortrijk…. Waarmee nog maar eens duidelijk werd gemaakt waar de prioriteiten van De Clerck liggen. Niet bij de mensen in ieder geval. Tenzij ze consumenten zijn.

Tijdens de vorige legislatuur was er op een bepaald ogenblik sprake van nog 7 windmolens (op ’t Hoge en op de LAR). Geen enkele werd gerealiseerd…. Onder andere dankzij het Kortrijks stadsbestuur. Stefaan is ook voorstander van de kap van het Kennedybos. Kortrijk klimaatneutraal? Dan toch zeker niet met De Clerck of de CD&V in het stadsbestuur.

Tenslotte licht de Clerck nog een tipje van de sluier over hoe Hij oppositie zal voeren:

‘Om zo’n projecten te realiseren heb je inderdaad budget nodig en het is crisis, maar het is een kunst om voor een goed project de juiste investeerders warm te maken. Wij hebben als stad steeds geïnvesteerd in bijvoorbeeld K in Kortrijk, de Leieboorden, AZ Groeninge… maar niet zoveel als de investeerders en subsidies die we steeds konden aantrekken. De stadscoalitie zal hard moeten werken om hun gebrek aan ervaring om te zetten in zichtbare resultaten, en met CD&V zullen we als stevige oppositie toezicht houden.’

Eigenlijk draait besturen in Kortrijk altijd om geld; geld dat slechts gedeeltelijk door Kortrijk zelf wordt opgehoest. Het grootste deel van de investeringen in infrastructuurwerken in Kortrijk wordt door andere overheden betaald. Voor Kortrijk is het dan ook van groot belang dat men bij die andere overheden ook een vinger in de pap heeft; een netwerk van vriendjes heeft, dus. De Clerck heeft zo’n netwerk. De huidige Kortrijkse meerderheid heeft dat veel minder. Als De Clerck in staat is om (veel) geld los te weken bij andere overheden, dan betekent dat ook dat Hij net zo goed in staat is om (veel) subsidies NIET los te weken, eventueel zelfs te blokkeren…. En op die manier blijft De Clerck wel degelijk macht uitoefenen in Kortrijk. De meerderheid is gewaarschuwd.