Archief voor oktober, 2009

Webcorrespondent. (1)

Posted in Vlugschriften on 30/10/2009 by Pär Ongeluck
Toen ik gisteren een tekstje van de blog van Het Nieuwsblad in een mail kopieerde kreeg ik ongevraagd volgende tekst mee geserveerd:

‘Nieuwsblad.be is op zoek naar een webcorrespondent!

We zoeken iemand die enkele uurtjes per week tijd heeft om artikels te schrijven voor deze website, over alles wat leeft in de gemeente. Hete politieke hangijzers, activiteiten van verenigingen, portretten van interessante personen, kortom: nieuws op maat van de mensen.’
Heb je belangstelling? Stuur zo snel mogelijk je motivatie en beknopte CV naar regioonline@nieuwsblad.be Klik hier en stuur je motivatie en cv in…
Zouden ze bij Het Nieuwsblad misschien niet tevreden zijn met de huidige manier van nieuwsgaring? Binnenkort dus geen ‘recente overlijdens in de stad Kortrijk’, geen ‘weg met geld’, geen ‘fietser gewond’ en ander opzienbarend nieuws meer op de blog van Het Nieuwsblad? En vooral: wat met sterreporter Kris Vanhee?!?

Lees eens een Facebook.

Posted in Kortrijkse zendelingen, Persweeën., Vlugschriften, writers blog on 29/10/2009 by Pär Ongeluck

Er zijn zo van die dagen dat het schrijven niet echt wil vlotten of dat er zich niet meteen een onderwerp aandient. Op zo’n dagen ben je dan altijd weer dankbaar dat er een stedelijke blogpagina van Het Nieuwsblad bestaat; een onuitputtelijke bron van inspiratie, helaas niet van informatie. Zo schreef Freddy Vermoere vorige week een  artikeltje over wat Facebook nu eigenlijk is. Volgens hem is Facebook een sociale netwerksite die vooral populair is bij jongeren. Wie niet weet wat een ‘sociale netwerksite’ is blijft bij zo’n uitleg wel een beetje op zijn honger zitten. Is het een nieuw soort GSM, een computerspelletje, een obscure modelijn of een drug? Het is iets wat vooral populair is bij jongeren. Voila! Nu weet je het ook!

In het kort komt het erop neer dat iedere mens relaties met andere mensen heeft. De verzameling van al die relaties noemt men een netwerk. Op Facebook worden die relaties zichtbaar gemaakt. Facebook onderscheidt twee soorten netwerken. Een eerste groep wordt gevormd op basis van interesse. Deze thematische netwerken worden door Facebook zelf beheerd en als je een nieuw, thematisch, netwerk wil opstarten moet je daar ook de toestemming van Facebook voor hebben. Stel, je bent geïnteresseerd in de kweek van guppies. Op Facebook vind je waarschijnlijk wel een aantal gelijkgestemden. Je maakt een profieltje aan en sluit je bij die groep aan (of start zelf zo’n groep op) en wisselt met andere leden van gedachten over bvb. de voedingsgewoonten. De meeste mensen hebben wel meer dan één interessesfeer, wat je ook op hun profiel kan zien. Stel dat één van de guppiefans – laten we hem guppiefan B noemen – tegelijkertijd fan is van Vlaamse schlagers, toevallig ook één van de interesses van guppiefan A. De één vertelt erover aan de ander en zo komen de twee elkaar ook in het Vlaamse schlagers-netwerk tegen. Waar ze weer andere mensen met links naar andere netwerken ontmoeten.

De tweede groep netwerken op Facebook wordt gevormd op basis van de zogezegde vriendschappen tussen mensen. Dit zijn ook de netwerken waar Freddy Vermoere in het artikel op de blog van Het Nieuwsblad naar verwijst als hij het over de Facebookvrienden van onze politici heeft. Die vriendschappen zijn natuurlijk erg relatief. Hoe relatief wordt duidelijk als je de cijfers bekijkt. Zo heeft Vincent van Quickenborne  5000 vrienden. Enfin, toch facebookvrienden. Echte vrienden zijn dat niet. Onder die zogenaamde vrienden vind je bvb. ook alle journalisten van Kortrijk. En veel ons kent ons. Virtuele inteelt, zeg maar. Van Quickenborne zegt Facebook vooral ’s nachts, in de privésfeer, te gebruiken. Het is mij een raadsel hoe hij dat flikt met 5000 vrienden, maar alla. De relativiteit van dergelijke vriendschappen komt nog veel scherper tot uiting als je het aantal vrienden telt van iemand waarvan je denkt dat die niet eens vrienden heeft: Carl Decaluwé. Meer dan 1400 vrienden! Je houdt het niet voor mogelijk! Het IS ook niet mogelijk, alles welbeschouwd. Onder zijn ‘vrienden’ vind je ook weer alle (plaatselijke) journalisten terug. Idem dito bij Philippe De Coene (goed voor een goeie 1000 ‘vrienden’). Plaatselijke journalisten zijn een beetje allemans vriend, zo lijkt het. Voor de aardigheid eens een statistiekje gemaakt van de vrienden van enkele van onze regionale persmuskieten. Luc Demiddele heeft 210 vrienden. Peter Lanssens doet het beter met 274 stuks. Freddy Vermoere heeft er 203 en rode lantaarn is Kris Vanhee met 154 vrienden. Hoeveel daarvan echte vrienden zijn is niet duidelijk. En eigenlijk is het allemaal heel puberaal, dat vriendengedoe. Politici houden zich daar vooral mee bezig om aan klantenbinding te doen. Inhoudelijk heeft het echter weinig of niets te betekenen. Wat trouwens ook van een pak politici kan gezegd worden.

B(r)algegoochel.

Posted in Brood en spelen, De afrekening on 28/10/2009 by Pär Ongeluck

De aanstormende-niet-te-verwarren-met-doorstromende jeugd van KV Kortrijk speelt tegenwoordig op kunstgras. Hoeveel die kunstgrasvelden precies gekost hebben is helaas niet duidelijk. Schepen Bral houdt het tegenwoordig op 1,3 miljoen. Vroeger had hij het al eens over 1,2 miljoen. En over 1,4 miljoen. Het masterplan KVK Jeugd, 1° fase voorziet op post 764/723-60 €800 000. Pffff! Wie raakt hier nog wijs uit?!? Het is ook onduidelijk hoeveel het onderhoud van die nieuwe velden gaat kosten. Daar heb je namelijk speciale machines voor nodig. Het stadspersoneel dat het onderhoud uitvoert ten gunste van de jeugd van KV Kortrijk werkt ook al niet voor niets. Maar er komt nog meer, bralt Bral. Dit jaar nog wordt de tribune op het hoofdterrein hersteld. (heeft dit nog iets te maken met KVK Jeugd?) En tegen volgend jaar komt er in de buurt nog een gewoon speelveld bij. Kostprijs van al dat moois: 1,2 miljoen. Euro. Zo schat Bral. Niet onbelangrijk om weten: Bral is zowat de Aad de Mos van Kortrijk; hij zit er ook altijd een flink eind naast als het op voorspellen aankomt. Enig verschil met de Mos: als het over geld gaat vergist Bral zich nooit naar beneden toe. In 2011 of 2012 volgt dan de bouw van nieuwe kleedkamers. Daarna nog de heraanleg van het parkeerterrein. En, zo raaskalt Bral verder, uiteindelijk komt er ook nog een indoorhal. Over al deze projecten geeft Bral evenwel nog geen cijfers vrij. De verkiezingen zijn nog te veraf, vermoedelijk. Of het is nog niet uitgemaakt welke bevriende aannemer moet geplezierd worden. Soit. De rekening loopt voor dit en volgend jaar in ieder geval al op tot 2,4 miljoen (Becijfering Bral). Voor een goed begrip: KVK heeft een vierhonderdtal jeugdspelers. Dat is 6000 euro per kopje. Aan infrastructuurwerken alleen al. Ter vergelijking nog dit: voor de exploitaitie van ALLE sportcentra en openluchtvelden (inclusief die van KV Kortrijk, dus) werd er op de begroting van dit jaar 1 037 411 euro voorzien….. Bral ‘vergeet’ in zijn hallucinant enthousiasme of enthousiaste hallucinaties overigens te vermelden dat iedere ploeg in eerste klasse vanaf 2010 over een verwarmd veld moet beschikken. Ik denk niet dat CVBA Kortrijk Voetbalt – tenslotte een puur private onderneming – dat uit eigen zak zal betalen.

Er is trouwens iets heel ongewoons aan deze historie. Naar zeer on-Kortrijkse gewoonte werd er voor de aanleg van de kunstgrasvelden geen enkel subsidiedossier bij geen enkele overheid ingediend. Is dat pure domheid of gewone nalatigheid? In ieder geval geen daad van behoorlijk bestuur.

Omtrent PGS en SMS

Posted in Verkeer(d) on 26/10/2009 by Pär Ongeluck

Kortrijk, stad van innovatie en design, heeft er weer wat nieuwigheden bij. Om te beginnen een parkeergeleidingsysteem (PGS, dat staat geleerder). Vanaf 15 december krijgen we van die intelligente borden die ons diets maken op welke centrumparking er eventueel nog een parkeerplaatsje vrij is en hoe we er moeten raken. Nu nog een intelligent stadsbestuur en het komt misschien nog helemaal goed! Enig minpuntje is dat de parking van het Gouden Kalf geen deel uitmaakt van die 7 centrumparkings. Het shoppend vee zal zich dan ook nietsvermoedend en oningelicht in de richting van het winkelcentrum begeven en daar tot de vaststelling komen dat er geen plaats meer is. Waarna de zoektocht naar een alternatief pas goed kan starten. Het gevolg laat zich raden: honderden wagens in de buurt van het Gouden Kalf, vruchteloos op zoek naar een parkeerplaats. Stapvoets rijdend van de ene naar de andere parking. Om van de bijkomende vervuiling nog maar te zwijgen.

Met de tweede innovatie wil Kortrijk zich ‘bewijzen op het vlak van mobiele betalingstechnologie’, zo zegt schepen van (im)mobiliteit Guy Leleu. Hij verwijst daarmee naar de invoering van een betaalsysteem per sms. Nu, zo innovatief is dat nu ook weer niet – Kortrijk is al de twaalfde stad waar het mogelijk is – maar goed. Overigens hebben alle sms-betaalsystemen één ding gemeen: ze spijzen voor alles de kas van de operator (in het geval van 4411 is dat Proximus-Belgacom) en die van de organisator van het systeem (AGB Parko). ‘De kosten zijn ook beperkt’, wauwelt Leleu verder nog. ‘Slechts 15 cent per sms.’ Gemakshalve vergeet Leleu dat die ‘beperkte’ sms-kost voor de gebruiker bovenop de parkeerkost komt. Bovendien ben je per parkeerbeurt ook altijd minstens 2 sms’jes kwijt wat de kost al met 30 cent verhoogt. 30 cent is nog altijd 12 Belgische franken. Leleu ‘vergeet’ in dit verband ook te vermelden waar het werkelijk om gaat: meer inkomsten uit het parkeren genereren. Zie in dit verband maar de website van 4411. Daar maakt men – in een folder die blijkbaar uitsluitend voor Franstaligen bedoeld is – zelfs gewag van een stijging van de inkomsten met maar liefst 50 % ten opzichte van betalen met Proton of via een geldautomaat….. Ter informatie: de inkomsten uit parkeren worden voor dit jaar begroot op 2, 9 miljoen euro. Met de invoering van het sms-parkeren zou dat in 2010 dus makkelijk de 4 miljoen euro moeten overschrijden. Benieuwd waar dat geld naartoe zal vloeien. Misschien naar een behoorlijk georganiseerd en gratis openbaar vervoer?

zomaar een idee

Posted in Vlugschriften on 21/10/2009 by Pär Ongeluck

In Antwerpen vragen ze zich af hoe ze het verkeer UIT de stad kunnen houden en in Kortrijk breken ze er hun hoofd over hoe ze nog meer verkeer IN het centrum kunnen krijgen. Het is een wondere wereld.

Anderzijds…. er zijn ook gelijkenissen. Beide projecten gaan over geld. Veel geld. Kunnen ook enkel door grote en machtige kapitaalsgroepen gerealiseerd worden. Misschien is die invalshoek wel belangrijker om te begrijpen wat er gebeurt. Het maakt de wereld meteen ook heel wat minder wonderlijk.

Wordt vervolgd.

Posted in Persweeën., writers blog on 19/10/2009 by Pär Ongeluck

Op 12 oktober wijdde  juridisch correspondent van Het Nieuwsblad, Kris Vanhee, op de stedelijke blog van de krant een artikel aan het vervolgingsbeleid van het parket inzake illegaal geworden wapens. Hoewel….journalist…..  Het is niet helemaal duidelijk welke de precieze functie van Vanhee is. Dit heerschap doet zich dan wel voor als journalist maar soms leent hij zichzelf uit als spreekbuis voor politici van divers pluimage. Een andere keer zet hij het petje van politiemedewerker op (cfr. zijn CNN-bijdrage aan de controle op drugs en zwartrijden) en nu blijkt hij dus ook nog wat bij te schnabbelen als woordvoerder van het parket van Kortrijk. Tussendoor kan er geen inbraak gepleegd, geen handtas geroofd, geen fiets gestolen, geen botsing gebeurd en geen mens gestorven zijn of Vanhee heeft ons daar uitvoerig over bericht. Hij is een heuse kameleon. Er bestaat nog een ander woord voor dit soort mensen maar dat schiet mij nu jammer genoeg even niet te binnen. Soit! Dat is voer voor een ander stuk. Ik wil het nu even hebben over het artikel waarin Vanhee het vervolgingsbeleid van het Kortrijks parket inzake illegaal geworden wapens toelicht.

Het dient gezegd dat Vanhee zijn lezer wel weet te boeien. De titel van het artikel alleen al noopt tot verder lezen: ‘Vervolgingsbeleid parket inzake illegaal geworden wapens’. Ik heb sowieso al een aversie tegen wapens in het algemeen en zag het liefst dat ze allemaal verboden werden maar ik begrijp dat sommige mensen, onder heel strikte voorwaarden, over een wapen mogen beschikken. Dat sommige wapens zomaar van statuut veranderen – van legaal naar illegaal – was echter nieuw voor mij. Ik was dan ook razend benieuwd naar de uitleg die Vanhee hierover in zijn schrijfsel zou verschaffen.

De ondertitel – vervolgbeleid van het parket inzake illegale en illegaal geworden wapens – zit er al meteen naast. ‘Vervolgbeleid’ is een woord dat u vergeefs in de Van Dale zal opzoeken. Nu zou je kunnen denken dat het een foutje bij de redactie van het stuk betreft maar taalvirtuoos Vanhee presteert het om ditzelfde onbestaande woord verder in zijn tekst opnieuw te gebruiken. Dat is geen toeval meer maar duidt er op zijn minst op dat de steller nog altijd de knop voor automatische spelling- en grammaticacontrole niet gevonden heeft. Dat mag verwondering wekken voor iemand die beweert journalist te zijn maar het is niet anders. Maar ter zake. Welke zijn nu die ‘illegale en illegaal geworden wapens’? Daarvoor slaat Vanhee er zogezegd de Wapenwet op na en doceert: ‘de wapenwet van 08.06.06 voorzag dat alle wapens moesten aangegeven worden. Ook wie reeds een vergunning bezat en dus volstrekt legaal in het bezit was van een vuurwapen, maar waarvan de vergunning ouder was dan 5 jaar, moest vóór 1 november 2008 de hernieuwing van die vergunning aanvragen bij de provinciegouverneur. Na afloop van deze regularisatieperiode zijn alle wapens die niet werden aangegeven en/of vernieuwd, illegaal geworden’. Dat is een tekst die met quasi-zekerheid aan het zieke brein van een jurist moet ontsproten zijn want een gewone sterveling begrijpt hier geen snars van. Kan ook onmogelijk helemaal door Vanhee alleen geschreven zijn. Overigens klopt het zelfs niet wat daar staat. Wat dan weer bewijst dat Vanhee zich toch wel enigszins met de tekst bemoeid heeft. – Als het te ingewikkeld wordt dan roep je maar! – Vanhee heeft het namelijk over vuurwapens en daar slaat hij de bal compleet mis. Het gaat namelijk over ALLE verboden wapens, niet alleen vuurwapens, zoals Vanhee beweert. Als hij de Wapenwet echt had geconsulteerd dan had hij dat geweten. Of moeten we ervan uitgaan dat ze dat op het parket ook niet weten? Dat lijkt mij toch wel erg onwaarschijnlijk. Maar goed, het parket van Kortrijk geeft de bezitters van een verboden wapen – artikel 3, § 1, van de Wapenwet somt de verboden wapens op – nog een laatste kans: als zij hun verboden wapen spontaan inleveren worden ze niet vervolgd. Heb je bijvoorbeeld nog ergens een roestig schietijzer, een antipersoonsmijn, een springmes, een boksbeugel, een bus pepperspray, een wapenstok, een katapult, nunchaku’s of werpsterren liggen dan is dit je kans! En de lijst is nog veel langer! Zijn ook verboden wapens: wapens waarvan de vergunning niet tijdig verlengd werd. Of wapens die vroeger niet vergunningplichtig waren maar dat sinds de nieuwe Wapenwet wel zijn (en waarvan de eigenaar ‘vergat’ een vergunning voor aan te vragen). Hiervoor kan allemaal van dezelfde amnestiemaatregel gebruik gemaakt worden. Kort samengevat: heb je een wapen in huis, kijk dan eerst of het op de lijst van verboden wapens staat. Als het daarin vernoemd wordt en je hebt geen recente vergunning dan rest je weinig anders dan het wapen in te leveren. Tot zover de theorie dan toch. Je kan ook zwijgen als vermoord.

De mannen van het parket hebben Vanhee ook diets gemaakt dat ‘de politie via het centraal wapenregister (CWR) weet wie in het bezit is van een dergelijk illegaal geworden vuurwapen’. Nogmaals: het gaat niet uitsluitend over vuurwapens! En het is maar zeer de vraag of de politie inderdaad  weet heeft van die illegaal geworden wapens. Het volstaat even te googlen op ‘centraal wapenregister’ – iedere zichzelf respecterende journalist checkt zijn bronnen. Niet Vanhee, dus. – om vast te stellen dat het CWR een zootje is. In dat register staan bijvoorbeeld tienduizenden mensen die al lang overleden zijn. Dat wordt lastig om die voor de rechtbank te sleuren! Een leukerd is er zelfs in geslaagd zijn wapen te registreren onder de naam ‘Mickey Mouse’! Op die databank moet de politie zich dus op baseren….. En dat soort onjuiste en onvolledige informatie wordt dus allemaal voor waarheid in de krant verkocht….

Woonachtig allemachtig!

Posted in Vlugschriften, writers blog on 18/10/2009 by Pär Ongeluck

Het overkomt je wel eens dat je iets uitlegt en je toehoorder kijkt je met een niet-begrijpende maar o, zo volgzame blik aan. Zo’n blik noem je dan misschien ‘schaapachtig’. Een muur die in een kleur geschilderd is die je niet meteen geel maar ook niet wit wil noemen wordt ook als ‘geelachtig’ omschreven. Of ‘witachtig’, al naargelang. De weerman die, op basis van zijn studie van de weerkaarten, niet overtuigd is dat het morgen regent voorspelt dat het ‘regenachtig’ zal zijn. En tenslotte zijn er nog altijd mensen die schrijven dat ze ‘woonachtig’ zijn. Schrijvers van overlijdensberichten in kranten, bijvoorbeeld. Het is mij een raadsel waarom ze niet gewoon schrijven dat X of Y uit K overleden is. Nee, op iedere regel lezen we dat op deze of gene datum X, woonachtig te K, overleden is. Ik krijg er kotsneigingen van, van dat ‘woonachtig’.

Het achtervoegsel ‘achtig’ betekent zoveel als ‘bijna’, ‘net niet” of ‘gelijkend op’. De niet-begrijpende toehoorder kijkt dus zoals een schaap wel eens durft te kijken; de muur lijkt wel geel (of wit) maar is het niet ten volle; en het lijkt erop dat het morgen zal regenen maar daar durft de weerman dan weer geen eed op doen. Bewolkt zal het wel zijn maar of er ook regen uit die wolken valt….. Wat moeten we ons dan voorstellen bij iemand die ergens ‘woonachtig’ is? Dat hij ergens woont maar ook weer niet? Dat zijn huis geen muren en geen dak heeft? Of dat hij ergens in de buurt woont? En in de buurt waar is dat dan? Moskou? Luanda? Delhi? Kaapstad? Dat is toch je reinste onzin! Of je woont ergens of je woont ergens niet! Zo simpel is dat. Mensen die overleden zijn wonen al helemaal nergens meer, zoveel is wel zeker! Ja, misschien zijn ze naar de Eeuwige Jachtvelden verhuisd maar tot dusver is daar nog niemand van terug gekomen om ons te melden dat het er fijn wonen is.

‘Woonachtig’ is gewoon archaïsch, oubollig, een draak van een woord. ‘Woonachtig’ slaat nergens op, heeft geen enkele objectieve bestaansreden.  Laten we ‘woonachtig’ gewoon uit het woordenboek schrappen. En uit de overlijdensberichten, om te beginnen.