Archief voor december, 2013

Het staat in de krant. Geloof het dus vooral NIET.

Posted in Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , , , on 17/12/2013 by Pär Ongeluck

Ergens moet het toch bestaan: een blik waar ze alle blinde, slaafse, onkritische, goedgelovige, apathische onbenullen in opbergen die ooit eens in de buurt van een pen hebben geslapen. Op gezette tijden eentje vist men er dan eentje uit en bombardeert die ‘journalist’. Vorig weekend was het weer van dattum: ene KVO illustreerde met zijn/haar bijdrage over de staking bij de ambtenaren van de FOD Justitie (zie: www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20131213_00886506) heel treffend waarom je als gewone burger geen enkel vertrouwen mag en kunt hebben in de (lokale) pers. Volgens dat artikel is ‘minister van Justitie, Annemie Turtelboom (Open VLD), kop van jut. Zij wil een nieuw statuut invoeren vanaf januari 2014. Vooral het feit dat de zogenaamde competentiepremie wordt afgeschaft, vindt men in Kortrijk spijtig’. KVO maakt met zijn/haar stukje vooral duidelijk dat hij of zij echt niet weet waar de klepel in dit sociaal conflict hangt; ook geen enkele moeite doet om het te doorgronden; (lokale) journalisten noteren – zeker in Kortrijk – enkel wat hen wordt voorgekauwd. Het is namelijk helemaal niet Annemie Turtelboom die verantwoordelijk is voor dat nieuwe statuut en de afschaffing van de competentiepremie, maar staatssecretaris Hender-ikje Bogaert (CD&V), weliswaar onder het toeziend oog van de voltallige regering. Met inbegrip dus van de goedkeuring van de liberalen en die liberalen die zichzelf socialisten wanen en noemen. Dat nieuwe statuut geldt trouwens voor alle federale ambtenaren. Niet alleen voor die van justitie. In feite kan je zelfs niet meer van een statuut spreken. KVO heeft zich met die ‘kop van jut’ van Turtelboom gewoon iets op de mouw laten spelden door de ACV’er van dienst, die het waarschijnlijk wat moeilijk had om een geestesgenoot als boeman aan te wijzen.

Louter als achtergrondinformatie: Hender-ikje Bogaert is de zoon van de Jabbeekse sigarenfabrikant Bogaert, een bedrijf dat in de streek vooral bekend stond om zijn lamentabele sociale omstandigheden. Verkocht in juni 2007 die sigarenfabriek aan Swedish Match, dat enkele maanden later de boel sloot. Ondertussen richtte snoeper Hender-ikje zijn pijlen op een andere markt: pralines. Richtte een productiebedrijf op in China en beloofde in mei 2010 vast werk voor een vijftigtal mensen in Jabbeke; kreeg op basis daarvan in oktober 2010 zeven miljoen euro toegestopt van de GIMV, dat voor 27% in handen is van de Vlaamse overheid. Nog geen jaar later werd de Jabbeekse vestiging, waar amper 5 arbeiders waren tewerkgesteld, gesloten…. De 7 miljoen euro bleven natuurlijk wel bij Hender-ikje. In zijn bedrijf in China, dus. Misschien moet die andere West-Vlaming, de zelfverklaarde fraudebestrijder Crombez, het fiscaal dossier van Bogaert maar eens ten gronde uitspitten. Personeel heeft hij alleszins meer dan genoeg. Uiteraard heeft dat allemaal niets te maken met de hertekening van de ambtenarenloopbaan van staatssecretaris Bogaert, maar het geeft wel aan op wie de vakbond – in dit geval dus het ACV – zijn pijlen echt moet richten. Een journalist met een minimum aan kritisch denkvermogen en beroepsfierheid zou zich ook nooit zo in de luren hebben laten leggen als KVO. ‘Check uw bronnen’…. al slaan ze het er honderdduizend keer met een voorhamer in, bij sommigen lukt het blijkbaar nooit. En wat nog erger is: net die krijg je elke dag in je krant te lezen.

De Clerck krijgt Nobelprijs!

Posted in De Bijlage. with tags , , , , , , on 13/12/2013 by Pär Ongeluck

Kortrijk – eigen berichtgeving

Niet James Rothman, Randy Schekman en de in Duitsland geboren Thomas Südhof, krijgen dit jaar, zoals eerder aangekondigd, de Nobelprijs voor Geneeskunde, maar Kortrijkenaar Stefaan De Clerck. Dat heeft het Nobelcomité vandaag bekendgemaakt.

Nu Hij eindelijk verlost was van Zijn loodzware politieke verantwoordelijkheden en Hij Zijn inkomen verzekerd wist door een niet al te inspannend postje als voorzitter van de raad van bestuur van Belgacom, had Stefaan De Clerck eindelijk weer tijd voor zijn geheime passie: menselijke genetica. Die hobby heeft Hem, gezien de toekenning van de Nobelprijs voor Geneeskunde waar een bedrag aan verbonden is van 8 miljoen Zweedse kronen, omgerekend ongeveer 920.000 euro, alvast geen windeieren gelegd. De Clerck krijgt de prijs voor Zijn baanbrekend onderzoekswerk naar het wezen van de mens, dat, zoals iedereen weet, in de belangrijkste chemische drager van erfelijke informatie, het desoxyribonucleïnezuur (DNA), vervat zit. Op Zijn zolderlaboratorium ontdekte de diepgelovige De Clerck, na het nuttigen van ettelijke glazen single malt, een nieuw, uiterst belangrijk, onderscheidend element, dat tal van internationaal gerenommeerde wetenschappers, de voorbije decennia evenwel jammerlijk over het hoofd zagen: het Vlaamse DNA. In het populistische weekblad Knack vulgariseerde De Clerck het als volgt:  ‘Ik denk dat de relatie tussen het Vlaams-nationalisme en de christen-democratie diep verankerd zit in het Vlaamse DNA (zie: http://www.knack.be/nieuws/belgie/samensmelting-cd-v-en-n-va-zou-een-goede-zaak-zijn/article-normal-119370.html). Dit stukje erfelijk materiaal zou, onder andere, verantwoordelijk zijn voor de dwaasheid, leugenachtigheid, grijpzucht en de talloze warme broeder-, zuster-, vader- en moedermoorden die in politieke kringen zo gangbaar zijn. Of er, naast een Vlaams, ook een Waals DNA bestaat, daarover wilde amateur-geneticus De Clerck zich nog niet uitspreken.

Christine Van Broeckhoven, gewezen SP.A-politica en professor moleculaire biologie aan de Universiteit Antwerpen, die al 25 jaar lang zoekt naar de  genetische oorzaken van de ziekte van Alzheimer, merkte in een eerste – afgunstige – reactie nogal giftig op dat ‘het haar niet zou verwonderen dat het Vlaamse gen, waarvan De Clerck duidelijk zelf ook drager is, wel eens een belangrijke factor zou kunnen zijn in het ontstaan van de ziekte die zij bestudeert’.

Schaamteloze lijkenpikkerij.

Posted in Kortrijkse zendelingen, Vlugschriften with tags , , , on 10/12/2013 by Pär Ongeluck

Wat is het verband tussen Kortrijk en Nelson Mandela? Geen enkel! Nul, rien, nihil, nada, noppes! En toch: het lijk van Mandela was nog niet koud of de nalatenschap van de man werd door sommige Kortrijkenaren al schaamteloos gerecupereerd:

“I should tie myself to no particular system of society other than of socialism.” Nelson Mandela

Axel Weydts is tot bewijs van het tegendeel een Unidentified Cabinet Assistant (UCA) van twee heren, de excellenties van SP.A-signatuur, Vande Lanotte en Crombez. Is ook voorzitter van de Kortrijkse afdeling van de SP.A. In hoeverre de dagelijkse praktijk van de socialistische partij hier ter stede iets te maken heeft met het ‘socialism’ van Mandela, is een pertinente vraag waar Weydts evenwel zonder blozen omheen fietst.

Er is nog meer: op de gemeenteraad van gisteravond werd er, al even schaamteloos als Weydts met zijn tweet, beslist om Kortrijk Weide om te dopen tot ‘Nelson Mandelaplein’. De waan van de dag die regeert; ik word er misselijk van. Ook Duchka Walraet vraagt zich, volkomen terecht, af: ‘aan zij die zich zogezegd geïnspireerd voelen door zijn dadendrang, vraag ik dus, waar is al die inspiratie dan naartoe?‘ (zie: http://www.knack.be/nieuws/wereld/nelson-mandela-als-inspiratie-waar-is-al-die-inspiratie-dan-naartoe/article-opinion-118950.html) Wel, zij terroriseerden de bevolking met GAS, Duchka. Ontwierpen Safe Party Zone. Installeerden camera’s. Speelden armoedertje. Verstikten de kleine zelfstandigen met een winkelcentrum. Lieten de slechtst betaalden ook nog eens op zondag opdraven. En verneuken het beeld van een man die veel en veel beter verdient.

R.I.P. de Kortrijkse cadeaubon?

Posted in Het Gouden Kalf, Persweeën., Vlugschriften with tags , on 09/12/2013 by Pär Ongeluck

Volgens Kris Vanhee van de krant Het Nieuwsblad worden de Kortrijkse cadeaubonnen volgend jaar vervangen door een, o, hoe origineel, herlaadkaart (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20131206_00875211). Enfin, dat is toch wat het BID en de stad Kortrijk zouden willen, volgens Vanhee. De Kortrijkse cadeaubon is een gewrocht – eerder een oubollig gedrocht – ontsproten aan de geest van voormalig centrummanager Maarten Decramer, dat eind 2010 in Kortrijk werd ingevoerd om de tanende verkoopcijfers bij de plaatselijke middenstand enigszins te remediëren; wat schromelijk mislukte want het waren vooral de ketens die in het Gouden Kalf zijn gevestigd, die van de cadeaubonnen profiteerden. Nu heet het, dixit Vanhee, dat ‘het systeem goed werkt en cadeaubonnen zijn nog altijd hip, maar de verwerking bezorgt te veel last’. Wie dat allemaal precies heeft gezegd komen we van Vanhee niet te weten. Misschien één of andere centrummanager, misschien een breedsprakerige kleinhandelaar, misschien een ontnuchterd politicus, wie weet een loslippige poetsvrouw? Wie zal het zeggen? Vanhee in ieder geval niet. Een beetje journalist – niet Vanhee, dus – zou op zijn minst toch hebben gevraagd hoe gigantisch dat succes van die Kortrijkse cadeaubon nu eigenlijk wel is. En hoeveel van die bonnen er werden uitgegeven, voor welk bedrag en waar die werden geïncasseerd. Helaas is dat voor de Kortrijkse journalist totaal onbelangrijke informatie. En dus moeten we het doen met de mededeling dat de cadeaubon, omwille van het omslachtige en niet gebruiksvriendelijke karakter ervan, wordt vervangen door een elektronische herlaadkaart. Dit systeem bestaat overigens al in het ‘oude’ Ring Shopping Noord, dat niet tot het BID behoort. Je portefeuille dreigt er wel mee – met die nieuwe cadeaukaarten erbij – nog wat dikker te worden. Overigens zijn cadeaubonnen – elektronisch of niet – gewoon passé. Alleen in Kortrijk dus nog hip.

Eigen lof stinkt.

Posted in De afrekening, Persweeën., Vlugschriften with tags , on 04/12/2013 by Pär Ongeluck

De manier waarop de stadscoalitie zichzelf op de borst klopt en het eigen beleid bewierookt, begint zo langzamerhand potsierlijke, ja, zelfs stuitende dimensies aan te nemen. Als we het heilige Twittergenootschap – maar ook de geaccrediteerde pers – mogen geloven, is Kortrijk, dankzij het stadsbestuur uiteraard, zowaar het paradijs op aarde; kritische stemmen worden of simpelweg doodgezwegen of bedolven onder een lawine van – misschien goedbedoeld maar totaal misplaatst, weinig realistisch, positivisme. Een paar honderd jaar geleden wist Voltaire het wel: ‘de trots der kleinen bestaat uit altijd over zichzelf te praten; de trots der groten uit nooit over zichzelf te praten’. Afgaande op het lawaai dat dit narcistische stadsbestuur op de sociale media en in de (lokale) pers maakt, hebben we in Kortrijk wel een heeeeel klein bestuur.

Neem nu die formidabele vijfjarenbegroting waar het stadsbestuur – en bijgevolg dus ook de lokale pers – zo extreem lyrisch over doet (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20131129_00863067). ‘Wij zijn een investeringscoalitie!’ loeien Van Quickenborne, De Coene, Byttebier, Herrewyn en hun blinde adepten. Uiteraard is er in geen 100 kilometer een persmuskiet te bespeuren die zich afvraagt of dat nu een goeie of een slechte zaak is, zo’n ‘investeringscoalitie’. Het belangrijkste voor hen is dat de koffie sterk genoeg is en de frisdrank niet lauw. Als het een beetje goed klinkt, is het al dik in orde. Gelukkig is er in Kortrijk nog iemand als Frans Lavaert die al eens wat vraagtekens plaatst bij die financiële goocheltrucjes van de tripartite (zie: Kortrijkwatcher.be). Overigens moet men die meerjarenbegroting ook niet al te ernstig nemen. Een begroting is niets meer dan een verzameling wilde en minder wilde plannen van een (stads)bestuur, met daar een prijskaartje op gekleefd. Wat werkelijk telt zijn de rekeningen. En rekenen en tellen, tja, daar zijn politici niet echt meesters in; als het niet om hun eigen centen gaat, tenminste. Politici hebben daarnaast de vervelende eigenschap dat zij de verwachte uitgaven systematisch te laag inschatten en de geschatte inkomsten te hoog, waardoor er zich slag om slinger een budgetwijziging opdringt. Nooit in positieve zin, welteverstaan. Om de leuze van de politiezone VLAS te parafraseren: politici zijn mensen die zeggen wat zij niet doen en niet zeggen wat zij wel doen. De huidige tripartite vormt daar geen uitzondering op.

Ter illustratie de cijfers over de ‘investeringen’ waar dit bestuur zo luid over toetert: bij de opmaak van de begroting 2013 werden die begroot op 20.637.227 euro. Bij de eerste begrotingswijziging ging daar al 979.591 euro af. Bij de laatste begrotingswijziging verminderde het stadsbestuur die met nog eens 215.564 euro (totaal: een daling van de investeringen met 1.195.155 euro). Dàt bedoelen socialisten, liberalen en Vlamen dus met een ‘investeringscoalitie’! Nog wat cijfers die tot nadenken stemmen: ten opzichte van de oorspronkelijke begroting werden de uitgaven al met 845.478 euro onderschat en de inkomsten met 327.994 euro overschat; een rekenfoutje van 1.173.472 euro. Dat moet u thuis eens proberen; de deurwaarder slaat zijn tenten in uw voortuin op.