Journalist Vermoere, die ook zijn steentje aan de onnozelheid wil bijdragen, besluit zijn artikel met de mededeling dat ‘er tot nog toe nochtans op politiek vlak een grote eensgezindheid over Safe Party Zone was’. Dat is een pertinente leugen. Groen – bij de invoering van het Safe Party Zone-label nog Groen! – is altijd al tegenstander van het systeem geweest. Dat is politiek waarnemer Vermoere blijkbaar ontsnapt. Zoals er de plaatselijke journalisten zoveel ontsnapt.

Naschrift: knudde voor Cnudde maar het Safe Party Zone-label geen prijs gewonnen. Die ‘eer’ viel de politie Westkust met haar VIP-project wel te beurt. Een project dat overigens ook in Kortrijk – enthousiast – navolging heeft gekregen. De Kortrijkse ‘blacklist’ werd teleurstellend negende en laatste.

In het artikel van Vanhee kwamen de kopstukken van beide getroffen diensten – Franceska Verhenne ( voorzitster OCMW) en Stefaan Eeckhout (korpschef politiezone Vlas) – ook aan het woord. Verhenne reageerde eerder gelaten, terwijl Eeckhout meteen met de spierballen rolde en dreigde om dan maar minder agenten de baan op te sturen.

Enkele kanttekeningen bij dit alles.

Zoals in een vorig stuk al geschreven is ‘veiligheid’ een heikel thema, dat bij de komende gemeenteraadsverkiezingen zeker een rol zal spelen. Niemand kan tegen meer veiligheid zijn. De Clerck gaf in zijn nieuwjaarsboodschap al mee dat veiligheid voor hem in ieder geval een prioriteit is. Zijn woorden waren nog niet koud of hij kondigde aan dat de dotatie aan de politie werd bevroren. Toch een beetje vreemd, niet? Op het eerste zicht wel. Maar bij nader inzien toch weer niet. De Clerck zegt enkel dat de politie niet méér centen krijgt, NIET dat er minder politieagenten de straat op moeten gestuurd worden! Dat zou in het zicht van de gemeenteraadsverkiezingen politieke zelfmoord geweest zijn. Die conclusie laat hij over zijn goede vriend Stefaan Eeckhout. Die kan zoiets zonder problemen zeggen omdat hij toch vast benoemd is en zich niet tegenover de kiezer moet verantwoorden. Eeckhout haalt de kastanjes uit het vuur voor De Clerck. En daarmee is meteen ook de toon gezet voor het veiligheidsdebat van 13 februari: dit dreigt een debat te worden over centen, niet over inhoud. Daar hebben De Clerck en Eeckhout samen netjes voor gezorgd. De Clerck gaf de voorzet, Eeckhout kopte binnen. Of meer politie ook meer veiligheid betekent, is een vraag waar men in het debat netjes omheen zal fietsen. Door de eenzijdige (financiële) benadering blijft een debat ten gronde over het functioneren van de politiezone Vlas, ook buiten schot. Wat misschien ook juist de bedoeling van De Clerck en Eeckhout is…..

Het is ook niet geheel onlogisch dat de politie niet méér centen toegestopt krijgt. De begroting van de politiezone Vlas vertoont namelijk, wat personeel betreft, al jaren een overschot van een goeie 600.000 euro. Op de begroting 2010 bijvoorbeeld werd de personeelskost begroot op 19.469.722 euro. Volgens de jaarrekening werd er echter maar 18.853.104 euro uitgegeven. (zie bladzijde 101 van  het jaarverslag van de politiezone Vlas: http://www.pzvlas.be/fileadmin/MEDIA/website/documenten/beleid/diverse/Jaarverslag_2010.pdf) Dat is een verschil van 616.618 euro. Geld dat zonder problemen kon gebruikt worden om méér blauw op straat te sturen. Daar zelfs voor bedoeld was. Waarom dat dan niet gebeurde, moet de lezer maar aan Eeckhout en De Clerck vragen. Tenslotte zijn dat de mannen die de dienst uitmaken bij de politie. De eerste als korpschef en de tweede als voorzitter van de politieraad en als allesbepalend lid van het politiecollege. In de politieraad van de zone Vlas heeft CD&V overigens een absolute meerderheid. Als er niet meer blauw op straat komt, moet de oorzaak  o.a. vooral daar worden gezocht. Het blijft ook zo dat zelfs bij een niet gestegen dotatie van Kortrijk, de middelen die op de politiebegroting voor personeel worden ingeschreven, dezelfde blijven. Op de tweede begrotingswijziging van oktober 2011 werd langs de uitgavenzijde de post ‘personeel’ echter met 896.811 euro verminderd naar 18.818.045 euro. De inkomsten (voor personeel) bleven evenwel ongewijzigd. Dit duidt erop dat er ook in 2011 voldoende ruimte was om het politiekorps uit te breiden. Paradoxaal genoeg vroeg – en kreeg – de politie in oktober 2011 ook 2% verhoging van de dotatie van de gemeenten, terwijl er op dat ogenblik ruim voldoende eigen reserves waren.

Stad Kortrijk is niet de enige participant in de politiezone Vlas. De andere deelnemers zijn Lendelede en Kuurne. Met de bevriezing van de dotatie door de stad Kortrijk, zet de Kortrijkse meerderheid, bij monde van De Clerck, het mes op de keel van de andere gemeenten. Wat het personeel betreft verloopt de financiering overigens gedeeltelijk vanuit de federale overheid. De deelnemende gemeenten draaien voor ongeveer 70% van de personeelskosten op. De overige 30% komt van de federale overheid. Als Kortrijk de toelage aan de politiezone Vlas op het peil van 2011 houdt dan is het effect daarvan marginaal en zeker niet van die aard dat Eeckhout nu al moet gaan blaten dat hij dan maar minder blauw de straat zal opsturen.

Er is nog iets anders. Het personeelskader van de politiezone Vlas werd op 27 oktober 2003 vastgelegd. Dat personeelskader voorziet 271 mensen in het operationeel kader en 41 mensen in het logistiek kader (administratie vooral). De verdeling, volgens dat kader van 2003, is als volgt: wat het operationeel kader betreft, 20 hogere officieren,  in het middenkader 58 mensen, in het basiskader 173 en tot slot nog 20 agenten. De realiteit ziet er eventjes anders uit.  Op 31 december 2010 waren er niet minder dan 25 hogere officieren in dienst, zaten 47 mensen in het middenkader, 173 in het basiskader en 14 in het kader van agent. In totaal 259 personeelsleden. Dat zijn er 12 minder dan het kader voorziet. Als men het omzet in voltijdse equivalenten dan waren er eind december 2010 zelfs maar 254,8 personeelsleden. Dat zijn er toch 16,2 minder dan mogelijk. In de personeelsstructuur van de politiezone Vlas valt het ook op dat de nadruk vooral op hogere functies ligt. Niet minder dan 5 mensen boven het kader in de hoogste functies bijvoorbeeld. Dat topkader is niet meteen het blauw dat men op straat ziet. Anderzijds voorziet het kader wel 20 agenten, maar zijn er slechts 14 in dienst. (in voltijdse equivalenten 12,5). In het administratief en logistiek kader – dat zijn dus mensen die zeker de baan niet doen – zijn er 41 personeelsleden voorzien. Die werden als volgt verdeeld: 3 niveau A, 8 niveau B, 22 niveau C en8 niveau D. In realiteit waren er op 31 december 2010, 6 mensen van niveau A, 9 van niveau B, 24 van niveau C en 15 van niveau D. In totaal 54 mensen. In voltijdse equivalenten uitgedrukt, waren er 49,6 mensen in het administratief en logistiek kader tewerkgesteld. Dat zijn er 8,6 meer dan wat het kader voorziet. Ook hier is het hoogste niveau oververtegenwoordigd: dubbel zoveel niveau A als voorzien. Dergelijke topzware  structuur noemt men een Mexicaans leger: veel generaals en weinig voetvolk. De nadruk ligt in de politiezone Vlas op de hogere echelons, zowel operationeel als administratief en logistiek. De verantwoordelijkheid hiervoor moet bij het management van de politiezone Vlas worden gezocht. En het management wordt gevormd door…. precies, de zetelende meerderheid in samenspraak met de korpschef; die zetelende meerderheid in het politiecollege wordt vertegenwoordigd door Stefaan De Clerck….. Eeckhout moet dus bij zichzelf en zijn goeie vriend Stefaan gaan klagen over de structuur die hijzelf heeft opgezet.

De vergoedingen die politiemensen krijgen voor bijzondere dienstprestaties vertellen een gelijkaardig verhaal als de personeelsstructuur. In 2006 werd er voor weekendprestaties, nachtprestaties, extra-prestaties en bereikbaarheid en terugroepbaarheid alles samen  1.634.493 euro uitgegeven. In 2010 is dat gestegen tot 1.828.003 euro. Een stijging van 11,83% op 4 jaar tijd is niet zo spectaculair. Het aantal vergoedingen steeg in diezelfde periode van 160.523 in 2006 tot 181.026. Of een stijging van 12,77%. Het leeuwenaandeel van die bijzondere vergoedingen gaat uiteraard naar de operationele diensten. Er zijn echter ook verschuivingen. Vooral de stijging van het aantal vergoedingen voor ‘bereikbaarheid en oproepbaarheid’ steeg spectaculair. Van 21529 in 2006 tot 35861 in 2010. Tegenover deze vergoedingen staat geen enkele prestatie. De korpsleiding kreeg er 1413 in 2006. In 2010 graaiden ze al 2168 keer in diezelfde mand van vergoedingen voor ‘bereikbaarheid en oproepbaarheid’…. In 2006 werden 118.652 of 73,91% van alle vergoedingen gegeven aan agenten die ‘operaties’ hadden uitgevoerd. In 2010 is dat gestegen tot 121.899 vergoedingen. Die vertegenwoordigen echter maar 67,33% van het totale aantal vergoedingen. Er werd m.a.w. in 2010 in verhouding minder gepatrouilleerd in de  nachtelijke uren en in het weekend…. De diensten die geen operaties uitvoeren zagen hun aandeel wel stijgen. Tot die diensten behoren o.a. de korpsleiding (op ieder vlak!), de wijkwerking, verkeer en logistiek (vooral een grote stijging in de post ‘bereikbaarheid en oproepbaarheid’, wat geen effectieve prestaties inhoudt). De korpsleiding kreeg in 2006 in totaal 2494 vergoedingen. In 2010 was dat al opgelopen tot 3822. Een stijging van maar liefst 1328 vergoedingen of 53,24%! Het uiterst beperkte kliekje dat de korpsleiding toch is, was in de periode 2006-2010 verantwoordelijk voor niet minder dan 40,89% van de totale stijging van alle vergoedingen. Dit maakt pijnlijk duidelijk waar de prioriteiten van de korpsleiding liggen. Niet bij het operationele in ieder geval. Het dreigement van Eeckhout om minder blauw de straat op te sturen, krijgt op die manier ook een bijzonder cynische toon. De korpsleiding is vooral begaan met zichzelf. De veiligheid van de burger, die vooral door de gewone, operationele, agenten moet worden verzekerd, is voor hen slechts bijzaak. Dat klinkt misschien hard maar het blijkt wel uit alle cijfers en uit de structuur die het management van de politiezone Vlas heeft uitgestippeld.

Edoch! Vanhee zou zijn reputatie van onderzoeksjournalist geen eer aandoen, als hij toch niet een smet op die ronde begroting had gevonden. Als een sperwer die op twee kilometer hoogte een muis weet te ontwaren, zo werd het immer kritisch oog van Vanhee bij het zien van de begroting 2012 onweerstaanbaar aangetrokken tot de dotatie aan de politie van Kortrijk. ‘Ha’, dacht hij verrukt, ‘hier zit een stevig artikel in!’ En toog aan het werk.

Volgens begrotingsspecialist Vanhee krijgt de politie dit jaar geen twee procent extra budgetruimte bij. (zie http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=7I3KR48L) Dat heeft Stefaan De Clerck hem persoonlijk verteld. ‘Even luisteren wat de korpschef daarvan vindt’, denkt Vanhee en trekt met zijn pas verworven kennis richting het politiecommissariaat. Daar treft hij de korpschef aan. Stefaan Eeckhout, die even voordien was ingelicht, is in alle staten. ‘Het inzetten van het Flexteam en het handhaven van de nultolerantie in Kortrijk kost extra geld. Daar is geen rekening mee gehouden. Als het niet anders kan, zullen we minder blauw op straat moeten inzetten’, briest hij. Een straffe uitspraak van Eeckhout, waarmee hij zijn boekje (weer) te buiten gaat en zich in de politiek gaat mengen. Deze uitspraak is niets anders dan een dreigement aan het adres van de politici die volgende maand in de gemeenteraad een debat over de veiligheid in Kortrijk houden. Daarbij zal ook de werking van de politie doorgelicht worden. Eeckhout wacht het debat niet af en dreigt er nu al mee om dan maar minder agenten de straat op te sturen. Hiermee legt hij meteen al een zware hypotheek op het debat van volgende maand. Eeckhout weet ook drommels goed dat dit jaar een verkiezingsjaar is. ‘Veiligheid’ zal daarbij een belangrijk thema zijn. Burgemeester Stefaan De Clerck gaf dat trouwens al aan in zijn nieuwjaarsboodschap. Door de interventie van Eeckhout kunnen de politici zich in dit klimaat ook geen misstappen in het veiligheidsdebat meer veroorloven. Allemaal hebben ze er dit jaar heel veel voor over om van Kortrijk een veiliger stad te maken en zo in de gunst van de kiezer te komen.  Eigenlijk kunnen ze nu – over de partijgrenzen heen – niets anders meer dan het budget voor de politie toch optrekken. Natuurlijk zal men de politie wel vragen om de middelen ook efficiënter in te zetten, maar het bevriezen van het budget lijkt mij nu – na de ongeoorloofde tussenkomst van Eeckhout – erg moeilijk te worden. En misschien is dat wel precies waar Stefaan De Clerck naartoe wilde…..

In de marge merkt Vanhee ook nog op dat het OCMW ook niet op een verhoging van het budget moet rekenen. Afgaand op de reacties op het artikel van Vanhee kan dat niemand een reet schelen. Voor politici is dat publiek trouwens ook niet zo interessant. Kortrijk is toch zo’n warme stad.

Het weerhield er schepen van economie, Jean de Béthune, jurist, in ieder geval niet van om op 29 november vorig jaar, via de website van de stad Kortrijk aan te kondigen dat er in 2012 maandelijks een koopzondag zou worden gehouden in Kortrijk. (zie http://www.kortrijk.be/nieuws/koopzondag-2de-zondag-van-de-maand) Die koopzondagen zijn echter onwettelijk. Zowel vanuit de wet op de openingsuren als vanuit de arbeidswet. Een schepen van economie hoort zoiets te weten. Een jurist zeker.  Jean de Bethune is beide. Noch vanuit het stadsbestuur – tenslotte had Kortrijk toen zowaar een minister die voortdurend van ‘zijn’ kerktoren kraaide dat het moest gedaan zijn met de straffeloosheid – noch vanuit de oppositie viel daar toen ook maar één onvertogen woord over. En, zoals gewoonlijk, viel er in de pers geen zweempje kritiek te lezen, horen of zien. Ik schreef daar toen wél een blogstuk over (zie http://perongeluck.wordpress.com/2011/11/30/officiele-stadsleugens/  en ook http://perongeluck.wordpress.com/2011/11/28/georganiseerde-misdaad-in-kortrijk/) waarin ik de wettelijke (en maatschappelijke) bezwaren tegen die Kortrijkse koopzondagen uiteenzette.

Vandaag schrijft Freddy Vermoere in Het Nieuwsblad dat het alweer gedaan is met de koopzondagen in Kortrijk. (zie http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=F23KRE3J) Als ondertitel schrijft Vermoere dat ‘de wetgeving verbiedt meer dan zes zondagen per jaar te werken’. Vermoere is, net als eerste schepen Lieven Lybeer, van opleiding maatschappelijk assistent en zou dus iets horen te weten over arbeidswetgeving. Of hij zou op zijn minst de moeite kunnen doen om één en ander op te zoeken. Dat is echter te lastig of/en te moeilijk en dus verspreidt hij, niet gehinderd door enige kennis van zaken, wéér verkeerde informatie. De werking van de pers in Kortrijk is echt wel beneden alles. Er is namelijk geen absoluut verbod om meer dan zes zondagen per jaar te werken. Er zijn wel voorwaarden aan verbonden. De schepen van economie zou dat moeten weten. De burgemeester uiteraard ook. En de pers eveneens. Zeker Vermoere, gezien zijn opleiding. Verwacht niet van mij dat ik de mogelijkheden hier op een dienblaadje presenteer. De schepenen en het legertje juristen dat de stad in dienst heeft moeten het maar uitzoeken. Daar worden zij tenslotte voor betaald. Eigenlijk is het beschamend wat er nu gebeurt in Kortrijk. Zelden zoveel onbekwaamheid op zoveel verschillende vlakken op één en dezelfde plaats verzameld gezien. Dat geldt zowel voor de bestuursmeerderheid als voor de tamme oppositie en de lamme pers.

In zijn artikel vraagt Vermoere wijsneuzerig aan Yvon Vandenabeele:‘
Hadden de initiatiefnemers dat vooraf niet kunnen bedenken?’ (Diezelfde vraag moet je trouwens ook aan Vermoere stellen: ‘had de pers niet al meteen kunnen opmerken dat er iets niet in de haak was met die koopzondagen in Kortrijk? Is het dan niet de taak van de pers om correcte informatie te geven en zich niet tevreden te stellen met wat hen door plaatselijke politici en andere hansworsten wordt meegedeeld? Waar is het kritisch vermogen van de pers in Kortrijk, Freddy?’ Maar soit. Ik maak mij al lang geen illusies meer over die pers van Kortrijk.) Nu, wat antwoordt Vandenabeele op de vraag van Freddy? Normaal gezien kan je op die vraag eigenlijk alleen maar met ‘ja’ of ‘nee’ antwoorden. Ofwel wist men dat men verkeerd bezig was, ofwel wist men het niet. In het eerste geval is men misdadig bezig. In het tweede geval is men onbekwaam. Ik weet niet welke van beide voor een stadsbestuur het interessantst is. Maar ik wijk af. De vraag van Vermoere aan Vandenabeele was dus of de initiatiefnemers niet vooraf hadden kunnen weten dat de koopzondagen zoals die in Kortrijk zouden worden georganiseerd, wettelijk niet kunnen. Vandenabeele antwoordt daar geen ‘ja’ of ‘neen’ op omdat hij ook wel weet dat hij met zo’n antwoord compleet door de mand valt. Ofwel als bedrieger ofwel als stommerik. En dus zegt Vandenabeele: ‘De flexibiliteit is minder groot dan we dachten’, zegt Yvon Van den Abeele, voorzitter van het handelsdistrict. ‘Bij winkels in toeristische gebieden zoals Brugge of de kust ligt het anders. Die kunnen het hele jaar op zondag openblijven. Wij kunnen dat niet.’ Vandenabeele lijkt De Clerck wel! Die man moet dringend de politiek in! Zo rond de pot draaien, zeg! Een journalist zou hier gevraagd hebben: ‘en wat bedoelt u nu juist met ‘de flexibiliteit is minder groot dan gedacht’, mijnheer Vandenabeele? Bedoelt u de wetgeving? De werknemers? De werkgevers? Of nog iets anders?’  Helaas zijn we hier in Kortrijk en moeten wij het stellen met gazettenvullers van het niveau Vermoere. En dus vraagt hij Vandenabeele niets meer en laat hij hem maar wauwelen en halve waarheden verkondigen. Het is echt wel droevig gesteld met de pers in Kortrijk.

Vermoere laat in zijn artikel nog een andere klok horen: een zelfstandige die, zo blijkt nu, geen voorstander was van die koopzondagen. Vermoere schrijft: ‘Ubbe Descamps, zaakvoerder van Brooklyn in de Korte Steenstraat, liet zich eerder al kritisch uit over die koopzondagen en doet dat nu opnieuw. ‘Ik heb mijn twijfels om twee redenen. Ten eerste zijn er veel mensen die op zo’n zondag aan funshoppen doen en niet komen om te kopen. Ten tweede hebben we indertijd strijd gevoerd om de mensen op zondag een rustdag te gunnen en dat leek hiermee voor heel wat personeelsleden weer helemaal afgelopen.’ Tiens, dat is vreemd, dat die tegenstander nu aan het woord wordt gelaten. Waar was Vermoere trouwens met zijn interview toen de koopzondagen met veel bazuingeschal werden aangekondigd? Of mocht een afwijkende mening toen niet worden gepubliceerd? In dat geval: van wie mocht dat niet? De burgemeester? Yvon Vandenabeele? Maarten Decramer? Dominique Desmeytere? De eigen hoofdredactie? Nog iemand anders? Er zijn nogal wat vragen bij het functioneren van de pers in Kortrijk te stellen, dat is wel duidelijk. Ubbe Descamps neemt overigens een beetje een loopje met de waarheid als hij stelt dat ‘we indertijd strijd gevoerd hebben om de mensen op zondag een rustdag te gunnen en dat leek voor heel wat personeelsleden  weer helemaal afgelopen.’ De werkgevers waren daar zeker geen vragende partij voor, hoor, Ubbe. Dat ‘we’ in die zin is ietwat misplaatst. Ubbe Descamps moet zich tenslotte eens afvragen in hoeverre Unizo zijn belangen nog vertegenwoordigt. Unizo was namelijk voorstander van die koopzondagen….