Archief voor juni, 2013

Eenddracht maakt macht.

Posted in De Bijlage., Vlugschriften with tags , , , , , on 26/06/2013 by Pär Ongeluck

In het kader van ‘Zomer in Kortrijk’ roept het stadsbestuur iedereen op Twitter op om zijn of haar profielfoto door een afbeelding van een eend – niet toevallig het zinnebeeld van gehoorzaamheid – te vervangen. Dat hebben nogal wat Kortrijkenaren ondertussen ook effectief gedaan. Velen op nogal dwingend ‘vriendelijk verzoek’ van Kwak Van Quickenborne. Het is een beetje een vreemd schouwspel, maar vooral heel triest en verontrustend om vast te stellen hoe makkelijk mensen (een stukje) afstand doen van hun eigenheid om toch maar bij de kudde te horen. Ook zogezegd verstandige mensen lopen blindelings in die val van de eendheidsworst. Het maakt vooral pijnlijk duidelijk hoe volgzaam en makkelijk te manipuleren mensen zijn. Beangstigend, eigenlijk.

Aanvulling: een dag na de lancering van de eendjescampagne zijn er op https://twitter.com/slecluyse/kortrijkzanen/members nog maar 18 mensen die hun profielafbeelding hebben ingeruild voor de eend. 18 van de meer dan 360. Dat is 5%. Naast Kwak Van Quickenborne hemzelve vinden we de schepenen Kwek Byttebier, Kwik Maddens, Kwok Weydts (aspirant-schepen), Kwuk Herrewyn en Kwyk Vandersteene, nog aangevuld met enkele obligate adepten van de sociale media en stadspersoneelsleden. Er zijn echter ook dissidenten: Marc Lemaitre liet zich maar even tot eend omturnen, Rudolf Scherpereel weet misschien nog van niets, Philippe De Coene vertikt het om zijn levenswerk, Cowboy Henk, voor een stomme eend in te ruilen en Catherine Waelkens is de toegang tot haar twitteraccount kwijt. Toch niet zo’n weergaloos succes die campagne, me dunkt. Er is nog hoop. Mensen veranderen hun profiel blijkbaar makkelijker als het hen iets opbrengt of voor een ‘goede zaak’ – zolang het hen maar niets kost, tenminste – maar passen als ze gedegradeerd worden tot reclamebord.

Dief op heterdaad betrapt te K.

Posted in De Bijlage., Persweeën., Vlugschriften with tags , , , on 25/06/2013 by Pär Ongeluck

Consternatie alom toen deze middag een deurwaarder een dagvaarding van ‘Kortrijk Scheef Bekeken’ op de redactie van de krant Het Nieuwsblad kwam afgeven. Aanleiding is een artikel op de website van de krant van de hand van ene JOM (het stukje valt nog te lezen op: http://webcache.googleusercontent.com/search?hl=en&q=cache%3Awww.nieuwsblad.be%2Farticle%2Fdetail.aspx%3Farticleid%3DDMF20130624_00634218&meta=. (Het artikel (en de webcache!) werd om ‘onduidelijke redenen’ ondertussen van de website van Het Nieuwsblad verwijderd, nvdr) waarbij hij of zij een grap van ‘Kortrijk Scheef Bekeken’ inpikte. Joost Devriesere, auteur van het originele stuk en eindredacteur van ‘Kortrijk Scheef Bekeken’, kon er niet mee lachen en trok naar advocate Lien Van de Kelder, gespecialiseerd in intellectueel eigendomsrecht en naar verluidt ook medewerkster van vicepremier Vande Lanotte. ‘Kijk, het moet nu maar eens gedaan zijn met dat parasiteren van die (lokale) pers’, briest Devriesere. Dat ze uit pure onnozelheid, loutere onbekwaamheid en onovertroffen luiheid persmededelingen van politici klakkeloos overschrijven, ja, zelfs dat zij een graantje proberen mee te pikken van mijn roem, tot daar nog aan toe; dat ze echter schaamteloos naar mijn werk verwijzen – de verwijzing in het webartikel van Het Nieuwsblad was overigens waardeloos – en op mijn rug centen binnenrijven, is mij een brug te ver. Ik wil ook op geen enkele wijze worden geassocieerd met die minkukels van die kattenbakkranten. Net nu er zich voor Kortrijk Scheef Bekeken een internationale doorbraak aandient, kan ik dergelijke negatieve publiciteit wel missen als kiespijn. Vandaar dat ik meesteres Van de Kelder onder de arm nam en een fikse schadevergoeding eis. Omwille van het geheim van het onderzoek kan ik daar nu echter niet meer over vertellen.’ Aldus een duidelijk verbolgen Devriesere. ‘Dat die onverlaten van journalisten zich eerst maar eens met hun kerntaak bezig houden: de mensen informeren. En als ze dan toch zo om kopij verlegen, waarom gaan ze niet eens bij Kortrijkwatcher te rade? Die schrijft elke week wel minstens drie kritische, voor publicatie hapklare stukken.’ zo geeft Devriesere ons nog mee.

Wie het origineel nog eens wil lezen, verwijs ik naar: http://kortrijkscheefbekeken.com/2013/06/24/schepen-geeft-ontslag-en-wordt-begijntje/

Morgen meer in…Het Nieuwsblad.

Kortrijk kakt.

Posted in De Bijlage. with tags , , , , , , , on 23/06/2013 by Pär Ongeluck

De tripartite van Vincent Van Quickenborne is niet doof gebleven voor de noodkreten van de getormenteerde hondenbezittende klasse, die opmerkte dat er in het centrum van de stad een schrijnend gebrek aan hondentoiletten heerst waardoor zij zich wel verplicht zien om hun honden hun gevoeg in parken en pleinen te laten doen. De hondenbezitters wezen de stadsbestuurders tijdens de onderhandelingen ook fijntjes op het economisch gewicht dat zij in de weegschaal werpen. Een argument waarvoor Van Quickenborne en co uiteindelijk zwichtten. Het stadsbestuur kondigde vorige week dan ook, bijzonder fier en tot groot genoegen van de hondenliefhebbers, de opening van het grootste hondentoilet ter wereld – Van Quickenborne krijgt, amper zes maanden na de machtsovername, al duidelijk dezelfde megalomane trekjes die zijn voorganger zo kenmerkten – op de Grote Markt van Kortrijk aan. De hondenuitlaters moeten hun hondentoilet – voorlopig? -wel nog delen met spelende kinderen, loslopende katten en illegalen maar dat kan in Kortrijk, waar ‘dankzij het ‘Kortrijk Samen’ van Stefaan De Clerck iedereen in peis en vrees samenleeft, geen enkel probleem zijn’, aldus nog een glunderende schepen Bert Herrewyn, die evenwel de eer van een officiële opening misloopt omdat hij wel een paardenstaart heeft maar daarmee niet kan kwispelen. Voor die officiële inauguratie dacht men eerst aan Cesar Milan maar die bleek een te drukke agenda te hebben. Daarna kwam Patricia Muyshondt even in het vizier maar die zou, volgens het stadsbestuur, dan weer iets te weinig bij het grote publiek bekend staan. Carl Decaluwe, de vroeger pitbull van het Vlaams Parlement, bedankte om onduidelijke maar begrijpelijke redenen. Daarom richt het stadsbestuur nu al zijn hulp op de komst van Prins Laurent, die bekend staat als groot hondenliefhebber.

Gebuisd.

Posted in Persweeën., Vlugschriften, Woordenaars with tags , , , on 21/06/2013 by Pär Ongeluck

Alle hervormingen van het onderwijs en alle inspanningen van generaties onderwijzers ten spijt, blijft min of meer correct schrijven voor veel mensen een schier onhaalbaar ideaal. Dat bewijst Evelien Vantomme, journaliste van Het Nieuwsblad, vandaag nog maar eens met haar artikel ‘Moordenaars naar assisen‘ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DMF20130620_00630557). Evelien schrijft: ‘De twee Franse drugskoeriers die in november 2010 een 21-jarige Marokkaanse vrouw vermoorden in haar woning in de Schaekenstraat in Kortrijk, zullen zich moeten verantwoorden voor de assisenjury.‘ Akkoord, als je een spellingchecker op die tekst loslaat, zal die het ook niet opmerken, maar iedere zesdejaars (van het lager onderwijs, welteverstaan!) zal je weten te vertellen dat het in deze zin niet ‘vermoorden’ maar ‘vermoordden’ moet zijn. Kunnende lezen en schrijven is al lang geen absolute voorwaarde meer om journalist te worden, zoveel is wel duidelijk. Het levert Evelien wel een eerste nominatie voor de wisselbeker ‘woordenaar van de maand op’.

Taarten noch kransen.

Posted in De Bijlage., Vlugschriften with tags , , , , on 20/06/2013 by Pär Ongeluck

van onze verslaggever.

KORTRIJK – Het nieuws dat alle gebak in Kortrijk, naar aanleiding van het bezoek van staatssecretaris Maggie de Block, bevoegd voor Asiel en Migratie, Maatschappelijke Integratie en Armoede­bestrijding, vandaag door de stoottroepen van Van Quickenborne wordt geconfisqueerd (zie: http://kortrijkscheefbekeken.com/2013/06/19/kortrijkse-open-vld-vaardigt-taartenverbod-uit/), sloeg in de Kortrijkse patisseriekringen in als een bom. Onze reporter maakte een sfeerbeeld.

Hadewijch van de Riviere, die vroeger gewoon Hedwige Vanderivière heette maar op eenvoudig verzoek van schepen Scherpereel haar naam (vrijwillig!) veranderde in van de Riviere, zit op het terras van een niet nader genoemd etablissement in Kortrijk wellustig te genieten van een geglazuurd bladerdeeggebakje met room dat via een parallel circuit – illegaal – vanuit Roeselare in Kortrijk is geraakt.  ‘Als die troela van een De Block werkelijk denkt dat zij ons zomaar ons dagelijks plezier kan ontnemen, dan kent ze ons nog niet!’, klinkt het strijdlustig. ‘Mijn vriendinnen en ik hebben gisteren nog alle gebakhuizen van de streek afgedweild en er alle vervallen nat en droog gebak, vlaaien, eclairkes, tompoezen, tarte tatins, bavaroises en meringues opgekocht. Daarnaast vergasten wij haar vanavond ook nog eens op een lading koude maar kleverige pêche melba, poire belle helene, banana split en dame blanche. Het zal haar leren!’ Waarop ze een klodder gele banketbakkersroom uit haar mondhoek dept. Het is duidelijk dat men in Kortrijk niet meer ongestraft met de brave burger lacht.

Een kabinetsmedewerker die anoniem wenst te blijven, waardoor we eigenlijk ook niet met zekerheid durven stellen dat hij kabinetsmedewerker is, vertrouwde ons in de wandelgangen nog toe dat ‘het zeker niet de bedoeling van de staatssecretaris was om de inwoners van Kortrijk naar aanleiding van haar bezoek te schofferen en op water en brood te zetten. Dat is een spijtige miscommunicatie en zij zal die qapoen van een Vincent daarvoor zeker nog op de vingers tikken. De patisseriecultuur van Kortrijk heeft haar trouwens altijd al gefascineerd en zij droomde er al jaren van om zich er eens in te mogen onderdompelen. Alleen kwam er altijd wel iets tussen. Nu eens moest zij dringend een asielzoeker onderstoppen, dan weer staakte haar chauffeur die lid is van het ABVV; enfin, het was altijd wel wat. Maar nu schijnt het dan toch eindelijk te gaan lukken. Zij heeft zich zelfs voorgenomen om wat vroeger dan voorzien naar Kortrijk af te zakken om zoveel mogelijk van de plaatselijke patisserie te kunnen zwelgen.’

Morgen foto’s en meer in onze papieren versie.

De kabinetscrisis.

Posted in Kortrijkse zendelingen, writers blog with tags , , , , , , on 20/06/2013 by Pär Ongeluck

Op de microblogsite Twitter omschrijft Axel Weydts zichzelf  als ‘Fractieleider | Raadslid | toekomstig schepen (2015) | medewerker Vande Lanotte & | ♥KVK | ♥

‘Na het lezen van dit stukje voelt het aan alsof het mijn beurt is om u van pertinente opmerkingen te bedienen op uw schrijfsel. Mocht u op de hoogte zijn van de werking van kabinetten dan was u tot een geheel andere conclusie gekomen. Gebrek aan onderzoeksjournalistiek misschien? Teleurstellend voor iemand die het zo graag afgeeft op de lokale journalistiek en hun onkunde in de verf zet’.

Na deze scherpe reprimande over mijn onbekwaamheid, die kant noch wal raakt – ik ben op de hoogte van de werking van kabinetten en ik kwam tot geen enkele conclusie. Ik deed enkel een vaststelling – geeft ‘Kortrijk politiek’ nog deze les ‘kabinetssamenstelling’ mee (voor een goed begrip: wat ‘Kortrijk politiek’ vertelt is hoogst onvolledig en onjuist):

Een kabinet wordt samengesteld via detachering vanuit de federale administratie. Je kan dit vergelijken met een interne werving en selectie bij bedrijven. Aangezien Weydts voor de aanvang van zijn politieke carrière werkzaam was bij defensie wordt hij hoogstwaarschijnlijk gedetacheerd vanuit FOD Defensie en zal dus niet terecht komen op een “loonlijst” van het kabinet’.

Een niet zo pertinente opmerking want ik weet toevallig wel hoe kabinetten worden samengesteld. Anders dan wat ‘Kortrijk politiek’ meent te weten, gebeurt de opvulling van kabinetten slechts gedeeltelijk met (bevriende) mensen uit de administratie. Dat is een goede zaak – ik pleit er zelfs voor om meer mensen uit de betrokken administratie als kabinetsmedewerker in te schakelen – omdat die mensen vaak de nodige expertise bezitten. Wat ook noodzakelijk is want de meeste ministers zijn niet echt ‘vakmensen’; ze zijn wel verplicht om zich met deskundigen te omringen omdat ze de materie zelf onvoldoende beheersen. Op een kabinet van fraudebestrijding zou je bijvoorbeeld verwachten dat het er stikt van de medewerkers die ervaring hebben met sociale en fiscale fraude. En, ja, er zitten op de kabinetten van Vande Lanotte en Crombez ook wel – naast experten uit de academische wereld of de bedrijfswereld –  een aantal van die bekwame mensen die uit de administratie komen. Ze staan – anders dan Weydts – echter WEL vermeld op de lijsten met de samenstelling van die kabinetten. Axel Weydts komt, volgens ‘Kortrijk politiek’ dan toch, van Defensie. Zou gedetacheerd zijn (bij een detachering naar een andere dienst behoudt de gedetacheerde zijn loon en andere voordelen nvdr). Welke de mogelijke meerwaarde is van militair instructeur Weydts op het vlak van de sociale en fiscale fraudebestrijding, laat ik nog in het midden. Waarom staat Weydts echter NIET op de lijsten van kabinetsmedewerkers van Crombez en Vande Lanotte en andere gedetacheerden en externen WEL?!? Op die pertinente vraag – mijn initiële opmerking, dus – blijft ‘Kortrijk politiek’ het antwoord schuldig. ‘Kortrijk politiek’ doet de kous af met wat geleuter over ‘detachering’ en beschuldigt mij dan maar van onbekwaamheid…. Weydts is trouwens geen alleenstaand geval: de hoogzwangere juriste Lien Van de Kelder staat evenmin op de lijst van medewerkers van Vande Lanotte. Hoeveel spookmedewerkers er zo nog op die kabinetten zijn, is dan ook een volkomen legitieme vraag, me dunkt. Er klopt gewoon iets niet met die lijsten van kabinetsmedewerkers, dat moet zelfs ‘Kortrijk politiek’ kunnen toegeven. De vraag is alleen nog: waarom kloppen die lijsten niet?

Tussendoor een kleine tip voor ‘Kortrijk politiek’: misschien zijn de mensen die op de lijsten met kabinetsmedewerkers staan, enkel de extern aangeworven medewerkers en die mensen die bovenop hun wedde en eventuele vergoedingen, die ze uit hoofde van hun normale job als ambtenaar krijgen, ook nog een kabinetsvergoeding (en andere voordelen) opstrijken. Dat zou dan betekenen dat Weydts, anders dan sommige van zijn collega’s-gedetacheerden, geen kabinetsvergoeding en andere voordelen ontvangt. Ook geen bijkomend verlof of een ‘ontluizingsperiode’ of nog iets anders. Maar daarover weet ‘Kortrijk politiek’ ongetwijfeld veel meer.

Alle politieke partijen hebben al jaren de mond vol over de inkrimping van de kabinetten (België is het enige land waar die kabinetten zo uitgebreid zijn). Die afslanking bestaat echter enkel op papier, is een fictie (vandaar dat actrice Lien Van de Kelder op het kabinet van Vande Lanotte werd aangeworven, wellicht. Grapje, jongens!). De kabinetten zijn in werkelijkheid nog altijd bijna even groot als pakweg 20 jaar geleden, maak je maar geen illusies. Het grote verschil is dat het nu niet meer zo zichtbaar is. Een aantal mensen wordt in de lijsten van kabinetsmedewerkers gewoon niet meer vernoemd – zoals o.a. Weydts en Van de Kelder – en dat moet bij het publiek dan de indruk wekken dat ze kleiner zijn geworden. Simpel boerenbedrog. Door beleidsmakers. ‘Kortrijk politiek’ wekt met zijn opmerking ook de indruk dat een gedetacheerde medewerker de overheid – u en ik, dus – niets (meer) kost. In het geval van Weydts blijft hij wel ten laste van Defensie. En dus is er volgens ‘Kortrijk politiek’ niets aan de hand. Weydts werkt wel voor Crombez en Vande Lanotte. Het vaderland wordt nu ietsje minder goed verdedigd, het dient gezegd. Het enige – maar ook wezenlijke – verschil is dat de kost van de arbeid van Weydts niet door één van die kabinetten wordt gedragen. En daardoor lijkt het alsof dat kabinet minder kost. Toch fijn om weten dat ‘Kortrijk politiek’ dergelijke wanpraktijken zo vurig verdedigt.

Diezelfde politieke partijen – socialisten op kop – hebben ook allemaal de mond vol over transparantie. Wel, laat ze dan eerst maar eens beginnen met correcte lijsten te maken van hoeveel mensen er werkelijk op al die kabinetten zitten. Dan krijgen we tenminste een realistisch beeld van de grootte (en de kostprijs). En wordt het politieke bedrijf misschien toch nog ietsje geloofwaardiger.

Axel Weydts hemzelve deed woensdagmiddag nog een duit in het zakje en produceerde volgende ‘politieke’ tweet:

Axel Weydts Axel Weydts@AxelWeydts

Drie redenen om ‘verkeerde’ info op blogs te verspreiden:

1: satire = kluchtig

2: onwetend = jammer

3: bewust = zielig, perfide

Weydts doelt waarschijnlijk op deze blog, maar helemaal duidelijk is hij niet. Hij is dan ook politicus en danst om de hete brij heen. Weydts maakt met zijn berichtje vooral duidelijk dat ook hij nog altijd niet begrepen heeft waar het mij eigenlijk om gaat. Hij wekt de indruk dat ik verkeerde informatie verspreid terwijl ik enkel stel dat zijn naam niet op de lijsten van medewerkers van Vande Lanotte en Crombez voorkomt. Is dat juiste of verkeerde informatie? Het is waar! Hierboven staat trouwens ergens de link waar de geïnteresseerde lezer mijn bewering op juistheid kan controleren. Weydts beschuldigt mij dus valselijk. Net als ‘Kortrijk politiek’.

Ben ik onwetend? Wel,….ik weet dat ik niets weet, dat klopt. En dus probeer ik te weten te komen. O.a. door de informatie die op mij afkomt op juistheid te toetsen. Daaruit blijkt dat de ene boodschap niet overeenstemt met de andere. Het ‘medewerker van Vande Lanotte en Crombez’ van Weydts zelf, is in tegenspraak met de officiële lijsten van medewerkers van de twee heerschappen, heb ik geleerd. Is dat onwetendheid? Of doelt Weydts – de jongen kan het wellicht niet helpen maar duidelijkheid is echt zijn sterkste kant niet – op mijn onwetendheid i.v.m. zijn detachering? Ik weet heel goed wat detachering is, maar daar gaat het helemaal niet om. Jammer genoeg dringt dat niet tot Weydts of ‘Kortrijk politiek’ door. Dat is niet mijn fout.

Verspreid ik bewust ‘verkeerde’ informatie? Tja, als je mijn bewering dat Axel Weydts niet op de lijsten van medewerkers van Crombez en Vande Lanotte voorkomt als ‘verkeerde’ informatie beschouwt, ja, dan wel. Blijkbaar hebben Weydts en ‘Kortrijk politiek’ iets tegen het verspreiden van dat soort ‘verkeerde-maar-eigenlijk-wel-juiste informatie. Het zijn dan ook allebei mensen die aan politiek doen en die hebben duidelijk andere standaarden als het over ‘juist’ en verkeerd’ aankomt: alleen zij hebben het altijd juist. Wie hen tegenspreekt verspreidt verkeerde informatie en heeft ongelijk. Ook al heeft hij gelijk. Politici zijn eigenlijk heel simpele mensen.

PS: ik heb nooit beweerd dat ik aan onderzoeksjournalistiek doe. Zelfs niet aan burgerjournalistiek. Ik verkondig enkel mijn persoonlijke mening over een aantal Kortrijkse aangelegenheden. Ik probeer die mening ook altijd zo goed mogelijk te onderbouwen en maak daarbij gebruik van bronnen die voor iedereen vrij beschikbaar zijn. Dat ik er soms eens naast zit, is best mogelijk. Maar dat is in verband met de samenstelling van de kabinetten en het ontbreken van o.a. Weydts op die lijsten met kabinetsmedewerkers, echt niet het geval. Weydts staat niet op de lijsten van kabinetsmedewerkers. Punt. Geen speld tussen te krijgen. Ik heb ook niets tegen Axel Weydts. Wel tegen het gebrek aan transparantie dat door zijn bazen wordt gecultiveerd. Dat ‘Kortrijk politiek’ en Weydts zelf dergelijke houding blijven goedpraten en zelfs toejuichen, vind ik ronduit stuitend. Mag ik dan even verontwaardigd zijn, ja? Of is ‘verontwaardiging’ het exclusieve domein van politici, misschien?

Carrièreswitch.

Posted in De Bijlage. with tags , , , , on 19/06/2013 by Pär Ongeluck

Gezien de dramatisch dalende bezoekersaantallen als gevolg van al het goede dat ons, Kortijkenaren, sedert de machtsovername door de tripartite onder leiding van burgemeester Van Quickenborne, overkomt, ziet zelfs Kortrijkwatcher Frans Lavaert zich verplicht om het over een andere boeg te gooien. ‘Gedaan met eindeloos emmeren over begrotingen en rekeningen die niet kloppen, uitgaven in gewone dienst, retributies en belastingen en het verschil daartussen,  jaarrekeningen van schimmige vzw’s allerhande, de onbekwaamheid van de lokale pers, de kostprijs van camera’s, betaalbaarstellingen, enzoverder’, zucht Frans. ‘Ik besef nu dat de mensen het toch allemaal niet willen weten. Ze willen gewoon belogen en bedrogen worden, dat is het. Het was allemaal boter aan de galg.’ Om zijn woorden kracht bij te zetten haalt hij nog een bruine rochel uit de tijd toen hij nog rookte als een schoorsteen naar boven en spuwt hem elegant in de bloembak op de pui van het stadhuis. ‘Ik had de vloermanager al op het minimum minimorum gezet en ook mijn trouwe medewerkers Dieppe Throot en de Gemeenteraadwatcher kregen een systeem van tijdelijke werkloosheid in de maag gesplitst. Zo kon het echt niet meer verder. Ik heb dan ook besloten om mij, in navolging van die van Kortrijk scheef bekeken’, op het pad van de satire te begeven.’  Het dient gezegd, de eerste poging van Frans is zelfs meer dan verdienstelijk te noemen (zie: http://kortrijkwatcher.be/?p=3031). Zoals we van hem gewoon zijn: een verzorgd taalgebruik en doorspekt met de hem zo kenmerkende, droge humor. Het valt nog af te wachten of het Kortrijkse lezerspubliek, dat niet meteen bekend staat om zijn verfijning, hier wel klaar voor is. In ieder geval: wij duimen voor Frans. Het is hem gegund.