Archief voor januari, 2014

Smart City?

Posted in De Waan van de Dag, Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , , , on 31/01/2014 by Pär Ongeluck

De stad Kortrijk heeft van Belfius en de federatie van technologiebedrijven, Agoria een Smart City Award gekregen voor haar Shop & Go-project (1). Daar was schepen van Stilstand, Marc Lemaitre, bijzonder fier op:

29 jan.

Agoria bekroont Kortrijk als slimste stad onder de . Dank zij innovatief Shop&Go-systeem van Parko. Fier als een gieter. 🙂

In het Shop & Go-parkeersysteem registreren sensoren in de grond de parkeerduur en verwittigen de parkeerwachters als het gratis half uur wordt overschreden. Een systeem van gratis kortparkeren, dus.

Met de toekenning van die Smart City Award aan het Kortrijkse gratis kortparkeren, sturen Belfius en Agoria eigenlijk een totaal verkeerde boodschap de wereld in: in Kortrijk kan je zonder problemen de wagen gebruiken voor kleine boodschappen die maar heel kort duren want je kunt er zelfs gratis parkeren. ‘Shop & Go’ is niets anders dan een schandalige promotiecampagne van het stadsbestuur voor het onoordeelkundig en onnodig gebruik van de wagen. En dat in een stad waar het stadsbestuur verkondigt dat het de ambitie heeft om een ‘klimaatstad’ te worden…. Schaamte is een gevoel dat men in de politiek duidelijk niet kent. Schop en Go zou een oplossing kunnen zijn.

(1) http://www.agoria.be/nl/Stad-Kortrijk-wint-Smart-City-Award

Advertenties

Misleiding aan de macht.

Posted in Cijfers en Letters., De Schijnveiligheid, De Waan van de Dag, Persweeën., Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , , , on 29/01/2014 by Pär Ongeluck

Kortrijkse hoogwaardigheidsbekleders doen tegenwoordig hun uiterste best om elkaar in de media te overtroeven met de kortst mogelijke kortzichtigheden. De onzin die Van Quickenborne (Open VLD) over de dalende criminaliteitscijfers uitbraakte, was nog lauw toen schepen van mobiliteit, Marc Lemaitre (SP.a), alweer de mist en de bocht uitging met een hoogst misleidende uitspraak over verkeersveiligheid:

24 jan.

11% minder ongevallen op de weg in Kortrijk, Kuurne en Lendelede. Dank zij doortastender politie (17.831 pv’s). Handhaving loont.

Uiteraard was de lokale pers er als de kippen bij om dit ‘nieuws’ zonder enige kritische bedenking in de media uit te smeren, maar dan met met Van Quickenborne als hoofddrol (1). Lemaitre en Van Quickenborne geloven allebei dat er een oorzakelijk verband is tussen het aantal vaststellingen van overdreven snelheid en de daling van het aantal verkeersongevallen. Dat is, niet alleen vanuit wetenschappelijk oogpunt, je reinste onzin. Studies tonen wel aan dat er een verband is tussen overdreven snelheid en het aantal en de ernst van verkeersongevallen. Maar dat is iets anders dan een (onbestaand) verband tussen het aantal vaststellingen van overdreven snelheid en de daling van het aantal verkeersongevallen, zoals Van Quickenborne en Lemaitre ons proberen wijs te maken.

Wat Van Quickenborne en Lemaitre – en bijgevolg ook de journalisten – verkondigen, getuigt niet alleen van een onderontwikkeld inzicht in de werkelijkheid, maar ook van platvloers populisme. De drang om te scoren is bij deze stadscoalitie zo groot dat men vergeet – ik sluit evenwel niet uit dat het om een bewuste actie gaat – om de dingen in perspectief te plaatsen. De pers zou zoiets kunnen doen, maar, he, we zijn hier in Kortrijk, en in Kortrijk doet de pers zoiets niet. Nooit.

Vaststellen dat het aantal ongevallen is afgenomen, is één zaak. Een goeie zaak. Oorzaken aanwijzen en verbanden leggen, een heel andere en veel moeilijker onderneming. Vanuit een onweerstaanbare drang om zichzelf te profileren als goeie bestuurders doen Van Quickenborne en Lemaitre het wel. Volkomen ten onrechte. Iedereen die een beetje op de hoogte is van ongevallen en statistieken weet dat die dalende trend in het aantal ongevallen helemaal geen exclusief Kortrijks fenomeen is; en dus niet aan het Kortrijkse beleid kan worden toegeschreven. Uit cijfers van het Belgisch Instituut voor Verkeersveiligheid blijkt bvb. dat er zich in de eerste drie trimesters van 2004 nog 23.785 letselongevallen op de Vlaamse wegen voordeden. In 2012 was dat aantal teruggelopen tot 20.873 en in 2013 tot 19.308 (2). Die tendens, over de jaren heen, is dus geen recent Kortrijks verschijnsel en kan onmogelijk te wijten zijn aan de opflakkerende flitsliefde van Lemaitre en van Quickenborne. Maar dat willen onze politici, samen met hun kruiwagens van de pers, dus niet geweten hebben. Zij wentelen zich liever in een idiote goednieuwsshow waarin zij de hoofdrol kunnen spelen.

Waarom het aantal ongevallen afneemt – zowel in Kortrijk als in de rest van Vlaanderen – heeft met tal van factoren te maken. Zoals campagnes tegen alcoholgebruik, bijvoorbeeld. Maar ook het weer kan een invloed hebben. Of de verkeerscongestie. Of de infrastructuur die maakt dat je op bepaalde plaatsen wel snelheid moet minderen of juist geneigd bent om sneller te rijden en grotere risico’s te nemen. Of nog zoveel andere zaken.Voor Van Quickenborne en Lemaitre een pluim op hun hoed steken en de kaart van de snelheidscontrole trekken, zouden ze op zijn minst toch eerst moeten onderzoeken hoeveel ongevallen op welke plaats aan overdreven snelheid te wijten zijn. Misschien zou dan zelfs blijken dat er in 2013 meer ongevallen aan overdreven snelheid toe te schrijven waren dan in 2012! Dat zou immers zomaar kunnen. Misschien werden een aantal Kortrijkse ongevallen ook veroorzaakt door overbewegwijzering of onoordeelkundig geplaatste wegwijzers. Of gebeurden ongevallen met fietsers vooral op fietssuggestiestroken of op plaatsen waar geen (gescheiden) fietspaden zijn. Of aan oversteekplaatsen die slecht ingericht zijn. Of bij nacht, op schaars verlichte of slecht onderhouden wegen. Ik bedoel maar: voor je boude uitspraken à la Van Quickenborne en Lemaitre doet, moet je alle variabelen kennen. En die kennen we niet. Dat is trouwens een heel terecht verwijt dat je hen kunt maken: ze geven hun bronnen niet vrij en je moet hen maar op hun woord geloven. Een trekje dat de meeste politici gemeen hebben. Kennis is macht. En die delen ze niet graag.

De heren Lemaitre en Van Quickenborne leggen met hun onnozele uitspraak over het verband tussen verkeersongevallen en vaststellingen van snelheidsovertredingen nog een uiterst ranzig kantje van hun persoonlijkheid bloot: eigenlijk zijn ze allebei aanhangers van controle en repressie. Van een opportunistische kazakkendraaier kan je zoiets verwachten; als de socialist Lemaitre echter zo’n uitspraken doet, krijg ik koude rillingen. Na amper één jaar bijslaap in de stadscoalitie met Open VLD en N-VA loeit hij al: handhaving loont. Wat wordt dat tegen 2018?

(1) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20140124_00946121

(2) zie p.57 op http://bivv.be/frontend/files/userfiles/files/VV%20Barometer%20-%202013%20-%20Kwartaal%201%20tot%20kwaartal%203%20%2802%20december%202013%29.pdf

Staalharde leugens of grenzeloze dwaasheid?

Posted in De Schijnveiligheid, De Waan van de Dag, Persweeën., writers blog with tags , , on 27/01/2014 by Pär Ongeluck

20Cent Van Quickenborne, de burgemeester van Kortrijk, was er als de kippen bij om zichzelf een pluim op de hoed te steken toen de eerste criminaliteitscijfers van 2013 bekend raakten. Uiteraard vond 20Cent toen een dankbaar gehoor in de kruipdieren van de pers, die alles wat de man uitbraakt, kritiekloos noteren en verspreiden. In ‘Journalisten en politici’ heb ik al eens de leugens en dwaasheden doorprikt die Van Quickenborne via de plaatselijke pers over de criminaliteitscijfers verspreidt (1). Maar het mag niet baten. Onder het motto van ‘als je een leugen of een dwaasheid maar vaak genoeg herhaalt, geloven ze je uiteindelijk toch’, pakte Het Nieuwsblad vorige week uit met ‘Aanpak criminaliteit loont‘ (2). Het Nieuwsblad maakt hier dezelfde denkfout als Van Quickenborne door twee fenomenen naast elkaar te plaatsen – de daling van de criminaliteitscijfers en de aanpak van de criminaliteit – en daar dan, zonder enig bewijs, een oorzakelijk verband tussen te leggen. Dat is wetenschappelijke onzin. Een kortzichtige denkwijze die blijkbaar wijdverbreid is onder politici en journalisten. Niet alleen lokale, trouwens. De oppositie is ook al in hetzelfde bedje ziek. Zo beaamt oppositieraadslid Hannelore Vanhoenacker (CD&V) in Het Nieuwsblad dat ‘de veiligheidsaanpak van de nieuwe ploeg goed scoort’. Terwijl er nergens een sluitend bewijs voor een oorzakelijk verband tussen de twee te vinden is. Politici zijn echter zo vol van zichzelf dat het niet eens tot hen doordringt dat de daling van de criminaliteit misschien zelfs helemaal niets met de aanpak ervan te maken heeft. En dus kirt Vanhoenacker dan maar dat de aanpak die volgens Van Quickenborne zo rendeert, eigenlijk deels het gevolg is van ‘een beleid dat de vorige bestuursploeg heeft uitgetekend’ want ‘het klopt natuurlijk wel dat Stefaan De Clerck de eerste aanzetten heeft gegeven’. Word toch eens volwassen, mens! Zelfs Maarten Seynaeve van het Vlaams Belang – criminoloog van opleiding – blijkt niet eens in staat om de beweringen van Van Quickenborne onderuit te halen. Hij ‘denkt dat de betere cijfers veel hebben te maken met het aankondigingsbeleid van de nieuwe burgemeester’. Dat is een uitspraak die extreem luid om verduidelijking schreeuwt maar omdat we hier in Kortrijk leven, krijgen we die uiteraard niet. Politici en andere hoogwaardige malloten mogen hier uit hun nek kletsen zoveel ze willen, er is nooit iemand van de geaccrediteerde pers die hen ook maar een strobreed in de weg legt. Laat staan iemand die een uitspraak van een politicus in vraag stelt of van een kritische opmerking voorziet. Het is de jongens en meisjes van de pers blijkbaar nog nooit opgevallen – of ze weten dan toch bijzonder goed te verbergen – dat politici positieve wendingen altijd als een gevolg van hun beleid zien, maar vreemd genoeg nooit hun verantwoordelijkheid nemen als de dingen in negatieve zin evolueren. Bij slechte resultaten ligt de verantwoordelijkheid altijd buiten henzelf. Het zijn altijd de anderen geweest, de tijdsgeest, de crisis of nog iets anders ongrijpbaars. Dat is bizar, want eigenlijk geloven al die politici dat ze toch min of meer greep hebben op de werkelijkheid. Enfin, dat liegen ze hun kiezers toch voor. Daarbij flink door de pers geholpen. Maar nu even terug naar die andere criminaliteit.

Voor muts Van Quickenborne zichzelf bij het op de borst kloppen op drie gebroken ribben trakteerde en in de media toeterde (3) dat de daling van de criminaliteit het gevolg is van meer blauw op straat en zijn camera’s, had hij beter eerst zijn huiswerk gemaakt. Dan had hij geweten dat de criminaliteit in heel het land gedaald is en niet enkel in het gehucht Kortrijk. Een beetje bescheidenheid zou Van Quickenborne dan ook niet misstaan. Als hij wat minder door de waan van de dag verblind was, had Van Quickenborne ook geweten dat die dalende criminaliteit geen eenmalig feit is. Niet in Kortrijk en niet in België. De federale politie liet dat een week of twee geleden nog via een persbericht weten (4). Het is een fenomeen dat zich in heel de geïndustrialiseerde wereld voordoet: een dalende tendens die zich meer dan tien jaar geleden al inzette. Dat zegt ook The Economist (5), niet meteen een obscuur links blaadje. In vertaalde versie ook op Express.be te lezen (6). Een van de voornaamste oorzaken van de dalende criminaliteitscijfers zou wel eens de vergrijzing kunnen zijn. Misdaad is namelijk een bedrijvigheid die vooral jongere mannen beoefenen. En mede door de vergrijzing dreigt ook het beroep van crimineel een beetje een knelpuntberoep te worden. Mogelijks is er ook een verschuiving van ‘harde’ criminaliteit als diefstal en inbraak naar andere, meer lucratieve domeinen als computercriminaliteit, financieel gesjoemel, georganiseerd zwartwerk en sociale dumping. En dat zijn domeinen waar de politie en het beleid veel en veel minder vat op (willen) hebben.

Samengevat is het heel waarschijnlijk dat het beleid (van Van Quickenborne en zijn kornuiten) – hoe graag men/Van Quickenborne dat ook zou willen – geen flikker met de daling van de criminaliteit heeft te maken. Of Van Quickenborne dat feit uit pure stommigheid of bewust verzwijgt, laat ik aan het oordeel van de lezer over. Misschien nog deze tip ten behoeve van Van Quickenborne en de andere aanhangers van repressie: uit een Amerikaans onderzoek blijkt dat er in steden met meer bomen, minder criminaliteit voorkomt (7).

(1) https://perongeluck.wordpress.com/2014/01/06/journalisten-en-politici-een-front/

(2) http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20140120_00938133

(3) http://www.focus-wtv.tv/video/stad-drukt-criminaliteit-de-kop

(4) http://www.knack.be/nieuws/belgie/criminaliteit-daalt-fors-laagste-cijfer-sinds-2000/article-normal-124302.html?nb-handled=true&utm_source=Newsletter-15/01/2014&utm_medium=Email&utm_campaign=Newsletter-

(5) http://www.economist.com/news/leaders/21582004-crime-plunging-rich-world-keep-it-down-governments-should-focus-prevention-not

(6) http://www.express.be/business/nl/economy/in-tegenstelling-tot-wat-men-u-wil-doet-geloven-daalt-de-criminaliteit-overal/193308.htm

(7) http://www.express.be/articles/nl/sciences/in-steden-met-meer-bomen-is-minder-criminaliteit/197683.htm

Het echte tuig zit hogerop.

Posted in De Schijnveiligheid, Vlugschriften with tags , , , on 17/01/2014 by Pär Ongeluck

Dat Gemeentelijke Administratieve Sancties fundamenteel indruisen tegen de beginselen van de rechtstaat – de scheiding der machten – en zo een ernstige bedreiging voor de democratie vormen, werd hier al meermaals betoogd. Politici hebben echter lak aan democratie, zo blijkt nu nog maar eens. Jan Nolf, erevrederechter en kritisch waarnemer van alles wat met justitie te maken heeft, publiceerde vandaag een bloedstollend artikel over hoe onze dames en heren politici omgaan met informatie die niet in hun kraam past (verplichte lectuur: http://www.knack.be/nieuws/belgie/de-mysterieuze-verdwijning-van-vernietigende-adviezen-justitietop-over-wet-op-gas-boetes/article-opinion-124552.html?nb-handled=true&utm_source=Newsletter-17/01/2014&utm_medium=Email&utm_campaign=Newsletter-RNBDAGKN). Het is ronduit hallucinant. Heel in het kort: de voorzitter van de commissie Binnenlandse zaken, Siegfried Bracke (N-VA) had, ter voorbereiding van de besprekingen, het schriftelijk advies van de vijf parketten-generaal over de GAS-wet gevraagd. Die hebben dat ook gegeven en het was, op zijn zachtst uitgedrukt, nogal vernietigend. Maar blijkbaar zijn die stukken nu verdwenen; in ieder geval bereikten ze nooit het parlementaire halfrond. Bracke was, toevallig of niet, in een vorig leven journalist. Dat zegt genoeg. Het zegt ook heel veel over die partijen die uiteindelijk de GAS-wetten goedkeurden: N-VA, Vlaams Belang, CD&V, Open VLD en SP.a (bijna allemaal wel tegen de zin in van hun respectievelijke jongerenafdelingen, het dient gezegd). Als de beginselen van de rechtstaat en de democratie u een klein beetje nauw aan het hart liggen, weet u alvast voor wie u de volgende keer zeker niet moet stemmen.

Heel  belangrijke aanvulling: volgens  Siegfried Bracke stonden de adviezen van de parketten-generaal op het intranet van het parlement (zie: http://www.knack.be/nieuws/belgie/siegfried-bracke-standpunt-termont-over-gas-boetes-verschilt-geen-millimeter-van-dat-van-bart-de-w/article-normal-124672.html?nb-handled=true&utm_source=Newsletter-17/01/2014&utm_medium=Email&utm_campaign=Newsletter-RNBAVUKN)  (een intranet is niet openbaar nvdr). Het blijft hoe dan ook onthutsend hoe men al die fundamentele bezwaren vlotjes naast zich neerlegt. En blijft neerleggen.

Journalistieke (im)potentie.

Posted in #Durftevragen, De Schijnveiligheid, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , , , on 17/01/2014 by Pär Ongeluck

Dat journalisten zeker niet op de eerste rij stonden toen het verstand werd uitgedeeld, staat buiten kijf. Dat een grammetje kritisch denkvermogen en kunnende lezen en schrijven ernstige tegenindicaties zijn om tot de gilde van overgesubsidieerde pennelikkers toe te treden, illustreerde kvo woensdag nog maar eens op de website van Het Nieuwsblad. Leest u even mee:

Een 30-jarige Georgiër die op 13 oktober 2013 in de Weggevoerdenlaan in Kortrijk betrapt werd met een moersleutel en handschoenen in zijn onderbroek, heeft een celstraf van tien maanden gekregen. Zijn kompaan Michal T. (36) uit Israël vliegt één jaar de cel in en moet een boete van 600 euro betalen.

Welke misdaad hebben de heren eigenlijk begaan? Hercule Poirot, Sherlock Holmes, Miss Marple en Kris Vanhee hebben er zich suf over gepiekerd maar kwamen er niet uit. Volgens journalist kvo echter werd de ene ‘betrapt met een moersleutel en handschoenen in zijn onderbroek’. Is dat een misdaad? Ok, het is een beetje een rare plaats om moersleutels en handschoenen te bewaren, maar voor zover ik weet is dit gedrag niet bij wet verboden. Zelfs niet vatbaar voor een GAS-boete! Zelfs niet in Kortrijk! Toch krijgt de man 10 maanden gevangenisstraf. Straf! Wat zijn kompaan mispeuterde, is nog onduidelijker, maar hij verdwijnt wel voor een jaar achter de tralies en moet zeshonderd euro boete betalen. Journalist kvo verduidelijkt een en ander in de volgende paragraaf:

Het duo liep tegen de lamp omdat ze zich verdacht gedroegen. In 2013 werden de twee nog veroordeeld tot vijftien jaar cel voor inbraken in een resem Antwerpse appartementen. Maar dat ze van plan waren om in Kortrijk in te breken, ontkennen ze.

Aha! Ze gedroegen zich verdacht! Liepen daarom tegen de lamp! En dat is iets wat niet mag in Kortrijk. Je krijgt er blijkbaar gevangenisstraffen tot een jaar voor en nog eens 600 euro boete bovenop. Omdat je je verdacht gedraagt. Tja, al ooit eens geprobeerd om met een moersleutel en handschoenen in je onderbroek door de Weggevoerdenlaan te wandelen? Ik kan er mij wel iets bij voorstellen, maar of dat nu meteen verdacht is, nee, dat nu ook weer niet. Eerder een beetje gênant voor de betrokkene, maar meer ook niet. De journalist vraagt zich ook niet af hoe men dat überhaupt heeft vastgesteld dat er een moersleutel en een paar handschoenen in iemands onderbroek staken. Gefouilleerd? Zegt de speurder zo iets van: “he, vriend, wat is dat daar in jouw broek? Lijkt mij eerder een moersleutel dan een erectie! Doe je broek maar eens uit, dat ik dat geval eens van naderbij kan bekijken”. Waarop de onverschrokken diender de man in de boeien slaat en afvoert. Wat zou er trouwens in dat proces-verbaal staan? Verboden wapendracht? Inbrekersmateriaal? Afgaande op het relaas van kvo is het in Kortrijk al voldoende dat je je verdacht gedraagt om voor de rechter gesleept te worden. En voor de Kortrijkse rechter is zich verdacht gedragen – volgens het krantenverslag dan toch – voldoende om je minstens een maand of tien naar de cel te sturen. Om zijn stelling nog wat kracht bij te zetten, voegt de krantenjongen – het kan ook een meisje zijn – er aan toe dat de twee vorig jaar nog werden veroordeeld tot 15 jaar cel voor het plegen van inbraken in het Antwerpse. Hoezo veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf? Vreemd dat ze dan vrij rondlopen in Kortrijk, toch? Het feit dat de mannen ontkennen dat ze de bedoeling hadden om in Kortrijk in te breken, wekt trouwens het vermoeden dat er nergens bewezen is dat ze een (poging tot) inbraak hebben gedaan. En dat brengt ons weer bij het begin: welke misdaad werd er gepleegd? Welk wetsartikel verbiedt het warm houden van moersleutels en handschoenen in een onderbroek? Wie denkt dat ik het allemaal verzin: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20140114_00928828

Nog een erkenning!

Posted in De Bijlage. with tags , , , , , on 14/01/2014 by Pär Ongeluck

Kortrijk – eigen berichtgeving

Nadat eerst federaal minister van werk, Monica De Coninck (SP.A), de aanvraag tot erkenning van Kortrijk als toeristisch centrum goedkeurde en Vlaams minister van Cultuur, Joke Schauvliege (CD&V), bekendmaakte dat de Belgische frietkotcultuur – een Vlaams cultuurminister die een Belgisch (sic!) cultuurfenomeen erkent….als dat maar niet tot een communautaire splijtzwam uitgroeit! – voortaan wordt erkend als immaterieel cultureel erfgoed, ligt ook de weg voor de erkenning van de Kortrijkse patisseriecultuur breed open. Dat wist Twintigcent Van Quickenborne, burgemeester van de stad Kortrijk, tevens Ridder in de Nationale Orde van de Gulden Puntzak, ons deze middag tussen een zak frieten, een eclair en een tompoes, niet zonder fierheid te melden. Twintigcent Van Quickenborne, die altijd om aandacht loopt te bedelen en geen gelegenheid laat voorbijgaan om die ook te krijgen, voegde er nog aan toe dat ‘het burgerlijke gezemel, de achterklap, de roddel, het gekrakeel, de kwaadsprekerij, de smoezen, de gebakken lucht, het gekonkel en gewauwel in Kortrijk al sinds mensenheugenis van generatie op generatie worden overgedragen dat je bijna zou gewagen dat ze in het Kortrijkse DNA zitten ingebakken. Een mooie traditie die we absoluut niet mogen verloren laten gaan‘, zo besluit hij. Wat de flamboyante Voorzitster van de Kortrijkse Patisseriecultuurraad, Hadewijch van de Riviere, die vroeger gewoon Hedwige Vanderivière heette maar op eenvoudig verzoek van N-VA-schepen Rudolphe Scherpereel haar naam (vrijwillig!) veranderde in Hadewijch van de Riviere, volmondig – uiteraard – beaamt: ‘De patisseriecultuur is lang zo banaal geweest dat er nauwelijks belangstelling voor was’, vertrouwt ze ons toe. ‘Pas dankzij de interesse van buitenlanders zijn we ze gaan waarderen. We moeten er nu ook voor zorgen dat ze blijft bestaan. Om de erkenning te krijgen, moest de vereniging van verkozen kletskoekcultivoren een overtuigend dossier indienen en dus zakten de leden af naar het kabinet van de bevoegde minister, in het bezit van niet minder dan 20.000 handtekeningen. Gezien het uitgebreide netwerk van volgers en achtervolgden van onze Twintigcent en zijn medestanders, wier dagelijks leven zich voornamelijk afspeelt in de virtuele patisseriecultuurfabriek die Twitter eigenlijk is, was dat eigenlijk een fluitje van een cent. Een piece of cake, als het ware.’ Nadat ze eerst nog een mondvol roomsoezen heeft doorgeslikt, vervolgt onze diva met: ‘Ere wie ere toekomt: ik moet toegeven dat we bij de samenstelling van ons erkenningsdossier ook vet veel steun hebben gekregen van ons Maggie. Jaja, ons Maggie De Block. De vetplooien tussen ons zijn sinds haar laatste bezoek (20 juni 2013 , nvdr; zie ook https://perongeluck.wordpress.com/2013/06/20/taarten-noch-kransen/ ) weer helemaal gladgestreken. Eigenlijk was het allemaal de schuld van die lariekoeken van Kortrijk Scheef Bekeken die toen het gerucht de wereld hadden ingestuurd dat alle gebak in Kortrijk zou worden geconfisqueerd naar aanleiding van het bezoek van Maggie (zie: http://kortrijkscheefbekeken.com/2013/06/19/kortrijkse-open-vld-vaardigt-taartenverbod-uit/). In Kortrijkse patisserie- en journalistencultuurkringen, waar men maar al te graag alles voor zoete koek slikt, sloeg dat toen natuurlijk in als een bom. Helaas geen suikerbom. Met alle gevolgen en misverstanden vandien. Maar, zoals gezegd, ondertussen is alles weer koek en ei tussen ons. We hebben Maggie zelfs tot erevoorzitster, ofte moederkoek, van onze patisseriecultuurraad benoemd. De erkenning van Kortrijk als patisseriecultuurhoofdstad van Vlaanderen mag dan misschien vooral symbolisch zijn, het zou toch een mooie bekroning vormen. De kers op de taart.’ Aldus nog een duidelijk geëmotioneerde Hadewijch.

De zondagmoord.

Posted in De Waan van de Dag, Het Gouden Kalf, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , , , , on 12/01/2014 by Pär Ongeluck

Unizo, de organisatie die beweert de belangen van de zelfstandigen te behartigen, is geen vragende partij want daar vreest men voor een verschuiving en een grotere spreiding van de inkomsten en een stijging van de kosten; de vakbonden, die claimen de belangen van de werknemers te verdedigen, zijn radicaal tegen omdat ze weten dat de werknemers nog meer de speelbal zullen worden van hun werkgevers. Zelfs de grootste politieke partij in Kortrijk, CD&V, is tegen, weliswaar vanuit een heel opportunistische, partijpolitieke strategie. Samen met Groen. Niettegenstaande al die bezwaren en vooral die van de twee meest betrokken partijen – middenstanders en werknemers – diende het stadsbestuur van Kortrijk toch een aanvraag tot erkenning als toeristisch centrum in. Kadert wellicht in de schaamlap ‘Kortrijk Spreekt’: u vraagt niet en wij beslissen voor en tegen u. De aanvraag was al een poosje binnen en zoals voorspeld, had de liberale politica van SP.A-signatuur, Monica De Coninck, ook geen enkel bezwaar: Kortrijk wordt erkend als toeristisch centrum. Of bloedblauwe Monica de voorwaarden voor een erkenning wel kent, doet niet ter zake. Nu enkel nog de liberale minister van middenstand over de streep halen – een formaliteit – en het Kortrijkse winkelpersoneel kan de volgende vier jaar naar believen worden uitgebuit en de kleine zelfstandigen nog meer het mes op de keel gezet. Met dank aan N-VA, Open VLD en vooral de waterdragers van de Kortrijkse SP.A. Vincent de Simpele, burgemeester van Kortrijk, kondigde de erkenning als toeristisch centrum door Monica De Coninck, via Twitter als volgt aan:

VincentVQuickenborne‏@VincentVQ

Dank minister @MonicaDeConinck voor erkenning van Kortrijk als toeristisch centrum om 1e zondag vd maand een koopzondag te mogen organiseren

Monica kwettert nooit – volgt zelf niemand maar heeft wel al 824 idioten gevonden die haar volgen – maar daar is het mediageile Van Quickenborne ook niet om te doen. Even later werd hij bijgetreden door zijn bastaardzoon:

Arne Vandendriessche ‏@ArneVdd6u

GROOT NIEUWS. #Kortrijk als eerste centrumstad erkent als toeristisch centrum. Koopzondagen nu wettelijk mogelijk.

Uiteraard konden ook de reguliere media niet achterblijven. De woorden van Van Quickenborne waren nog niet helemaal koud of Het Nieuwsblad publiceerde al een artikel onder de titel ‘Baan vrij voor één koopzondag per maand‘ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20140110_00921625). Ook die andere leverancier van kattenbakonderleggers, de Krant van West-Vlaanderen, kon natuurlijk niet achterblijven en schreef: ‘De kogel is door de kerk: Kortrijk mag koopzondagen organiseren‘ (zie: http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/de-kogel-is-door-de-kerk-kortrijk-mag-koopzondagen-organiseren/article-4000495420896.htm). Bij die artikels toch enige duiding:

De erkenning als toeristisch centrum houdt in dat de winkels in Kortrijk voortaan mogen open zijn en personeel tewerkstellen op zondagen van 1 mei tot 30 september (dat zijn er ongeveer 26). Plus daarbij nog de Kerst- en Paasvakantie (samen dus nog eens 6 zondagen). En daarnaast kunnen ze nog gebruik maken van de gewone regeling die hen toelaat om 13 zondagen per jaar open te zijn. In totaal komt het er dus op neer dat de kleinhandel in een toeristisch centrum 45 zondagen mag geopend zijn en personeel tewerkstellen. En daar staat wettelijk voor de werknemers GEEN ENKELE COMPENSATIE tegenover. Het is maar al te duidelijk welke kant Van Quickenborne, Vandendriessche en de rest van het stadsbestuur kiezen. Het is NIET de kant van de werknemers, zoveel is wel duidelijk.

Het Nieuwsblad meent te weten dat alles nog niet helemaal in kannen en kruiken is omdat er ‘nog onderhandelingen lopen met onder meer de vakbonden en Unizo over een charter met spelregels‘. Unizo heeft in het verleden al meer dan voldoende bewezen dat het een hoogst onbetrouwbare en onbekwame gesprekspartner is. Bijna zo onbetrouwbaar als draaikont Van Quickenborne of de SP.A’ers. Iedereen is blijkbaar al vergeten dat het Gouden Kalf, het binnenstedelijk winkelcentrum, in grote mate verantwoordelijk is voor de torenhoge leegstand in deze stad. Unizo deed er indertijd alles aan om dit paard van Troje binnen te halen. Wie denkt dat Unizo de belangen van de kleine zelfstandigen verdedigt, maakt dan ook een kapitale vergissing. Die ‘onderhandelingen’ van Van Quickenborne met Unizo en de vakbonden hebben ook geen enkele juridische waarde. Zijn ook geen voorwaarde voor de erkenning als toeristisch centrum en wat er ook uit die onderhandelingen voortkomt, het is niet afdwingbaar; het is je reinste boerenbedrog. Getekend Van Quickenborne en zijn vriendjes van N-VA en SP.A. Ook die ene koopzondag per maand is een loze belofte van Van Quickenborne. Meer zelfs: het is een pertinente leugen; in het kader van de erkenning als toeristisch centrum kan hij geen enkele winkelier verbieden om iedere zondag open te zijn. Niet Van Quickenborne of Unizo of de vakbonden bepalen de spelregels, maar de wet. Het is bedroevend om vast te stellen dat de pers zich nu eens alles, maar dan ook alles op de mouw laat spelden. Maar kan en mag je van breindoden eigenlijk anders verwachten?