Politieke edelmoedigheid?

Zaterdag maakte Philippe De Coene op een persconferentie bekend dat hij afstand doet van zijn vierde plaats op de lijst voor de verkiezingen van het Vlaams parlement ten voordele van zijn parlementair medewerkster Tine Soens. Op de microblogsite Twitter verantwoordde hij zijn beslissing als volgt:

In ’94 kreeg ik de kans van Frank Vandenbroucke om naar het parlement te gaan. Uit dank sta ik mijn plaats af aan Tine Soens. Come on

Wie dat allemaal gelooft, is waarschijnlijk journalist. Of zou het toch moeten worden. Check, check en dubbelcheck behoort in die kringen immers niet tot de geplogenheden. Kris Vanhee is zo’n journalist en hij pleegde uiteraard een artikeltje over dit nieuwsfeit (1). En volgens De Morgen ‘staat De Coene zijn verkiesbare plaats op de West-Vlaamse lijst voor het Vlaams Parlement af aan een jonge partijgenote en zal hij de lijst duwen. De Coene wil zich concentreren op zijn thuisstad Kortrijk, waar hij OCMW-voorzitter is’ (2).

De feiten dan. In 1994 was De Coene eerste opvolger voor de verkiezing van het Europees parlement; Louis Tobback was toen lijstduwer en werd ook verkozen. Omdat Louis echter op dat ogenblik minister was, speelde hij zijn zitje door aan opvolger De Coene. Een vorm van kiezersbedrog die wel vaker voorkomt. Over de partijgrenzen heen maar toch vooral bij Vlaams Belang, Open VLD en SP.a. In 2003 was De Coene schepen van de stad Kortrijk maar dat was blijkbaar niet zo’n serieuze functie want hij nam er toen nog de job van federaal volksvertegenwoordiger bij. Het omgekeerde van wat hij nu zegt te willen doen, zeg maar. Politici staan niet echt bekend om hun beginselvastheid.

In de krant De Morgen, die zijn nieuws bij het persagentschap Belga sprokkelde, heet het dat Tine Soens ‘een verkiesbare plaats’ op de lijst krijgt; in Het Nieuwsblad lalt Vanhee dan weer dat Soens ‘vanop plaats 4 zo goed als zeker zal verkozen worden’. Waar Vanhee die wetenschap vandaan haalt is mij niet geheel duidelijk. Een duim? Tenenkaas? De toog op zaterdagavond? Feit is wel dat de SP.a bij de laatste verkiezingen (2009) in West-Vlaanderen drie verkozenen telde. Geen vier. De Coene was de derde; van op de derde plaats. Gezien de peilingen lijkt het mij trouwens bijzonder onwaarschijnlijk dat de SP.a-lijst een – dixit Vanhee en De Morgen zo goed als zekere – vierde zetel binnenhaalt. Ik vermoed dan ook dat De Coene voor de eer van de vierde plaats op de lijst bedankte en liever op veilig speelde. Vooral geen gezichtsverlies wilde lijden. In de eerste plaats hoopt hij diep in zijn hart natuurlijk nog altijd dat hij verkozen wordt, maak je maar geen illusies. Vanop de lijstduwersplaats krijgt hij wellicht zelfs meer stemmen dan hij ooit van op de vierde plaats zou kunnen krijgen. De lijstduwer krijgt namelijk bijna altijd meer voorkeurstemmen dan de kandidaat op de zogenaamde ‘strijdplaats’ (de vierde plaats die De Coene in al zijn goedheid aan Tine Soens afstond). En als hij niet verkozen wordt, kan hij het altijd nog op die lijstduwersplaats schuiven. Zou De Coene overigens ook afstand doen van de uittredingsvergoeding van een jaar waarop hij als Vlaams parlementair recht heeft?

(1) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20140216_00981920

(2) http://www.demorgen.be/dm/nl/17103/Verkiezingen/article/detail/1794470/2014/02/15/Philippe-De-Coene-sp-a-ruimt-plaats-voor-jongere-kandidate.dhtml

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s