Archief voor november, 2011

Officiële stadsleugens.

Posted in Het Gouden Kalf, writers blog with tags , on 30/11/2011 by Pär Ongeluck

Gisteren, 29 november, verscheen op de website van de stad Kortrijk een tekst waarmee de Koopzondagen van 2012 worden aangekondigd zie (http://www.kortrijk.be/nieuws/koopzondag-2de-zondag-van-de-maand). Een uiterst slecht geschreven tekst die bol staat van krakkemikkige zinswendingen en taalfouten. Misschien werd die tekst dus wel door een schepen geschreven. Een edelman, bijvoorbeeld. Iemand die wel Nederlands kent maar eigenlijk Franstalig is. Ambtenaren kunnen het zich in ieder geval niet veroorloven om met zo’n vodden naar buiten te komen. Dat er op een website van een stad, die zich de allures van een metropool aanmeet, überhaupt zo’n triestig geschreven teksten worden gepubliceerd, is ook kenschetsend voor de waanwereld waarin het stadsbestuur leeft. En voor de taalverloedering die in ‘cultuurstad Kortrijk’ heerst. Maar daar wil ik het nu eens niet over hebben.

De eerste keer dat die Koopzondagen van 2012 de pers haalden,was vorige week woensdag, 23 november. Toen heette het nog dat het college van burgemeester en schepenen die Koopzondagen voor 2012 nog moest vastleggen. Dat kon uiteraard ten vroegste op het schepencollege van woensdag 23 november gebeuren. Op de website van de stad Kortrijk staat echter de agenda van een vergadering van het college van burgemeester en schepenen van woensdag 28 november….. (zie http://www.kortrijk.be/over-de-stad/politiek/cbs/agenda) Woensdag 28 november is een dit jaar onbestaande combinatie…. Een foutje van de redacteur wellicht. Op die agenda staan 71 punten vermeld. Maar geen Koopzondagen….. Als het college van burgemeester en schepenen (CBS) dus over die Koopzondagen beslist heeft dan is dat in ieder geval niet op de vergadering van vorige week woensdag geweest. Misschien wel op het volgende CBS. Dat zou dan die van vandaag, 30 november, moeten zijn. Op de website van de stad Kortrijk staat evenwel tot op dit ogenblik nog altijd geen agenda van dat CBS…. Normaal moet die al vanaf de vrijdag voordien te consulteren zijn. In dit geval sinds vrijdagnamiddag 25 november. De democratisch verkozenen van Kortrijk denken daar duidelijk anders over. En dat is niet de eerste keer. De arrogantie waarmee die gemandateerden hun functie uitoefenen, is ronduit onrustwekkend. Maar goed, daar gaat het nu even niet om. Waar het wel om gaat is dat, in de tekst over de Koopzondagen van 2012, die gisteren op de website van de stad verscheen, staat dat ‘het college van burgemeester en schepenen beslist heeft….’. Een pertinente leugen want daar is niets van terug te vinden op de agenda van het CBS van vorige week. Of voegt men zomaar punten aan de agenda toe, zoals het hen uitkomt? Als dat zo is, dan is het in ieder geval geen daad van behoorlijk bestuur. Als dat punt van de Koopzondagen 2012 echter pas vandaag staat geagendeerd, hoe kan men dan gisteren al schrijven dat men beslist heeft?!? In ieder geval maakt het CBS hier weer een erg slechte beurt. Op het vlak van taal is het een draak van een tekst. Op het gebied van besluitvorming vormt het een aanfluiting voor de democratie. En kwestie van integriteit zinkt dit stadsbestuur nog wat verder weg in het moeras van leugens en bedrog waarin het zich al deze hele legislatuur wentelt.

De tekst die gisteren op de website van de stad Kortrijk verscheen is niet alleen leugenachtig en slecht geschreven. Ook de toon klopt niet. De tekst is geschreven vanuit een defensieve reflex. Alsof men iets wil goedpraten dat eigenlijk niet goed te praten valt, maar dat men de bevolking toch door de strot wil duwen. Zoiets doe je alleen als je aangevallen voelt en niet goed in je vel steekt. Ook dat is tekenend voor dit stadsbestuur: een totaal gebrek aan visie. Aan een coherente visie vooral.

De opsteller van het bericht op de website van de stad Kortrijk begint zijn apologie niet met een positieve boodschap maar met te vertellen wat die Koopzondagen NIET zijn: ‘het betreft in geen geval een stap in de richting van een permanente uitzondering op de wekelijkse rustdag. Integendeel, het standpunt van het college in deze aangelegenheid is dat het toestaan van deze uitzonderingen, zoals het woord het zelf zegt, de uitzondering is en nooit kan evolueren naar de regel. Geen enkele handelszaak wordt hierdoor overigens verplicht om de zondag open te zijn. ‘. Wie een positieve boodschap wil uitdragen doet dat nooit op die manier. Omdat het al een halve schuldbekentenis inhoudt. Dergelijk argument hanteer je enkel als je je helemaal in het nauw gedreven weet. Of, als je echt recht in je schoenen staat, hanteer je het als laatste, bijkomend, argument. Nooit als eerste argument. Het stadsbestuur antwoordt met die quote overigens op een vraag die niet wordt gesteld. Daarmee maak je jezelf altijd verdacht. De tekstschrijver toont hier ook duidelijk aan dat hij de wet op de openingsuren niet kent. Iemand die van opleiding jurist is, zoals Jean de Bethune, weet wel dat men het in die wet niet over ‘uitzonderingen’ heeft maar over ‘afwijkingen’. Dat is iets anders. De letterlijke tekst van artikel 15 van de wet op de openingsuren luidt: ‘Op aanvraag van één of meerdere handelaars of ambachtslieden handelend in eigen naam of op aanvraag van een vereniging van handelaars of ambachtslieden kan het college van burgemeester en schepenen, in bijzondere en voorbijgaande omstandigheden of ter gelegenheid van jaarbeurzen en jaarmarkten, afwijkingen op de in artikel 6 en 8 bedoelde verplichtingen verlenen aan de vestigingseenheden gelegen op het grondgebied van de gemeente of op een deel ervan. Deze afwijkingen mogen niet meer dan vijftien dagen per jaar bedragen’. Als er geen aanvraag is, kan het CBS dus al niet beslissen om Koopzondagen in te voeren. Ik betwijfel ten zeerste of er zo’n verzoek bij het CBS werd ingediend….. De wet bepaalt ook dat het moet gaan over ‘bijzondere en voorbijgaande omstandigheden of ter gelegenheid van jaarbeurzen en jaarmarkten‘. Ook die vlieger gaat niet op voor de Kortrijkse Koopzondagen. Op het einde van de tekst op de website van de stad Kortrijk heeft men het juist over het tegenovergestelde: ‘Het is wenselijk in de communicatie een structurele consequente boodschap te brengen in plaats van eenmalige initiatieven. Eenmaal men weet dat men kan shoppen in Kortrijk standaard de tweede zondag van de maand, kunnen de budgetten voor promotie, in samenwerking met K en het handelsdistrict, eerder verplaatst worden naar het creëren van sfeer in de binnenstad op die momenten‘. Hoeveel juristen zitten er eigenlijk in dat schepencollege van Kortrijk? Of werden diploma’s vroeger gewoon gekocht? Of uitgedeeld?

Ook het volgende argument dat wordt gebruikt, is in hetzelfde bedje ziek; strikt gezien is het zelfs geen argument. ‘Met deze beslissing heeft het college enkel het introduceren van een systematiek voor ogen gehouden. De laatste jaren werden trouwens ook telkens gemiddeld 13 uitzonderingen toegestaan op jaarbasis‘, schrijft de idioot van dienst. Dat is de redenering van een vierjarige: iets goedpraten met het argument dat het in het verleden ook al gebeurde. Misschien wel een tip voor mensen die niet graag parkeerretributies betalen: zeg in het vervolg gewoon dat je in het verleden, zonder nadelige gevolgen, nog nooit geld in een parkeermeter hebt gestoken. Het college van burgemeester en schepenen van Kortrijk heeft zeker oren naar dergelijke redenering….. De wet op de openingsuren heeft het duidelijk, zoals eerder al geschreven, over ‘afwijkingen’ en niet over ‘systematiek’ en ‘structurele consequente boodschappen’. Wat die laatste ook mogen zijn.

Pas in de volgende paragraaf van de tekst komt men met ‘echte’ argumenten af. Volgens de opsteller van het bericht heet het dat ‘uit enquêtes en studies is gebleken dat momenteel bijna  90 % van de huidige shoppers in Kortrijk afkomstig zijn uit de regio Kortrijk zelf. Er ligt dan ook nog een groot wingebied en potentieel in de regio’s die zich verderaf situeren van Kortrijk, zoals het zuiden van Gent, Wallonië en Noord-Frankrijk. Deze 1000-den potentiële shoppers dienen evenwel de kans en de tijd te krijgen om af te zakken tot in Kortrijk. Dat is traditioneel in het weekend‘. Een verwijzing naar die ‘enquêtes en studies’, zodat de lezer die zelf kan inkijken en zich zelf een oordeel kan vormen, was hier wel op zijn plaats. Of denkt het stadsbestuur echt nog dat het zo geloofwaardig is?!? Een stadsbestuur dat geloofwaardig wil zijn, speelt open kaart. Iets wat het stadsbestuur van Kortrijk zelden of nooit doet. Overigens kunnen die duizenden potentiële shoppers zonder problemen in het weekend tot in Kortrijk afzakken. De zaterdag behoort m.i. ook tot het weekend. Men erkent hier trouwens, stilzwijgend, dat Kortrijk de bezoekers uit die verder gelegen gebieden, buiten dat shoppinggebeuren, eigenlijk niets te bieden. Arm, arm Kortrijk….. Ik had toch iets meer fierheid over ‘hun’ stad verwacht van onze bestuursmensen….

In de volgende paragraaf schrijft de getormenteerde opsteller dan dat ‘uit een recente studie ‘Transvisite’ van oa Unizo, de provincie West-Vlaanderen en het WES waarbij gepeild werd naar de verplaatsingsgewoontes van 14.000 gezinnen naar de andere kant van de grens, is gebleken dat één van de drijfveren voor Fransen om de grens over te steken een bezoek is aan handelszaken die geopend zijn op zondag‘. Men vertelt er niet bij dat die studie nog tot 30 september 2013 loopt en het dus ietsje voorbarig is om nu al conclusies te trekken. Men zegt er evenmin bij dat het in beginsel over een telefonische enquête gaat. Iedere onderzoeker weet dat de waarde van dergelijke enquêtes erg relatief  is…. Die enquête werd trouwens niet bij 14.000 mensen afgenomen maar bij 13.500 personen. En die 13.500 ondervraagden bevinden zich in het gebied Brugge, Diksmuide, Gent, Ieper, Kortrijk, Oostende, Tielt, Roeselare, Oudenaarde, Veurne, Nord en Nord-Pas de Calais. Dat één van de drijfveren van de Fransen om de grens over te steken een bezoek aan de handelszaken die geopend zijn op zondag is, wil ik niet ontkennen. Maar ik zou wel graag zien dat men dat wat relativeert: het is slechts één van de drijfveren. Omdat elke openheid over de resultaten van die enquête ontbreekt is het onmogelijk om na te gaan hoe zwaar die drijfveer nu precies weegt. Misschien is het zelfs één van de minst belangrijke. Overigens verlaagt de schrijver van dienst de mens hiermee tot niets meer dan een kopend wezen. Een consument. De tekst over de koopzondagen zegt vooral heel veel over de mensvisie die het stadsbestuur van Kortrijk aankleeft. Voor de volledigheid: die studie kostte 1.008.460,3 euro.

De tekstschrijver strompelt verder met: ‘wij krijgen van handelaars die nu al af en toe openen op zondag de input dat zij dit zeker de moeite waard vinden en dat zij telkenmale een goede verkoopsnamiddag hebben‘. Ook hier weer die infantiele peuter-filosofie: als die het doet, dan mag ik dat toch ook?!? Als je je binnen de perken van de wet houdt, ja. En dat is niet het geval met de Kortrijkse Koopzondagen.

Na de obligate opsomming van de Koopzondagen in 2012 eindigt de schrijver van het bericht op de website van de stad Kortrijk zijn zielig en inhoudsloos betoog met: ‘Dit initiatief  heeft  als enige doel het Kortrijkse retailapparaat te versterken.’ De vetgedrukte woorden komen niet van mij, deze keer. Met die vette druk wil de schrijver wel iets benadrukken. En geeft op die manier openlijk toe dat de enige bekommernis van dit stadsbestuur is het Kortrijkse retailapparaat versterken. In deze tekst rept men met geen woord over de sociale dimensie; ook geen letter over wat dit voor de werknemers betekent. Met deze beslissing profileert dit stadsbestuur zich vooral (nog maar eens) als een anti-sociaal en ultra-liberaal kabinet. Alle ACW-aanwezigheid ten spijt.

Krantenkemels.

Posted in Woordenaars on 29/11/2011 by Pär Ongeluck

Op de valreep nog een inzending voor de wisselbeker ‘woordenaar van de maand’ toegestuurd gekregen. Vandaag nodigde Het Nieuwsblad mij uit om deel te nemen aan een wedstrijd waarbij ik voor 1000 euro shoppinggeld – te besteden in Brugge – kan winnen. (zie http://interactief.nieuwsblad.be/optiext/optiextension.dll?ID=jNkjPaSrgeUVW8O4xx4OzTJGJmGooegfFloKnt2hKUeZ9DrP8).

In de tekst over Instituut Ann Vandamme uit de – hoe toepasselijk! – Ezelstraat staat een knoert van een dt-fout: ‘In Instituut Ann Vandamme wordt je onder handen genomen door een team ervaren, gediplomeerde schoonheidsspecialistes. Rustige omgeving, zachte muziek, … alles voor het perfecte verwenmoment.’ De taalverloedering beperkt zich blijkbaar al lang niet meer tot de regionale bladzijden van de krant.

Van de pot gerukt.

Posted in Vlugschriften, writers blog on 29/11/2011 by Pär Ongeluck

Shopinkortrijk #shopinkortrijk steunt #mfl11 in #Kortrijk because we DO give a shit!! @8500kortrijk ow.ly/7GOnk

Zo luidde de boodschap die shop-in-kortrijk gisteren op Twitter lanceerde naar aanleiding van de mededeling dat Het Glazen Huis van Studio Brussel, in het kader van de actie Music for Life, dan toch eens naar Kortrijk komt. Shop-in-kortrijk is een initiatief van het Handelsdistrict. Die steun en solidariteit van het Handelsdistrict zijn natuurlijk wel mooi, maar waar het hem bij Music for Life écht om gaat – en dat vergeten nogal wat mensen al te vaak en graag – is geld. Zoveel mogelijk geld ten voordele van de Rode Kruis-campagne tegen diarree in Nepal. De vraag is dan ook hoe substantieel die ‘steun’ van shop-in-kortrijk aan deze campagne is. Omdat shop-in-kortrijk zelf geen bedrag vermeldt, wekt men de indruk dat het hen vooral om ‘morele steun’ gaat en dat het shop-in-kortrijk enkel om de goodwill van de Studio Brussel-luisteraars te doen is. Platvloerse publiciteit, zeg maar. Behoorlijk pervers ook. Degoutant. Daarentegen: als shop-in-kortrijk inderdaad een substantiële bijdrage levert, waarom maakt men dan niet meteen bekend over hoeveel euro’s het gaat? Omdat het bedrag misschien zo onbeduidend is dat men vreest dat het meer negatieve dan positieve publiciteit zal opleveren? Minder dan 10.000 euro kan eigenlijk niet voor een organisatie als shop-in-kortrijk. Uit eigen zak, bedoel ik dan. Via allerlei campagnes kan daar nog een veelvoud van dat bedrag bijkomen, uiteraard. Maar 10.000 euro uit eigen middelen lijkt mij toch wel een minimum.

Brouwerij Bockor doet het anders en slimmer. Bockor belooft directe steun voor het project. De brouwerij organiseert een foto-wedstrijd en schenkt per ingezonden foto een halve euro aan de actie van Music For Life (zie http://www.blauwforlife.be/). Dat kan serieus oplopen en je kunt maar hopen dat Bockor op zijn minst tien miljoen foto’s krijgt!

Er zijn in Kortrijk trouwens nog bedrijven die een aardige bijdrage zouden kunnen leveren. Sanitairgigant Van Marcke Logistics, bijvoorbeeld. Heeft een jaaromzet van 270.960.000 euro en een winst (netto, na aftrek van belastingen, verplichte reserves en dergelijke meer) van 21.464.000 euro. Dat is eenentwintig miljoen vierhonderd vierenzestigduizend euro. Zou er iemand honger lijden als die winst plots ‘maar’ 21.000.000 euro bedroeg? Ik denk het niet. Van Marcke zou de actie van het Rode Kruis natuurlijk ook op een andere manier kunnen steunen en enkele projecten volledig zelf uitwerken en onderhouden.

Vorig jaar zamelde Music For Life in Vlaanderen een goeie vijf miljoen euro in (waarvan 1 miljoen euro van de federale regering en 300.000 euro van het Vlaams Gewest). Daar moeten dan wel nog de campagnekosten afgetrokken worden. Hoeveel er juist bij het Rode Kruis terechtkomt is niet duidelijk. Alles bij elkaar is die vijf miljoen euro echter beschamend weinig. Nog geen euro per kop. Bruto. Blijkbaar geven we echter liever aan onverantwoord speculerende banken en hun tot de bedelstaf veroordeelde directie- en bestuursleden.

Misschien moeten onze politici nu maar eens het goede voorbeeld geven en hun zitpenningen van de maand december afstaan ten voordele van de actie. Die zitpenning – voor de gelegenheid omgedoopt tot schijtpenning – voor een gemeenteraadslid bedraagt in Kortrijk ongeveer 180 euro per zitting. (Ik ken het juiste bedrag niet maar ver zal ik er niet naast zitten. Waarschijnlijk is het zelfs meer.) In de week voor de zitting van de gemeenteraad is er ter voorbereiding ook nog een zitting van de commissie. De schijtpenning die de raadsleden daarvoor opstrijken is dezelfde als die ze voor het bijwonen van de gemeenteraad krijgen. In Kortrijk zijn er 41 gemeenteraadsleden. Als die voor 1 keer allemaal hun schijtpenningen (ook die van de commissie) afstaan dan komen we al aan een bedrag van 14.760 euro. Als ook de OCMW-raadsleden en al die andere gemandateerden die presentiegelden opstrijken, hetzelfde doen, komen we al in de buurt van een aardig bedrag, denk ik. Zeker als shop-in-kortrijk nog eens een duit in het zakje doet. Waarom zouden overigens niet ALLE verkozen en aangeduide gemandateerden in Vlaanderen – senatoren, kamerleden, provincieraadsleden en vertegenwoordigers in intercommunales, maar ook banken, verzekeringsinstellingen, vakbonden, werkgeversorganisaties en bedrijven – niet eens, Sinterklaasgewijs, AL hun presentiegelden van december – die voor de genieters ervan tenslotte niets anders zijn dan een extra-inkomen waarop geen sociale bijdragen worden betaald – afstaan ten voordele van deze actie? De pers kan – naast een bijdrage uit eigen middelen en fondsen opgehaald bij journalisten en lezers – ook nog haar steentje bijdragen door de namen te publiceren van die schijtpenningincasseurs die geen bijdrage leveren. Denk dat met die schijtpenningen alleen al iedereen in Nepal op een jaar tijd van de pot kan gerukt worden. Blijvend.

En dan zijn er nog die 17.000 die vorig jaar een petitie tekenden om het Glazen Huis naar Kortrijk te halen. Als die elk 10 euro ten voordele van de actie van het Rode Kruis storten halen we al snel 170.000 euro op. Of was het die 17.000 enkel om het Glazen Huis te doen? Nee toch?

Als straks Pukkelpop failliet gaat omdat 300 onverlaten het in hun hoofd halen om de terugbetaling van hun ticket te eisen, kunnen die tienduizenden gedupeerden die volgend jaar van hun geliefde festival verstoken blijven, misschien ook eens een stuk van het uitgespaarde geld op de rekening van het Rode Kruis overschrijven…..

Het aloude ‘Schijt je Rijk’ moet trouwens ook schitterende televisiebeelden opleveren.

Enfin, mogelijkheden zat om echt steun te geven en verder te gaan dan het gratuite ‘steun betuigen’…..

Parkings-on.

Posted in Het Gouden Kalf, Verkeer(d), Vlugschriften with tags , , on 29/11/2011 by Pär Ongeluck

Dat het niet goed gaat met het Gouden Kalf in Kortrijk is een understatement. Eerder verminderde men de openingsuren al om zo de loonkost te drukken, daarna kondigde men voor 2012 de maandelijkse (onwettelijke) koopzondagen aan en nu biedt men de klanten die de parking onder het Gouden Kalf gebruiken, het eerste uur gratis aan. Net zoals in de rest van de catacomben van Kortrijk. Die parking onder het Gouden Kalf staat trouwens nooit vol. Wat, gezien de prijs die men er betaalt, ook niet verwonderlijk is.

Deze prijsvermindering is niet alleen symptomatisch voor de vertwijfeling van het management van het Gouden Kalf, maar vormt ook een treffende illustratie van het parkeer- en verkeersbeleid van de stad Kortrijk. Voor zover men van een echt beleid kan spreken want elke visie ontbreekt bij de bestuurslui van deze stad. Het is hen ook helemaal niet om een leefbare stad te doen. Het enige waar men in Kortrijk oog voor heeft, is zoveel mogelijk koopzuchtigen naar het centrum van de stad lukken. Daar kadert ook deze nieuwe maatregel in. En voor deze mantra moet alles wijken. Tot en met de gezondheid en de leefkwaliteit van de bewoners. Dat gratis uurtje parkeren lokt niet alleen nog meer verkeer naar de binnenstad, het kost de stad ook handenvol geld. Geld dat men veel beter zou besteden aan een degelijk georganiseerd gemeenschappelijk vervoer. Het bestuur van deze stad is evenwel te kortzichtig om dat in te zien.

Georganiseerde misdaad in Kortrijk.

Posted in Het Gouden Kalf, Persweeën., writers blog with tags , , , , , , , on 28/11/2011 by Pär Ongeluck

Het is zover. Schepen van Economie, Jean de Bethune, centrummanager Maarten Decraemer en shopmanager van het Gouden Kalf, Dominique Desmeytere, slaan de handen in elkaar om het meest bruisende winkelcentrum van West-Vlaanderen en wijde omtrek een nieuw impuls te geven om het nog bruisender en nog wijder bekend te maken. Dat is ook nodig, zo biechtte de shopmanager van het Gouden Kalf, de heilige Dominique, woensdag in Het Laatste Nieuws op, omdat de handelszaken in het shoppingwalhalla de laatste tijd minder inkomsten genereren. Als een shopmanager al zoiets uitkraamt moet het wel heel erg zijn want tot nu toe liet hij zich enkel in superlatieven uit als het over ‘zijn’ winkelcentrum ging. ‘Fantastisch’, ‘de verwachtingen ver overtroffen’ en dies meer. Een onverbeterlijke positivo, onze Dominique. De oplossing die de heren voor alle verborgen en openlijke miserie van het handelscentrum bedacht hebben is kinderlijk eenvoudig: Kortrijk krijgt de tweede zondag van de maand een koopzondag. Peter Lanssens, schrijfkoelie van Het Laatste Nieuws, noteert gretig en – o, zo typerend voor het uiterst bedenkelijke niveau waarop de lokale pers in Kortrijk acteert – stelt zich geen vragen. Op de website van de Knack/Krant van West-Vlaanderen heet het dan weer dat ‘vooral K in Kortrijk wil inspelen op het wijzigende koopgedrag en meer klanten aantrekken van buiten de regio.’ (zie http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/kortrijk-start-met-koopzondagen/article-4000009642251.htm) De krantenjongens KV/MD van de Krant van West-Vlaanderen zijn al niet veel slimmer dan Lanssens en stellen zich evenmin vragen maar voegen er in hun artikeltje wel nog aan toe dat ‘alle winkels van K in Kortrijk contractueel verplicht zijn om hun zaak te openen op die zondag, tenzij hun CAO dat anders bepaalt. Het initiatief om ook op die tweede zondag te openen komt van de stad, het handelsdistrict en K in Kortrijk zelf’. Dat soort ziende blindheid van Lanssens, KVen MD komt wel vaker voor bij onze plaatselijke pers. Al te vaak om nog toevallig te zijn. Ze staan er met hun neus op en nog zien ze het niet. En dus berichten ze er ook niet over. Of dit loutere domheid of pertinente onwil is, laat ik aan het oordeel van de lezer over. Voor de volledigheid nog vermelden dat Het Nieuwsblad dit nieuwsfeit pas de zaterdag het vermelden waard vindt; het bericht in Het Nieuwsblad is bijna letterlijk overgeschreven van de Krant van West-Vlaanderen. Kris Vanhee, dus.

Voor alle duidelijkheid: die koopzondagen gelden voor alle handelaars in het  stadscentrum, niet alleen voor het Gouden Kalf. Het verschil is dat de handelaars van het Gouden Kalf, volgens KV/MD, contractueel verplicht zouden zijn om hun winkel te openen. ‘Tenzij hun CAO dat anders bepaalt’, zo voegen KV/MD er wijsneuzerig aan toe. Waar KV/MD die wetenschap vandaan hebben, weet ik niet. Misschien wel van het triumviraat de Bethune-Decraemer-Desmeytere. Zoals iedereen ondertussen wel weet is er geen pennenlikker in Kortrijk die er ook nog maar aan denkt om ook maar één woord van één van die heerschappen in twijfel te trekken. In Kortrijkse perskringen is het compleet uit den boze om zelf na te denken, zaken te duiden of op onderzoek uit te gaan. Het resultaat van dat kladwerk leest u elke dag in uw krant. En daar betaalt u nog voor ook! De ‘contractuele verplichting’ waar KV/MD het in hun ‘artikel’ over hebben slaat op een clausule in het contract tussen de eigenaar van het Gouden Kalf (niet meer Forum Invest maar een Duits vastgoedbedrijf) en de handelaars-huurders. Ik heb nog nooit zo’n contract gezien maar mogelijks staat daar wel in vermeld dat de handelaars eventueel verplicht zijn om hun zaak open te houden op zondagen, als daartoe de noodzaak bestaat en als het wettelijk kan. Het is maar de vraag of die clausule ook uitvoerbaar is. Een journalist zou zo’n contract trouwens wel eens willen zien. Een betaald kladschrijver uit Kortrijk niet.

In Kortrijk hebben we behoorlijk wat juristen in de gemeenteraad zitten. De twee excellenties die deze stad rijk is, zijn allebei jurist van opleiding. Ook schepen van Economie en Pensenkermissen, Jean de Bethune, is jurist. En er zijn er nog. Van shopmanagers en centrummanagers verwacht ik trouwens ook dat ze enige juridische kennis hebben. Laten we ten behoeve van al die juristen, journalisten, shopmanagers en anderen echter beginnen bij het begin:

mag een kleinhandelszaak open zijn op zondag?

Daar bestaat een wet over. Meer bepaald de wet van 10 november 2006 betreffende de openingsuren in handel, ambachten en dienstverlening. Nog aangepast door de wet van 22 december 2009. In die wet staat het basisprincipe verwoordt: de sluitingsdag is in principe de zondag en begint om 5 uur of om 13 uur en duurt 24 uur. Volgens dat basisprincipe mag een handelaar zijn winkel dus zonder problemen op zondagvoormiddag open houden. Geen vuiltje aan de lucht. De zondagvoormiddag is echter niet interessant voor de ketens die in het Gouden Kalf huizen. De zondagvoormiddag slapen de mensen wat langer, halen ze pistolets bij de warme bakker, springen ze misschien nog vlug eens een superette binnen omdat ze nog een fles wijn nodig hebben voor bij het middageten, gaan ze eventueel nog eens naar de H. Mis en zo verder. De zondagvoormiddag is voor een winkelcentrum gewoon niet interessant. De zondagnamiddagen zijn dat wel. Omdat koopzuchtigen dan tenminste tijd hebben. België zou echter België niet zijn als er op die verplichte zondagsluiting bij wet al niet een reeks uitzonderingen voorzien zijn die de oorspronkelijke bedoeling van de wet grotendeels uithollen. Wie het allemaal precies wil weten, verwijs ik naar de website van de stad Kortrijk (zie http://www.kortrijk.be/producten/wekelijkse-rustdag) en naar de wet zelf (zie http://www.ejustice.just.fgov.be/cgi_loi/change_lg.pl?language=nl&la=N&cn=2006111093&table_name=wet). De koopzondagen die men in Kortrijk organiseert vallen echter niet onder die uitzonderingen. Iedere gemeente heeft wel de mogelijkheid om maximaal 15 dagen per jaar collectieve uitzonderingen toe te staan ter gelegenheid van jaarbeurzen, jaarmarkten, wettelijke feestdagen, solden enzoverder. Essentieel daarbij is dat het gaat om unieke en voorbijgaande gebeurtenissen. Koopzondagen op de tweede zondag van de maand vallen niet onder die definitie en kunnen dus wettelijk niet.

Een andere mogelijkheid om op zondag toch open te zijn, is de erkenning als toeristisch centrum. Ik heb daar vroeger – nog voor de opening van Het Gouden Kalf – al over geschreven en sindsdien is er in die wetgeving niets veranderd (zie https://perongeluck.wordpress.com/2009/11/26/kortrijk-toeristisch-centrum/ en https://perongeluck.wordpress.com/2009/12/04/kortrijk-toeristisch-centrum-2/ ) Kortrijk is tot nader order ook nog altijd geen toeristisch centrum….

mag men personeel tewerkstellen op zondag?

Een zaak open houden op zondag is één ding. Daarbij nog personeel tewerkstellen is een ander paar mouwen. 80% van de zaken in het Gouden Kalf zijn ketens. De meeste, zo niet alle, winkels in het winkelcentrum hebben personeel.  Mag men echter zomaar, op zondagen, personeel laten opdraven? Dat is wettelijk geregeld in de wet van 16 maart 1971, de zogenaamde Arbeidswet. Artikel 11 van die wet schetst het algemeen kader: het is verboden werknemers ’s zondags tewerk te stellen. Zo staat het er letterlijk (zie http://www.ejustice.just.fgov.be/cgi_loi/change_lg.pl?language=nl&la=N&cn=1971031602&table_name=wet). Natuurlijk zijn daar weer een hele reeks uitzonderingen op. Wie die echt allemaal wil kennen verwijs ik naar de wet. Feit is dat de Kortrijkse Koopzondagen voor de meeste handelszaken NIET tot die uitzonderingen behoren. En dus wettelijk niet kunnen. Alle kleinhandelszaken mogen hun personeel wel drie, vrij te kiezen, zondagen per jaar tewerkstellen. Daarnaast mogen ze nog eens drie zondagen vrij kiezen als er voor die sector een CAO werd afgesloten die de loon- en arbeidsvoorwaarden voor die bijkomende zondagsprestaties bepaalt. Niet dus, zoals KV/MD en Kris Vanhee, schreven: op voorwaarde dat een CAO dat niet verbiedt. De wet verbiedt principieel, maar laat een achterpoort open via het afsluiten een sectorale CAO. De broodschrijvers tonen hier nog maar eens aan hoe weinig kennis van zaken ze eigenlijk hebben en lichten hun lezers verkeerd in. Vooral omdat ze te lui zijn om na te gaan hoe de vork echt aan de steel zit. Het contract dat de handelaars van het Gouden Kalf hebben met de eigenaars heeft met een cao geen fluit te maken. Maar blijkbaar zijn onze persjongens te lomp om dat te snappen. De winkels die in het Gouden Kalf gevestigd zijn vallen trouwens niet onder het toepassingsgebied van een paritair comité waarin dergelijke cao werd afgesloten.

Conclusie.

De conclusie is eenvoudig: elke tweede zondag van de maand een koopzondag organiseren, is onwettelijk. Zowel op basis van de wet op de openingsuren als op basis van de arbeidswet. De minister van Economie, Vincent Van Quickenborne, een notoir kazakkendraaier, weet dat. Of hoort dat te weten. De minister, verantwoordelijk voor de handhaving van de orde en de beteugeling van de misdaad, De Clerck, weet dat eveneens. Of hoort dat toch te weten. Ook van de schepen van Economie, Jean de Bethune, veronderstel ik dat hij op de hoogte is van de regelgeving ter zake. Dat zou hij in ieder geval moeten zijn. Toch zullen die onwettige koopzondagen in Kortrijk op de tweede zondag van de maand gewoon doorgaan. Straffeloos. Omdat de eigenaars van het Gouden Kalf zich boven de wet verheven achten. Omdat shopmanagers,centrummanagers en schepenen en ministers van Economie zich onaantastbaar weten. Omdat we in Kortrijk een burgemeester hebben die van opleiding maatschappelijk werker is, die zijn politieke carrière te danken heeft aan de vakbondsbeweging (ACV) maar die er zijn hand niet voor omdraait om die mensen die hem aan zijn postje geholpen hebben, genadeloos in de rug te schieten. Omdat het justitieel apparaat onder leiding van Stefaan, de vlerk van justitie, niet één maar twee ogen dichtknijpt als het over kapitaalkrachtige belangengroepen gaat. Deze openlijke en schaamteloze oproep door beleidsmensen van deze stad om wetten te overtreden is niets minder dan georganiseerde (witteboorden)criminaliteit. Een gesubsidieerde pers, die te laf, te dom en te lui is om ook maar iets of iemand in vraag te stellen, is daar even goed mede schuldig aan.

Overigens is het maar de vraag of die koopzondagen echt wel zo interessant zijn. Voor de werknemers in ieder geval niet. Of dacht u misschien dat die werknemers bijkomend vergoed zullen worden voor die zondagprestaties? Naast het financiële is er ook nog het sociale aspect. Eén van de belangrijkste strijdpunten van de sociale bewegingen op het einde van de negentiende eeuw tegen de uitbuiting door de patroons betrof het terugdringen van de arbeidsduur. Het recht op zondagsrust werd in België pas in 1905 wettelijk geregeld. De laatste decennia is er echter,vooral onder druk van de liberalen, weer een omgekeerde tendens merkbaar en komt de zondagsrust – een belangrijke sociale verworvenheid – steeds meer in de verdrukking. Het toverwoord heet nu ‘flexibiliteit’. Dat uitgerekend een burgemeester van ACW-signatuur – een christen die op zondagen een kerkdienst zou horen bij te wonen! – nu Koopzondagen in zijn stad lanceert zal dan ook bij velen verwondering wekken. Hoewel…. erg beginselvast kan je Lybeer niet noemen. Eerder een platte opportunist.

Zondagarbeid is niet alleen een aanslag op het sociaal leven van de werknemers. Ook veel kleine zelfstandigen houden wel van die ‘vrije’ zondagen. Omdat het voor velen onder hen de enige dag is die zij met hun gezin kunnen doorbrengen. Of familie en vrienden bezoeken. Of eens iets anders doen. Koopzondagen zijn vooral in het voordeel van kapitaalkrachtige ketens. Die kunnen zich die dure zondagopeningen wel veroorloven. Wie op zondag een trui in een winkelketen kocht, zal tijdens de week niet nog eens een trui bij een kleine zelfstandige kopen. En dus zullen de kleine winkeliers in totaal zelfs minder verkopen. De winkelketens meer. Met als uiteindelijk gevolg nog meer leegstand in de winkelstraten van de stad. Dat is dus waar onze beleidsmensen naartoe willen? Zijn ze echt zo kortzichtig? Dat moet wel….

Die zondagopeningen zijn ook maar zinvol als men zich daarmee van andere winkelcentra kan onderscheiden. Wat bvb. als men, in navolging van Kortrijk, ook in Roeselare en Waregem met koopzondagen begint? In Kuurne, Wevelgem of Rijsel? Dan wordt de lat weer gelijk gelegd en is het voordeel weg. En wat moeten de handelaars van het Ring Shopping Noord denken? Worden zij niet structureel benadeeld door het stadsbestuur? Kan dat eigenlijk wel, zo’n discriminatie binnen de grenzen van dezelfde stad? En hoeveel gaat de reclamecampagne die men voor die tweede-zondag-van-de-maand-koopzondagen weeral kosten? Zal het grote publiek daar wel warm voor lopen? Ik betwijfel het.

Uiteindelijk moet men zich de vraag stellen wie er bij die koopzondagen-op-de-tweede-zondag-van-de-maand wint en wie er verliest. De werknemers winnen niets, zoveel is wel duidelijk. De werkgevers dan? Misschien enkelen. Misschien slagen de ketens die in het Gouden Kalf gestald zijn erin om hun omzet te verhogen. Misschien enkele kleinhandelszaken in de omgeving ook. Daartegenover staat dan weer dat de kosten voor hen ook stijgen. De vraag is dan ook of de omzet voldoende stijgt om ook de gestegen kosten op te vangen. Ik betwijfel dat ten zeerste. Een winkelketen kan dat waarschijnlijk een tijdje volhouden. Een kleine zelfstandige niet. De keuze voor die koopzondagen is dan ook duidelijk een keuze voor winkelketens. Tegen de belangen van de kleine zelfstandigen en de belangen van de werknemers in. Dat is Kortrijk ten voeten uit.

Drugzoekenden aan de GAS!

Posted in Persweeën., Vlugschriften with tags , , , on 26/11/2011 by Pär Ongeluck

In de niet-aflatende strijd tegen de straffeloosheid die hier ter stede heerst, gaat de stad Kortrijk het stelsel van de GAS-sancties uitbreiden. GAS-sancties zijn Gemeentelijke Administratieve Sancties. Werden in het leven geroepen om het gerecht te ontlasten en tegelijkertijd steden en gemeenten meer armslag te verlenen in de bestrijding van overlast. Ook de vaagheid waarmee men die ‘overlast’ omschrijft, baart mij zorgen. Die zet meteen ook de deur open voor een willekurig optreden van de politie en vormt een reëel gevaar voor de democratie. Een regelrechte aantasting van de rechtstaat, maar geen weldenkend jurist in deze stad die daar nog wakker van ligt.

Eén van de zaken die men in Kortrijk met deze GAS-sancties wil beteugelen is ‘zoekgedrag naar drugs dat overlast veroorzaakt’. Dat stond vandaag zo op de website van de Knack, een doorgaans ernstig weekblad (zie http://www.knack.be/belga-algemeen/kortrijk-geeft-boete-voor-beledigen-van-politie-via-gemeentelijke-administratieve-sanctie/article-4000009239692.htm). Knack had het dan weer van het persagentschap Belga en publiceerde het zonder daar ook maar één aantekening bij te maken. Kritiekloze journalistiek is al lang niet meer beperkt tot de lokale bladzijden van dagbladen, zo blijkt. Pennenlikker van dienst, KAV, had wel een onderhoud met schepen Depuydt van de stad Kortrijk, maar was blijkbaar te overweldigd door haar uitstraling en welsprekendheid om ook maar één vraag te stellen. Zoals de schepen heel bevattelijk uitlegt zijn die GAS-sancties bedoeld om die “fenomenen te bestraffen die te licht zijn voor het parket om te vervolgen voor de rechtbank en te zwaar om zomaar te laten vallen.” De schepen geeft hiermee duidelijk aan dat er, om een GAS-sanctie te kunnen toepassen, een strafrechtelijke sanctie moet bestaan. In het geval van het zoekgedrag naar drugs is dat niet het geval. Er zijn strafrechtelijke sancties voor het produceren, bezitten, verhandelen en gebruiken van drugs maar er is geen enkele wet die het zoeken naar drugs bestraft. Bijgevolg kan er ook nooit sprake zijn van een GAS-sanctie die dit gedrag beteugelt. Benieuwd of er bij de bespreking van dit voorstel in de gemeenteraad van volgende maand iemand daarover een opmerking zal maken. Overigens heb ik het meeste last van flikken vergezeld van honden die op zoek zijn naar drugs. Door de overlast die zij veroorzaken heb ik al een trein en een bus gemist. Krijgen zij nu een GAS-sanctie opgelegd?

Het bubbeldebat.

Posted in writers blog on 24/11/2011 by Pär Ongeluck

Deze avond om 20u30 vindt er in de Budascoop een gesprek plaats over ‘de kracht van burgerdemocratie’. Deelnemers zijn: Stefaan De Clerck, Stef Vande Meulebroucke en Mathieu Bayaert. De eerste is tegenwoordig permanent ontslagnemend minister maar wordt voor dit debat geïntroduceerd als ondervoorzitter van de grensoverschrijdende en geldverslindende praatbarak Eurometropool Lille-Kortrijk-Tournai. De tweede is directeur van diezelfde Eurometropool en de derde is iemand van de zogenaamde G1000. Vande Meulebroucke en De Clerck zijn oude bekenden, dat is wel het minste wat men kan zeggen. Veel debat zal dat dus niet opleveren. Opvallend is overigens wel dat geen enkele van de deelnemers er vanuit een verkozen positie komt pleiten, waardoor van dit ‘gesprek’ ook weinig vuurwerk moet verwacht worden. Integendeel, zelfs. Bayaert – die zelf ook niet verkozen is en dus ook niet echt als representatief mag beschouwd worden – krijgt tegenover zich twee mensen die ook al niet representatief kunnen worden genoemd. De keuze van de deelnemers staat op die manier garant voor een dovemansgesprek. De Clerck – een would-be democraat met bijzonder dictatoriale trekjes – zal er op de hem geheel eigen, wollige, wijze wat freewheelen tot niemand – hijzelf in de eerste plaats – nog begrijpt waarover hij het eigenlijk heeft. Vande Meulebroucke zal zijn meester – begrijpelijk gezien de oude vriendschapsbanden – slaafs volgen. En Bayaert wil wel over de kern van de zaak – de burgerdemocratie versus de vertegenwoordigingsdemocratie – wel debatteren maar daarvoor heb je waardige gesprekspartners nodig. Mensen die vanuit een verkozen positie komen praten, bijvoorbeeld. En dat zijn De Clerck en Vande Meulebroucke in dit debat dus helemaal niet. Zij zijn Metropolisten. Niet eens verkozen, wel aangeduid. Maar na afloop zal iedereen wel weer heel tevreden naar huis gaan. De gesprekspartners vooral over zichzelf. Meer dan wat windowdressing is dit bubbeldebat niet. Een zoveelste gemiste kans.