Archief voor december, 2014

Te vuur en te zwaard.

Posted in Persweeën., Vlugschriften with tags , , , on 30/12/2014 by Pär Ongeluck

Het is weer bijna zover: op oudejaarsavond voelen steeds meer mensen de onweerstaanbare drang in zich opkomen om vuurwerk af te steken. Een bijzonder asociaal gedrag dat gerust als ‘overlast’ kan bestempeld worden. Het visuele schouwspel kan je mooi of lelijk vinden. Als je het niet wil zien, doe je gewoon de luiken, gordijnen of ogen dicht. Dat laatste uiteraard niet als je met de auto aan het rijden bent. Tegen het lawaai van dat vuurwerk kan je je echter niet wapenen. Daarom is het ook zo asociaal. Tegenover mensen en tegenover dieren al helemaal. Maar dat trekken we ons allemaal niet aan. Als wij maar plezier hebben. In Kortrijk is het dan ook – volkomen terecht – verboden om zelf vuurwerk af te steken. Maar je weet hoe dat gaat met populistische draaitolburgemeesters: ze gaan niet graag tegen de publieke opinie in. In Het Laatste Nieuws vertelt Van Quickenborne daarover het volgende (1):

“Eigenlijk wilde ik dat ook al tegen deze oudejaarsavond geregeld hebben. We zijn net te laat voor deze feesten. Het mág volgens de regels niet, maar als je rondkijkt zie je tientallen mensen toch vuurwerk afsteken. Dan mag je daaruit afleiden dat het misschien tijd is de regels te updaten. We roepen mensen wel op voorzichtig te zijn. We zetten op onze website voorschriften waaraan de mensen zich beter houden.”

Wat een belachelijke, ja, zelfs ronduit stompzinnige redenering is dat van onze burgemeester?!? Zo kan je elk storend of gevaarlijk gedrag dat vrij veelvuldig voorkomt, goedpraten. “We roepen mensen wel op voorzichtig te zijn. We zetten op onze website voorschriften waaraan de mensen zich beter houden”, maakt Van Quickenborne de journaliste nog wijs. Omdat ik nooit een politicus op zijn woord geloof, besloot ik om dan maar eens zelf op die website van de stad Kortrijk te gaan kijken en uit te vlooien welke die voorschriften Van Quickenborne dan wel mogen zijn. Tot mijn niet geringe verbazing vond ik op de openingspagina geen gebenedijd woord over vuurwerk afsteken. Ja, wel reclame voor het ‘familievuurwerk’ van de stad, maar daar hebben de thuisvuurwerkers geen boodschap aan. Van Quickenborne zit de journaliste van Het Laatste Nieuws dus zonder verpinken iets voor te liegen! En de journaliste? Tja, zoals al te vaak gebeurt, die checkt haar bronnen niet. Eerste les journalistiek. Ze leren het echt nooit!

Niet dat er geen voorschriften in verband vuurwerk te vinden zijn op de website van de stad Kortrijk. Tik gewoon ‘vuurwerk’ in het zoekveld en je vindt wel iets. Maar zo hoort het dus niet te werken. Als je al tips wil geven in verband met het veilig afsteken van vuurwerk dan moet je die in de eerste plaats duidelijk communiceren. En duidelijk communiceren betekent in dit geval niet ergens wegmoffelen, maar gezien het belang van die voorschriften, op de voorpagina. Zodat iedereen die de website van stad Kortrijk bezoekt er willens nillens mee geconfronteerd wordt. Overigens denk ik niet dat die mensen die vuurwerk afsteken bij de stad Kortrijk op zoek gaan naar voorschriften. De verkoper van vuurwerk heeft hen waarschijnlijk – hopelijk – al ingelicht over de gevaren, maar sommigen zijn zo zelfvoldaan dat ze zich door niemand iets laten voorschrijven. Net die groep loopt het grootste gevaar. En als het van Van Quickenborne afhangt, is vanaf volgend jaar het hek helemaal van de dam want dan wordt het gewoon toegelaten.

In Nederland is het al toegelaten. Enfin, niet alles van vuurwerk is er toegelaten, maar toch. Er bestaat reglementering rond. Wat de Nederlanders in Nederland niet kunnen krijgen omdat het verboden is, kopen ze wel in België. Voor Van Quickenborne zijn fiat geeft om op oudejaarsavond vuurwerk toe te laten, zou ik hem de raad willen geven om het rapport over vuurwerkongevallen van VeiligheidNL (3) eens te lezen. Of eens met een paar oogchirurgen te praten. Ten behoeve van Van Quickenborne al enkele cijfers uit dat rapport:

– jaarlijks komen er in Nederland met oudejaarsnacht als gevolg van een ongeval met vuurwerk 700 mensen op de spoedafdeling binnen.

– in 68% van de gevallen gaat het om jongeren tussen van minder dan 29 jaar (7% is jonger dan 10 jaar, 38% is tussen 10 en 19 jaar en 23% tussen 20 en 29). Niet onbelangrijk om weten als je mensen wil sensibiliseren. Hoeveel bezoekers jonger dan 19 jaar (45% van de slachtoffers) zou de website van de stad Kortrijk hebben?

– het aandeel letsels door legaal vuurwerk bedroeg 59% in 2014. Dat was een flink stuk hoger dan in 2013 (37%)

– 23% had oogletsels, 23% gezichtsletsels, 28% vingerletsels en 10% handletsels.

– het percentage slachtoffers dat ook effectief werd opgenomen na een ongeval met illegaal vuurwerk is 43 procent, tegenover 10 procent opnames bij legaal vuurwerk. Veel van dat illegaal vuurwerk in Nederland is vrij te koop in België …

– 63%  moet achteraf voor controle terugkomen. Dit zegt ook iets over de ernst van de ongevallen.

– 34% heeft brandwonden aan het hoofd. In 25% gaat het ook om een open wonde aan het hoofd. Brandwonden en open wonden geven vaak aanleiding tot de vorming van littekenweefsel.

– Volgens het Nederlands Oogheelkundig Genootschap (NOG) liepen in totaal 236 slachtoffers oogletsel op, waarvan er 91 blijvende schade opliepen.

– In 10% van de gevallen kwam er een plastisch chirurg aan te pas.

(1) http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-kortrijk/vuurwerk-mag-op-oudejaar-a2166313/

(2) http://www.kortrijk.be/winterinkortrijk/nieuws/familievuurwerk

(3) http://www.nietinonzebuurt.nl/files/vuurwerkongevallen%202013-2014.pdf

Advertenties

Kassa-kassa voor Kris Carbon.

Posted in Persweeën., Vlugschriften with tags , , on 30/12/2014 by Pär Ongeluck

De gebraden duiven vliegen niemand in de mond en ik kan best begrijpen dat je als journalist wel eens in verlegenheid gebracht wordt omdat er niet meteen nieuws te melden valt. In de komkommertijd en zo. Echte journalisten putten dan uit een voorraadje achtergrondnieuws dat zij altijd wel ter publicatie liggen hebben. Of ze schrijven een meer beschouwend artikel over een recente gebeurtenis, bijvoorbeeld. Naast echte journalisten heb je echter ook perslui. En dat ‘lui’ mag je gerust letterlijk nemen. Het zijn de mannen (en vrouwen) die klakkeloos persmededelingen overschrijven, de parasiterende aaseters van de journalistiek, de kopiisten. ‘Klakkeloos’ betekent in hun geval zelfs niet altijd ‘foutloos’. ‘Nieuws’ is voor hen wat hen, bij voorkeur in afgewerkte vorm, voorgeschoteld wordt. Een kritische benadering of zelf nieuws opzoeken, is voor dit soort journalisten geen optie.

Wat overschrijven betreft boekte Kris Vanhee – in de wandelgangen ook wel eens Kris Carbon genoemd – de laatste weken een triest record: niet minder dan drie keer publiceerde hij hetzelfde artikel. Nu kan ik mij best inbeelden dat je met de eindejaarsdagen een extra zakcentje kunt gebruiken, maar drie keer nagenoeg hetzelfde publiceren is mij toch iets van het goede te veel. Ok, het was niet drie keer krek hetzelfde; er werd wel eens één woordje gewijzigd. Maar oordeelt u zelf maar. Het betreft het artikeltje over de Kortrijkse Wijfijzers die op zondag 21 december in het Gouden Kalf van Kortrijk strijkend geld inzamelden voor het goede doel. Zijn eerste artikel publiceerde Vanhee op 17 december (1):

Zes jonge dames ontpoppen zich zondag voor één keer tot ware huisvrouwen: de wijfijzers. Je vindt ze zondag 21 december in K in Kortrijk. Je kan er je was droppen en gaan kerstshoppen.

Op vrijdag 19 december is het dan de beurt aan Dirk Vandenberghe om de strijkende dames – vooral het goede doel, eigenlijk – te steunen (2):

Zes pittige dames die zichzelf de ‘wijfijzers’ hebben gedoopt, staan zondag van 10 tot 17 uur in de K in Kortrijk. Ze doen de strijk, terwijl jij rustig kan gaan kerstshoppen. Je betaalt 5 of 10 euro en de opbrengst gaat naar Music For Life.

Omdat het voor een goed doel is moet je al eens iets door de vingers kunnen zien. Geen kwaad woord over, dus. Op 21 december (de dag van de strijk, dus) voelde Kris zich geroepen om zijn artikeltje van de vrijdag opnieuw te publiceren (3).

Zes jonge dames ontpoppen zich voor éénmaal tot ware huisvrouwen: de wijfijzers. Vandaag zondag 21 december staan ze in K in Kortrijk. Annelies Grymonprez: ‘Drop je was met een gerust hart bij de wijfijzres en ga lekker kerstshoppen, geniet van een gratis drankje in de namiddag, of kijk toe hoe we ons met hart en ziel afbeulen voor het goede doel. De bereidwillige dames zullen je kleine en grote wasjes voor respectievelijk 5 en 10 euro strijken, maar ook grotere bedragen zijn natuurlijk meer dan welkom. Want de opbrengst gaat integraal naar Music for life.’ Alle info op de evenementpagina : https://www.facebook.com/events/628338913955355/628338917288688/?notif_t=like

Ook dat kan voor mij nog enigszins door de beugel; het goede doel maakt mij een beetje week. Vandaag, 30 december of 9 dagen na de feiten, publiceert Vanhee echter opnieuw zijn artikel over de Wijfijzers (4)! Hij schrijft:

Zes jonge dames zetten zich schrap en ontpopten zich voor een keer tot ‘wijfijzers’. Wie naar K in Kortrijk kwam, kon zijn of haar was droppen, genieten van een gratis drankje in de namiddag of toekijken hoe het zestal zich met hart en ziel afbeulde voor het goede doel. De opbrengst gaat integraal naar Music for Life. Initiatiefneemster van de actie is Annelies Grymonprez.

Dat hou je toch niet voor mogelijk! Op 30 december nog iets publiceren over een evenement dat 9 dagen daarvoor doorging en er zelfs geen nieuwe elementen aan toevoegen! Als hij nu had geschreven dat de Wijfijzers alles bij elkaar 700 euro bij elkaar gestreken hadden ten voordele van Poverello, dan had ik het nog begrepen en een oogje dichtgeknepen voor die bijna letterlijk herhalingen. Het artikel van vandaag had echter geen enkele, maar dan ook geen enkele meerwaarde. Journalistiek van het zevende knoopsgat. Waardeloze bladvulling. En soortgelijke zaken gebeuren mij – al het gejoel over een goede lokale pers ten spijt – al te vaak.

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/blkva_01434670

(2) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141218_01437108

(3) http://www.nieuwsblad.be/cnt/blkva_01440536

(4) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141229_01450871

Op de praatstoel bij Kris Vanhee: Kris Vanhee.

Posted in De Bijlage., Persweeën., Vlugschriften with tags , , on 29/12/2014 by Pär Ongeluck

Met het einde van het kalenderjaar in zicht is er geen ontsnappen meer aan: jaaroverzichten. Omdat journalisten het hele jaar door met nieuws te maken krijgen, proberen ze in Het Nieuwsblad dit jaar eens een iets andere invalshoek uit: de journalist die zichzelf interviewt over de gebeurtenissen van het voorbije jaar. Dat gaat zo:

In het parloir van een niet nader genoemd hotel zit Kris Vanhee, ontspannen achterover in de comfortabele leren zetels. Op het tafeltje voor hem een frisse Omer met een stevige schuimkraag. De deur zwaait open en wie komt daar binnen? Inderdaad: Kris Vanhee. Onze Kris springt recht en begroet de andere hartelijk.

– “Maar gaat u toch zitten, Kris! – Ik mag toch Kris zeggen, hoop ik? – Kan ik u iets te drinken offreren?”

– “Geef mij ook maar een Omer, Kris”, knipoogt Kris. “Dat gaat er altijd in”. Waarop Kris Vanhee zich met een vermoeide zucht in de zetel tegenover onze Kris laat vallen.

Onze Kris laat zich dat geen twee keer zeggen en sommeert de ober meteen om een Omer bij te zetten. “En ook nog wat nootjes!” roept hij de man in livrei nog na. Kris, die in Kortrijk en ver daarbuiten bekend staat om zijn krachtdadig optreden, steekt meteen van wal:

– “Zeg eens, Kris, wat is er jou van het voorbije jaar bijgebleven?”

Vanhee wordt een beetje overrompeld door de vraag van Kris en vervalt in een somber stilzwijgen. Gelukkig komt op dat ogenblik de ober met zijn Omer binnen. Als die buiten gehoorsafstand is, buigt Vanhee zich voorover, brengt het glas naar zijn lippen en neemt een grote slok. Met een snelle beweging van zijn tong likt hij zijn lippen schoon en steekt van wal:

– “Tja, Kris, het was mij het jaartje wel, he. En zoals jij ook wel weet zou ik wel een boek kunnen schrijven over de politieke gebeurtenissen in onze stad, maar ik vrees dat zoiets onze lezers niet echt zal weten te boeien. Wat ik mij op professioneel vlak voorts nog heel goed herinner, mijn beste Kris, is het huwelijk van onze burgemeester. Dat waren nog eens dagen, he! Heb ik zeker een week lang artikels over kunnen schrijven! Een waar hoogtepunt in mijn carrière!”

– “Jamaar, Kris. Dat kunnen we toch zo niet aan onze lezers vertellen! Kan je er niet een beetje een twist aan geven zodat die runderen het ook slikken?”

– “Ok, ok, Kris. Schrijf dan iets over pril geluk en stralen of zo en hoe schoon dat allemaal niet is. Positieve dingen. Byttebiernieuws, zeg maar. Daar houden de mensen van. Dat willen ze in deze donkere dagen in hun krant lezen.”

– “Ik brouw er wel iets van, Kris. Maak je maar geen zorgen. Was er verder nog iets, Kris, dat je van 2014 zal bijblijven?

Kris verzinkt opnieuw in een lethargisch zwijgen en zelfs een tweede, derde en vierde slok van zijn geliefde bier bezorgt hem deze keer geen inspiratie.

– “Is er jou dan echt niets méér bijgebleven, Kris?” vraagt Kris in paniek.

– “Nee, Kris, afgezien van dat politieke nieuws echt niet, Kris!” zucht Kris en het water staat hem zowaar in de ogen. Dat ontgaat ook Kris niet en bij het zien van die droevehondenblik krijgt hij plots een geniaal idee: emoties! Daar draait het toch altijd om bij onze lezers? Emoties die mensen samenbrengen!

– “Het komt wel in orde, Kris, Ik vind er wel iets op. Maar nu moet ik dringend een artikel schrijven en naar de redactie doorsturen. We zien elkaar nog wel.” Waarop Vanhee rechtveert, de rest van zijn Omer in één teug leegdrinkt en wegbeent.

zie ook: http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141223_01444914 en  http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141225_01446998

Kortrijk lanceert groepsaankoop parkeertickets.

Posted in Cijfers en Letters., De Bijlage., Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , on 26/12/2014 by Pär Ongeluck

In zijn niet aflatende strijd tegen de stijgende levensduurte lanceert schepen van sociale zaken Philippe De Coene vanaf 1 januari 2015 een nieuw initiatief: de groepsaankoop van parkeertickets. Op een inderhaast bijeengeroepen persconferentie (1) gaf de schepen deze morgen tekst en uitleg:

“Kijk, zoals jullie ongetwijfeld gemerkt hebben bij de bestudering van de meerjarenbegroting die op de laatste gemeenteraad werd goedgekeurd, stijgen de inkomsten van Parko van 6.006.000 euro in 2014 tot 6.653.600 euro in 2015. De inkomsten van Parko dat zijn, zoals jullie allemaal weten, eigenlijk de uitgaven van de consumenten. Eventjes snel omgerekend is dat een stijging van niet minder dan 9,02%. Dat betekent niet één, niet twee, niet drie, maar bijna vier indexsprongen! Op één jaar! U begrijpt dat dit niet langer houdbaar is. Parkeren is in onze maatschappij een basisrecht. En basisrechten worden gegarandeerd door de grondwet en op vrije markt afgedwongen door groepsaankopen. Enfin, om een lang verhaal kort te maken: in januari lanceer ik de ‘groepsaankoop parkeertickets’. In een eerste fase is het de bedoeling om zo veel mogelijk geïnteresseerde parkeerders te mobiliseren; armoezaaiers met BMW’s en Mercedessen, maar ook rijke stinkerds en bedrijven met Dacia’s en Skoda’s, kortom, iedereen is welkom. Ook niet-Kortrijkenaren. Inschrijven kan via www.groepsaankoopparkeertickets.be of aan de balie in het stadhuis. In de loop van januari gaan we dan met Parko onderhandelen. Wij zijn ervan overtuigd dat een reductie van minstens 15% zeker haalbaar is. Als alles naar wens verloopt, krijgen de consumenten dan tegen begin april de mogelijkheid om hun parkeertickets tegen verminderd tarief bij ons aan te kopen. Wij streven er ook naar dat het parkeerticket al van bij de invoering wordt geïntegreerd in de gedigitaliseerde Kortrijkse Cadeaubon, waardoor die meteen ook een iets minder vergiftigd geschenk wordt dan hij nu is. Zeg nu zelf: is er een mooier geschenk denkbaar dan te mogen stilstaan in de mooiste stad van de wereld? In een latere fase denk ik er trouwens over om ook tolgeld te vragen aan wie met zijn wagen door onze stad wil rijden, zonder er stil te staan. Maar nu moet u mij excuseren want ik moet nog naar een receptie waar u niet voor uitgenodigd bent.”

(1) Als u over dit onderwerp niets hebt vernomen in de gesubsidieerde pers, dan hoeft dat u niet meteen te verwonderen. De geaccrediteerde journalisten hadden het op het ogenblik van de persconferentie namelijk te druk met over de koppen lopen van shoppers en kerstmarktgangers; Kris Vanhee verzwikte daarbij zijn rechterenkel en Peter Lanssens ontwrichtte zijn linkerschouder toen Vanhee pardoes op hem viel.

Hoe krijg je een digitale cadeaubon?

Posted in De Waan van de Dag, Vlugschriften with tags , , on 22/12/2014 by Pär Ongeluck

Stel: je behoort niet tot die klasse van mensen die op het einde van de maand niet weet hoeveel er die maand nu precies weer is bij gekomen op je rekening en je wil jezelf of iemand anders toch een cadeautje geven dat niet uit de Zeeman of de Aldi komt. Niet getreurd. Een beetje lef, een snuifje psychologisch doorzicht en het is zo gepiept. Jong, blond en vrouwelijk zijn helpt waarschijnlijk ook. Dat ondervond Kim Van Nieuwenhuize uit Oudenaarde vandaag nog. Zij trok haar stoute schoenen aan – het is niet duidelijk of het stiletto’s of pumps waren – en twitterde naar onze burgemeester:

Al 5 x op hotel geweest in Kortrijk (en woon half uur verderop) + kadoo verjaardag vrienden = tripje Kortrijk#geborenambassadeur

Blaaskaak Van Quickenborne – niet ongevoelig voor kontkruiperij en nooit te beroerd om uw en mijn centen uit te geven – reageerde prompt – asap! – en instigeerde schepen Byttebier om de deerne een digitale cadeaubon te bezorgen:

. Dank je ambassadeur. Schepen (actie Koen!) bezorgt je digitale cadeaubon. (cc )

Voila! Zo simpel kan het dus echt wel zijn!

Ter informatie van onze burgemeester nog dit: Koen Byttebier is in uw kabinet schepen van bevolking, personeel, burgerzaken, facility en administratieve vereenvoudiging. Heeft dus geen moer te maken met die cadeaubonnen … Altijd handig, zo’n burgemeester die niet weet welke schepen wat uitvoert. Zonder dank.

Nieuw schandaal in az Groeninge.

Posted in De Bijlage. with tags , , on 20/12/2014 by Pär Ongeluck

KORTRIJK –

Nieuwbakken oppositieraadslid van Groen, Matti Vandemaele, kocht vorige week vrijdag een doosje rauwkost in de cafetaria van het ziekenhuis az Groeninge en schrok nogal toen hij zijn lunch opende. Er sprong een olifant van wel drie meter uit het doosje. Vandemaele kon het dier vangen en hij bracht het naar de ombudsman, die er ook niet meteen blijf mee wist. Ondertussen loopt een intern onderzoek in het ziekenhuis om te weten te komen waar het precies verkeerd gelopen is. De groenten voor de rauwkost worden afzonderlijk geleverd en in het ziekenhuis in pakketten samengesteld. ‘Verder onderzoek kan ons hopelijk wijzer maken’, zegt Veerle De Wispelaere, communicatieverantwoordelijke van az Groeninge. Vandemaele dreigt er ondertussen mee naar de rechtbank te stappen ‘omdat az Groeninge op de verpakking duidelijk aangeeft dat het slaatje vegetarisch is‘. (1)

(1) http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20141219_01439225

Zo transparant als een begroting.

Posted in Cijfers en Letters., De afrekening, Vlugschriften with tags , on 19/12/2014 by Pär Ongeluck

Volgens de meerjarenbegroting van de stad Kortrijk die maandag in de gemeenteraad werd aangenomen, zou de stad in 2018 en 2019,  ingevolge een ‘aanpassing aan het meerjarenplan van AGB Parko’, 1,3 miljoen euro minder ontvangen. Tiens, dat is vreemd. Het aantal betalende parkeerplaatsen wordt steeds meer uitgebreid, duurder ook (en dus zouden de inkomsten van Parko moeten toenemen) en toch krijgt de stad in 2018 en 2019 een pak euro’s minder. In het kader van de transparantie die de stadscoalitie zo hoog in het vaandel voert, had daar toch een woordje uitleg bij gekund. Dacht ik. Misschien kost Parko ons wel meer dan dat het eigenlijk opbrengt.