Archief voor augustus, 2015

Kortrijk fietst omwegen.

Posted in De Waan van de Dag, Verkeer(d), writers blog with tags , , on 28/08/2015 by Pär Ongeluck

Om te bewijzen dat ‘Kortrijk fietst’ echt niet meer dan een holle slogan is, en hij helemaal niet begrijpt wat een ‘fietsstad’ echt inhoudt, zwierde Axel Weydts, schepen van Immobiliteit, vandaag volgende tweet het zwerk in:

Aangename & veilige fietsroute Centrum <> Hoog Kortrijk. Weinig bekend. Grotendeels vrijliggend.

Permalink voor ingesloten afbeelding

Weydts geeft hiermee zijn alternatief voor de route die u en ik normaal van de Grote Markt 53 tot aan de President Kennedylaan 212 zouden volgen: over de Doorniksesteenweg en voorbij de Expo, naar rechts de President Kennedylaan in. Toegegeven, de route die Weydts voorstelt, is een stukje aangenamer fietsen dan de route die wij volgen maar ook 700 meter langer: 4700 meter in plaats van onze 4000 meter. Dat scheelt 17,5%. Een eerste, niet onbelangrijk verschil. Zeker voor iemand die de fiets gebruikt om er zijn nuttige verplaatsingen mee te doen. Voor dat soort fietsers is iedere meter van belang. Weydts snapt dat duidelijk niet. De kortste route met de wagen is trouwens 4400 meter lang (1). Weydts wil dus dat fietsers een veel langere weg afleggen dan automobilisten en geeft daarmee een verkeerd signaal. In een fietsstad is de fietsroute altijd hoogstens even lang (maar bij voorkeur korter) dan de route die de automobilist aflegt. De kortste route is in een fietsstad ook de meest veilige. In Kortrijk stuurt Weydts je met je fiets over een veel langere (en misschien iets veiliger) route … Kortrijk is dan ook geen fietsstad, wat Weydts daar ook mag over beweren.

Ook met de keuze van het traject – Grote Markt 53, President Kennedylaan 212 – toont Weydts aan dat hij er geen bal van snapt, dat hij volkomen wereldvreemd is. Hij koos een fictief traject van een beginpunt waar niemand vertrekt – afgezien dan misschien een schepen die alle tijd heeft – naar een eindpunt waar niemand moet zijn. Ok, in de buurt heb je wel AZ Groeninge maar ik zie weinig patiënten daar met de fiets naartoe rijden. Bezoekers komen ook meestal met de wagen omdat ze met meerderen zijn. Verpleegkundigen en ander personeel moeten er wel zijn en zouden – in theorie dan toch – iets aan het voorstel van Weydts kunnen hebben. Alleen vertrekken die dan weer niet op de Grote Markt 53, zoals Weydts. Bovendien moeten zij daar soms op minder aangename uren zijn wat het alternatief van Weydts misschien minder aantrekkelijk maakt. Voor de mensen die op het Kennedypark tewerkgesteld zijn, geldt: zij komen niet van de Grote Markt in Kortrijk. Weydts zou er overigens goed aan doen om eens uit te vlooien waar al die mensen die in het ziekenhuis en op het Kennedypark werken zoal vandaan komen, voor hij allerhande dwaze ingrepen in de mobiliteit op Hoog Kortrijk uitvoert.

De meeste fietsers die op Hoog Kortrijk moeten zijn, zijn ook geen werkenden, bezoekers, shoppers of vrijetijdsfietsers uit het centrum van Kortrijk maar studenten. Die moeten helemaal niet zijn waar Weydts hen naartoe stuurt. Voor hen is de kortste route naar de universiteit of de hogescholen op ’t Hoge meestal over de Doorniksesteenweg. Dat dit meteen ook de onveiligste – alhoewel: hoeveel ongevallen met fietsers gebeuren er op dit traject? – en minst aangename route is, nemen zij er voor lief bij. Het typeert deze Kortrijk fietstcoalitie wel dat zij niet investeert in een hogere veiligheid op dit traject. Echt verwonderen doet dat echter niet.

(1) in principe zou die route met de wagen even lang of kort moeten zijn als onze fietsroute maar gezien het vertrekpunt dat Weydts koos – Grote Markt 53 – behoort de route over de Doorniksesteenweg met de wagen niet tot de mogelijkheden. Vanaf de Grote Markt 53 kan je immers de Doorniksestraat niet in wegens eenrichtingsverkeer. Daarom moet je via de Condédreef rijden en is de route ook iets langer dan de meest gebruikte fietsroute.

Advertenties

Studenten, opgelet!

Posted in De Schijnveiligheid, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , , on 26/08/2015 by Pär Ongeluck

Studenten die in alles al zijn mislukt, liever lui dan moe met hun smartphone in de hand onderuitzakken, niet gehinderd worden door enig moreel besef en een totaal gebrek aan kritisch vermogen hebben, hoeven nog niet meteen in een moeras van depressies weg te zinken. Ook voor hen is er nog hoop en misschien ligt er zelfs een lucratieve job in de plaatselijke journalistiek in het verschiet. Zeker in Kortrijk liggen er op dat vlak voor deze lieden enorme mogelijkheden voor het oprapen, gezien het nakende pensioen van het boegbeeld van de Kortrijkse journalistiek, Kris Vanhee. In ruil voor wat stompzinnig overschrijfwerk wachten hem of haar een riante vergoeding, talloze persmomenten gedrenkt in sloten alcohol en gelardeerd met ganzenleverpastei, eeuwige roem en een vooraanstaande plaats in de pikorde van de Kortrijkse diergaarde. Meesterkopiist Vanhee toonde gisteren in het Nieuwsblad (gedrukte versie, n.v.d.r.) nog eens hoe het moet en plukte schaamteloos, zonder enige bronvermelding een artikeltje over een diefstal met geweld van de website van de politiezone Vlas (1). Het artikeltje verscheen wel uitsluitend in de gedrukte versie van het Nieuwsblad waardoor ik hier geen link kan plaatsen. Maar, geen nood, de link naar het origineel werkt wel en het is tenslotte identiek aan het schrijfsel van Vanhee. In Het Laatste Nieuws sprong LSI dan toch iets creatiever om met hetzelfde gegeven, het dient gezegd (2). Vanhee gaf ‘zijn’ werkstuk de titel ‘Politie kan daders van diefstal met geweld klissen’. In Het Laatste Nieuws heette het ‘Overvallers kotstudenten opgepakt dankzij camerabeelden’. Voor een goed begrip de integrale tekst die op de website van de politie staat:

2 daders van diefstal met geweld geïdentificeerd

Op donderdagavond 20 augustus, omstreeks 23.15 uur, werden 2 kotstudenten het slachtoffer van een diefstal met geweld in de Vlamingenstraat in Kortrijk

Feiten

De 2 studenten zijn op stap wanneer ze plots aangesproken worden door twee personen die om een sigaret vragen. Wanneer ze dit weigeren, moeten beiden onder de bedreiging van een vuurwapen en een mes op de grond gaan liggen en hun GSM en portefeuille afgeven.

Wanneer er een auto de straat komt binnengereden, vluchten de twee verdachten te voet weg via de Wijngaardstraat en de tunnel Doorniksepoort richting Doorniksewijk.

Een van de twee slachtoffers kan de verdachten volgen, de andere loopt naar het commissariaat om de politie te alarmeren.

Ondertussen brengen de slachtoffers ook andere passanten op de hoogte van de feiten, één omstaander alarmeert de politie, die onmiddellijk ter plaatse komt.

Na een korte zoekactie kan uiteindelijk één dader opgepakt worden in de Minister Tacklaan. De andere dader wordt even later opgepakt in het huis van de eerste verdachte.

Onderzoek

Het onderzoek naar de juiste omstandigheden van de feiten gebeurt mede op basis van de opgenomen camerabeelden in de Wijngaardstraat en de tunnel aan de Doorniksepoort. Zo konden de vluchtweg en de identificatie van de verdachten al duidelijk bepaald worden via de camerabeelden.

Het parket van Kortrijk besliste om het snelrecht toe te passen voor beide verdachten. Zij verschijnen dus binnenkort voor de rechter die hun strafmaat zal bepalen.

De zinsnede ‘Zo konden de vluchtweg en de identificatie van de verdachten al duidelijk bepaald worden via de camerabeelden‘, staat ook in de tekst van de politie in het vet gedrukt wat de indruk wekt dat de politie hiermee het belang van de camera’s wil benadrukken. Maar zijn die wel zo belangrijk? Geen journalist die het zich afvraagt. Zeker niet in Kortrijk waar het nut van camera’s door het stadsbestuur onder leiding van Van Quickenborne tot een blind geloof verheven is.

De feiten wil ik niet betwisten. Die zijn wat ze zijn: 2 jonge mannen worden in de Vlamingstraat met wapens bedreigd en verplicht hun gsm en portefeuille te overhandigen. In de Vlamingstraat hangen geen camera’s en dus zien de dispatchers bij de politie op hun scherm ook niets gebeuren. Terwijl de slachtoffers nog op de grond liggen, komt er een wagen de Vlamingstraat ingereden, wat de overvallers verontrust en hen op de vlucht doet slaan. Een van de slachtoffers springt recht en gaat zijn overvallers achterna in de richting van het viaduct in de Doorniksestraat, waar wel camera’s hangen. Het tweede slachtoffer begeeft zich naar de politie. In het gelauwerde observatorium van de politie doet men ondertussen … niets! Op één van de talloze schermen zal de wakkere camerawatcher ten hoogste een lopende figuur opgemerkt hebben maar dat noopte de politie in ieder geval niet tot het ondernemen van enige actie. Misschien dacht de diender van wacht wel “he, onze Koen Byttebier is ook nog laat op pad vanavond!”, om zich vervolgens weer op zijn/haar breiwerk te concentreren.

Wanneer schiet de politie dan wel in actie? Pas als een gealarmeerde voorbijganger – één omstaander in het politietaaltje, hoewel er vreemd genoeg in het begin van het politieverhaal helemaal geen omstaanders waren – de politie op de hoogte brengt en hulp inroept. Het vervolg kent u: één van de overvallers wordt opgepakt in de Minister Tacklaan en de andere is naar het huis van de eerste gevlucht en heeft zich daar verschanst. Even later wordt ook hij opgepakt. De aanhoudingen hebben op zich niets, maar dan ook niets met camera’s te maken! Toch willen Van Quickenborne en de politie u laten geloven dat de camera’s tot de oplossing van de zaak hebben geleid. En in de onvoorstelbaar zwakke  en volkomen impotente pers die Kortrijk zo kenmerkt, vinden ze een ideale bondgenoot om hun boodschap te verspreiden. Ondertussen wrijft de cameralobby zich in de handen …

(1) http://www.pzvlas.be/index.php?id=173&tx_ttnews%5BbackPid%5D=32&tx_ttnews%5Btt_news%5D=3828&cHash=96cbe49ed767f40eec4251e0a4243e2b

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/overvallers-kotstudenten-opgepakt-dankzij-camerabeelden-a2434449/

Kortrijk parkeert klimaat.

Posted in Verkeer(d), writers blog with tags , , , on 19/08/2015 by Pär Ongeluck

Kwestie van zichzelf toch een beetje een groen imago aan te meten, klopt de bruingeelblauwroze stadscoalitie zich te pas – maar vooral te onpas – op de borst met de slogan ‘Kortrijk Klimaatstad’. In dat kader passen ook de halfslachtige initiatieven als ‘Kortrijk fietst’, ‘Iedereen fietst’ en het zwaar met gemeenschapsgeld gesubsidieerde ‘Blue Bike’. Ondertussen doet diezelfde stadscoalitie er wel alles aan om zo veel mogelijk gemotoriseerd privévervoer naar Kortrijk te lokken. Zij doet dat o.a. door de creatie van shop & go parkeerplaatsen. Schepen van Stilstand, Axel Weydts, illustreerde dat nog (ongewild) toen hij enkele cijfers van het shop & go parkeersysteem bekendmaakte. De journalist van Het Laatste Nieuws noteerde even naarstig als kritiekloos: “De 232 shop & go plaatsen in de Kortrijkse binnenstad zijn een succes. In een jaar kozen 1.143.200 automobilisten een dergelijke plek waarop je maximum 30 minuten gratis mag staan.” (1) Wat je een succes noemt: 1.143.000 auto’s die Kortrijk voor een half uur of minder bezoeken. Dat zijn 4927 auto’s per parkeerplaats per jaar. Of, gerekend aan 52 weken en 6 dagen per week, 3663 per dag of 305 auto’s extra per uur, die Kortrijk in- en uitrijden. Dankzij shop & go. Shop & go is dan ook vooral bedacht om de plaatselijke klaagstand te sussen. En voor die mensen die nog snel een kleine boodschap in Kortrijk doen maar daarvoor geen parkeerticket willen aanschaffen: een krant, een pakje sigaretten, een brood, wat toespijs, iemand aan het station oppikken, … Enfin, allemaal zaken die je ergens anders net zo goed als in de Kortrijkse binnenstad kunt vinden en waarvoor je de auto niet eens uit de garage hoeft te halen. Of, in het geval van het droppen of oppikken van een passagier aan het station, iets waar de plaatselijke middenstand zelfs niets aan heeft. De shop & go’ers zijn volgens Weydts vooral passanten die kleine bedragen besteden. Hij schat gemiddeld zo’n 5 euro. Hoeveel daarvan naar de stadskas terugvloeit vertelt hij er niet bij. Het is ook de moeite van het vermelden niet waard.

De gebruikers van shop &go zijn voor alles autogebruikers; automobilisten die hun auto op de meest onverstandige manier gebruiken: voor korte afstanden en kleine boodschappen. Zaken die je net zo goed met de fiets kunt doen; of te voet. Als je dat in Kortrijk vrij massaal met de wagen doet, dan juicht men dat toe, noemt men het een succes. Het enige wat het stadsbestuur tegenover het investeringsgeweld ten voordele van stilstaande wagens presteert, zijn wat goedbedoelde bewustwordingsacties om de fiets meer te gebruiken. Investeringen in goede en veilige fietspaden en degelijk openbaar vervoer gebeuren nauwelijks. Van de ambitie om parkeren zo veel mogelijk ondergronds te brengen blijft op die manier ook niet veel meer over. Kortrijk promoot met shop & go vooral het kortstondig bovengronds parkeren. Shop & go creëert juist verkeer – gemiddeld 3663 wagens per dag die de stad in- en uitrijden is niet niks – en bevordert het onoordeelkundig gebruik van de wagen. Van een voldragen en samenhangende visie op mobiliteit en parkeren is in Kortrijk echter nog nooit sprake geweest en deze stadscoalitie breekt op dat vlak zeker niet met het verleden. Het is gewoon oude wijn in nieuwe zakken.

Het kostenplaatje van shop & go mag er ook zijn: 589 euro per stuk, staat er in de krant te lezen. Dat brengt de totale kostprijs op 260.338 euro. Voor de personeelskosten rekent men ook nog eens op 100.000 euro. Waar men die 100.000 euro vandaan heeft is mij niet geheel duidelijk. In het jaarverslag van Parko staat bij de personeelskosten namelijk 2.185.182,35€ vermeld. Politici, krantenjongens en cijfers, dat wordt nooit iets, zoveel is wel duidelijk. Opbrengst van shop & go (volgens Weydts): 486.000€. Dat zijn 19.440 parkeerders die tegen de lamp liepen omdat zij langer dan een half uur parkeerden zonder te betalen. Dat zijn er toch 62 per dag. Maar dat moet omlaag, benadrukt Weydts. Vreemd om horen: een voorzitter van een parkeerbedrijf die minder inkomsten ambieert. Weydts vertelt er wel niet bij het werkingsgebied van Parko steeds maar meer naar de rand uitgebreid wordt. Misschien compenseren die uitbreidingen wel het verlies aan inkomsten door shop & go?

En nu wil Kortrijk zijn shop & go dus exporteren naar het Franse Saint-Omer (2). Misschien moeten ze zich daar eerst maar eens goed informeren hoe het systeem juridisch geregeld is. Want echt waterdicht is het systeem toch niet. Vreemd genoeg heeft er nog niemand het systeem ten gronde aangevochten. Misschien heeft dat vooral te maken met het feit dat de boete – de ‘retributie’, zoals ze dat verhullend noemen – zo laag gehouden wordt dat gedupeerden het de moeite niet vinden om ervoor te procederen.

(1) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/shop-go-lokt-1-1-miljoen-parkeerders-a2394796/

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/-shop-en-go-parkeren-inspireert-franse-stad-a2418254/

Kortrijk: toeristisch centrum zonder toeristen.

Posted in Het Gouden Kalf, Vlugschriften, writers blog with tags , , , , , , , on 10/08/2015 by Pär Ongeluck

Vincent Van Quickenborne merkte – volkomen terecht, het dient gezegd – op 27 januari 2000 in de Senaat nog op dat in verband met de erkenning als toeristisch centrum ‘de administratie naast de wettelijke criteria blijkbaar ook economische criteria hanteert. Zo is er het voorbeeld van Aarlen en ook van de Meense wijk “De Barakken” waar op zondag de Fransen komen winkelen. De administratie geeft een te ruime interpretatie van het begrip toerisme, waarmee ze haar boekje te buiten gaat’ (1). Het weerhield hem er 14 jaar later toch niet van om – zonder het advies van de belanghebbende partijen af te wachten – Kortrijk als toeristisch centrum te laten of doen erkennen. In 2000 betoogde hij nog vol vuur dat de administratie een te ruime interpretatie geeft aan het begrip toerisme, zoveel jaar later heeft windvaan Van Quickenborne zijn kar volledig gekeerd en vindt hij de economische argumenten veel zwaarder wegend dan de toeristische. Het kan verkeren. Zeker als je Van Quickenborne heet.

Eén van de voorwaarden om erkend te worden als toeristisch centrum is dat de aanvrager moet kunnen aantonen aantonen aan dat er tijdens het hoogseizoen een stijging is in de inkomsten of omzet van de kleinhandelszaken tengevolge van de toestroom van toeristen. In dat verband is een artikeltje in Het Laatste Nieuws erg verhelderend (2). In HLN laat de shoppingmanager van het Gouden Kalf, Dominique Desmeytere, weten dat grote winkels openhouden op een zondag in de zwakste periode van het jaar, dat is onhaalbaar. Dat brengt niets op, want je moet personeel betalen. Er gaan ook niet veel kleinhandelszaken in de winkelstraten rond K openen. Dat was ook al zo op vorige koopzondagen.” Een andere voorvechter van de erkenning als toeristisch centrum, schepen Byttebier, hield zijn deuren ook al dicht: “Dat is moeilijk te organiseren in het verlof. Maar het kan eventueel wel goed zijn voor modezaken.” Als ik het allemaal goed begrijp dan zeggen de adepten van de erkenning van Kortrijk als toeristisch centrum eigenlijk: tijdens het hoogseizoen is er in Kortrijk een daling in de inkomsten of omzet van de kleinhandelszaken wegens een gebrek aan toeristen … Enige beginselvastheid en kennis van zaken kan je de heren alvast niet verwijten. Waarom zij de aanvraag tot erkenning als toeristisch centrum dan wel lanceerden, blijft een raadsel. Alhoewel …

De reactie van Unizo, een zelfverklaarde behartiger van de belangen van zelfstandigen, spreekt ook boekdelen. Voorzitter Luk Dupont blaat: “We moeten dringend samenzitten over die koopzondagen. Het moet beter voorbereid worden. Er is rond deze koopzondag niét gecommuniceerd, onbegrijpelijk. Er zal amper tien procent van de winkels open zijn, want veel handelaars zijn met verlof. Een koopzondag midden het verlof organiseren, doe je niet. Dit is slechte reclame voor onze stad.” Onze zelfstandigen zijn blijkbaar niet erg zelfstandig want de Unizogers verwachten dat overheid (in dit geval de stedelijke overheid) organiseert en communiceert – lees: vooral betaalt – rond de koopzondagen; zelfstandigen zitten gewoon te wachten tot de rijpe appels hen in de schoot vallen. Unizo snapt duidelijk niet dat de erkenning als toeristisch centrum inhoudt dat de kleinhandelszaken de mogelijkheid hebben om op zondag open te zijn. Het is geen verplichting. En de stad heeft van bij het begin duidelijk gesteld dat de eerste zondag van de maand tot koopzondag werd gebombardeerd. Als Unizo vindt dat er in augustus geen koopzondag moet georganiseerd worden dan had men dat ook van in het begin kunnen zeggen. Dan maakt het stadsbestuur eens een zeldzaam consequente keuze en wéér is het niet goed! Schepen Rudolphe Scherpereel heeft dan ook overschot van gelijk als hij stelt dat “er elke eerste zondag van de maand een koopzondag is en we proberen uitzonderingen te vermijden. Anders wordt het verwarrend. Het zal misschien niet de beste koopzondag zijn. Maar wie opent, kan wel een goeie omzet draaien.” Waarmee ik het bestaan van die koopzondagen en de erkenning als toeristisch centrum zeker niet toejuich. Integendeel.

(1) http://www.senate.be/www/?MIval=/consulteren/publicatie2&BLOKNR=26&COLL=H&LEG=2&NR=25&SUF=&VOLGNR=&LANG=fr

(2) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/koopzondag-zonder-winkels-a2409640/

 

Trop is te veel.

Posted in Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , on 03/08/2015 by Pär Ongeluck

Een echte plaag is het, die blue bikes! Eerst waren ze met 8. Kort daarna werden het er 20. En nu staan er al minstens 50 in de fietsstalling aan de achterkant van het station geparkeerd. En waag het niet om op hun voorbehouden plaatsje te gaan staan want dat komt je op een heel onvriendelijke reprimande vanwege Mobiel te staan! Wat misschien wel de enige iet of wat veilige fietsenstalling van heel Kortrijk is – ook dat is relatief want ik ben er al 3 fietsen gestolen – begint de laatste maanden meer en meer op een private parking voor blue bikers te lijken; ze staan er en ze blijven er ook. Door hun massale aanwezigheid verdringen ze de particuliere fietsers naar andere, minder veilige plaatsen. Sommigen zien zich zo zelfs genoodzaakt hun fiets aan de omheining vast te klinken. Wat dan weer niet in goede aarde valt bij de regelnichten en -neven van Mobiel en de NMBS. Begrijp mij niet verkeerd: ik heb niets tegen de promotie van de fiets als vervoermiddel in de stad, maar de manier waarop de blue bikes, zwaar gesponsord met gemeenschapsgelden, de reguliere gebruikers naar minder veilige fietsstallingen drijven, gaat mij te ver. Veel te ver.

Misschien het meest markante aan deze ‘bezetting’ is de achterbakse manier waarop alles gebeurt: zonder enig overleg met de betrokken gebruikers van de fietsenstalling. Veel van die gebruikers zijn op dit ogenblik namelijk met vakantie. Ze zullen vreemd opkijken als ze straks terugkeren en merken dat ‘hun’ plaatsje ingenomen is (en blijft) door een blue bike, waar zelden of nooit mee gefietst wordt. ‘Kortrijk Spreekt’ en ‘Kortrijk Fietst’ zijn dan ook niets meer dan holle slogans. Window dressing bedacht door vrijetijdsfietsers en slechtverlichte despoten.