Archief voor november, 2013

Budgetgames voor politici.

Posted in Vlugschriften with tags , , , on 25/11/2013 by Pär Ongeluck

Politici doen er werkelijk alles aan om in de belangstelling te komen; als hen dat ook maar één stem oplevert, zijn ze zelfs bereid om te bekennen dat ze geen enkele voeling hebben met de dagdagelijkse realiteit van gewone mensen. Zo gaat een lid van de partij die zich socialistisch noemt, zich een week lang proberen staande te houden met een budget van 10 euro per dag. Met zijn actie wil De Coene – want zo heet de ‘socialist’ – volgens een artikel in Het Laatste Nieuws van vandaag, ‘de aandacht vestigen op het feit dat Kortrijk 11.227 inwoners telt die arm zijn of op de armoedegrens leven’. De Coene doet daarmee heel dunnetjes over wat Carla Dejonghe, een Brussels liberaal politica, doet: zij probeert een maand lang rond te komen met een budget van 180 euro. Dat is zes euro per dag. Het budget dat socialist De Coene zichzelf toebedeelt, is dus zomaar eventjes 66% ruimer dan dat van de liberale Dejonghe. Dejonghe wil het ook vier keer langer volhouden dan De Coene. Voor allebei is het echter een ‘experiment’ waarmee zij zich in de schoenen van een behoeftig persoon willen verplaatsen; zij willen namelijk weten hoe het voelt om arm te zijn. Van het niveau van de man die een week zittend plaste om te weten te komen ‘hoe het is om vrouw te zijn’, zeg maar. De Coene – maar ook Dejonghe – mag dan wel hopen dat zijn actie niet hypocriet overkomt, het is het wel; er is gewoon geen ander woord voor. Die miljoen euro die hij – wij, dus – de komende 5 jaar extra wil investeren in bestrijding van de armoede, bevestigen dat alleen maar: 1.000.000€ op 5 jaar komt neer op 17,81 euro per jaar per Kortrijkenaar in armoede. Ferm! Daar kan De Coene zelfs nog geen twee dagen van leven; Dejonghe net geen drie. Wie laat uitschijnen dat je met zo’n schamel bedrag de armoede in deze stad te lijf kunt gaan, is een wel erg cynische bedrieger; iemand die ze best jaar in, jaar uit op water en brood zetten.

Advertenties

Dirk Vandenberghe ontslagen!

Posted in De Bijlage., Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , , , on 19/11/2013 by Pär Ongeluck

Voor het eerst sinds mensenheugenis verscheen er vandaag op de regionale bladzijden van de interneteditie van Het Nieuwsblad nog eens een stuk van een journalist met een mening. Een opinie, zelfs!(zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20131119_00845882) Dirk Vandenberghe – onthou die naam – maakte zich in ‘Politiek gekrakeel op kap van de Filipijnen’, in naar plaatselijke journalistieke geplogenheden ongewoon scherpe bewoordingen, nogal dik over de wansmakelijke vertoning die de voltallige gemeenteraad gisteravond ten beste gaf toen er over een verhoging van de bijdrage van de stad Kortrijk ten behoeve van de slachtoffers van de natuurramp in de Filipijnen moest worden gestemd. Oppositieraadslid Alain Cnudde (CD&V) wilde die solidariteitsbijdrage laten optrekken tot op het niveau van de prijs van een Kortrijkse vergadertafel (15.000 euro) maar daar wilde de meerderheidscoalitie, na enig verward gestuntel, solidair niet van weten. Waarop delen van de oppositie boos de arena verlieten. Al bij al vooral knudde voor Cnudde en de Filipijnen, natuurlijk. Axel Weydts (SP.A) stelde wel nog voor om de zitpenningen van de gemeenteraad af te staan maar zijn voorstel werd door de oppositiepartijen Groen en CD&V dan weer getorpedeerd. Of de leden van de stadscoalitie uiteindelijk hun presentiegelden effectief zullen afstaan, is overigens heel erg onduidelijk en oncontroleerbaar. Eens uit het zicht van de camera’s doen politici toch gewoon weer hun zin en blijft er van de publiek geuite goeie voornemens meestal nog bitter weinig over.

Ondertussen werden bij Unibet – zeer tot ongenoegen van de Kortrijkse gokmafia – de weddenschappen over een vroegtijdig verbreken van de relatie tussen de krant en de betrokken journalist, bij het doorbreken van een plafondkoers van 4000 tegen 1, volledig geannuleerd.

Het foutje over de werkelijke bijdrage van de stad Kortrijk – die bedraagt zelfs geen 6500 euro, zoals Vandenberghe beweert – wordt hem hierbij van harte vergeven.

Update: revolutie in het Kortrijkse medialandschap: ook/zelfs Peter Lanssens van Het Laatste Nieuws laat zich naar Kortrijkse normen erg kritisch uit over het gedrag van de gemeenteraadsleden op de laatste gemeenteraad (zie: http://www.hln.be/hln/nl/957/Binnenland/article/detail/1743326/2013/11/20/Bedenkelijk-schouwspel-is-gemeenteraad-onwaardig.dhtml)

Dorpsraad Kortrijk, 18 november 2013.

Posted in writers blog with tags , , , , , , , on 18/11/2013 by Pär Ongeluck

De maandelijkse vergadering van de Kortrijkse verkozenen des volks van de maand november van het jaar 2013 Onzes Heren was om verschillende redenen een interessante voorstelling. In de eerste plaats omwille van de onderwerpen die door de zetelende meerderheid van zij die zich socialisten, liberalen en N-VA’ers plegen te noemen, NIET op de gewone agenda werden geplaatst. De diepblauwe tripartite van Van Quickenborne acht die onderwerpen duidelijk niet belangrijk. Geheel niet toevallig betreft het onderwerpen die een breed maatschappelijk belang hebben. De oppositie is blijkbaar iets meer geïnteresseerd in zaken van algemeen belang en plaatste die onderwerpen wel op de ‘aanvullende agenda’.

Zo stellen Bart Caron (Groen), Maarten Seynaeve (Vlaams Belang) en Roel Deseyn (CD&V) zich vragen bij de aanvraag tot erkenning als toeristisch centrum van de stad Kortrijk en het onlosmakelijk daarmee verbonden zondagswerk. Bij de opmerkingen van Roel Deseyn (CD&V) kan je overigens wel vraagtekens plaatsen: zijn partij wilde die koopzondagen vorig jaar al invoeren maar dat mislukte jammerlijk. Sinds de CD&V in Kortrijk in de oppositie verzeilde, maakte Roel een bocht van 180°. Op zijn minst ongeloofwaardig en verdacht, maar soit. Het valt trouwens op dat Roel – maar ook de andere sprekers – blijkbaar nu pas een beetje interesse betoont en kennis heeft van de wetgeving rond zondagsarbeid. De blauwe bestuursmeerderheid van deze stad beroept zich enkel op economische redenen om de aanvraag tot erkenning als toeristisch centrum te motiveren. De toeristische motieven verzuipen in de gemeenplaatsen als ‘Kortrijk bruist’, ‘Kortrijk op de kaart plaatsen’ en andere onzin. Sociale motieven spelen nergens een rol. Of er wordt in ieder geval nergens rekening mee gehouden. De belofte van Scherpereel om een charter te ondertekenen, waarbij het aantal vooraf bepaalde zondagen niet zou worden overschreden, heeft overigens geen enkele bindende juridische waarde.

Bart Caron kaartte nog een tweede punt aan: hij maakt zich – anders dan Van Quickenborne en de andere kruipdieren – terecht zorgen over de kwaliteit van de inspraak in dit dorp. Deze bestuursmeerderheid blinkt vooral uit online bevragingen en gemanipuleerde debatten, bewijst vooral lippendienst aan de democratie. Het dient gezegd: de vorige coalitie was op dat vlak nog slechter. Maar goed zou ik het nu ook niet durven noemen. In tegendeel, zelfs.

Ten slotte merkt Alain Cnudde (CD&V) nog volkomen terecht op dat de solidariteit van de stad Kortrijk met de slachtoffers van de natuurramp op de Filipijnen en de gelden voor ontwikkelingssamenwerking in het algemeen, wel beschamend laag zijn. Hij stelt dan ook voor om de noodhulp op te trekken van 4000 euro tot 15000 euro. Alain gelooft nog altijd in sprookjes. Axel Weydts (SP.A) stelt nog voor om de presentiegelden van de lopende gemeenteraad af te staan ten voordele van de Filipijnen – een uiterst slap afkookseltje van wat wij hier zelf enkele dagen geleden voorstelden (zie: They don(‘t) give a shit!) maar ook dat ideetje leek niet echt in goeie aarde te vallen. De hypocrisie van de politieke kaste in deze stad is ronduit weerzinwekkend.

Van de gewone agenda onthouden we dat bij de tweede budgetwijziging van dit jaar de werkingskosten met bijna 4% (721.632€) toenemen en de personeelskosten met 246.158€ of 0,5% stijgen. Die 0,5% lijkt misschien niet zo verschrikkelijk veel maar 246.158 euro is ook niet niks. Blijkbaar was er geen enkel gemeenteraadslid benieuwd naar de oorsprong van die 246.158 euro. Het gaat natuurlijk niet over hun centen maar over de onze en dat verklaart veel, zo niet alles. Voorgaande cijfers tonen ook aan dat ‘middelen’ voor dit stadsbestuur ongeveer drie keer zo belangrijk zijn als ‘mensen’. Nog interessant op de gewone agenda: de herziening van het ontwerp van gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan AZ Groeninge. Tijdens die discussie (en die over het ruimtelijk uitvoeringsplan ‘Marke, Toerkonjestraat’) komt nog maar eens de echte aard van deze bestuursmeerderheid naar boven: als het er echt toe doet, beslist het schepencollege. Zonder enige inspraak. En, netzomin als het vorige stadsbestuur, heeft deze coalitie een integrale, gefundeerde visie op mobiliteit; het blijft lapwerk en hinken op minstens twee verschillende gedachten.

De ondraaglijke onnozelheid van online bevragingen.

Posted in Cijfers en Letters., Vlugschriften with tags , , , , , on 18/11/2013 by Pär Ongeluck

Onderzoeksjournalist Vanhee van de kwaliteitskrant Het Nieuwsblad schrijft het vandaag nog op zijn website en dus is het waar: al meer dan 1250 meningen over al dan niet gras maaien op zondag. Die wereldwijde bevraging over gras maaien op zondag kwam er in de nasleep van de GAS-discussie van 26 oktober. Een discussie die niet over de grond van de zaak ging – de toepassing van GAS of niet – maar over welke overlast aanleiding kan geven om GAS toe te passen. Inspraak à la mode de la tripartite: de Heren van de Schepping en het Schepencollege beslissen over de principiële invoering van GAS en het gepeupel mag zich uitspreken over de zwaarte van de straf.

Volgens journalist Vanhee gaven er dus al meer dan 1250 mensen, via de online bevraging van de stad Kortrijk, hun mening over dat gras maaien op zondag. Waar Vanhee dat getal vandaan heeft is – o, wonder! – niet duidelijk.  Waarschijnlijk van een ‘onverdachte bron in de buurt van het schepencollege’. In ieder geval: wat Vanhee beweert is, naar aloude gewoonte in deze stad, niet controleerbaar. En dus waardeloos.

Wie de online bevraging van de stad Kortrijk zelf heeft ingevuld, weet ook dat die heel makkelijk te manipuleren is. Met gebruik van verschillende – verzonnen – namen, heb ik verscheidene keren mijn mening gegeven. Voor en tegen. Als inwoner en als niet-inwoner. Alles kon; er stond geen enkele rem op. Die ‘meer dan 1250 meningen’ van Vanhee en zijn bron zijn voor een (relatief groot) stuk dan ook volkomen onterecht. Wat deze online bevraging vooral duidelijk maakt, is dat online bevragingen zoals die in Kortrijk worden uitgevoerd geen enkel nut hebben. Tenzij ze het Grote Gelijk van de zetelende coalitie bevestigen, waarschijnlijk.

They do(n’t) give a shit!

Posted in Cijfers en Letters., writers blog with tags , , , , , , on 12/11/2013 by Pär Ongeluck

ingezonden stuk

Naar aanleiding van de natuurramp in de Filipijnen schenken het schepencollege, de Noord-Zuidraad, het stadspersoneel (niet geconsulteerd, maar tijdens het verlengde weekend zo beslist door enkele schepenen en de burgemeester), het OCMW en het OCMW-personeel (wist op het ogenblik van de bekendmaking gisteren ook nog van niets) van Kortrijk,  zesduizend vijfhonderd euro aan humanitaire organisaties aldaar. ZESDUIZEND VIJFHONDERD euro, zeg! En dat durven burgemeester Van Quickenborne en de schepenen De Coene en Herrewyn, zonder enig schaamrood op de wangen, wereldkundig maken (zie o.a. http://www.focus-wtv.be/nieuws/algemeen/stadsbestuur-kortrijk-organiseert-solidariteitsactie-voor-de-filipijnen/article-4000447581370.htm en https://www.dropbox.com/s/tvabdk8ep17enh6/perstekst%20kortrijk%20for%20life%20-%20cebu%20131111.pdf en http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20131111_00833220). 6500 euro dat is 5,33 cent per inwoner. Of, als dat voor de lezer iets duidelijker is: 0,053 € per inwoner. Dat is gigantisch….weinig. Beschamend weinig. Echt zum Kotzen! Hoewel het vorige stadsbestuur al niet veel beter deed (zie o.a. ‘Bweurk!’, ‘Het ijskoude hart van Kortrijk’, ‘Lippendienst’, ‘De schijnheiligheid van de goede daad’, ‘Kak in Kortrijk’, ‘Het zit niet snor’ en ‘Van de pot gerukt’. Allemaal stukjes die op deze blog verschenen (in november en december 2011) naar aanleiding van een eerdere solidariteitsactie in Kortrijk: het Glazen Huis van Studio Brussel). Toen schonk de stad Kortrijk een duizelingwekkende 10.000 euro aan de actie van het Rode Kruis. Het equivalent van 13 cent per inwoner! Nu nog niet eens de helft, dus. ‘Warm Kortrijk’, ja, ja. Ter vergelijking: voor 2013 begroot men de kosten van (gratis) koffie voor het personeel op 26.058 euro. Voor warme koffie voor zichzelf heeft dit warme stadsbestuur van Kortrijk dus vier keer zoveel veil als voor de slachtoffers van de natuurramp in de Filipijnen…..

Vergis u niet: het grootste deel van die zesduizend vijfhonderd euro dat onze schepenen en burgemeester zo gul schenkt, komt uit de stadskas. Van jou en mij, dus. Het is toch o, zo makkelijk solidair te zijn met andermans geld.  Onze dames en heren politici tonen zich verder ook graag bereid om inzamelingsacties met logistieke steun van de stad – wie betaalt die, denkt u? – te steunen. Zij zullen, naar aloude gewoonte, ook vragen om bijzonder gul te zijn met uw bijdragen. Maar wat doen die politici eigenlijk zelf? Hoe groot – of klein – is hun bijdrage? Hun persoonlijke engagement? Wat als politici nu eens zelf het goede voorbeeld gaven?

Politici zijn vrijwilligers die via verkiezingen een mandaat kregen om zich in te zetten voor de samenleving. Enfin, dat is toch het romantisch ideaal dat ze zo graag van zichzelf ophangen. Voor hun belangeloze inzet worden ze wel vergoed. In Kortrijk krijgt een gemeenteraadslid van ons een goeie 200 euro per zitting die hij bijwoont. Als hij de commissies bijwoont, die de eigenlijke zitting voorafgaan, ontvangt hij nog eens datzelfde bedrag. Het gemeenteraadslid dat lid is van de politieraad, OCMW-raad, één van de talloze intercommunales, autonome gemeentebedrijven en andere krijgt voor zijn engagement uiteraard ook presentiegelden. Die presentiegelden vormen voor de overgrote meerderheid van de ontvangers een extraatje op hun inkomen. Ze moeten er niet van leven en hebben het eigenlijk niet echt nodig. Daarom dit voorstel (een voorstel dat Noord-Zuidambtenaar Stijn Van Dierdonck gerust mag overnemen en uitwerken):

Om de van nature al te bescheiden dames en heren politici een beetje te helpen om hun goedheid te outen, vragen we dat iedereen die presentiegelden ontvangt, minstens het geld van 1 zitting (per raad of bestuur waarin hij of zij zetelt) op een nog te openen rekening stort ten voordele van de slachtoffers in de Filipijnen. Omdat zoveel onbaatzuchtigheid gerust eens in de kijker mag worden gezet, publiceren we op een nog te bouwen website een lijst met de namen van de gulle schenkers, met daarnaast het gestorte bedrag. Op het einde van iedere week wordt het verzamelde bedrag doorgestort naar het Rode Kruis, Artsen Zonder Grenzen en Oxfam Solidariteit of een door de stad Kortrijk zelf gekozen project. De Kortrijkse gemeenteraadsleden alleen al zouden zo het niet onaardige bedrag van (41 raadsleden x 200 =) 8200 euro kunnen verzamelen. Samen met de bijdragen van al die gemandateerden in andere raden en besturen moet het drie- of vierdubbele zeker haalbaar zijn. Om voor de hand liggende redenen noemen we die website ‘Politicians who do give a shit‘. Uiteraard hoeft dit initiatief niet beperkt te blijven tot Kortrijk. Ik reken er dan ook op dat onze burgemeester en zijn schepenen hun collega’s van de omliggende gemeenten aansporen om zich even solidair te tonen. En, ja, waarom zou het eigenlijk streekgebonden moeten blijven? Of op het niveau van de gemeenten? De bijdragen van politici die op een hoger – provinciaal, gewestelijk of federaal – niveau werkzaam zijn, zijn even welkom en verdienen net zo goed in de kijker te worden geplaatst. Naast de ongetwijfeld grote groep van politici die onbaatzuchtigheid in harde valuta vertaalt, zal er echter ook altijd wel een groep politici zijn die niets wil geven. Die mensen krijgen uiteraard ook de nodige aandacht via een tweede luik op de website: ‘Politicians who don’t give a shit‘. Hopelijk wordt dat een heel korte lijst.

Mensen die dit initiatief genegen zijn en eventueel praktische hulp zouden kunnen bieden bij het bouwen van een website, opzetten van een Facebook- en Twitteraccount en dergelijke – ik heb daar echt geen greintje verstand van – mogen mij altijd contacteren op jean.neemaar@gmail.com Iemand anders mag het idee ook gerust oppikken (en uitvoeren).

Wie denkt dat het mij om persoonlijke glorie gaat, wil ik nog dit meegeven: ik wil gerust 2/41sten van wat de gemeenteraadsleden samen voor deze actie schenken, via een tussenpersoon, persoonlijk aan de burgemeester van Kortrijk overhandigen. Het dubbele dus van wat een gemeenteraadslid geeft. En buiten mijn loon heb ik – anders dan de gemeenteraadsleden – geen extra-inkomsten. Ten slotte: opdat er geen enkele twijfel zou zijn over wat er aan bijdragen binnenstroomt en waar het naartoe gaat, wil ik de burgemeester of de bevoegde schepen ook een volmacht op de rekening geven. 

Jean Neemaar!

Update 1: niemand?

Update 2: niemand!

N-VA spreekt maar luistert NIET.

Posted in Vlugschriften, writers blog with tags , , , , on 09/11/2013 by Pär Ongeluck

Volgens artikel 99 van de algemene politieverordening van de stad Kortrijk is het ‘verboden om reclamedrukwerk en gratis regionale pers te bedelen in leegstaande panden of achter te laten op andere plaatsen, anders dan de brievenbus. Het is verboden niet geadresseerd reclamedrukwerk te deponeren in de brievenbussen die voorzien zijn van een tekst waarbij de bewoners te kennen geven dat zij dit niet wensen’. Ik heb mijn brievenbus van zo’n tekst voorzien – een sticker die je voorlopig nog gratis op het stadhuis kunt krijgen – en toch  kreeg ik deze week weer, ongevraagd en niet geadresseerd, gratis reclamedrukwerk en regionale pers in mijn brievenbus. In het zicht van de verkiezingen van volgend jaar waarschijnlijk het eerste pre-electorale drukwerk in deze stad. Verantwoordelijke uitgever van deze twijfelachtige primeur is Geo Verstichel, Tarwelaan 34, 8500 Kortrijk, voorzitter van de N-VA.

Op 4 oktober vorig jaar maakte ik in ‘Politieke analfabeten’ al eens een opmerking over dat grensoverschrijdend gedrag – ongewenste publiciteit -van onze politici. CD&V’er en jurist Yann Mertens merkte toen op dat politieke propaganda niet onder de noemer ‘publiciteit’ valt. Strikt juridisch gezien zal Yann wellicht gelijk hebben, maar hij toonde toen vooral aan hoe ver juristen en politici van de mensen en de werkelijkheid staan. Wat is voor de gewone burger het verschil tussen een reclamefolder voor waspoeder dat witter dan wit wast of in ieder geval dan toch witter dan de concurrentie, en een politiek geïnspireerde reclamefolder? Uiteindelijk maken ze de lezer allebei blaasjes wijs en willen ze hem allebei van de waarde hun product overtuigen. Politici die niet begrijpen dat het signaal op de brievenbus, ‘geen reclame’, ook echt ‘geen reclame’ betekent en ook op hun spuuglelijke folders slaat, zijn gevaarlijke mensen. Mensen die verliefd zijn op het geluid van hun eigen stem en vinden dat jij dat ook moet worden. Het zijn mensen die spreken en nooit luisteren. Het zijn vooral mensen die jou en jouw boodschap niet respecteren. Niet geheel toevallig is de N-VA is in Kortrijk de partij die, in het zicht van de verkiezingen van volgend jaar, die primeur opeist. De verstandige lezer weet alvast voor wie hij volgend jaar NIET moet stemmen, wil hij dat er naar hem wordt geluisterd.

Flitsende schijnheiligheid.

Posted in Persweeën., Verkeer(d), writers blog with tags , , , on 08/11/2013 by Pär Ongeluck

Hoewel we in Kortrijk een hoofdzakelijk niet-confessioneel stadsbestuur hebben, zwaaien onze prominenten maar al te graag met het wierookvat. Vooral ter ere van zichzelf en meestal volkomen ten onrechte. Ter illustratie: dinsdagavond laat stuurde de opperkwak van deze stad, Vincent Van Quickenborne, volgend bericht nog de wereld in:

Omdat we het aantal verkeersslachtoffers willen verminderen. Extra flitscontroles in Kortrijkse woonwijken

In zijn tweet verwijst Van Quickenborne naar een artikel in de krant Het Nieuwsblad over ‘extra flitscontroles in Kortrijkse woonwijken’ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=dmf20131105_00824917). Op de foto die bij het artikel hoort, blinken, naast een glunderende flik, schepen van immobiliteit, Marc Lemaitre en burgemeester Vincent Van Quickenborne hemzelve.

Volgens de onnavolgbare logica van komiek Van Quickenborne zouden die flitscontroles in Kortrijkse woonwijken dus het aantal verkeersslachtoffers verminderen. Maar vallen er eigenlijk wel zoveel verkeersslachtoffers in Kortrijkse woonwijken als gevolg van overdreven snelheid? Zo ja, waar kunnen we die cijfers vinden? Niet op de website van de politiezone Vlas, in ieder geval. Misschien ergens in een schuif van de burgemeester of een schepen? En bestaat er eigenlijk wel een samenhang tussen meer flitsen en minder verkeersslachtoffers? Van Quickenborne gelooft dus van wel, maar het geloof van Van Quickenborne is natuurlijk geen bewijs en maakt dan ook geen reet uit. Studies tonen wel aan dat er in bepaalde omstandigheden een rechtstreeks verband is tussen overdreven snelheid en ongevallen, maar dat is weer iets anders. Zindelijk denken en politici, het blijft een onmogelijke combinatie, zo blijkt maar weer.

Maandag werd er dus geflitst in de Mimosawijk. In de Erasmuslaan. Volgens commissaris Philippe Samyn is dat ‘een probleemwijk waar vaak te snel wordt gereden’. En zou ‘uit metingen van de dienst mobiliteit uit 2010 blijken dat 65 procent van de voertuigen daar sneller rijdt dan de toegestane 50 kilometer per uur’. Dat van die metingen van 2010 zal waarschijnlijk wel kloppen voor de Erasmuslaan waar, volgens het artikel, de flitscontrole gebeurde. Alleen is de Erasmuslaan niet echt een typische woonstraat. De Erasmuslaan is ook helemaal niet ingericht als een woonstraat. En dat is waar het schoentje echt knelt. Niet zozeer bij de chauffeurs die te snel rijden, maar bij het beleid dat het mogelijk maakt om te snel te rijden in een woonwijk. In heel de Erasmuslaan is er niet één verkeersremmende maatregel genomen. De Erasmuslaan is een straat die, door de inrichting ervan, gewoon smeekt om (te) snel bereden te worden: breed voetpad, brede rijstrook, ruime parkeergelegenheid, een goed wegdek en geen enkel obstakel. Daar flitsen is al te makkelijk en bewijst niets. Niettegenstaande er volgens de politie, de burgemeester en de schepen van immobiliteit in de Erasmuslaan vaak te snel wordt gereden, doen zich daar zelfs opvallend weinig ongevallen voor. Niet met wagens, niet met (brom)fietsers en niet met voetgangers. Als het Kortrijks stadsbestuur werkelijk wil dat er in een woonstraat rustig wordt gereden, moet het die straat daar ook naar inrichten. Enkele ingrepen die men in de Erasmuslaan zou kunnen doen, zijn bijvoorbeeld het omwisselen van parkeerstroken en fietspaden. Zo schept men voor de automobilisten een visueel veel smallere corridor die hen automatisch op de rem doetn staan. Een echt fietspad, gescheiden van de rijweg, zou de veiligheid van de fietsers zeker ook ten goede komen (en de slogan ‘Kortrijk fietsstad’ ietsje geloofwaardiger laten klinken); in de Erasmuslaan is daar zeker plaats voor. Het enige wat ontbreekt is een klein beetje gezond verstand en de politieke wil. En laat dat nu net wezen waar het ons beleid in ruime mate aan ontbreekt. Overigens geen recent fenomeen.

Er is ook goed nieuws voor de sloebers die maandag toch werden betrapt op overdreven snelheid. Als er op het proces-verbaal staat dat ze in de Erasmuslaan werden geflitst, moeten ze zeker de foto opvragen. De flitsauto stond namelijk niet in de Erasmuslaan opgesteld, zoals de burgemeester, de schepen, de flik en uiteraard ook de journalist beweren, maar in de Burgemeester Gillonlaan. Dat scheelt een slok op een borrel. Zonder dank.