Archief voor december, 2011

Verkeerd geparkeerd. (9)

Posted in Verkeer(d) on 30/12/2011 by Pär Ongeluck

Woensdag berichtte de Krant van West-Vlaanderen er al over en vandaag deed Vanhee het in Het Nieuwsblad het nog eens over (zie: http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/experiment-in-kortrijk-parking-betalen-door-enkel-je-gsm-te-tonen/article-4000023973391.htm en http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=983KA9CH): Parko experimenteert met een nieuw betalingssysteem. Als het experiment slaagt, kan je in de toekomst je parkeerkosten in de ondergrondse parkings van Kortrijk gewoon betalen door je gsm voor een scanner te houden. In ieder geval handiger dan het ietwat omslachtige sms-parkeren. Kostprijs van dit nieuwe speeltje: 25.000 euro. Volgens de kranten door de stad Kortrijk te betalen. Kranten zijn echter – zoals de meeste lezers hier wel weten – geen betrouwbare bronnen. Kortrijkse kranten al zeker niet, want die schrijven alles op wat hun wordt verteld en stellen zich nergens vragen bij. Het zou mij in ieder geval sterk verwonderen mocht de stad Kortrijk opdraaien voor de installatie van die scantoestellen. AGB Parko wel. Ten behoeve van de Vanhee’s van deze wereld en andere idioten: AGB Parko is stad Kortrijk niet. De kladschrijver van de gesubsidieerde pers van Kortrijk stelt zich ook geen verdere vragen over wie er uiteindelijk die 25.000 euro zal ophoesten: de parkeerder, uiteraard. Of dacht je echt dat Parko die kost niet aan de klant zal doorrekenen?!? In deze stad van innovatie, creatie en design is men vooral innovatief en creatief in het op een legale manier plunderen van de portefeuille van de burger. En dus zullen er wellicht ook wel kosten te betalen zijn aan het gebruik van dit systeem. Tenslotte doet partner Belgacom al dat werk ook niet voor niets. Vanhee – of die andere minkukel van de krant van West-Vlaanderen – had toch kunnen vragen of er voor de gebruiker een meerkost aan vasthangt. Een Kortrijkse krantenjongen doet dat echter niet. Nooit. Uit domheid of luiheid stelt hij zich tevreden met wat men hem voorschotelt. En daar moet je het in je krant dan maar mee doen. Het mag een wonder heten dat er nog kranten worden verkocht.

Natuurlijk innoveert men in deze stad niet louter omwille van de innovatie. Innovatie moet ook een bedoeling hebben. De bedoeling van het systeem is, volgens Leleu – en bijgevolg ook volgens de krantenjongens – het in- en uitrijden van de ondergrondse parkings vlotter te laten verlopen. Nu staan er soms files. Volgens Leleu dikwijls. Maar hij zegt er niet bij hoe dikwijls. En natuurlijk vraagt de gesubsidieerde persridder er ook niet om. De vraag is of die files wel zullen opgelost raken met dat gsm-parkeren. Als iedereen het gebruikt misschien. Maar zo werkt het nu eenmaal niet. Niet iedereen gebruikt zijn gsm immers graag voor betalingen. Dat blijkt ook uit het maar matige succes van het sms-parkeren. Bovendien is het almaar uitbreiden van de functies van een gsm niet helemaal zonder gevaar. Hoe uitgebreider de functies op dat ene toestel, hoe kwetsbaarder men wordt voor verlies en diefstal. De meeste mensen beseffen dat wel en zijn dan ook erg op hun hoede met al die gadgets. Natuurlijk zullen er wel enkelingen zijn die het systeem zullen gebruiken maar of dat voldoende zal zijn om het in- en uitrijden van de parkings vlotter te laten verlopen, durf ik toch te betwijfelen. En zeker als er een meerkost aan het gebruik wordt verbonden, zou het wel eens kunnen dat heel dit systeem een maat voor niets wordt. Duurt een ticketje uit een automaat nemen overigens zoveel langer dan een gsm voor een scanner houden? Ik denk het niet. Veel tijswinst zal er dus niet uit dat gsm-scannen niet voortkomen, denk ik. Tenslotte moet je eerst nog je gsm uit je handtas of binnenzak halen voor de slagboom opent. Misschien zal zelfs het tegendeel blijken. Maar dat zal Parko niet tegenhouden. Daar trapt men maar al te graag in de nieuwste snufjes. Ook al blijken die geen enkele meerwaarde te hebben.

Overigens is de werkelijke oorzaak van die files niet zozeer aan het in- en uitrijden te wijten. Het grote probleem is dat die parkeergarages niet vlot bereikbaar zijn. En dat men veel te veel auto’s naar het stadscentrum zuigt. Zolang men dat niet beseft, zal er nooit een oplossing voor de parkeer- en verkeersproblemen van de binnenstad komen. En zal je ook nooit van een innovatief en creatief verkeersbeleid in Kortrijk kunnen spreken. Het probleem van dit stadsbestuur is dat het enkel creatief en innovatief wil zijn omwille van het innovatieve en creatieve op zich. Niets fundamenteel creatiefs. Het is niets anders dan windowdressing en imitatie. Echt creatieve oplossingen mag je ook niet verwachten van mensen die geen greintje creativiteit in hun denken hebben.

Is Vanhee getransfereerd naar KW?

Posted in Vlugschriften, Woordenaars on 30/12/2011 by Pär Ongeluck

Het zou kunnen want wie anders dan Kris Vanhee bedenkt zo’n onnozele titels als ‘Levensgevaarlijk gewond na frontale botsing met boom in Kortemark’ (zie: http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/levensgevaarlijk-gewond-na-frontale-botsing-met-boom-in-kortemark/article-4000024483594.htm) ‘Tegen een boom’ had nog net gekund, maar ‘botsing met boom’ houdt in dat beide partijen in beweging waren op het ogenblik van de botsing. Bij ‘met’ zijn beide partijen ook inwisselbaar. Zoals in ‘auto botst met vrachtwagen’, bijvoorbeeld.Of  ‘vrachtwagen botst met auto’, dat kan ook. ‘Muur of boom botst met auto’ gaat niet, zoals iedereen weet, uitgenomen de Vanhee-kloon. Als één van de partijen een statisch gegeven is, gebruikt men ‘tegen’ en niet ‘met’.

‘Kunnende lezen en schrijven’ is blijkbaar, wat het tweede deel van de uitdrukking betreft, nog altijd niet van toepassing op journalisten.

Beneden alle peil.

Posted in Persweeën., writers blog on 25/12/2011 by Pär Ongeluck

De pers in Kortrijk is een bende onbekwame, waardeloze, leeghoofdige, parasiterende ja-knikkers. Dat werd dit weekend nog maar eens treffend geïllustreerd door de peetvader van het Kortrijkse journaille, Kris Vanhee.

Vanhee had het zaterdag o.a. over een controle die vorige week zondag door de arbeidsinspectie in de Onze-Lieve-Vrouwestraat werd uitgevoerd. Vanhee neemt in de titel een heel duidelijk standpunt in; volgens hem kunnen dergelijke controles duidelijk niet door de beugel. Vanhee kopt: Controleurs overvallen winkelstraat tijdens feest. (zie http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=UJ3K1CR9) Dat Vanhee het niet eens is met die controle blijkt vooral uit zijn woordkeuze. ‘Controleurs overvallen‘ geeft aan dat Vanhee van mening is dat controle uitvoeren ongeoorloofd is. Normaal wordt ‘overvallen’ enkel gebruikt bij bankrovers en ander misdadigers. Niet bij volkomen legitieme acties van een overheidsdienst, zoals die van vorige zondag. Vanhee is echter te lomp om die nuance te snappen. En is vooral tegen controle gekant. Om de haatgevoelens jegens de inspectiediensten nog wat aan te wakkeren, voegt Vanhee er, volkomen onnodig, nog aan toe dat de overvallers de winkelstraat overvielen ‘tijdens een feest‘. Dat kan natuurlijk niet in de bekrompen denkwereld van Vanhee. Dat is ongehoord. Schandalig! En dat was dan nog maar de titel.

Het artikel zelf staat – zoals we van Vanhee gewoon zijn – vol ongerijmdheden en onjuistheden. Zo schrijft hij dat ‘ook een winkel die officieel pas na Nieuwjaar opent, controleurs over de vloer kreeg. En dat op een dag waarop de straat feest vierde.‘ Blijkbaar mag controle uitvoeren op momenten dat een straat feestviert niet van Vanhee. Vanhee houdt er wel heel aparte ideeën op na. Hoewel je in het geval van Vanhee moeilijk van echte ideeën kunt spreken. Daar is hij gewoon te beperkt voor. Vanhee beseft duidelijk niet dat hij met die ene uitspraak alleen al de legitimiteit van de  controle bevestigt. De winkel gaat immers officieel pas volgend jaar open en de controle gebeurde op 18 december van dit jaar. Die winkel was dus, als je het ietsje anders formuleert, onofficieel bezig….. Hierbij stellen zich verschillende vragen. Zoals: vanaf welke datum hebben de uitbaters een vergunning? Als dat pas vanaf volgend jaar is dan zitten ze met een heel groot probleem….. De burgemeesters van Kortrijk lachen niet met uitbatingen die geen geldige vergunning hebben, is in het verleden al gebleken. De economische inspectie ook niet. Of geldt dat enkel voor allochtone uitbaters?  Ook de nieuwbakken uitbaters zelf kunnen een ernstig probleem krijgen. Zijn ze bijvoorbeeld al aangesloten bij een kas voor zelfstandigen? Wat voor inkomen genoten ze in de maand december? Een inkomen uit arbeid? Ziekenfonds? Werkloosheid? Tijdskrediet? Waren ze in verlof? Nog iets anders? Allemaal vragen die een journalist zich zou stellen voor hij iets schrijft. Niet Vanhee, dus. Die stelt nooit vragen. Die noteert enkel. Misschien heeft Vanhee, in al zijn onnozelheid, de betrokken mensen met dat ene zinnetje, in een wel heel lastig parket gebracht.

Zoals het “Handboek voor de lokale verslaggever” voorschrijft, moet de persjongen in zijn schrijven vooral aandacht aan de menselijke kant van de zaak besteden. Bijgevolg krijg je in die lokale bladzijden altijd wel een getuige aan het woord. Die heeft niet altijd iets met het onderwerp te maken maar daar laat een lokaal verslaggever zich niet door ontmoedigen. Vanhee begint zijn artikel met de vroegere uitbater van de zaak die hierboven al werd beschreven. De man lucht zijn hart en verklaart: “We hebben ‘Soep met balletjes’ net overgelaten aan een jonge onderneemster. Eigenlijk opent Annelies pas begin januari, maar omdat de straat in de kijker stond, besloot ze haar deel te doen. Na een uur stond de plaatselijke arbeidscontrole al met drie aan haar deur. De foodlounge is amper dertig vierkante meter groot. Onze straat kreunde onder de leegstand. Stilaan komt er weer wat swung in en dan zijn de controleurs daar, op een moment dat er feest is en het historisch centrum gepromoot wordt. Ik heb niets tegen controles, maar dit vind ik erover. Kunnen ze echt niet een paar weken wachten? Ieder doet zoveel moeite om de straat op te vrolijken en dan krijg je dit. En wat kost deze zondagse controle niet aan de maatschappij?”

Wie zich aan dat ‘swung’ in de tekst stoort, moet ik naar het origineel van Vanhee verwijzen. Ik kan er niets aan doen dat de man niet deftig kan schrijven. Ik citeer enkel. Letterlijk, om het origineel zoveel mogelijk tot zijn recht te laten komen.

De vroegere uitbater bevestigt hier nog eens wat we al uit de inleiding wisten: de zaak is officieel nog niet open. En, net als Vanhee, vindt hij dergelijke controles niet kunnen. Hij stelt zich daarbij ook nog de retorische vraag wat deze zondagse controle niet aan de maatschappij kost. Een vraag die in het artikel van Vanhee uiteraard niet wordt beantwoord. Ten behoeve van Vanhee en de vroegere uitbater van ‘Soep met balletjes’: de bedoeling van een controle is nagaan of de regels gerespecteerd worden. De kostprijs daarvan is van ondergeschikt belang. Overigens een beetje een schizofrene redenering: de handelaars willen wel dat ze hun winkels op zondag mogen openen maar willen niet dat er dan ook wordt gecontroleerd.

En dan is het weer de beurt aan de nieuwe, nog niet officiële uitbaters: “Annelies Vansteenksite en Björn de Neve schrokken wel even van de controle. ‘Ze gaven geen reden waarom ze op zondag daar waren. Ze vroegen naar onze identiteitskaart – mijn man was bij me – en checkten ons statuut. Uiteindelijk waren ze vriendelijk en was ook alles in orde.’ De inspectie controleerde nadien ook elders in de straat. Zo waren er gratis wafels beloofd aan wie in de straat voorbijkwam, maar uit vrees voor de voedselinspectie is het bakken geschrapt”. De inspectie hadden de nog niet officieel gestarte uitbaters duidelijk niet verwacht. Bovendien gaven die controleurs niet eens een verklaring voor het feit dat zij daar op een zondag waren. Het lef, zeg! De zin die daarna komt is voer voor psychiaters: “Ze vroegen naar onze identiteitskaart – mijn man was bij me – en checkten ons statuut.” Zoveel onsamenhangend gewauwel in één zin is moeilijk te evenaren. Ik twijfel er ook aan of die mensen dat echt zo vertelden. Vanhee schreef het zo op. En dan krijg je wel vaker van die onzin te lezen. “Ze vroegen naar onze identiteitskaart” is de normaalste zaak van de wereld. In België gaat dat nu eenmaal zo: iedereen moet zijn identiteit kunnen bewijzen. ‘Geloven’ is ook een mogelijkheid, maar biedt weinig waarborgen over de juistheid van de verstrekte gegevens. En dus vraagt men identiteitspapieren. Wat de tussenzin “mijn man was bij me” hier komt doen is mij een compleet raadsel. Vanhee plaatst mij trouwens wel meer voor raadsels. Hoe die controleurs aan de hand van de identiteitskaart het statuut van die mensen checkten is nog zo’n raadsel. Op mijn identiteitskaart staat in ieder geval niet of ik zelfstandige of werknemer ben. In de wondere wereld van Vanhee blijkbaar wel. Daarna maakt de sterreporter een sprongetje naar het vervolg van de controle: “De inspectie controleerde nadien ook elders in de straat. Zo waren er gratis wafels beloofd aan wie in de straat voorbijkwam, maar uit vrees voor de voedselinspectie is het bakken geschrapt.” Wat voor onzin is dat nu?!? Eerst vertelt Vanhee dat de arbeidsinspectie op pad was en dan zou de wafelenbak niet doorgaan uit vrees voor de voedselinspectie?!? De wegen van God en Vanhee zijn al even ondoorgrondelijk. Trouwens: als het allemaal in orde is, zowel voor de arbeidsinspectie als voor de voedselinspectie, waar heeft men dan schrik voor? Mij lijkt het eerder dat er iets niet koosjer was met die wafelenbak en dat men die daarom snel heeft stopgezet. Nog voor de inspectie daar zou langsgaan.

Ook volgens de principes van het “Handboek voor de lokale verslaggever”: woord en wederwoord. Altijd twee partijen aan het woord laten. En dus belde Vanhee eens naar de inspectie. Die vertelde Vanhee het volgende: “De Kortrijkse arbeidsinspectie laat weten dat dergelijke controle gebruikelijk is: ‘De wet op de arbeidsinspectie laat toe dat we op elke plaats en op gelijk welk moment mogen controleren, daar waar er een vermoeden is van tewerkstelling. Dus op zondag kan er controle zijn op de zondagse arbeid. Als ik het goed hoor, gebeurde de controle in Kortrijk niet op aangifte. Daar is dus zeker niets vreemds mee. Alles is wettelijk bepaald.” Vanhee heeft zoals gewoonlijk weer maar met een half oor geluisterd of in ieder geval maar de helft begrepen en dus schrijft hij over ‘zondagse arbeid’, terwijl de arbeidswet het altijd over ‘zondagarbeid’ heeft. Zondagarbeid is bij wet verboden. Maar daar bestaan een hele hoop uitzonderingen op. Wat betekent trouwens de uitdrukking “de controle in Kortrijk gebeurde niet op aangifte”? Zou woordkramer Vanhee het zelf wel weten?

Het feit dat Vanhee pas zaterdag over die controle bericht stemt ook tot nadenken. Normaal mag er geen handtas gestolen worden, geen voetganger op een auto gebotst of geen ruit ingegooid zijn of Vanhee schrijft er enkele uren later al over in zijn dorpskrant. Nu deed hij er bijna een week over om er melding van te maken. Dat laat vermoeden dat er langdurig overleg werd gepleegd alvorens er tot publicatie werd beslist. De vraag die dan rijst is: overleg met wie? En waarom? Met wie wordt snel duidelijk als je de andere artikels van Vanhee van die dag leest. Vanhee pleegt o.a. – ik gebruik heel bewust het werkwoord ‘plegen’ omdat er geen ander woord is voor de criminele aanslagen op alle mogelijke journalistieke waarden die de schrijfsels van Vanhee zijn  – nog een artikel over die zogezegde tien miljoenste bezoeker aan het Gouden Kalf. Hij ontmoette daar toen Stefaan De Clerck, burgemeester van de stad Kortrijk. De kans dat De Clerck hem bij die gelegenheid een glas bubbels toeschoof en hem één en ander in het oor fluisterde is niet denkbeeldig. En zo werd het tweede artikel van Vanhee over diezelfde gebeurtenis van bijna een week geleden geboren. “Ik voel mee met de handelaars”, zou De Clerck volgens Vanhee gezegd hebben. (zie http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=UJ3K1CR7). Waarom Vanhee net een forum biedt aan iemand die geen enkel uitstaans met de gebeurtenis van een week daarvoor heeft, is misschien niet helemaal duidelijk voor mensen die de Kortrijkse pers niet zo goed kennen. Kortrijkse journalisten zijn namelijk een ondersoort van de kruipdieren. Die ondersoort wordt gekenmerkt door het feit dat ze er alles voor over hebben om hun meester te behagen. Als de meester zegt ‘spring’ dan springen ze en als de meester vindt dat ze dit of dat moeten schrijven, dan zijn ze er als de kippen bij om dat ook te doen. Oude krokodil Vanhee is daar het archetype van.

De controle die vorige zondag plaatsvond, is iets wat aan de greep van De Clerck ontsnapt en dat zint de man niet. Die controle vestigt ook teveel de aandacht op de onwettige koopzondagen van volgend jaar. Volgend jaar is meteen ook een verkiezingsjaar en De Clerck zal, gezien zijn verschrompelde populariteit, alle stemmen meer dan nodig hebben. Het kiesvee van De Clerck is ondertussen afgekalfd tot een handjevol zelfstandigen en vrije beroepen. Oncontroleerbare acties tegen die groep kan hij missen als kiespijn. En dus stopte hij jabroer Kris Vanhee een glas bubbels toe en dicteerde hem wat hij in zijn gazet moest schrijven. Dat resulteerde uiteindelijk in de twee artikels die hier aan bod kwamen. Stroman Vanhee zorgt met zijn schrijfsel voor een sterk anti-controle-klimaat en De Clerck speelt de vermoorde onschuld en ‘voelt mee met de handelaars’. Als afgedankt minister van justitie die altijd zo hard roept dat het gedaan moet zijn met de straffeloosheid kan hij natuurlijk niet verkondigen dat die inspectiediensten hun werk niet mogen doen. En dus voelt hij mee en toont hij begrip. Als burgemeester van de stad Kortrijk zou hij eigenlijk het optreden van de inspectie moeten toejuichen en steunen. Maar zo ver wil De Clerck het niet drijven. Dat zou hem immers stemmen kosten…… De beteugeling van straffeloosheid waar De Clerck het zo graag over heeft, is een wel heel subjectief gegeven in Kortrijk. Lik op stuk beleid voor de vijanden en grenzeloze permissiviteit voor de vrienden.

Bijbelse hoogmoed.

Posted in Vlugschriften on 24/12/2011 by Pär Ongeluck

Het ego van Maarten Decramer, zelfstandig organisator van pensenkermissen – in het dure jargon heet dat ‘eventmanager’ – en daarnaast ook nog overbetaald centrummanager van de stad Kortrijk, begint zo langzaamaan bijbelse proporties aan te nemen. Nu denkt hij zowaar dat hij God is. Vrijdag liet Hij, geheel in lijn met het scheppingsverhaal, deze boodschap op de mensheid los:

MDecramerMaarten Decramer

Passeert #winterpodium op grote markt #kortrijk en ziet dat het goed is #gezellige drukte
Zoveel pretentie, arrogantie en hoogmoed zijn niet meer des mensen. Bijna De Clercksiaans. In een andere stad dreigt voor zo’n godslasterlijke uitspraak onmiddellijke collocatie. Maar niet in Kortrijk.

Blinde gelovigen.

Posted in Persweeën., Vlugschriften on 23/12/2011 by Pär Ongeluck

Volgens Kris Vanhee, sterjournalist bij de krant Het Nieuwsblad, moest Stefaan De Clerck gisteren, 22 december, tijdens de staking van de openbare diensten, naar de politieraad (zie http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=R33K01IM). Dat is vreemd want de politieraad gaat pas vanavond, 23 december, om 5 uur door (zie de website van de politiezone Vlas: http://www.pzvlas.be/index.php?id=173&tx_ttnews[tt_news]=2351&cHash=6a6d3420f54fdb682885b2d233fd353a). Dat is symptomatisch voor de kwaliteit van onze persjongens en -meisjes: ze nemen zonder slag of stoot alles aan wat een ‘hoogwaardigheidsbekleder’ uitbraakt. Controleren NOOIT hun bronnen. Journalistiek in Kortrijk is een blind geloof, geen feitenkwestie. Iemand als De Clerck weet dat maar al te goed en maakt daar uiteraard handig misbruik van.

Het geval Van Hee.

Posted in Persweeën., Woordenaars on 22/12/2011 by Pär Ongeluck

Hebben we weer een nieuwe burgemeester in Kortrijk? Als het van sterreporter Kris Vanhee afhangt in ieder geval wel.

Hoe lang is Stefaan De Clerck al gemeenteraadslid van Kortrijk? Burgemeester van Kortrijk? Was zijn vader ook al niet eens burgemeester van Kortrijk? Kortom, de familie De Clerck kent een lange politieke traditie. Of dat een goeie zaak is, laat ik hier even in het midden.

Kris Vanhee, gespecialiseerd verslaggever van calamiteiten en overlijdensberichten voor de gezaghebbende kwaliteitskrant Het Nieuwsblad, maakt misschien al even lang deel uit van de schrijversgilde als de familie De Clerck van het politieke schouwspel van Kortrijk. Vanhee is een journalistiek monument in deze stad. Een perskrokodil. Toch slaagt Vanhee er na al die jaren nog in om de naam van de burgemeester verkeerd te schrijven. (zie  http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=VT3JUP05) Vanhee titelt: ‘Stefaan Declerck: ‘Blij met correctie op stedenrapport’. De man heeft het hier over de nominatie van Kortrijk als fietsgemeente 2012. Een nominatie! Geen prijs! Maar dat doet nu even niet ter zake. Fans van de Nieuwsbladcoryfee zullen opwerpen dat de zetduivel hiervoor verantwoordelijk is, maar dat is weinig waarschijnlijk; Vanhee heeftt de zetduivel niet nodig om kemels te schieten. Vanhee maakt in het artikel overigens nog eens diezelfde fout. Hij schrijft dat ‘Burgemeester Stefaan Declerck(CD&V) van Kortrijk beaamt’.

Goede verslaggeving begint met een correcte vermelding van de bronnen. Een journalistiek beginsel dat Vanhee na eeuwen verslaggeving blijkbaar nog altijd niet begrepen heeft. De blunder van Vanhee levert hem wel weer een nominatie op voor de titel van ‘woordenaar van de maand’.

Het ijskoude hart van Kortrijk.

Posted in Persweeën., Vlugschriften on 20/12/2011 by Pär Ongeluck

Stefaan De Clerck en zijn vazal Lieven Lybeer schonken gisteren 10.000 euro van uw en mijn geld aan de actie Music For Life van studio Brussel. “‘Dit is een unieke gelegenheid om als stad ons warm hart te tonen”, onaneerde De Clerck euforisch. En de gesubsidieerde pers noteerde ijverig. Zoals gewoonlijk kritiekloos.

10.000 euro – amper 0,13 euro per inwoner – is een schandalig laag bedrag als je het vergelijkt met de honderdduizenden die de stad Kortrijk ‘investeerde’ – ‘over de balk gooide’ is een passender uitdrukking – in De Rodenburgs, Villa Vanthilt en Mijn Restaurant. Enkel voor deze plat-commerciële initiatieven klopt het echte hart van de stad Kortrijk. Voor de rest is het stadsbestuur een ijskoningin zonder hart. Die 10.000 euro is niets anders dan een schaamlapje; iets om het eigen geweten – als ze dat al hebben – mee te sussen en snel nog wat goodwill bij de kiezer te kweken. De huichelarij van onze amorele, harteloze ‘hoogwaardigheidsbekleders’ wordt zo stilaan weerzinwekkend. Vegeleken bij hen waren de farizeeërs echte engeltjes.