Archief voor mei, 2012

De vis begint te stinken bij de kop.

Posted in Vlugschriften with tags , , , , , on 31/05/2012 by Pär Ongeluck

Enige weken geleden liet Kleine-Lantaarn-Geen-Licht-Van Quickenborne via Humo weten dat de Open VLD geen inhoudelijk verhaal (meer) heeft. Niet-lezers van Humo en mensen die in staat zijn om zelfstandig na te denken, wisten dat al langer, maar deze excellentie staat erop om zijn standpunten met zoveel mogelijk mensen te delen. Daarom lanceerde hij deze week, in aanloop naar de gemeenteraadsverkiezingen van oktober, een nieuwe website: http://www.visindeleie.be/. Bij wijze van publiciteitsstunt en omdat één beeld soms meer zegt dan duizend woorden, illustreerde Van Quickenborne voor heel Vlaanderen – inclusief laaggeletterden – ook nog eens heel aanschouwelijk waar de oorzaak van het probleem van de Open VLD volgens hem precies zit en kuste een kabeljauw op de kop. Prachtig toch, die zelfkennis?

Overigens, de dag dat er kabeljauw in de Leie zit, is het wel erg grondig mis.

Als eenvoud simpelheid wordt.

Posted in Vlugschriften, writers blog with tags , , , , on 29/05/2012 by Pär Ongeluck

Niet zo lang geleden kwam ik op de blog van een marketingadviseur terecht. Dat overkomt mij wel vaker en is op zich niet  bijzonder. Een marketingadviseur is iemand die een verkoper met zijn kennis van de ‘markten’ helpt om meer en beter te verkopen. Het product op zich speelt geen rol. Een marketeer verkoopt alles. Hij is een hoerige droomverkoper. Of een erkend beroepsbedrieger, het is maar hoe je het bekijkt. De marketeer waarover ik het nu heb, is sinds korte tijd de hofmarketingadviseur van de stad Kortrijk. Hij zorgt er met name voor dat de communicatie tussen de stad Kortrijk en de burgers gestroomlijnd verloopt. Althans, volgens eigen zeggen. Of dat in werkelijkheid ook zo is, laat ik aan het oordeel van de lezers over. Vroeger kon die marketingadviseur trouwens geen goed woord over het communicatiebeleid van de stad Kortrijk over zijn lippen krijgen. Om de één of andere reden is dat veranderd sedert hij de touwtjes in handen heeft. Nu huizen er plots zelfs heuse toptalenten in de dienst communicatie van de stad Kortrijk. Volgens de marketeer dan toch. Het kan verkeren. Maar dit allemaal geheel terzijde.

Op zijn blog schreef deze marketingadviseur een stukje onder de titel: Actief in lokale politiek…? Het artikeltje werd geïllustreerd met een afbeelding van Mayor Quimby uit de populaire serie The Simpsons. De marketingadviseur veranderde enkel het opschrift op het lint dat de burgemeester over zijn borst draagt. Hij verving het originele ‘Mayor’ door ‘politicians’. Nog slecht uitgevoerd ook want het woord buigt in de verkeerde richting over de buik van Quimby. Marketingadviseurs die zomaar, zonder enige bronvermelding, afbeeldingen van anderen gebruiken – die zelfs verminken – zijn niet goed bezig. Maar daar gaat het nu niet om. Waar het om gaat is wat hij schrijft. Uit intellectuele eerlijkheid geef ik eerst het volledige artikel. Daarna volgt wat commentaar. De marketingadviseur schrijft:

“Is het verstandig om als ondernemer/handelaar actief te zijn in de lokale politiek?” ; een vraag die mij de voorbije weken werd gesteld n.a.v. de lijstvormingen. Moeilijk te beantwoorden natuurlijk.  Nog meer dan bij de vorige verkiezingen zal u blootstaan aan kritiek en verwijten :  het internet en de sociale media zijn nieuwe en belangrijke wapens geworden in de verkiezingsstrijd. Of u het wil of niet : dit beïnvloedt eveneens het imago van uw zaak. Als marketeer raad ik het dan ook eerder af. De strijd via het internet wordt harder en ongelijker.  Zo werd in Kortrijk een lokale politicus snoeihard aangepakt door een actieve maar anonieme blogger die dankzij een vlotte pen heel wat lezers blijft bekoren met zijn (of haar?) vuilspuiterij over iedereen die zich durft te engageren. Niemand weet weet wie hij of zij is. Dergelijke bloggers doen mij denken aan de lafhartige sluipschuiters in Sarajevo. Ze tonen hun gezicht niet. Engageren zich niet. Maar schieten in de rug. U bent weerloos.

Mot u zich daar iets van aantrekken? Tja, aangezien dergelijke blogs de nieuwsgierigheid blijven lokken van heel wat lezers beïnvloeden ze ook uw zoekresultaten op Google. Het is absoluut niet bevorderlijk voor uw imago als op de eerste Google-pagina een reeks lasterlijke beweringen over u te lezen vallen.

Toch is het belangrijk dat er lokale handelaars zijn die durven hun nek uitsteken. Ik heb respect voor elke politicus die zich vanuit een eerlijk en oprecht maatschappelijk engagement verkiesbaar stelt. Zelf durf ik het niet doen. Wie politiek ernstig neemt, stelt zicht geen kandidaat vanwege zijn/haar populariteit en al zeker niet als ‘marketingtool’.  Politiek vraagt in de eerste plaats heel wat kennis, tijd, en kunde. Bovendien moet je intelligent zijn (of toch op z’n minst van jezelf vinden dat je intelligent bent :-) ). Ik beantwoord aan geen van beide criteria…

En dan nu wat commentaar. Voor de leesbaarheid heb ik het stukje van de marketeer in schijfjes gehakt.

“Is het verstandig om als ondernemer/handelaar actief te zijn in de lokale politiek?” ; een vraag die mij de voorbije weken werd gesteld n.a.v. de lijstvormingen. Moeilijk te beantwoorden natuurlijk. 

Wat deze marketingadviseur met de lijstvormingen – let op het meervoud – te maken heeft, is mij een raadsel. Gatsie! Het zal toch niet waar zijn dat de CD&V deze marketeer om advies gevraagd heeft bij de lijstvorming?!? Een miskleun zonder voorgaande waarbij het historisch schisma tussen de ACW-vleugel en de Middenstand ongenadig werd blootgelegd en breed in de media uitgesmeerd. Fraai staaltje marketing was dat! Je kunt je toch niet voorstellen dat politieke partijen daarvoor de hulp van een marketeer hebben ingeroepen?!? Als ze dat wel gedaan hebben dan was dat niet hun slimste zet en zal het waarschijnlijk ook de laatste keer geweest zijn.

Nog meer dan bij de vorige verkiezingen zal u blootstaan aan kritiek en verwijten :  het internet en de sociale media zijn nieuwe en belangrijke wapens geworden in de verkiezingsstrijd.

Een waarheid als een koe waar men geen marketingadviseur voor nodig heeft. Het is trouwens een goede zaak dat politici wat meer aan kritiek blootstaan. Tot nu toe konden ze er vrijwel ongestraft de grootste janboel van maken. En dat hebben ze ook gedaan. Ietsje meer democratische controle kan dus echt geen kwaad. Ik zou als marketingadviseur in deze tijden wat minder oorlogsretoriek gebruiken als ik het over politiek en verkiezingen heb. Het grote publiek staat zo al vijandig genoeg tegenover DE politiek. De vergelijking met een strijd verdeelt de lezers (en kiezers) meteen ook in twee kampen. Het is juist de bedoeling van elke politicus om zoveel mogelijk mensen voor hem te laten stemmen. Dat doe je niet door een deel van de mensen tot vijanden te maken. Marketingadviseurs zouden zoiets moeten weten. En geen oorlogstermen gebruiken.

Mensen die aan politiek willen doen, weten ook maar al te goed dat ze publiek domein worden. En dus moeten oppassen met wat ze zeggen en doen. Zeker in de publieke ruimte. Dat is niet nieuw. Beseffen ze dat niet dan hoepelen ze beter op. Voor zichzelf en voor de mensen die ze vertegenwoordigen. Het verschil met vroeger is dat politici, maar vooral burgers, nu meer directe communicatiekanalen hebben. Vroeger moest je als politicus enkel op café oppassen met wat je zei of deed als er een journalist in de buurt was. Alhoewel…de lokale pers is nooit een kritische factor geweest, heeft altijd al uit de hand van de politicus gegeten. En met een paar pinten zwegen ze wel. Vroeger moest de politicus zijn boodschap ook bijna huis aan huis verspreiden, affiches hangen, veel persoonlijk dienstbetoon doen. ‘Belangrijke’ politici kregen gebeurlijk wel een vrij podium in de krant. Nu maken sommige politici ook gebruik van de sociale media, die veel interactiever zijn. Niet iedere politicus is in staat om daar op een verstandige manier mee om te gaan. Heel weinigen, zelfs. Het is juist die interactiviteit waar politici het moeilijk mee hebben. Ze zijn het niet gewoon om tegenwind te krijgen. Communiceren is nooit hun sterkste kant geweest. Toen er enkel de reguliere media (krant, radio en TV) waren, was het veel makkelijker: journalisten die te kritisch waren, werden zelfs gewoon aan de kant gezet. Het was meuheulen of opzouten. Het grote publiek werd door de politici, met medeweten van de pers, onwetend gehouden. Zij vormden samen de beheerders van De Waarheid. Nu ligt dat anders. Nu gaan burgers zelf veel meer op zoek naar informatie. Informatie die ook voor iedereen veel toegankelijker is. Daar hebben zowel politici als reguliere pers het heel moeilijk mee. Dat heeft alles met verlies aan macht te maken. Politici waren vroeger machtig omdat alleen zij over informatie beschikten en de pers was machtig omdat zij de enige was die commentaar kon leveren en verspreiden bij wat politici zegden of deden. In de loop der jaren resulteerde dat in een pact tussen politici en pers, waarbij de laatste zijn onafhankelijkheid en kritische zin opofferde. Zeker op lokaal vlak leidde dat tot journalistiek van een bijzonder laag (kritiekloos) niveau. Dat kan je iedere dag weer in de dag- en weekbladen vaststellen.

Of u het wil of niet : dit beïnvloedt eveneens het imago van uw zaak. Als marketeer raad ik het dan ook eerder af. De strijd via het internet wordt harder en ongelijker.

Voor alle duidelijkheid: het is ‘of u het nu wilT of niet’. Zeker als marketeer moet je zorg dragen voor uw taalgebruik want het is het visitekaartje van uw onderneming. Het is ook, niet duidelijk wat de marketeer met ‘dit’ bedoelt. Vermoedelijk heeft hij het over het politiek engagement van de ondernemer. Overigens een volkomen overbodige opmerking want universeel toepasbaar. Of je nu werknemer, werkgever, zelfstandige bent of een vrij beroep uitoefent, als je aan politiek wilt doen, heeft dat altijd een effect op je beroepsactiviteiten. Dat is de keuze van de politicus. Het effect hoeft overigens niet altijd negatief te zijn, zoals de marketeer laat uitschijnen.

Waarom de marketingadviseur daarna, zonder enige overgang, schrijft dat de strijd via het internet harder en ongelijker wordt, is ook al niet duidelijk. Een kwalijke gewoonte van deze marketingadviseur, zo lijkt het. Hij breit gewoon wat woorden aan elkaar, zonder enige samenhang. Een schoolvoorbeeld van de onduidelijke communicatie die men in handboeken voor marketeers zo verafschuwt. ‘Klare taal’ hamert men er al van de eerste les in. Blijkbaar hamert men bij sommigen nog lang niet hard genoeg.

Zo werd in Kortrijk een lokale politicus snoeihard aangepakt door een actieve maar anonieme blogger die dankzij een vlotte pen heel wat lezers blijft bekoren met zijn (of haar?) vuilspuiterij over iedereen die zich durft te engageren. Niemand weet weet wie hij of zij is. Dergelijke bloggers doen mij denken aan de lafhartige sluipschuiters in Sarajevo. Ze tonen hun gezicht niet. Engageren zich niet. Maar schieten in de rug. U bent weerloos.

Om de één of andere reden heb ik het gevoel dat de marketingadviseur het over deze blog heeft. Alleen zegt hij het het niet met zoveel woorden. Waarom hij man en paard niet noemt is niet duidelijk. Is het angst, lafheid of nog iets anders? Ik weet het niet. Ik weet wel dat vage insinuaties in handboeken ten zeerste afgeraden worden. Een opfrissingscursus over de basisprincipes van marketing en communicatie lijkt mij voor deze marketingadviseur geen overbodige luxe.

En ‘snoeihard aangepakt’?!? Als dit al snoeihard is dan geef ik de marketeer en de politici de raad om naar Nederland, Duitsland of enig ander Europees land te gaan. Wat een mietjes zijn dat in Kortrijk toch, zeg! Mietjes met vooral erg lange tenen. Mijn blog is over het algemeen zelfs heel braaf.

In de veronderstelling dat de marketingadviseur het over deze blog heeft, zou ik toch een woordje meer willen zeggen over die zogenaamde ‘vuilspuiterij’. In de gewraakte blogpost had ik het o.a. over het twittergedrag van de fractievoorzitter van de Open VLD tijdens de gemeenteraad van Kortrijk. Anders dan de marketinggoeroe noem ik de man wel bij naam: Koen Byttebier. Maar dat mag dus niet van deze marketeer en al die andere weekhartige weldenkenden van het Kortrijkse Twittergenootschap. Zij vinden dat een ‘lafhartige actie van een sluipschuiter in Sarajevo’ en ‘in de rug schieten’. Ik zou die vage insinuaties aan het adres van mijn blog eerder ‘lafhartig’ en ‘in de rug schieten’ noemen. Ik heb klaar en duidelijk gesteld over wie en wat ik het heb. Daar is niks lafhartigs aan. Integendeel. Dat die waarheid kwetsend is, is niet mijn schuld. Ik zat tijdens de gemeenteraad toch niet te twitteren?!?

De feiten zijn gewoon wat ze zijn. Zat Koen Byttebier te twitteren tijdens de gemeenteraad, ja of nee? Ja? Welaan dan! Omdat Twitter een publiek medium is, en Koen Byttebier zich op dat ogenblik ook in de publieke ruimte bevindt, heb ik het volste recht om zijn gedrag tijdens de gemeenteraad af te keuren. Net zoals het de marketingadviseur vrij staat om dat wangedrag goed te keuren. Wat hij impliciet ook doet. De marketeer en ik hebben duidelijk verschillende normen. In het stukje op de blog van de marketingadviseur is zelfs nergens een verwijzing naar de aanleiding die de basis voor mijn blogstuk vormde. Hij steekt gewoon de kop in het zand en ontkent de realiteit. Onthoudt zijn lezer ook correcte informatie. Mijn vaststellingen ongemotiveerd ‘vuilspuiterij’ noemen, vind ik er dan ook ver over. Het is een vuige leugen.

De vergelijking met de ‘lafhartige sluipschuiters in Sarajevo’ vindt de marketeer waarschijnlijk een schitterende vondst van zichzelf. Helaas voor hem is dit (weer) een vergelijking die kant noch wal raakt. ‘Sluipschuiters’ is overigens wel een mooi neologisme, het dient gezegd.

‘Sluipschuiters in Sarajevo’ past ook wonderwel in de oorlogsretoriek waar deze marketingboy zo gek op is. Politiek is toch ietsje anders dan een gewapende strijd. Mij een ‘sluipschuiter’ noemen is ook onjuist. Ik heb een klaar en duidelijk statement in het gezicht van Byttebier (en andere politici) gegooid. Ik zou ook een ‘sluipschuiter’ zijn als ik Byttebier en consoorten geen enkele mogelijkheid gaf om te reageren of als ik een oncontroleerbare leugen had verspreid of, zoals de marketeer, vage insinuaties maakte. Byttebier geeft er echter de voorkeur aan om niet (op mijn blog) te reageren. Dat is zijn volste recht. Ik kan ook wel vermoeden waarom hij hier niet reageert. ‘Weerloos’, zoals de marketeer het uitdrukt, is Byttebier echter zeker niet. Een zoveelste denkfout – leugen is een beter woord – van deze marketeer.

De marketingadviseur verwijt mij dat ik mij niet engageer omdat ik anoniem blijf. Altijd weer datzelfde gezeik over mijn ‘anonimiteit’. Heeft men dan nog altijd niet door dat de boodschap voorop staat en de persoon van de boodschapper geen enkel belang heeft?!? Die anonimiteit geeft de ‘getroffen’ politicus (of andere) overigens het voordeel dat hij enkel inhoudelijk moet reageren en geen energie moet verspillen aan dingen die niets met de kern van de zaak te maken hebben. Het feit dat men zich vooral aan de ‘anonimiteit’ van mijn blog stoort, toont in de eerste plaats aan dat men de inhoudelijke discussie niet wil of kan aangaan, maar liever de boodschapper aanvalt en monddood maakt. Bij een anonieme aanvaller kan dat echter niet. Dat een marketeer niet snapt dat het bij anonieme bloggers uitsluitend over de inhoud gaat, verwondert mij. Dat deze marketeer het niet snapt,verwondert mij dan weer niet.

Moet u zich daar iets van aantrekken? Tja, aangezien dergelijke blogs de nieuwsgierigheid blijven lokken van heel wat lezers beïnvloeden ze ook uw zoekresultaten op Google. Het is absoluut niet bevorderlijk voor uw imago als op de eerste Google-pagina een reeks lasterlijke beweringen over u te lezen vallen.

Hier gaat de marketingadviseur helemaal de mist in. Op zijn eigen vakgebied dan nog wel. Blijkt dat hij helemaal niet op de hoogte is van hoe het internet en Google werken. Tikt u gerust eens ‘Byttebier Kortrijk’ in uw zoekveld in en kijkt u naar de resultaten. Op de eerste vijf bladzijden zal u geen enkele verwijzing naar mijn blog vinden. Verder heb ik niet meer gezocht. Ofwel weet de marketingadviseur dat niet en zegt hij maar iets om iets te zeggen, ofwel weet hij het wel en dan liegt hij. Aan u de keuze. Fraai is het in geen geval. Zeker niet voor een marketeer. Een bloeiende carrière in de lokale pers behoort evenwel nog tot de mogelijkheden voor deze marketingadviseur.

Toch is het belangrijk dat er lokale handelaars zijn die durven hun nek uitsteken. Ik heb respect voor elke politicus die zich vanuit een eerlijk en oprecht maatschappelijk engagement verkiesbaar stelt. Zelf durf ik het niet doen. Wie politiek ernstig neemt, stelt zicht geen kandidaat vanwege zijn/haar populariteit en al zeker niet als ‘marketingtool’. 

In zijn inleiding stelde deze marketeer nog dat hij het lokale handelaars/ondernemers afraadt om in de politiek te gaan en nu vindt hij het wel belangrijk dat er lokale handelaars zijn die durven hun nek uit te steken. Erg beginselvast kan je de man toch niet noemen, me dunkt. Dat hij ook van de politieke realiteit geen kaas gegeten heeft, bewijst hij met de laatste zin: wie politiek ernstig neemt, stelt zich geen kandidaat vanwege zijn/haar populariteit en al zeker niet als ‘marketingtool’. Natuurlijk zitten al die politici daar louter en alleen voor de goede zaak, mijnheer de marketingadviseur! En ze hebben niks dan nobele, menslievende, bedoelingen, dat staat vast! Droom rustig verder, mijnheer de marketeer.

Politiek vraagt in de eerste plaats heel wat kennis, tijd, en kunde. Bovendien moet je intelligent zijn (of toch op z’n minst van jezelf vinden dat je intelligent bent :-) ). Ik beantwoord aan geen van beide criteria…

Kennis, tijd, kunde en intelligentie zijn volgens mijn kleuterjuf VIER criteria. Geen twee, zoals de marketingadviseur beweert. Wat de lokale politici betreft zijn er trouwens slechts bitter weinig die aan alle vier de criteria beantwoorden. Op de allerlaatste zin – en meteen ook de enige duidelijke in heel het betoog – heb ik geen commentaar.

Wat bezielde deze marketingadviseur om op zijn blog het wangedrag van een politicus te verdedigen? Werd hij daarvoor betaald? Of probeert hij met zijn (uitermate onsamenhangend en niet onderbouwd) pleidooi een wit voetje te halen bij (de partij van) de ‘getroffen’ Byttebier?

Voor alle politici – handelaars en anderen – nog dit: hou uw persoonlijk leven, uw beroepsleven en uw politiek leven, ook (zeker!) op de sociale media, strikt gescheiden. Van een vermenging van al die rollen komt alleen maar ellende.

Nog een laatste gouden tip voor die politieke partijen die ondanks alles toch nog op zoek zijn naar een marketingadviseur om de boel te verkloten: laat de geïnteresseerde kandidaten schriftelijk solliciteren. Kies voor die marketeer die zijn/haar ideeën op een heldere manier en zonder al te veel taalfouten weet te verwoorden. Bekijk zijn blog of website ook eens met een kritisch oog en laat u niet vangen aan woordenkramerij.

De essentie van dit stukje is ook als reactie terug te vinden op de blog van de marketingadviseur. Zie: http://www.marketingadviseurs.be/2012/05/actief-in-lokale-politiek/comment-page-1/#comment-4965

Om de één of andere reden werkt bovenstaande link niet meer. Nou ja, omdat de marketingadviseur mijn reactie gewoon heeft verwijderd. Zelfs uit de cache van Google! Vreemd. Hoewel…. nu ook weer niet zo vreemd. Ach, ja…. kleinsteedse mensen in een kleine stad.

De ene 150.000 euro is de andere niet.

Posted in Persweeën. with tags , , on 29/05/2012 by Pär Ongeluck

Zaterdag schreef Freddy Vermoere, verslaggever bij de krant Het Nieuwsblad, een artikel over het geschenkje van 150.000 euro dat burgemeester De Clerck aan de interieurbeurs Interieur 2012 geeft. Hij gaf het de niet mis te verstane titel ‘Stad pompt 150.000 euro in Interieur-beurs nieuwe stijl’(zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=PA3QJGPA). In zijn artikel citeerde de verslaggever ook Stefaan De Clerck, de dienstdoende mecenas en designburgemeester van Kortrijk: ‘Er is afgesproken dat er een bedrag van 150.000 euro wordt vrijgemaakt. Dat geld komt er als compensatie voor de aanwezigheid op Buda, en om de kosten van de gratis taxi’s te helpen dragen. Op de Grote Markt komt mogelijk een kunstwerk.’ Vandaag schrijft diezelfde Vermoere een artikel getiteld ‘Kritiek op 150.000 euro voor Interieur’ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=FI3QKKFI). En opnieuw citeert diezelfde verslaggever diezelfde De Clerck. Dieontkent dat de stad zal mee betalen aan de vloot Audi’s die Interieur inzet om de bezoekers gratis te vervoeren. ‘Wij willen de mobiliteit mee ondersteunen, maar dan via een deal met De Lijn of door fietsen in te zetten.’ Tja,… Als het allemaal klopt wat er in de krant van Vermoere staat, dan kan je niet anders dan besluiten dat de burgemeester geen toonbeeld van ‘rustige standvastigheid’ is. Op twee dagen tijd je mening van ‘gratis taxi’s’ veranderen in ‘De Lijn en fietsen’ getuigt niet meteen van een voldragen en volgehouden visie op de dingen. Geizn het niveau van de Kortrijkse pers is het natuurlijk ook zeer goed mogelijk dat de fout niet bij de burgemeester ligt maar bij de verslaggever. Stel dat Vermoere de burgemeester in de zaterdagkrant verkeerd of onvolledig citeerde. Of dat hij – Vermoere dus – de burgemeester niet eens gevraagd heeft waar die 150.000 euro voor moest dienen en zelf het verband tussen de gratis taxi’s en die 150.000 euro legde. Citaten in de krant zijn overigens zelden het resultaat van echte gesprekken. Meestal is er hoogstens een telefoontje geweest tussen de geïnterviewde en de interviewer. In Kortrijk is alles mogelijk.

Feit blijft echter dat De Clerck 150.000 euro belastinggeld veil heeft voor ‘zijn’ Interieur. ‘Interieur’ is een privaat initiatief. Dat er zoveel onduidelijkheid heerst over wat Interieur met die 150.000 euro zal aanvangen, heeft alles te maken met de onduidelijkheid van het akkoord tussen de stad Kortrijk en de organisatie van de beurs. Dat stemt tot nadenken. Nu lijkt het er vooral op dat De Clerck gewoon een geschenk van 150.000 euro aan de beurs geeft. Er zullen wel wat vage afspraken gemaakt zijn over ‘eventueel een kunstwerk op de Grote Markt’ en ‘een tijdelijk restaurant op Buda’ en ‘gratis taxi’s tussen het station en de beurs’, maar verder niets. Dat pleit niet voor de onderhandelingsvaardigheid van de burgemeester. Een echte onderhandelaar maakt heel concrete afspraken en zet de dingen op papier. Een onderhandelaar type De Clerck verkoopt wat wartaal, doet liefst zoveel mogelijk vage beloften en zet niets op papier. Dat schept voor hem de mogelijkheid om op zijn stappen terug te keren.

In ieder geval: Interieur 2012 krijgt van De Clerck 150.000 euro uit de stadskas. Wat Interieur met die 150.000 euro zal doen, dat gaat u en mij niet aan, zo blijkt. Waarschijnlijk zullen er wel wat VIP-taxi’s mee betaald worden, ja. En dat openbaar vervoer en die fietsen dan waar De Clerck het vandaag over heeft? Wel, die komen nog eens bovenop die 150.000 euro. Of had u dat al begrepen? De journalist blijkbaar niet.

Toptalent in beeld en geluid.

Posted in De Schijnveiligheid, Persweeën., Vlugschriften with tags , , , , , , on 25/05/2012 by Pär Ongeluck

‘Al maanden wordt er in Kortrijk over camerabewaking gesproken, maar tot nog toe bleef het bij praten. “Dat is de fout van burgemeester De Clerck, want Open VLD doet er alles aan om in Kortrijk met camerabewaking uit te pakken”, stelt Arne Vandendriessche van Open VLD’.

Zo begint het artikel dat vorige week op de website van de Krant van West-Vlaanderen stond (zie: http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/hommeles-in-kortrijkse-coalitie-over-camerabewaking/article-4000097856372.htm). Het gaat verder met: ‘De woordvoerder van vicepremier Vincent Van Quickenborne, die uit eigen naam spreekt, ziet daar maar één reden voor: “Die camerabewaking wordt niet op de agenda van het schepencollege geplaatst omdat niet de burgemeester, maar wel Open VLD met dit initiatief op de proppen komt. Eigenbelang primeert op stadsbelang”, aldus nog Vandendriessche die ook de Eurometropool hekelt’. Straffe taal van iemand die, hoewel hij beweert enkel ‘in eigen naam te spreken’, van de ‘journalisten’ van de Krant van West-Vlaanderen een vrij podium krijgt om zijn mening te verkondigen. Weinigen hebben het Arne voor gedaan.

Het artikel in de Krant van West-Vlaanderen eindigt met: Burgemeester Stefaan De Clerck reageerde gepikeerd op de uitspraken van Vandendriessche: “Intelligente camera’s hangen is niet dé oplossing. Criminelen gebruiken gestolen of valse nummerplaten en dan sta je ook machteloos.”

Je zult het niet te vaak van mij horen, maar De Clerck moet een helder moment hebben gehad toen hij deze woorden sprak. De camera’s (met nummerplaatherkenning) zullen het geboefte – de malafide variant van de vrijemarktaanbidders – vooral inspireren om, voor aanvang van de werkzaamheden, eerst nog een – liefst snelle – wagen aan te schaffen. Het afschrikkingseffect van die camera’s zal daarom ook maar heel tijdelijk zijn. Boeven zijn creatief en flexibel. Of die camera’s de oplossingsgraad van misdrijven zullen verhogen, valt ook nog te betwijfelen. De Clerck weet dat allemaal ook wel, vermoed ik. Maar hij kan, mag en wil het, omwille van electorale motieven, enkel binnenskamers zeggen.

Kortrijkwatcher plaatste op zijn blog heelwat terechte vraagtekens bij de boude uitspraken van Vandendriessche (zie: http://kortrijkwatcher.be/?p=1762). In het kort komt het er op neer dat Arne de eerste letter van het Kortrijkse cameradossier niet kent. In gewonemensentaal: hij vertelt klinkklare nonsens; is aan zijn eerste leugen niet gebarsten en voor zijn tweede niet opgehangen, zoals men zegt. Toch krijgt uitgerekend zo iemand in de Krant van West-Vlaanderen een spreekgestoelte. ‘Hoe is dat mogelijk?’ vraag je je misschien af. Het antwoord is even ontluisterend als eenvoudig: (lokale) journalisten bezitten zelf ook geen enkele dossierkennis en schrijven gewoon op wat hun correspondent hen op de mouw speldt. Lokale journalisten doen ook geen enkele moeite om hun bronnen op juistheid te checken. ‘Tijdsdruk’ is het meest gehoorde excuus dat die ‘journalisten’ zelf voor dit wangedrag aanhalen. Regelrechte ‘domheid’ in combinatie met ‘luiheid’ lijkt mij een meer plausibele verklaring. Dat Arne Vandendriessche als ‘iemand die uit eigen naam spreekt’ toch een forum in een krant krijgt heeft heel veel te maken met het feit dat Arne zich voor de komende gemeenteraad kandidaat stelt. Voor de Open VLD, de partij zonder inhoudelijk verhaal. De partij van – niet geheel toevallig – politieke draaikont Vincent Van Quickenborne. Volgens de Krant van West-Vlaanderen zou Arne woordvoerder zijn van Van Quickenborne. Ook al een pertinente leugen. Arne Vandendriessche is ‘adviseur’ op het kabinet van Van Quickenborne. In die adviserende hoedanigheid zou hij in de beleidscel ‘pensioenen’ de communicatie in verband met de pensioenhervormingen moeten verzorgen. (de officiële bron: http://www.belgium.be/nl/binaries/samenstelling_beleidsorganen_regeringsleden_tcm117-40482.pdf). In de praktijk lijkt het er eerder op dat Vandendriessche zich de laatste tijd vooral onledig houdt met zijn persoonlijke campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen. Allemaal op kosten van het kabinet. Van de belastingbetaler, dus. Of dacht je dat die ministers die kabinetten uit eigen zak betaalden?

Diezelfde Arne Vandendriessche slaagde er, alweer volgens eigen verklaring, de voorbije week zelfs in om de burgemeester, die hij geen week geleden in de Krant van West-Vlaanderen nog  gruwelijk schoffeerde met zijn leugenachtige uitspraken over het Kortrijkse cameradossier, diezelfde Arne Vandendriessche, dus, slaagde erin om het voltallige college van burgemeester en schepenen in een week tijd een bocht van 180° te laten maken in het dossier rond de geluidsnormen tijdens het Sinksenfestival. ‘Spons over die foutjes ivm het cameradossier, Arne’, sprak De Clerck, die bekend staat als een bijzonder vergevingsgezind iemand. ‘We beginnen met een schone lei. En weet je wat, Arne? Je hebt 100% gelijk over die geluidsnormen tijdens de Sinksenfeesten. Dat veranderen we dan meteen ook maar.’ Ja, zo moet het in werkelijkheid gegaan zijn.

‘Een toptalent uit Kortrijk’, noemde Van Quickenborne hem op Twitter. Liegen en bedriegen tot ideaal verheven. Dat zegt heel veel over het onderscheidingsvermogen van deze excellentie. Nog iemand verwonderd dat dit land naar de haaien gaat?

Maar geen kwaad woord over die brave mensen die zich zo met hart en ziel voor hun stad inzetten. Want dat mag niet in het van fatsoen barstende Kortrijk. Dat die mensen geen greintje dossierkennis hebben en zelfs ronduit staan te liegen, is een minpuntje dat je er maar moet bijnemen. Positief blijven is de boodschap. En daarom: Go, Arne, go! (Liefst zo ver mogelijk weg.)

De ruggengraat van de mosselhoer.

Posted in writers blog with tags , , , , , , , , , , on 24/05/2012 by Pär Ongeluck

Vorige week maandag was er in de stad Kortrijk gemeenteraad. Op een gemeenteraad wordt er voornamelijk over die zaken beslist waar het schepencollege al eerder over heeft beslist. Die leden van de raad die niets, maar dan ook niets in de pap te brokken hebben – oppositieleden genaamd – pruttelen bij bepaalde beslissingen dan wat tegen, strooien wat venijnige opmerkingen in het rond en stellen vragen waarop de schepenen antwoorden geven en uiteindelijk stelt men vast dat alles al is beslist. Die gemeenteraadsleden die geen vragen of opmerkingen hebben, werken ondertussen hard achter of voor de schermen, kijken naar filmpjes op hun computer, lezen tijdschriften, keuvelen gezellig met de buren, werpen kushandjes naar fans in het publiek, gaan even naar buiten om hun ingewanden van afgewerkte voedselresten te verlossen of zitten doodgemoedereerd te twitteren. Op het einde van zo’n gemeenteraadszitting stellen sommige raadsleden meestal ook nog enkele vragen over zaken die het schepencollege niet geagendeerd heeft. Die bijkomende vragen en de bijhorende antwoorden halen soms de kranten. De punten die op de eigenlijke agenda staan meestal niet. Wegens te ingewikkeld, te saai of volgens de verslaggevers ‘niet interessant genoeg voor de lezers’. Eén van die bijkomende vragen die vorige week de kranten haalde, ging over het geluidsniveau tijdens de Sinksenfeesten. Vraagsteller Bert Herrewyn (SP.a) toonde wel begrip voor de problemen van de talloze klagers van vorig jaar, maar had het er wat moeilijk mee dat de volumeknop op de meeste pleinen in de stad al om middernacht moest dichtgedraaid worden. Schepen Christine Depuydt verdedigde zich in alle oprechtheid met: ‘het is zeker niet de bedoeling dat we dit jaar een heksenjacht ontketenen en activiteiten gaan stilleggen. In het slechtste geval wordt een pv opgemaakt. We moeten evenwel rekening houden met die klachten. Bovendien is er niet alleen een avondprogramma tijdens Sinksen, maar is er een weekend lang van ’s morgens tot ’s avonds feest. Volgend jaar kunnen we de regeling eventueel eens herbekijken.’ Stond allemaal in Het Nieuwsblad te lezen en dus is het waar (voor het volledige artikel, zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=673Q6DTL). Jammer voor de feestvierders en fijn voor die mensen die hun nachtrust nodig hebben, denk je dan. Het gemeentebestuur heeft beslist en daar moeten we ons bij neerleggen. Het zij zo. Tenslotte zijn er over goed vier maanden verkiezingen en het is nu niet het aangewezen moment om de potentiële kiezers tegen de haren in te strijken. Deze Sinksenfeesten moesten en zouden rustig verlopen, daar bestond geen twijfel over. En iedereen wist, dankzij de schepen en de duidelijke regels die zij oplegde, waar hij aan toe was. Punt.

Edoch! Dat was buiten de waard gerekend. De waard verscheen deze keer in de persoon van Arne Vandendriessche. Die verspreidde woensdagmiddag volgend bericht via de microblogsite Twitter:

Arne Vandendriessche@ArneVdd

belangrijke beslissing nu op het schepencollege #kortrijk ivm @Sinksen. Fingers crossed. Meer om 14u.

23 mei 12 om 11:54 via web

Voor zover ik weet is Arne Vandendriessche geen schepen van de stad Kortrijk; zelfs geen gemeenteraadslid. Of het punt echt op de agenda van het schepencollege stond, kan ik onmogelijk zeggen want die agenda staat op het ogenblik van dit schrijven nog altijd niet online. Een vervelend ‘foutje’ dat opvallend vaak voorkomt sedert ‘democraat’ Stefaan ‘Bucket’ De Clerck terug is van een langdurige vakantie op de FOD Justitie en weer als voltijds burgemeester de plak zwaait in ‘zijn’ Kortrijk. Arne Vandendriessche zou bij de komende gemeenteraadsverkiezingen, naar verluidt, kandidaat zijn voor de Open VLD en wil zich natuurlijk al wat profileren. Is volgens eigen zeggen adviseur van die andere wonderboy uit Kortrijk, Vincent Van Quickenborne. Hoe dan ook, feit is dat Arne – afgaand op zijn tweet van deze middag – meer wist over de agenda van het schepencollege dan jij en ik en de gemeenteraadsleden wisten. ‘Democratie’ heet zoiets, geloof ik.

Om 15u10 stuurde Bart Coopman van WTV dan volgend bericht de ether in:

Bart Coopman@Coopman_Bart

Schepencollege #Kortrijk versoepelt sluitingsuren vr muziek in open lucht op Sinxen12. Tot 2u ’s nachts ipv 24u in uitgangsbuurt. #focuswtv

23 mei 12 om 15:10

Waarop Bert Herrewyn reageerde met:

Bert Herrewyn@BertHerrewyn @Coopman_Bart Mijn pleidooi op vorige #GRKortrijk wordt dus toch nog weerhouden. Goede zaak voor #Kortrijk. #sinksen12

23 mei 12 om 15:26

Om 15u39 was het dan weer de beurt aan Arne Vandendriessche, die de honneurs voor zichzelf opeiste met:

Arne Vandendriessche@ArneVdd @AxelWeydts @coopman_bart @bertherrewyn er is veel gebeurd. Kheb actie opgezet met 5 cafebazen. Bestuur is gevolgd. #kortrijk2012

23 mei 12 om 15:39

Het ‘bestuur’ – dixit Vandendriessche – is hem gevolgd…. Je zal Arne nooit van bescheidenheid kunnen betichten, zoveel is wel zeker. Schapencolleges volgen. Schepencolleges  beslissen. Altijd. Als zij zouden volgen, gaven ze de macht uit handen. Maar we laten Arne nog even in de waan. Ooit leert hij het misschien wel. Heel misschien. Later. Als hij groot is. Arne legt ons ondertussen via Twitter nog fijntjes uit hoe hij het het schepencollege tot een schapencollege degradeerde:

Arne Vandendriessche@ArneVdd Mn Actie om langer muziek te draaien in openlucht op @Sinksen succesvol. Steun van 5 cafés heeft bestuur overtuigd. #kortrijk #kortrijk2012

23 mei 12 om 15:43

Voila, zie! Nu weet je ook hoe je het moet aanpakken als je iets van het schepencollege wilt gedaan krijgen: je stuurt vijf cafébazen op hun dak. Geen burgemeester of schepen die daar tegen bestand is, beseffen we nu, dankzij Arne. Arne licht ons op Twitter ook nog even toe welke café’s bij zijn actie betrokken waren:

Arne Vandendriessche@ArneVdd @EllaBaila_ euhm. Mijn actie: Bras, Ziggy, Gainsbar, Stradivarius, Geverfde Vogel en De Zunne. Die blijven open 🙂 #kortrijk

Oeps! Dat zijn er geen vijf maar zes, Arne! Het zal nu wel voor iedereen duidelijk zijn dat iemand met zo’n wiskundeknobbel een grote politieke toekomst tegemoet gaat. En mocht het Arne daar niet lukken dan is er voor hem zeker nog plaats in het vangnet van de journalistiek!

Om aan het haantjesgedrag van Arne een einde te maken, niet mee te gaan in het kinderachtige opbod ook, en om de vrede te bewaren, probeert Herrewyn nog even met:

Bert Herrewyn@BertHerrewyn @ArneVdd Moeten we mss meer doen. Ik creëer opening vanuit oppositie op #grkortrijk. Meerderheid werkt af. Was met Novarock beter ook zo 😉

23 mei 12 om 16:03

Uiteraard doet ook de onvermijdelijke Koen Byttebier (Open VLD) nog een spreekwoordelijke duit in het zakje:

Koen Byttebier@KoenByttebier good job @ArneVdd #sinksen #levenindebrouwerij #openingstijden #vlasmarkt #kortrijk

23 mei 12 om 16:24
Er volgen ook nog aanmoedigingen en felicitaties voor Arne van de kleine:

Vincent VQuickborne@VincentVQ Volgtip. Niet in de gemeenteraad zetelen en toch veel in beweging zetten: @ArneVdd. Nieuw Kortrijks talent. #doen #ruimtevoorexperiment

23 mei 12 om 17:54

Uiteindelijk is het zelfs tot CD&V’er Yann Mertens doorgedrongen:

Yann Mertens@YannMertens @F3lixDeClerck @ArneVdd @BertHerrewyn @Sinksen Worden ze aangepast? Zei ook dat middernacht te vroeg was.

23 mei 12 om 18:41

Ik stel mij toch vragen bij deze gang van zaken. Tien dagen geleden verkondigde schepen Christine Depuydt nog de geluidsoverlast in de straten van Kortrijk ter gelegenheid van de Sinksenfeesten drastisch zou ingeperkt worden en nu is diezelfde meerderheid plots een heel andere mening toegedaan? Dat is op zijn minst verdacht. Uiteraard kan de CD&V nooit toegeven dat zij één en ander onder druk van de oppositie heeft bijgesteld. Dat zou gezichtsverlies lijden zijn en dat is in aanloop naar de verkiezingen geen optie. De houding van de Open VLD’ers in de gemeenteraad is zo mogelijk nog onnozeler dan die van de CD&V. Uiteindelijk schaarde Open VLD’er Byttebier zich op de gemeenteraad wel achter de beslissing van ‘zijn’ schepencollege en nu doet hij, samen met Van Quickenborne, alsof hij eigenlijk iets anders wilde. Nu verloochenen ze waar ze nog geen tien dagen eerder voor gestemd hebben. Er zijn geen zekerheden meer.

Heel deze toestand bewijst dat de uitspraak van Dehaene dat de CVP (nu CD&V) een echte hoer is, die met de meestbiedende in bed kruipt, nog niets aan actualiteitswaarde heeft ingeboet. De Open VLD heeft niet alleen geen inhoudelijk verhaal, zoals Van Quickenborne ons al eerder in Humo toevertrouwde, maar heeft daarnaast ook nog eens de constitutie en het karakter van een weekdier. Dat belooft voor de verkiezingen.

Busje komt zo….niet!

Posted in Persweeën., Verkeer(d), writers blog with tags , , , , , , , on 23/05/2012 by Pär Ongeluck

De Pers en de Onderhandelaars.

In de eerste helft van maart verschenen er in de krant Het Nieuwsblad niet minder dan drie artikels over het openbaar vervoer in Kortrijk. De aanleiding daartoe vormden de aangekondigde besparingen bij openbare vervoermaatschappij De Lijn.

In het artikel van 6 maart schreef Kris Vanhee dat de stad Kortrijk overleg pleegde met De Lijn om de geplande besparingen te bespreken (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=A33N2PJQ).  Volgens schepen van Mobiliteit Guy Leleu (CD&V) zou het allemaal niet zo’n vaart lopen: ‘Het plan van De Lijn snoeit vooral in de streeklijnen. De bussen van en naar Heule worden ook genoemd, maar hoogstens wordt hier en daar de frequentie van de bussen van twintig naar dertig minuten gebracht. We gaan de (sic!) bundel van De Lijn goed bekijken en tegen half maart suggesties doen.’ De frequentie van bussen van om de twintig minuten naar om het half uur terugbrengen, komt neer op de schrapping van een derde van de bussen. Maar dat vindt Leleu, die van zijn leven geen bus neemt, dus helemaal niet zo erg….

Op 14 maart schreef Freddy Vermoere een tweede artikeltje, waarin hij zijn vrienden van het ACV aan het woord liet. Die kanten zich vierkant tegen de geplande schrappingen (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=623NEBIL).

14 maart was een topdag voor Vermoere want op diezelfde dag schreef hij over datzelfde onderwerp nog een artikel in samenwerking met twee andere topjournalisten van Het Nieuwsblad, Kris Vanhee en Ludo Ostijn. De bijdrage van Ostijn is waarschijnlijk beperkt tot de foto en het bijschrijft bij de foto. Ostijn heeft de vervelende gewoonte om de burgemeester consequent ‘Declercq’ te noemen. Maar dit terzijde. Ik ben misschien te veeleisend: van lokale journalisten mag je gewoon niet verwachten dat ze zo’n moeilijke naam als ‘De Clerck’  juist kunnen schrijven (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=623NEBIP). ’14 maart’ is voor mij de ‘halfweg maart’ waar Leleu in het artikel van 6 maart naar verwees. Het artikel van 14 maart bewijst in ieder geval dat Leleu (nog) niets heeft bereikt. Misschien dat hij daarom de hulp van De Clerck – ook al iemand die nooit een bus neemt – heeft ingeroepen om De Lijn op andere gedachten te brengen. Dirk Schockaert, de woordvoerder van De Lijn, laat weten dat ‘er in april meer duidelijkheid komt’.

Op 21 mei publiceerde Kris Vanhee nog maar eens een artikel over ditzelfde onderwerp. Deze keer luidde de titel ‘De Lijn behoudt nachtbussen en bussen naar AZ Groeninge’ (zie: http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=0C3QAGDQ). Dat is dus ruim een maand later dan het ‘half april’ dat Schockaert in maar vooropstelde en meer dan twee maanden na het ‘half maart’ van Leleu. Tja, van daadkracht kan je de politici niet echt verdenken. Van het opvolgen van dossiers de lokale pers ook niet. Kris Vanhee start zijn artikel met de verbijsterende oneliner dat ‘de besparingen van De Lijn in Kortrijk meevallen’. Wat daarna volgt is een opsomming van waar er allemaal ingrepen in het openbaar vervoer plaatsvinden. Dat is niet mis. De laatste nachtbus, die op donderdagen tussen het station en Hoog Kortrijk rijdt, vertrekt in de nieuwe regeling al om middernacht. Persoonlijk vind ik dat wat aan de vroege kant. De buslijn tussen het station en AZ Groeninge blijft ook behouden. Verder zou De Lijn de verbinding tussen Kortrijk en Aalbeke tot om de twee uur willen beperken. Daar wil Leleu niet van horen. Nu rijdt er van 8u22 en 15u22 om het uur een bus naar Aalbeke. Voor 8u22 en vanaf 16u02 rijdt er nu om het half uur een bus. Buslijn 3 – dat is de buslijn die de Bozestraat in Heule met het station verbindt, wordt helemaal opgedoekt. Maar, zo zegt Leleu, de lijnen 4 en 6 worden beter op elkaar afgestemd. Tenslotte heeft Leleu ook een ‘shoppinglijn’ tussen Ring Shopping Kortrijk Noord en het Gouden Kalf bij De Lijn weten los te peuteren! Leleu is tevreden, zo luidt het. Tja…. Wie zat er eigenlijk op zo’n shoppinglijn te wachten? En vooral: waarom wordt die shoppinglijn niet door die winkelcentra gefinancierd? Tenslotte zijn zij de enigen die daar voordeel uit halen, zonder daar zelf ook maar een cent voor bij te dragen. Dat is bijna pervers te noemen. Dat het stadsbestuur dat als een trofee beschouwt, mag dan ook geen verwondering wekken.

Het uitgangspunt van een goed openbaar vervoer zou moeten zijn dat het je relatief comfortabel op een aanvaardbare tijd van punt A naar punt B brengt. Veel mensen zouden het openbaar vervoer kunnen gebruiken om naar hun werk te gaan. Of naar school. Voor de schoolgaanden is er tot nu toe niet zo’n groot probleem: vanuit de deelgemeenten raakt men relatief snel in centrum Kortrijk. Het wordt al iets moeilijker als men naar de universiteit of de andere scholen op Hoog-Kortrijk moet. Dan blijkt de frequentie tijdens de piekuren te laag en de bezetting te hoog. Mensen die vanuit Kortrijk ook nog eens de trein moeten nemen om op hun bestemming te raken, worden door De Lijn helemaal gekoeioneerd, zoals uit onderstaande voorbeelden blijkt.

Ten behoeve van de ‘onderhandelaars’ en de krantenjongens heb ik zelf eens een steekproef gedaan naar de werking van het openbaar vervoer in Kortrijk. Als voorbeeld nam ik de buslijnen die Heule en Marke bedienen onder de loep, in combinatie met treinverkeer naar Gent, Brugge en Brussel. Dit lijken mij de meest courante bestemmingen voor zowel studenten als werkenden. Uiteraard zijn er ook mensen die vanuit Kortrijk naar Poperinge of Ieper of nog ergens anders moeten, maar die zijn, vermoed ik niet zo talrijk. Overigens heb ik nergens gedetailleerde gegevens kunnen vinden over het gebruik van zowel bus als trein in Kortrijk. Ofwel bestaan die niet, ofwel geven de vervoersmaatschappijen ze niet vrij. Om God weet wat voor goeie reden dan ook. Ik kan in ieder geval geen enkele bedenken. Daar gaan we dan.

Heen.

Heule-Gent

Isabelle De Gendt woont in Heule en moet elke dag naar Gent. Zij moet tussen 8 en 9 uur beginnen werken.  Of op school zijn. Zo goed ken ik haar niet. Welke mogelijkheden heeft zij, als je ervan uitgaat dat zij nog minstens een kwartier nodig heeft om van het station van Gent op haar werk of school te raken?

Als Isabelle om 8 uur in Gent moet beginnen, moet zij in de huidige regeling de bus van 6u21 op de markt in Heule te nemen. Dat wil zeggen dat zij waarschijnlijk zo rond 10 over zes haar huis moet verlaten. Opstaan om halfzes ten laatste, betekent dat. En aan het station van Kortrijk toekomen om 6u42, net op tijd om de trein van 6u48 te halen, die om 7u27 in Gent aankomt. Met wat geluk is zij dan om 8 uur waar ze moet zijn. In totaal is deze pendelaar niet minder dan 1u en 50 minuten onderweg tussen thuis en werk/school. Voor een afstand van een kilometer of 50. De trein die om 7u15 in Kortrijk vertrekt, komt om 7u51 in Gent aan. Meer dan waarschijnlijk is dat te laat om nog op tijd op haar werk te raken. Maar misschien knijpt haar baas wel een oogje dicht. Hoe dan ook moet Isabelle dan de bus van 6u51 in Heule nemen. Die komt om 7u 09 toe aan het station van Kortrijk. Het beperkt haar totale reistijd wel tot ‘slechts’ 1 uur en veertig minuten.

Als ze iets meer geluk heeft, moet Isabelle maar om 8u30 beginnen. Om de trein van 7u41 (die in Gent aankomt om 8u10) te halen moet ze al om 7u11 de bus in Heule nemen. Rond zeven uur thuis vertrekken, dus. De totale reistijd bedraagt hierdoor ongeveer anderhalf uur. Neemt ze de trein van 7u50, met voorziene aankomst om 8u14 dan moet ze hoe dan ook de bus van 7u11 nemen want die van 7u31 komt maar om 7u49 in Kortrijk aan. De kans dat ze op die manier haar trein mist is te groot. Haar totale reistijd bedraagt in dit geval anderhalf uur.

Heeft onze pendelaarster nog meer geluk dan moet ze pas om 9u00 op haar werk verschijnen. Dan neemt ze in Kortrijk de trein van 8u01 (aankomst in Gent om 8u36). Of, als zij heel dicht bij het station in Gent werkt, de trein van 8u18 (met aankomst in Gent om 8u51). Onze Heulse moet in dat geval de bus van 7u31 nemen. Die komt om 7u49 toe aan het station van Kortrijk. Dat betekent dat om 20 over 7 haar huis verlaten. Dat brengt de totale reistijd op 1u40. Als ze in de onmiddellijke omgeving van het station in Gent werkt mag ze een latere bus nemen: die van 7u51 met aankomst aan het station van Kortrijk om 8u09. Zij moet daarvoor om 7u40 thuis te vertrekken. De totale reistijd bedraagt in dit geval ‘slechts’ 1 uur en 20 minuten.

Samengevat: afhankelijk van het beginuur doet de Heulse pendelaar er op het traject Heule-Kortrijk-Gent tussen de 1u20 en 1u50 over. Dat ligt niet aan de trein want die heeft voor het traject Kortrijk-Gent – het grootste deel van het traject – maar tussen een half uur en veertig minuten nodig. De resterende 40 minuten tot 1u20 heeft de Heulenaar nodig om aan het station in Kortrijk te raken en van het station in Gent op zijn werk of school.

Heule-Brugge.

Marieke Verbruggen moet om 8u00 in Brugge beginnen; ziet zich verplicht om de trein van 6u48 te nemen. Die komt in Brugge aan om 7u28. Om de trein van 6u48  te halen moet zij de bus van 6u21 op de Plaats van Heule nemen. Dat betekent dat zij om halfzes uit de veren mag. 1u50 nadat zij in Heule de deur achter zich dichtgetrokken heeft, komt zij op haar werk in Brugge aan.

Moet zij maar om 8u30 in Brugge op haar plaats van bestemming zijn dan heeft zij verschillende opties: de trein van 6u59 in Kortrijk (en aankomst in Brugge om 7u53) is misschien wat vroeg, maar toch. Als zij niet al te ver meer moet in Brugge is de trein van 7u15 in Kortrijk (met aankomst om 8u09 in Brugge), misschien een betere optie. Om de trein van 6u59 te halen, moet Marieke hoe dan ook in Heule de bus van 6u21 nemen en om 10 over zes thuis vertrekken…. Een totale reistijd van 2u20. Neemt zij de trein van 7u15 dan moet zij de bus van 6u41 nemen. Op die manier kan zij de reistijd tot ongeveer 2 uur beperken.

De ‘gelukkige’ en milieubewuste Marieke Verbruggen die maar om 9 uur in Brugge moet zijn, kan de trein van 7u48 nemen. Dan komt zij om 8u28 in Brugge toe. Neemt zij een latere trein dan komt zij gegarandeerd na negen uur op haar uiteindelijke bestemming toe. Om de trein van 7u48 in Kortrijk te halen, moet de Heulse om 7u05 de bus nemen in Heule. Die komt om 7u26 aan op het station van Kortrijk. Alles samen is ze 2u05 onderweg van thuis naar haar werk of school in Brugge.

Samengevat: de Heulenaar die in Brugge werkt of naar school gaat doet er tussen 1u50 en 2u20 over om op zijn plaats van bestemming te raken. Dat is lang. Heel lang. Onverantwoord lang, eigenlijk.

Heule-Brussel.

Matthias Vanbrussel woont in Heule en werkt in Brussel.

Als eindbestemming neem ik Brussel-Centraal. Vanuit dat station moet Matthias ongeveer nog een kwartier te voet, met de tram, de metro of de bus.

Als Matthias om 8 uur op zijn werk moet zijn heeft hij de keuze tussen de trein van 6u15, die om 7u24 in Brussel aankomt, of de trein van 6u34 die normaal om 7u39 arriveert. Om de trein van 6u15 te halen moet Matthias wel de bus van 5u51 op de markt van Heule nemen. Komt hij om 6u09 aan het station van Kortrijk aan. Een krant kopen zal er niet meer bij zijn, vrees ik. Voor de trein van 6u39 is Matthias aangewezen op de bus van 6u11. Matthias is alles samen tussen de 2u00 en 2u10 onderweg van thuis tot op zijn werk.

In de veronderstelling dat Matthias pas om 8u30 moet beginnen, kan hij iets later vertrekken. Hij kan bvb. de trein van 6u39 in Kortrijk nemen, die hem om 8u02 in Brussel) Centraal aflevert. Een gezonde ochtendwandeling brengt onze held dan wel tegen 8u30 op zijn werk. Zijn baas is blij. Om die trein in Kortrijk te kunnen nemen moet Matthias wel de bus van….6u11 nemen. Tja, dan kan Matthias net zo goed de trein van 6u34 nemen, toch?!? En om 8u00 beginnen. Nee, die trein van 6u39 is echt niet interessant voor de Heulenaar die in Brussel werkt. Dan is de trein van 6u48 een betere oplossing. Die brengt Matthias om 8u09 naar Brussel-Centraal. Als hij niet al te ver moet, redt Matthias dat nog wel tegen 8u30. Voor de trein van 6u48 moet hij wel de bus nemen die om 6u21 in Heule vertrekt en om 6u42 aan het station van Kortrijk toekomt. In totaal is Mattias dan 2u20 onderweg. Laatste mogelijkheid: Matthias moet om 9u00 beginnen. De trein die hem om 8u39 in Brussel-Centraal brengt, vertrekt om 7u15 in Kortrijk. De bus die hem om 7u09 aan het station van Kortrijk afzet, vertrekt om 6u51 op Heule-markt. Dat betekent dat Matthias alles samen zo’n 2u20 onderweg is.

Samengevat: de Heulenaar die in Brussel werkt, is van thuis tot op zijn werkplaats/school tussen de 2u00 en 2u20 onderweg.

De lezer die al tot hier raakte moet ofwel bijzonder geïnteresseerd zijn ofwel  compleet amorf. Voor de ‘aardigheid’ nog dezelfde oefening voor het traject Marke-Gent/Brugge/Brussel gemaakt.

Marke-Gent.

Omdat u ondertussen verondersteld wordt de vertrekuren van de treinen uit het station van Kortrijk uit het hoofd te kennen, kan ik het hier wat korter maken. Voor de trein van 6u48 naar Gent moet de Markenaar de bus van 6u28 op de Plaats van Marke nemen. Dat betekent dat hij ongeveer 1u50 reistijd nodig heeft om van thuis om 8 uur op zijn werk te raken. Moet de Markenaar om 8u30 beginnen dan moet hij de trein van 7u41 halen. Dat betekent de bus nemen die om 7u14 op de Plaats van Marke vertrekt (aankomst aan het station om 7u25). Vijf over zeven thuis de deur achter zich dichttrekken, is de boodschap. Totale reistijd: 1u25. Deze kortere reistijd is uitsluitend te danken aan de snellere treinverbinding. Als de Markenaar pas om 9 uur moet beginnen dan moet hij de trein van 8u01 hebben. De bus van 7u49 in Marke nemen is bijzonder riskant want die komt om 8u00 toe aan het station van Kortrijk. Dus zit er eigenlijk niets anders op dan een vroegere bus te nemen; die van 7u14. Dan zit deze Markenaar gezellig samen op de bus met die andere Markenaar, die om 8u30 in Gent begint…. In ieder geval is beginnen om 9u00 in Gent moeten beginnen niet echt een leuke optie voor de Markenaar want in dat geval kost het hem 1u55 over het traject huis-werk af te leggen.

Marke-Brugge.

Hoe is het met de milieubewuste Markenaar gesteld die om 8u00 in Brugge moet beginnen? Om zeker op tijd te zijn moet hij de trein van 6u48 in Kortrijk nemen. Zijn bus vertrekt om 6u28 op de Plaats van Marke. Totale reistijd ongeveer 1u50. Mag hij wat later zijn (8u30) dan is de trein van 7u15 de beste keuze. De bus van 6u49 nemen is de enige mogelijkheid. De totale reistijd bedraagt op die manier 1u50. Wie vanuit Marke vertrekt en om 9 uur in Brugge moet beginnen, neemt de trein van 7u48. De bus die om 7u14 op de plaats van Marke vertrekt is de enige bus die om tijd aan het station brengt. Alles samen zal deze Markenaar 1u55 onderweg zijn.

Marke-Brussel.

Ik weet dat het vervelende lectuur is, maar nog even doorbijten en je bent er. Rest nog het traject Marke-Brussel. De Markenaar – dat is iets anders dan een marketeer – die om 8u00 achter zijn Brusselse desk moet zitten, heeft, net als de Heulenaar, de keuze uit de trein van 6u15 en de trein van 6u34. In het eerste geval komt hij om 7u25 in Brussel-Centraal toe, in het tweede geval om 7u39. Om de trein van 6u15 te halen moet hij wel de bus van 5u33 in Marke nemen. Voor de trein van 6u34 ook. De totale reistijd van deze Markenaar bedraagt in dit geval ongeveer 2u40. Misschien is hij wat gelukkiger als hij pas om 8u30 moet beginnen? Theoretisch heeft hij verschillende keuzemogelijkheden. De trein van 8u02 brengt hem, samen met Heulenaar Matthias en honderden anderen, om 8u02 in Brussel-Centraal. Nog een flinke wandeling en hij is op zijn werk. Helaas voor de Markenaar heeft hij maar één bus die hem op tijd naar het station van Kortrijk brengt: de bus van 5u44. Tja, dan kan hij net zo goed om 8u00 beginnen, he. De trein van 6u39 is dus geen werkbare optie. Het alternatief is de trein die om 6u48 in Kortrijk vertrekt. Om die trein te halen, volstaat het de bus van 6u28 in Marke te nemen. Alles samen zal hij tussen het verlaten van zijn huis en aankomen op zijn werk ‘maar’ 2u10 onderweg geweest zijn. Tenslotte – ik hoor u diep zuchten – : hoe raakt een Markenaar tegen 9 uur op zijn werk in Brussel? Eenvoudig: door de trein van 7u15 in Kortrijk te nemen. Daartoe neme hij wel eerst de bus van 6u56 op Marke Plaats. Kwart voor zeven het huis uit. Zijn totale reistijd bedraagt 2u15.

Terug.

Wie ‘heen’ gaat, moet ook ‘terug’ komen. Enfin, normale mensen dan toch. Voor de duidelijkheid heb ik die treinen genomen die na vier uur in de namiddag vanuit respectievelijk Gent, Brugge en Brussel-Centraal vertrekken. Een aantal van die vertrektijden zijn niet erg realistisch omdat de pendelaar in die gevallen gewoon niet aan zijn uren komt. Maar ik geef ze voor de volledigheid toch maar. Ik realiseer mij ten volle dat dit geen aangename lectuur is, maar wat moet, moet.

Gent-Heule.

Tussen vier en zes uur in de namiddag kan Isabelle De Ghendt op volgende tijdstippen in Gent-Sint-Pieters een trein richting Kortrijk nemen: om 16u09, 16u32, 16u44, 16u49, 17u09, 17u31, 17u44, 17u49, 18u09 en 18u32. Deze treinen komen respectievelijk in Kortrijk aan om: 16u42, 17u06, 17u12, 17u16, 17u42, 18u07, 18u12, 18u16, 18u42 en 19u07. Vooral die aankomsttijden zijn belangrijk voor Isabelle. Zij heeft een bus (lijn 4) die haar naar Heule Markt brengt om 16u53; aankomst in Heule om 17u10, thuis om 17u20. 1u20 nadat ze haar werk of school in Gent verlaten heeft. Als haar trein 16u09 in Gent wat vertraging heeft, kan ze ook de bus van 17u00 nemen (lijn 6), die haar om 17u20 op de markt in Heule dropt; thuis om 17u30. Ofte anderhalf uur reistijd. De vraag is ook of Isabelle wel aan haar uren komt als ze haar werk al om 16u00 verlaat. De kans is klein, maar de mogelijkheid bestaat. Komt zij met de trein van 16u32 in Gent om 17u06 toe in Kortrijk dan heeft Isabelle een bus om 17u13 een bus, die haar om 17u30 op de markt van Heule afzet. Nog 10 minuten later is zij thuis. 1u40 nadat ze in Gent haar bureau verlaten heeft. Het is ook nu weer de vraag of Isabelle dan wel aan voldoende werkuren komt. Als zij dicht bij het station van Gent werkt, kan ze misschien om 16u30 stoppen en nog net de trein van 16u44 halen. Komt ze om 17u12 in Kortrijk aan. Waarna ze de bus van 17u20 opspringt, die haar om 17u40 naar de markt van Heule brengt. Tien voor zes thuis. Totale reistijd 1u20. De volgende trein in Gent is die van 16u49, met aankomst in Kortrijk om 17u16. Met heel veel geluk haalt ze nog net de trein van 17u20. Anders is het wachten op de bus van 17u33 die in Heule aankomt om 17u50. Om zes uur thuis. Anderhalf uur nadat Isabelle gestopt is met werken. Omdat de treinen en de bussen de uren volgend volgens hetzelfde ritme rijden, zijn de aankomsttijden van Isabelle ook gewoon dezelfde als hierboven, met toevoeging van een uur. Concreet betekent het dat Isabelle er tussen 1u20 en 1u40 over doet om terug thuis te raken van haar werk. Of school. Aan reistijd alleen al is Isabelle tussen de 2u40 en 3u30 per dag kwijt. Minstens.

Brugge-Heule.

Marieke Verbruggen heeft in Brugge om 16u07, 16u32, 16u47, 17u07, 17u32, 17u35, 18u07, 18u32 en 18u35 een trein die haar naar Kortrijk brengt. Die treinen komen aan in Kortrijk om 17u00, 17u12, 17u39, 18u00, 18u12, 18u42, 19u00, 19u12 en 19u42. Als Marieke de trein van 16u07 in Brugge haalt (wat erg onwaarschijnlijk is, tenzij ze in het station werkt) dan heeft ze een bus die haar naar Heule brengen om 17u13 (aankomst in Heule om 17u30, thuis om 17u40; reistijd 1u40). De trein die om 16u32 in Brugge vertrekt, komt om 17u12 in Kortrijk toe. Met een beetje geluk moet het mogelijk zijn om de bus van 17u20 te halen en om 17u40 op de markt in Heule af te stappen. Om 17u50 thuis. Precies 1u50 nadat ze gestopt is met werken. De trein die om 16u47 is misschien haalbaar voor iemand die om 16u30 stopt met werken in Brugge. Misschien. In voorkomend geval komt Marieke Verbruggen 17u39 toe in Kortrijk. Moet zij nog naar Heule dan beschikt ze om 17u53 over een busverbinding naar Heule. Aankomst daar om 18u10, thuis om 18u20. Dat is 1u50 nadat ze stopte met werken. De treinen van 17u07, 17u32, 18u07 en 18u32 levert dezelfde scenario’s op als die van 16u07, 16u32, maar dan gewoon één of twee uur later. Marieke kan echter ook de trein van 17u35 of 18u35 nemen. Of dat zou ze toch kunnen doen. Erg interessant is die trein echter niet want die trein stopt zowat overal tussen Brugge en  Kortrijk en doet niet minder dan 1u07 over het traject. Komt in Kortrijk toe om 18u42 of 19u42. De bus die haar dan naar Heule brengt, vertrekt om 18u53 of 19u53 aan het station in Kortrijk. En komt om 19u10 en 20u10 aan op de markt van Heule. Nog tien minuten later is Marieke thuis. Zegge en schrijve 2u20 nadat ze op haar werk vertrokken is. Als Marieke in Brugge werkt doet ze er altijd tussen 1u40 en 2u20 over om thuis te raken. Niet gering.

Brussel-Heule.

De eerste treinen die uit Brussel-Centraal richting Kortrijk sporen, vertrekken om 16u03 en 16u04. Die zijn voor Matthias Vanbrussel normaal niet haalbaar omdat hij tot 16u00 moet werken. Daarom laat ik ze hier ook buiten beschouwing. De eerste echte mogelijkheid wordt dan de trein van 16u23. Pech voor Matthias want die trein doet er niet minder dan 1u44 over om in Kortrijk te raken (aankomst om 18u07). Die trein neemt Matthias dus al zeker niet. Om 18u24 heeft hij gelukkig een iets snellere verbinding. Die trein komt om 17u42 in Kortrijk aan. Op tijd om de bus van 17u53 naar Heule te nemen. Vrouwlief begroet hem thuis ten vroegste om 18u00. Twee uur nadat hij op zijn werk vertrokken is. De trein van 16u36 is nog ietsje sneller. Wordt verondersteld van om 17u45 in Kortrijk aan te komen. Als Matthias zich rept kan hij misschien rond 18u20 zijn voeten onder tafel schuiven. 2u20 nadat hij is gestopt met werken. Maar komt Matthias in dit geval wel aan zijn uren? Om 16u51 is er nog een trein die richting Kortrijk rijdt. Komt daar toe om 18u07. Als die trein op tijd rijdt haalt hij wellicht nog de bus van 18u13 naar Heule en komt hij om 18u50 thuis. In de veronderstelling dat hij dan tot 16u30 heeft gewerkt, betekent dat een totale reistijd van 2u20. De trein van 17u00 in Brussel-Centraal komt toe in Kortrijk om 18u12. De eerstvolgende bus richting Heule vertrekt om 18u20 en komt in Heule toe om 18u40. Thuis om 18u50. Reistijd opnieuw 2u20. De trein van 17u03 komt om 18u26 toe in Kortrijk. De eerste bus naar Heule vertrekt om 18u33 en levert Matthias op de markt van Heule af om 18u50. Thuis om 19u00. Daarvoor is Matthias ten laatste wel om 16u45 moeten stoppen met werken. Zijn reistijd bedraagt in dit geval 2u15. Met veel geluk. Eigenlijk kan Matthias dan beter de trein van 17u04 nemen. Die moet normaal om om 18u16 in Kortrijk arriveren. Niet dat het veel uithaalt want waarschijnlijk haalt hij toch de bus van 18u20 niet en moet hij wachten op die van 18u33. Hoe dan ook is hij niet vroeger thuis dan met de trein van 17u03 in Brussel. Dan neemt hij misschien toch beter een iets latere trein. Die van 17u25 in ieder geval beter niet want die komt pas om 19u07 in Kortrijk toe! De trein van 17u36 dan maar. 1u10 later in Kortrijk. De bus van 19u53 zou haalbaar moeten zijn (maar is dat, wegens vertragingen van de treinen, vaak niet). Theoretische thuiskomst om 19u20. 2u20 nadat Matthias de boeken heeft dichtgegooid in Brussel. Nog een mogelijkheid is de trein van 17u51 in Brussel-Centraal. Brengt Matthias om 19u07 in Kortrijk. Helaas voor hem is de bus van 19u05 dan al richting Heule vertrokken. De eerstvolgende bus vertrekt om 19u23 en brengt Matthias om 19u50 thuis. Net op tijd om de kleinste nog een nachtzoen te geven. Opnieuw was Matthias 2u20 onderweg. Om 18u00 vertrekt er weer een trein vanuit Brussel-Centraal. Komt in Kortrijk toe om 19u12. Thuis om 19u50. Reistijd waarschijnlijk iets van 2u10. De trein van 18u02 is weer zo’n boemel die er 1u39 over doet om in Kortrijk te raken en dus af te raden. Tenzij Matthias een geheime vriendin heeft uit Moeskroen, want dat is het traject dat deze trein volgt. Over Doornik en Ath en zo. De trein van 18u21 is ook geen snelheidsduivel. Brengt hem om 19u42 in Kortrijk. Als Matthias dan nog leeft, kan hij de bus van 19u53 nemen, waarna hij rond 10 over acht thuis komt. Hij was 2u10 onderweg. De trein van 18u25 is ook al geen optie want weer een boemel. 1u42 voor een afstand van een kilometer of 100. De trein van 18u36 lijkt een veel beter alternatief. Zoeft in 1u09 naar Kortrijk. Als alles goed gaat, wat zelden gebeurt. Houden we even rekening met de theoretische mogelijkheid dat er in België een tijd op tijd rijdt dan kan Matthias de bus van 19u53 richting Heule nemen. Zijn kinderen zitten al in hun pyjama als Matthias om 20u20 de woonkmaer binnenstrompelt.Hij was 2u20 onderweg. Ik zou hier nog een tijdje mee kunnen doorgaan maar dat heeft weinig zin. De Heulenaar Matthias Vanbrussel is altijd tussen de 2u10 en 2u20 onderweg van zijn werk in Brussel tot thuis.

Omdat de treinen uit Gent, Brugge en Brussel dezelfde zijn voor de Markenaren als voor de Heulenaren kan ik er wat sneller overheen gaan wat de verbindingen naar Marke betreft.

Gent-Marke.

De treinen uit Gent die na 16u00 vertrekken, komen om 16u42, 17u06, 17u12, 17u16, 17u42, 18u07, 18u12, 18u16, 18u42 en 19u07 in Kortrijk aan. Vijf minuten voor het uur vertrekt er aan het station van Kortrijk een bus richting Marke. Die bus is enkel interessant voor die reizigers die om 16u09, 17u09 en 18u09 in Gent vertrokken zijn. Komen om 16u42, 17u42 en 18u42 toe in Kortrijk. In de praktijk zijn dus enkel de laatste twee mogelijk omdat er weinig werkenden zijn die de trein van 16u09 in Gent kunnen halen. De andere reizigers komen dan respectievelijk om 18u15 en 19u15 thuis. Anderhalf uur nadat ze gestopt zijn met werken. De Markenaar die om 17u06, 17u12 of17u16 in Kortrijk aankomt, heeft hoe dan ook pas een bus om 17u33. Die brengt hem om 17u44 op de markt van Marke. Thuis rond 5 voor 6. Of hij nu om 16u32, 16u44, 16u49 in Gent vertrekt, maakt eigenlijk niet uit. De Lijn beslist voor hem dat hij pas om vijf voor zes mag thuiskomen. Nah! De totale reistijd schommelt tussen 1u25 en 1u40. Altijd.

Brugge-Marke.

De treinen uit Brugge vertrekken daar om 16u07, 16u32, 16u47, 17u07, 17u32, 17u35, 18u07, 18u32 en 18u35. Ze komen aan in Kortrijk om 17u00, 17u12, 17u39, 18u00, 18u12, 18u42, 19u00, 19u12 en 19u42. Hier geldt ook weer dat de bus van 5 voor het uur enkel nog een beetje interessant is voor die reizigers die om 17u39, 18u42 en 19u42 in Kortrijk toekomen. Die treinen vertrokken in Brugge om 16u47, 17u35 en 18u35. Thuiskomst is voorzien om 18u15, 19u15 en 20u15. Of 1u45 nadat de Markenaar de deur op zijn werk achter zich heeft dichtgetrokken. Brugge is toch niet zo verschrikkelijk ver van Kortrijk zou je denken? De trein die om 17u00 in Kortrijk arriveert, zal echt wel heel stipt moeten zijn wil onze Markenaar de bus van 17u03 halen. Is hij om 17u25 thuis. 1u40 nadat hij op zijn werk vertrokken is. Heeft de trein van onze Markenaar een minuutje vertraging, kan hij het waarschijnlijk al op zijn buik schrijven en mag hij wachten op de bus van 17u33. Komt hij pas 2u10 na het afsluiten van zijn computer in Brugge thuis. Zit hij samen met de Markenaar op de bus die in Brugge bijna een half uur later de trein nam. De andere verbindingen kunt u makkelijk zelf uitknobbelen. Samengevat komt het erop neer dat de Markenaar die in Brugge werkt altijd tussen de 1u40 en 2u10 onderweg is. Dat is lang. Te lang.

Brussel-Marke.

De vertrektijden in Brussel-Centraal richting Kortrijk zijn 16u04 (17u16), 16u24 (17u42), 16u36 (17u45), 16u51 (18u07), 17u00 (18u12), 17u04 (18u16), 17u21 (18u42), 17u36 (18u46), 17u51 (19u07), 18u00 (19u12), 18u21 (19u42) en 18u36 (19u45). Tussen haakjes staat telkens de aankomsttijd vermeld. Hou er ook rekening mee dat dit de vertrek- en aankomsttijden van het spoorboekje zijn en niet de reële tijden. Uit de vorige hoofdstukjes herinnert de lezer zich waarschijnlijk nog wel dat dat er vijf minuten voor het uur een bus nar Marke vertrekt. Interessant voor die mensen die de trein van 16u24, 16u36, 17u21, 17u36, 18u21 of 18u36 in Brussel-Centraal namen. Hun totale reistijd schommelt op die manier tussen 2u10 en 2u20. De pendelaars die om 16u51, 17u00 en 17u04 in Brussel vertrokken zijn allemaal aangewezen op de bus van 18u33. Zij die in Brussel op de trein van 17u51 of 18u00 stapten, moeten zich vergenoegen met de bus van 19u33. Hun reistijd varieert van 2u10 tot 2u20.

Wat hebben we geleerd vandaag?

Ten eerste hebben wij aan de hand van bovenstaand geleuter geleerd dat zich met het openbaar vervoer naar school of werk verplaatsen geen pretje is. Dat is het al zeker niet als men beroep moet doen op twee openbare vervoermiddelen. Het is duidelijk dat De Lijn bij de organisatie van het busvervoer een geheel eigen logica volgt; de bussen die vlotte aansluiting op het treinverkeer verzorgen zijn eerder uitzondering dan regel. Zowel op de heen- als  op de terugweg. Een wachttijd van 10 minuten tussen aankomst bus/vertrek trein en aankomst trein/vertrek bus zou, zeker in de spitsuren, het maximum moeten zijn. Een betere communicatie tussen de NMBS en De Lijn zou ook al een hoop ergernis kunnen voorkomen. Nu is het al te vaak zo dat bij een vertraging van de trein de bussen zelfs leeg vertrekken. Het lijkt een beetje op pendelaartje pesten maar dat zou het, volgens doorgaans goed ingelichte bronnen bij De Lijn, niet zijn. Het zal dus wel aan het kennelijk onvermogen en de hemeltergende onbekwaamheid van de beleidsverantwoordelijken te wijten zijn. Zowel bij De Lijn als bij de stad.

Ten tweede spenderen al deze pendelaars tussen de 2u20 en 4u40 van hun dag op het openbaar vervoer. Die 2u20 is enkel in bepaalde gevallen geldig voor de Heulenaar die in Gent werkt of school loopt. Al de anderen zijn minstens 3 uur per dag onderweg. De meesten zelfs 4 uur en meer. Dat is een halve dagtaak. Misschien moet Van Quickenborne daar ook eens wat rekening mee houden als hij grensverleggend aan de pensioenleeftijd meent te moeten knoeien. Die lange reistijd heeft alles te maken met het gebrekkig functioneren van het busvervoer en niets met de afgelegde afstand.

Ten derde hebben we vooral uit het gedeelte over de pers en de onderhandelaars geleerd dat men op beleidsniveau op geen enkele manier bezig is met de mensen die gebruik maken van het openbaar vervoer. Noch De Lijn zelf, noch de schepen van Immobiliteit, Leleu, schijnt te snappen dat een zo trieste service mensen gewoon verplicht om de wagen te nemen en zo het fileprobleem op zijn minst te verergeren. Zo niet te veroorzaken. De Clerck en Leleu kraaien nu wel dat ze een shoppinglijn hebben verkregen, terwijl openbaar vervoer geen vrijetijdsvervoermiddel is, maar in de eerste plaats een handige oplossing voor de verplaatsing van en naar het het werk of de school moet zijn. Als die shoppingcentra een openbaar vervoermiddel willen, wel, dat ze er dan zelf voor betalen. Nu, op deze manier maken ze weer eens erg duidelijk welke heren onze politici dienen.

Niet alleen de gebrekkige aansluiting tussen beide vervoersmodi – bus en trein – vormt een pijnpunt. Wie het busvervoer in Kortrijk wat nader bekijkt, merkt meteen dat de bussen in Kortrijk en deelgemeenten er verrekte lang over doen om aan het station te raken en vice versa. Dat komt o.a. omdat veel bussen een volkomen overbodige doortocht door het stadscentrum maken. Dat is heel erg tijdrovend en bovendien vergroot het de verkeerschaos in de binnenstad. De duurtijd van de busritten kan en moet ingekort. En dan zwijg ik nog over de vervuiling die met die ommetjes door het stadscentrum gepaard gaat. Kortrijk-centrum – het gebied binnen de kleine binnenring – is in feite maar een zakdoek groot. In doorsnee niet meer dan 2 kilometer. Dat betekent dat het van de rand van de stad tot op de markt hoop en al een kilometer stappen is. Ik begrijp dat zoiets voor sommige mensen te veel kan zijn, maar ik zie daar geen enkele reden in om daarom maar bussen door het oude stadscentrum te jagen. Ik kom daar later nog op terug. Het station van Kortrijk ligt aan de rand van de oude stadskern. Het station vormt ook het knooppunt van alle openbaar vervoer in Kortrijk. Alle bussen van Kortrijk vertrekken er en komen er toe. Dat station heeft twee ingangen en je kunt onder de spoorweg door van de voor- naar de achterkant wandelen. Is geen honderd meter. Dat is een handig voordeel. Een logisch gevolg van het hebben van twee ingangen zou zijn dat er ook twee aankomstplaatsen voor bussen zijn: bussen die uit het zuiden komen, hebben hun eindhalte aan de achterkant van het station en bussen die uit het noorden komen aan de voorkant van het station toe; de onderdoorgang onder het station verbindt beide terminals met elkaar. Simpel. Helaas zijn we hier in Kortrijk, wat betekent dat elke logica of gezond verstand in het beleid ver zoek is. In Kortrijk blijft men maar krampachtig vasthouden aan die ene busterminal aan de voorkant van het station. Kortrijk een moderne stad? Vergeet het! Het beleid in Kortrijk hinkt (niet alleen) op dat vlak ettelijke decennia achterop. Als men ook nog eens zou ophouden met die grote bussen door het stadscentrum te sturen zou dat voor de reizigers niet alleen een stuk tijdwinst kunnen opleveren. Ook De Lijn zelf zou er wat brandstof mee besparen. En de buschauffeurs zouden wat minder gestresseerd achter hun stuur kunnen zitten. De kortere reistijden zouden ook ruimte kunnen scheppen om frequentere verbindingen te verzorgen! En op die manier meer reizigers te lokken. Reizigers die hun auto dan gewoon thuis laten. En minder vervuilen. Minder parkeeroverlast veroorzaken ook. Een oplossing voor het centrumverkeer zou kunnen zijn dat men vanaf de voorkant van het station een busje (of meerdere), zonder vooraf vastgelegde uurregeling, een (aantal) route(s) door het stadscentrum la(a)t(en) afleggen. Busjes voor een man of twintig of zo. Op die manier raakt iedereen overal in het stadscentrum, met het openbaar vervoer, en vermijdt men de overlast die de mastodontbussen nu her en der in het centrum veroorzaken.

Maar….we krijgen een shoppinglijn! Hiep, hiep, hoera voor onze onderhandelaars, De Clerck en Leleu! En nog eens driewerf hoera voor de lokale pers die ons dit heuglijke nieuws bracht!

Schwalbe.

Posted in Persweeën., Vlugschriften with tags , on 20/05/2012 by Pär Ongeluck

Als het betaalde kopij oplevert, kan je een lokale persjongen zowat alles wijsmaken. Dat komt omdat men in lokale persmiddens de eerste regel van de journalistiek – check en doublecheck – niet kent of in ieder geval nooit toepast. De Kortrijkse persjongens noteren wat hen wordt verteld. Zonder meer. Waar of onwaar, maakt voor hen niet uit. Kris Vanhee, het icoon van de plaatselijke pers, illustreerde dat dit weekend nog maar eens met verve.

In een artikeltje over een ongelukkige gelukkige die zijn gestolen mountainbike na elf jaar terugvond, laat Vanhee het slachtoffer het volgende verklaren: ‘Elf jaar geleden ging ik naar de jaarmarkt in Bissegem. Ik parkeerde mijn mountainbike, die ik had laten herspuiten met mijn naam erop, aan OC De Neerbeek. Ik weet nog dat ik er net voor de diefstal ruim 500 euro aan nieuwe banden had laten opzetten’ (zie http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=7L3Q9L1A).

Het gebeurde speelde zich dus elf jaar geleden af. Als onze rekenmachine ons niet bedriegt in 2001, dus. Maar….toen was er nog helemaal geen euro. Die werd pas op 1 jauari 2002 ingevoerd. Dat het slachtoffer zich nu nog de prijs van zijn banden in euro’s herinnert, lijkt mij dan heel sterk. In Belgische franken, ja, dat zou geloofwaardig zijn. En 500 euro – omgerekend een goeie twintigduizend frank – voor banden lijkt mij wel heel straf voor een amateur-mountainbiker. Tenzij het handgemaakte banden zijn, misschien. Met een fiets waarop een kapitaal van 500 euro aan banden alleen al gemonteerd is, ga je ook niet naar de Jaarmarkt in Bissegem, denk ik. Nee, zo’n fiets en banden koester je om er exclusieve tochtjes door berg en dal, bos en hei, mee te maken. Niet om over de weg even mee naar de Bissegemse Jaarmarkt te fietsen. Zelfs vandaag heb ik trouwens nog geen banden van 250 euro kunnen vinden. Maar een Kortrijkse journalist kan je dus werkelijk alles op de mouw spelden. Zijn bronnen controleren doet hij toch nooit. Dat is wèl een waarheid als een koe.