Archive for the De afrekening Category

Het kleuterparlement.

Posted in De afrekening, De Waan van de Dag, Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , , on 09/06/2015 by Pär Ongeluck

Axel Weydts en Matti Vandemaele, nee, daar komen nooit kinderen van, dat staat vast. De twee kunnen niet langer dan 5 minuten in elkaars buurt toeven zonder ruzie te maken. En als het even kan, doen ze dat liefst zo infantiel mogelijk. Hoe diep de wederzijdse walging wel zit, viel vandaag nog maar eens op de microblogsite Twitter te lezen. Op een gegeven ogenblik stelt Vandemaele het volgende:

Matti Vandemaele ‏@mattivandemaele 

Voor elke euro fietsparkeren door @Parko_Kortrijk, gaan er 49 naar autoparkeren. Het kan anders: youtube.com/watch?t=54&v=U #hetkananders

Waar Vandemaele dat van die 49 euro vandaan heeft is mij niet geheel duidelijk. Feit is wel dat Weydts, vanuit zijn aangeboren aversie tegen Vandemaele, volkomen naast de kwestie reageert:

Axel Weydts ‏@AxelWeydts 

.@mattivandemaele Vergelijking loopt mank. En dat weet jij ook. Kostprijs per ondergrondse parkeerplaats wagen: 30.000€. Per fiets 100€.

Ik veronderstel dat Weydts wel weet wat hij vertelt want tenslotte is hij toch Schepen van Immobiliteit in de stad Kortrijk en Vandemaele slechts oppositieraadslid. Dankzij Weydts weet Vandemaele nu wel weer waar voor Weydts en de stadscoalitie de prioriteiten liggen: de investering die men voor één parkeerplaats in een ondergrondse parking in het centrum van de stad doet, is geen 49 maar wel 300 keer zo belangrijk zijn als de investering in een fietsparkeerplaats! Eat that, Matti!

Kortrijk fietsstad is een wansmakelijke grap, niets meer dan een schaamlap. En dan hebben we het nog niet eens over de investeringen in veilige fietspaden gehad. Want daar begint het eigenlijk allemaal mee, niet met stilstand. Kortrijk heeft geen mobiliteitsbeleid maar een immobiliteitsbeleid. Zeker geen stijlbreuk met het verleden. Het is niet omdat je zegt dat je een fietsstad bent, dat je dat in werkelijkheid ook bent.

Weg met die overschotten!

Posted in Cijfers en Letters., De afrekening, writers blog on 05/01/2015 by Pär Ongeluck

In de grote liberale traditie om staatssteun resoluut af te wijzen, heeft het Kortrijkse stadsbestuur beslist om subsidies die het niet nodig heeft, aan de noodlijdende hogere overheid terug te storten. Onder het toeziend oog van burgemeester Van Quickenborne (OpenVLD) licht schepen van financiën Catherine Waelkens (N-VA) de beslissing toe:

“Zoals jullie ongetwijfeld weten, werken wij van het stadsbestuur aan vitale wijken en buurten en versterken we de sociale cohesie. Dat staat ook zo in ons meerjarenactieplan onder puntje nul één punt nul twee. Om die ambitie waar te maken, putten wij niet uit onze eigen middelen – zo erg interesseren ons die sociale cohesie en die vitale wijken nu ook weer niet – maar schuift het Vlaamse Stedenfonds ons ieder jaar een nette som toe. Dit jaar is dat 2.944.571 euro. Dat is, zelfs voor een schepen, een flink pak geld. Wij hebben dat ook niet allemaal nodig want in 2015 geven wij daarvan maar 1.821.736 euro uit. Dat maakt dat wij volgend jaar dus 1.122.835 euro overhouden. Het is trouwens niet de eerste keer dat wij op die post een positief saldo hebben. In 2014 hielden wij ook al 1.112.816 euro over. Oorspronkelijk wilden wij in 2015 nog eens 490.000 euro investeren, maar dankzij ons beleid van zuinigheid is dat ondertussen teruggeschroefd naar 40.000 euro. Ik ga u nog meer vertellen: op de exploitatierekening van ‘werken aan vitale wijken en buurten en versterken van de sociale cohesie’ realiseren wij tussen 2014 en 2019 een overschot van niet minder dan 8.345.033 euro! Dat is natuurlijk maar een voorlopig cijfer omdat we de kosten die in de toekomst zullen gemaakt worden nooit tot op de centiem juist kunnen inschatten, maar het geeft toch een goed idee van hoe spaarzaam we met gemeenschapsgelden omspringen.”

Van Quickenborne, die al heel de tijd nerveus op zijn stoel zit te wippen, maakt van een adempauze in het slaapverwekkend betoog van Waelkens gebruik om tussenbeide te komen:

“Eerst dachten wij van het overschot dat wij op die post realiseren dan maar door te schuiven naar een andere begrotingspost, maar dat mag niet; als je ergens subsidies voor krijgt, mag je die enkel daarvoor gebruiken. Daarna overwogen wij de mogelijkheid om onze overschotten dan maar door te sluizen naar die boeren van Roeselare of Waregem of, ja, zelfs naar het klootjesvolk van Menen. Die hebben dat allemaal toch veel meer nodig dan wij. Maar ook dat schijnt, om boekhoudkundig-technische redenen die Catherine u veel beter dan ik kan uitleggen, niet mogelijk te zijn. Ten einde raad hebben wij dan maar besloten om ons overschot ieder jaar, na afsluiting van de rekeningen, terug te storten aan de Vlaamse overheid. Die moet dan zelf maar beslissen op welke manier ze het over de balk gooit.”

Zo transparant als een begroting.

Posted in Cijfers en Letters., De afrekening, Vlugschriften with tags , on 19/12/2014 by Pär Ongeluck

Volgens de meerjarenbegroting van de stad Kortrijk die maandag in de gemeenteraad werd aangenomen, zou de stad in 2018 en 2019,  ingevolge een ‘aanpassing aan het meerjarenplan van AGB Parko’, 1,3 miljoen euro minder ontvangen. Tiens, dat is vreemd. Het aantal betalende parkeerplaatsen wordt steeds meer uitgebreid, duurder ook (en dus zouden de inkomsten van Parko moeten toenemen) en toch krijgt de stad in 2018 en 2019 een pak euro’s minder. In het kader van de transparantie die de stadscoalitie zo hoog in het vaandel voert, had daar toch een woordje uitleg bij gekund. Dacht ik. Misschien kost Parko ons wel meer dan dat het eigenlijk opbrengt.

Eigen lof stinkt.

Posted in De afrekening, Persweeën., Vlugschriften with tags , on 04/12/2013 by Pär Ongeluck

De manier waarop de stadscoalitie zichzelf op de borst klopt en het eigen beleid bewierookt, begint zo langzamerhand potsierlijke, ja, zelfs stuitende dimensies aan te nemen. Als we het heilige Twittergenootschap – maar ook de geaccrediteerde pers – mogen geloven, is Kortrijk, dankzij het stadsbestuur uiteraard, zowaar het paradijs op aarde; kritische stemmen worden of simpelweg doodgezwegen of bedolven onder een lawine van – misschien goedbedoeld maar totaal misplaatst, weinig realistisch, positivisme. Een paar honderd jaar geleden wist Voltaire het wel: ‘de trots der kleinen bestaat uit altijd over zichzelf te praten; de trots der groten uit nooit over zichzelf te praten’. Afgaande op het lawaai dat dit narcistische stadsbestuur op de sociale media en in de (lokale) pers maakt, hebben we in Kortrijk wel een heeeeel klein bestuur.

Neem nu die formidabele vijfjarenbegroting waar het stadsbestuur – en bijgevolg dus ook de lokale pers – zo extreem lyrisch over doet (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20131129_00863067). ‘Wij zijn een investeringscoalitie!’ loeien Van Quickenborne, De Coene, Byttebier, Herrewyn en hun blinde adepten. Uiteraard is er in geen 100 kilometer een persmuskiet te bespeuren die zich afvraagt of dat nu een goeie of een slechte zaak is, zo’n ‘investeringscoalitie’. Het belangrijkste voor hen is dat de koffie sterk genoeg is en de frisdrank niet lauw. Als het een beetje goed klinkt, is het al dik in orde. Gelukkig is er in Kortrijk nog iemand als Frans Lavaert die al eens wat vraagtekens plaatst bij die financiële goocheltrucjes van de tripartite (zie: Kortrijkwatcher.be). Overigens moet men die meerjarenbegroting ook niet al te ernstig nemen. Een begroting is niets meer dan een verzameling wilde en minder wilde plannen van een (stads)bestuur, met daar een prijskaartje op gekleefd. Wat werkelijk telt zijn de rekeningen. En rekenen en tellen, tja, daar zijn politici niet echt meesters in; als het niet om hun eigen centen gaat, tenminste. Politici hebben daarnaast de vervelende eigenschap dat zij de verwachte uitgaven systematisch te laag inschatten en de geschatte inkomsten te hoog, waardoor er zich slag om slinger een budgetwijziging opdringt. Nooit in positieve zin, welteverstaan. Om de leuze van de politiezone VLAS te parafraseren: politici zijn mensen die zeggen wat zij niet doen en niet zeggen wat zij wel doen. De huidige tripartite vormt daar geen uitzondering op.

Ter illustratie de cijfers over de ‘investeringen’ waar dit bestuur zo luid over toetert: bij de opmaak van de begroting 2013 werden die begroot op 20.637.227 euro. Bij de eerste begrotingswijziging ging daar al 979.591 euro af. Bij de laatste begrotingswijziging verminderde het stadsbestuur die met nog eens 215.564 euro (totaal: een daling van de investeringen met 1.195.155 euro). Dàt bedoelen socialisten, liberalen en Vlamen dus met een ‘investeringscoalitie’! Nog wat cijfers die tot nadenken stemmen: ten opzichte van de oorspronkelijke begroting werden de uitgaven al met 845.478 euro onderschat en de inkomsten met 327.994 euro overschat; een rekenfoutje van 1.173.472 euro. Dat moet u thuis eens proberen; de deurwaarder slaat zijn tenten in uw voortuin op.

Nieuwe besparingensmaatregelen.

Posted in De afrekening, Vlugschriften with tags , , on 06/09/2012 by Pär Ongeluck

De zevende brug van De Clerck – de enige brug die stad Kortrijk eigenlijk zelf zou moeten financieren – ligt er nog niet eens en er worden voor de volgende legislatuur al een reeks nieuwe besparingsinitiatieven aangekondigd. Zo krijgen we in Kortrijk, voor de luttele prijs van iets tussen de 50 en 100 miljoen euro – gezien de rekenvaardigheden van onze beleidsvoerders en enkele onvoorziene meerwerkjes, dus eerder 150 of misschien wel 200 miljoen – een designstation, en daarnaast ook nog eens een geldverslindende en compleet overbodige tram tussen Kortrijk-station en Hoog-Kortrijk, verlaagde Leieboorden, een state of the art voetbalstadion, een bibLLLiotheek, een ‘landmark’ ergens op de gronden van het Sint-Amandscollege, een nieuw zwembad, een fuifzaal, ‘performant’ openbaar vervoer en een nieuw Vlasmuseum. En dan vergeet ik er wellicht nog enkele. Het kan, in het vooruitzicht van de verkiezingen, weer niet op in Kortrijk. Vooral designboer Stefaan De Clerck heeft orgastische plannen, maar ook de Open VLD, SP.A en Groen beloven – de één al wat meer dan de ander – van alles. Het enige ‘detail’ dat nog niet geregeld lijkt, is de financiering. Daarvoor rekent men voornamelijk op andere overheden en diensten: de NMBS, De Lijn, de Vlaamse overheid, de federale overheid, Europa,…. Op de centen van de burger, dus. Die burger zal uiteindelijk de factuur betalen en om die te kunnen betalen zal men hem weer nieuwe besparingen door de strot ‘moeten’ rammen.

Op zich heb ik niets tegen een zwevend station in Kortrijk, maar ik had toch liever gezien dat de treinen wat meer op tijd reden. Dat is namelijk de kerntaak van de NMBS. Ik heb ook niets tegen een tram en ‘performant’ openbaar vervoer, maar dat kan enkel slagen als men tegelijkertijd ook drastisch ingrijpt in het gebruik van privé-vervoermiddelen. Maar dat doet men in Kortrijk dus NOOIT. En die verlaagde Leieboorden zijn op zich ook wel mooi, maar zijn die echt noodzakelijk of dringend? Dàt is de eerste afweging die politici moeten maken. Of zouden moeten maken want ze doen het niet.

Het is hoog tijd dat men in deze stad (maar eigenlijk geldt deze opmerking voor heel het overheidsapparaat) eens duidelijke, haalbare prioriteiten stelt en opnieuw de waarde van geld leert kennen. Op een zorgzame manier met de centen van de belastingbetaler omspringen is, zeker in deze tijden van schaarste en groeiende armoede, een dwingende noodzaak. Types als een De Clerck en al die andere veelbelovers zijn daar totaal ongeschikt voor.

Aanvulling.

Posted in De afrekening with tags , on 21/06/2012 by Pär Ongeluck

In ‘Communicatiegestoord’ schreef ik al dat ik het niet erg netjes vind – ik druk mij heel beleefd uit – dat de burgemeester de verbintenis die hij met de Biënnale Interieur afsloot, voor drie vierden op het budget van de volgende bewindsploeg afwentelt. In totaal 450.000 van de 600.000 euro. Dat is toch niet niks, dacht ik. Ik ben trouwens niet de enige die daar zo over denkt. Ook Vlaams minister Bourgeois is die mening toegedaan. In een omzendbrief aan de provinciegouverneurs schreef hij op 14 oktober vorig jaar: “Ik verzoek de provinciale, gemeentelijke en OCMW-overheden om in het jaar van de verkiezingen en tot aan de installatie van de nieuwe raden met de nodige omzichtigheid op te treden en in extremis geen beslissingen te nemen die het beleid van de nieuwe raden of de toekomstige ontwikkeling van de financiën nodeloos zouden verstoren.” Het hangt er natuurlijk van of de provinciegouverneur – Carl Decaluwe, een partijgenoot van de burgemeester – 450.000 euro veel vindt of niet. Ik in ieder geval wel. Het feit dat De Clerck met zijn beslissing het grootste deel van de uitgave naar de volgende legislatuur doorschuift, maakt het alleen maar erger. Maar ik kan mij best voorstellen dat de gouverneur 150.000 euro per jaar – eigenlijk meer, maar soit – maar een schijntje vindt. Bijna anderhalve keer het jaarloon van de burgemeester. Het loon van drie of vier politieagenten. Of een designtoiletje. Of bijna 200 keer het leefloon voor een alleenstaande. Peanuts voor de burgemeester en zijn handlangers, dus. En dan maar blazen over financiële zuinigheid…. Sommige mensen schamen zich echt nergens voor.

De wonderbaarlijke geschenkenvermenigvuldiging.

Posted in #Durftevragen, De afrekening, Persweeën. with tags , , , , , , on 04/06/2012 by Pär Ongeluck

Vorige week berichtte Het Nieuwsblad drie keer over hetzelfde onderwerp: het geschenk van 150.000 euro dat Stefaan De Clerck aan de biënnale Interieur deed. Dat bedrag van 150.000 euro zwol in enkele dagen tijd zelfs tot 300.000 euro aan. 300.000 dit jaar en in 2014 nog eens 300.000 euro. Een verkiezingsjaar is voor de zetelende meerderheid altijd een beetje een lang uitgesponnen cadeautjesperiode. Vooral burgemeester De Clerck blijkt een erg genereuze man te zijn als het over uitdelen van gemeenschapsgelden aan zijn gestyleerde designvrienden gaat.

Uiteraard is er in Kortrijk geen enkele journalist die zich afvraagt hoe dat kan, zo’n miraculeuze verdubbeling van een toelage. Kortrijkse journalisten stellen zich immers nooit vragen. Om vragen te stellen moet je namelijk nadenken en laat dat nu net zijn waar geen enkele Kortrijkse journalist toe in staat is. Of misschien weten Kortrijkse journalisten al langer dat in Kortrijk – en zeker met Stefaan De Clerck – alles kan.

Kortrijkwatcher Frans Lavaert is geen journalist maar denkt wel na. Is daarom ook niet zo’n graag geziene gast in perskringen. Sommige politici kunnen zijn bloed wel drinken. Frans denkt niet alleen na, hij is ook goed geïnformeerd. Meestal zelfs beter dan de meeste gemeenteraadsleden en de schepenen. Ook daarin verschilt Kortrijkwatcher grondig van de plaatselijke pers, die een broertje dood heeft aan werken en gespecialiseerd is in voorgekauwde publi-reportages. En dus merkte Frans, in een reactie op het artikel ‘Interieur verovert binnenstad van Kortrijk’ heel gevat op: ‘Wat is het nu eigenlijk? 150.000 of 300.000? In elke geval staat op de begroting van dit jaar 150.000 euro. Plus 3.000 zoals gewoonlijk.’ (voor het artikel en de reactie, zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20120601_00169805).

Iedere rechtgeaarde journalist zou bij zo’n opmerking in zijn dossiers duiken, de begroting van de stad Kortrijk ter hand nemen en uitvlooien hoe het nu in werkelijkheid zit met die 150.000 of 300.000 euro. Helaas gaat het hier over ‘rechtgeaarde journalisten’ en in Kortrijk zijn die onvindbaar. Het zou mij zelfs verwonderen mocht er in Kortrijk een journalist zijn die al van een begroting gehoord heeft. Indien wel, dan weet die dat toch verdomd goed te verbergen. Kortrijkwatcher weet wel hoe een begroting eruitziet. En als hij stelt dat er op de begroting van 2012 een bedrag van 150.000 (en geen 300.000) euro ten voordele van Interieur staat ingeschreven, dan kun je er vergif op innemen dat het ook zo is. Voor de geïnteresseerde lezer: op de website van de stad Kortrijk zal je tevergeefs naar de begroting 2012 zoeken. Sedert De Clerck het roer weer in handen heeft, zijn de gordijnen rond het budgettaire reilen en zeilen van de stad Kortrijk weer hermetisch dichtgetrokken; publicatie van de begroting en de rekeningen zijn in het ‘democratisch’ concept van de Clerck blijkbaar taboe. Stefaan houdt niet zo van openheid. Hij regelt de zaakjes liever in alle discretie en duldt geen pottenkijkers. Zoals de meeste politici van zijn generatie. Dat de dotatie aan Interieur nu plots tot 300.000 euro wordt opgetrokken, mag dan ook geen verwondering wekken. De Clerck ritselt dat wel. Eerst via de medestanders in het schepencollege en dan via de gemeenteraad. De begroting wordt achteraf wel aangepast. Geen hond, laat staan journalist, die daar wakker van ligt.

Is de combinatie van totale onkunde met lethargische desinteresse van de lokale pers in verband met begrotingszaken niet echt nieuws, dan onthult de eigengereide verhoging van de toelage aan Interieur nog een andere zaak. In zijn artikel van 29 mei schrijft onderzoeksjournalist Vermoere nog dat ‘er op de sociaalnetwerksite Facebook bij Kortrijkse politici kritiek te lezen is op de beslissing van de stad om 150.000 euro uit te trekken voor Interieur’ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=FI3QKKFI). Op welke Facebookpagina’s hij die kritiek heeft gelezen, vertelt Vermoere er niet bij. We moeten hem maar op zijn woord geloven. Alsof de naam ‘Vermoere’ een betrouwbaar kwaliteitsmerk is! Vreemd genoeg ook was er bij de bespreking van de begroting NIEMAND in de gemeenteraad die zich vragen stelde bij die 150.000 euro voor Interieur. Mogen we dan aannemen dat al die gemeenteraadsleden daar niet eens van afwisten? Of zaten te slapen? Of boekjes te lezen? Computerspelletjes te spelen? Filmpjes te kijken? Te twitteren? Het moet zijn want pas nadat De Clerck zijn voornemens via zijn loopjongens van de pers bekendmaakte, werden ze wakker en begonnen ze kritiek te geven…. Een beetje beter hun zaakjes voorbereiden, had al die heisa kunnen voorkomen.

Tenslotte: de beurs Interieur is een privé-initiatief. Ik geloof best dat dit evenement ook een beetje op de stad Kortrijk afstraalt. De hamvraag is echter: heeft Interieur dat geld van ons eigenlijk wel nodig?

Zo ja, heeft Interieur een open boekhouding die één en ander aantoont? Is Interieur verlieslatend? En waar is dat dan eventueel aan te wijten? Heeft De Clerck daar onderzoek naar gedaan of laten doen?

Dat het stadsbestuur 300.000 euro investeert in een beter openbaar vervoer vind ik toe te juichen. (voor een goed begrip: de stad investeert GEEN 300.000 euro extra in openbaar vervoer. Integendeel.) Ook tijdens Interieur (als de verantwoordelijkheid en de kosten door beide partners worden gedragen, tenminste). Dat er op dat vlak voor die beurs ook door de stad een extra inspanning wordt gedaan, wil ik nog aannemen. Dat die extra inspanning echter 300.000 euro moet kosten, dat kan er bij mij niet in. 300.000 euro is niets meer of minder dan een ferm cadeau. Zeker in tijden van budgettaire krapte is zoiets effenaf onverantwoord. Maar voor De Clerck, die blijkbaar geen normen kent, kan alles.

Zo nee (als Interieur dus geen geld te kort heeft), waarom geeft De Clerck dan toch ons geld aan Interieur?!? Tenslotte stelt de stad al een aantal locaties ter beschikking van Interieur. Locaties die Interieur nodig heeft om te kunnen groeien. Dat is een wisselwerking waarvan beide partners profiteren. Waarom dan nog eens een bijkomende bonus van 300.000 euro geven?!?