Officiële stadsleugens.
Gisteren, 29 november, verscheen op de website van de stad Kortrijk een tekst waarmee de Koopzondagen van 2012 worden aangekondigd zie (http://www.kortrijk.be/nieuws/koopzondag-2de-zondag-van-de-maand). Een uiterst slecht geschreven tekst die bol staat van krakkemikkige zinswendingen en taalfouten. Misschien werd die tekst dus wel door een schepen geschreven. Een edelman, bijvoorbeeld. Iemand die wel Nederlands kent maar eigenlijk Franstalig is. Ambtenaren kunnen het zich in ieder geval niet veroorloven om met zo’n vodden naar buiten te komen. Dat er op een website van een stad, die zich de allures van een metropool aanmeet, überhaupt zo’n triestig geschreven teksten worden gepubliceerd, is ook kenschetsend voor de waanwereld waarin het stadsbestuur leeft. En voor de taalverloedering die in ‘cultuurstad Kortrijk’ heerst. Maar daar wil ik het nu eens niet over hebben.
De eerste keer dat die Koopzondagen van 2012 de pers haalden,was vorige week woensdag, 23 november. Toen heette het nog dat het college van burgemeester en schepenen die Koopzondagen voor 2012 nog moest vastleggen. Dat kon uiteraard ten vroegste op het schepencollege van woensdag 23 november gebeuren. Op de website van de stad Kortrijk staat echter de agenda van een vergadering van het college van burgemeester en schepenen van woensdag 28 november….. (zie http://www.kortrijk.be/over-de-stad/politiek/cbs/agenda) Woensdag 28 november is een dit jaar onbestaande combinatie…. Een foutje van de redacteur wellicht. Op die agenda staan 71 punten vermeld. Maar geen Koopzondagen….. Als het college van burgemeester en schepenen (CBS) dus over die Koopzondagen beslist heeft dan is dat in ieder geval niet op de vergadering van vorige week woensdag geweest. Misschien wel op het volgende CBS. Dat zou dan die van vandaag, 30 november, moeten zijn. Op de website van de stad Kortrijk staat evenwel tot op dit ogenblik nog altijd geen agenda van dat CBS…. Normaal moet die al vanaf de vrijdag voordien te consulteren zijn. In dit geval sinds vrijdagnamiddag 25 november. De democratisch verkozenen van Kortrijk denken daar duidelijk anders over. En dat is niet de eerste keer. De arrogantie waarmee die gemandateerden hun functie uitoefenen, is ronduit onrustwekkend. Maar goed, daar gaat het nu even niet om. Waar het wel om gaat is dat, in de tekst over de Koopzondagen van 2012, die gisteren op de website van de stad verscheen, staat dat ‘het college van burgemeester en schepenen beslist heeft….’. Een pertinente leugen want daar is niets van terug te vinden op de agenda van het CBS van vorige week. Of voegt men zomaar punten aan de agenda toe, zoals het hen uitkomt? Als dat zo is, dan is het in ieder geval geen daad van behoorlijk bestuur. Als dat punt van de Koopzondagen 2012 echter pas vandaag staat geagendeerd, hoe kan men dan gisteren al schrijven dat men beslist heeft?!? In ieder geval maakt het CBS hier weer een erg slechte beurt. Op het vlak van taal is het een draak van een tekst. Op het gebied van besluitvorming vormt het een aanfluiting voor de democratie. En kwestie van integriteit zinkt dit stadsbestuur nog wat verder weg in het moeras van leugens en bedrog waarin het zich al deze hele legislatuur wentelt.
De tekst die gisteren op de website van de stad Kortrijk verscheen is niet alleen leugenachtig en slecht geschreven. Ook de toon klopt niet. De tekst is geschreven vanuit een defensieve reflex. Alsof men iets wil goedpraten dat eigenlijk niet goed te praten valt, maar dat men de bevolking toch door de strot wil duwen. Zoiets doe je alleen als je aangevallen voelt en niet goed in je vel steekt. Ook dat is tekenend voor dit stadsbestuur: een totaal gebrek aan visie. Aan een coherente visie vooral.
De opsteller van het bericht op de website van de stad Kortrijk begint zijn apologie niet met een positieve boodschap maar met te vertellen wat die Koopzondagen NIET zijn: ‘het betreft in geen geval een stap in de richting van een permanente uitzondering op de wekelijkse rustdag. Integendeel, het standpunt van het college in deze aangelegenheid is dat het toestaan van deze uitzonderingen, zoals het woord het zelf zegt, de uitzondering is en nooit kan evolueren naar de regel. Geen enkele handelszaak wordt hierdoor overigens verplicht om de zondag open te zijn. ‘. Wie een positieve boodschap wil uitdragen doet dat nooit op die manier. Omdat het al een halve schuldbekentenis inhoudt. Dergelijk argument hanteer je enkel als je je helemaal in het nauw gedreven weet. Of, als je echt recht in je schoenen staat, hanteer je het als laatste, bijkomend, argument. Nooit als eerste argument. Het stadsbestuur antwoordt met die quote overigens op een vraag die niet wordt gesteld. Daarmee maak je jezelf altijd verdacht. De tekstschrijver toont hier ook duidelijk aan dat hij de wet op de openingsuren niet kent. Iemand die van opleiding jurist is, zoals Jean de Bethune, weet wel dat men het in die wet niet over ‘uitzonderingen’ heeft maar over ‘afwijkingen’. Dat is iets anders. De letterlijke tekst van artikel 15 van de wet op de openingsuren luidt: ‘Op aanvraag van één of meerdere handelaars of ambachtslieden handelend in eigen naam of op aanvraag van een vereniging van handelaars of ambachtslieden kan het college van burgemeester en schepenen, in bijzondere en voorbijgaande omstandigheden of ter gelegenheid van jaarbeurzen en jaarmarkten, afwijkingen op de in artikel 6 en 8 bedoelde verplichtingen verlenen aan de vestigingseenheden gelegen op het grondgebied van de gemeente of op een deel ervan. Deze afwijkingen mogen niet meer dan vijftien dagen per jaar bedragen’. Als er geen aanvraag is, kan het CBS dus al niet beslissen om Koopzondagen in te voeren. Ik betwijfel ten zeerste of er zo’n verzoek bij het CBS werd ingediend….. De wet bepaalt ook dat het moet gaan over ‘bijzondere en voorbijgaande omstandigheden of ter gelegenheid van jaarbeurzen en jaarmarkten‘. Ook die vlieger gaat niet op voor de Kortrijkse Koopzondagen. Op het einde van de tekst op de website van de stad Kortrijk heeft men het juist over het tegenovergestelde: ‘Het is wenselijk in de communicatie een structurele consequente boodschap te brengen in plaats van eenmalige initiatieven. Eenmaal men weet dat men kan shoppen in Kortrijk standaard de tweede zondag van de maand, kunnen de budgetten voor promotie, in samenwerking met K en het handelsdistrict, eerder verplaatst worden naar het creëren van sfeer in de binnenstad op die momenten‘. Hoeveel juristen zitten er eigenlijk in dat schepencollege van Kortrijk? Of werden diploma’s vroeger gewoon gekocht? Of uitgedeeld?
Ook het volgende argument dat wordt gebruikt, is in hetzelfde bedje ziek; strikt gezien is het zelfs geen argument. ‘Met deze beslissing heeft het college enkel het introduceren van een systematiek voor ogen gehouden. De laatste jaren werden trouwens ook telkens gemiddeld 13 uitzonderingen toegestaan op jaarbasis‘, schrijft de idioot van dienst. Dat is de redenering van een vierjarige: iets goedpraten met het argument dat het in het verleden ook al gebeurde. Misschien wel een tip voor mensen die niet graag parkeerretributies betalen: zeg in het vervolg gewoon dat je in het verleden, zonder nadelige gevolgen, nog nooit geld in een parkeermeter hebt gestoken. Het college van burgemeester en schepenen van Kortrijk heeft zeker oren naar dergelijke redenering….. De wet op de openingsuren heeft het duidelijk, zoals eerder al geschreven, over ‘afwijkingen’ en niet over ‘systematiek’ en ‘structurele consequente boodschappen’. Wat die laatste ook mogen zijn.
Pas in de volgende paragraaf van de tekst komt men met ‘echte’ argumenten af. Volgens de opsteller van het bericht heet het dat ‘uit enquêtes en studies is gebleken dat momenteel bijna 90 % van de huidige shoppers in Kortrijk afkomstig zijn uit de regio Kortrijk zelf. Er ligt dan ook nog een groot wingebied en potentieel in de regio’s die zich verderaf situeren van Kortrijk, zoals het zuiden van Gent, Wallonië en Noord-Frankrijk. Deze 1000-den potentiële shoppers dienen evenwel de kans en de tijd te krijgen om af te zakken tot in Kortrijk. Dat is traditioneel in het weekend‘. Een verwijzing naar die ‘enquêtes en studies’, zodat de lezer die zelf kan inkijken en zich zelf een oordeel kan vormen, was hier wel op zijn plaats. Of denkt het stadsbestuur echt nog dat het zo geloofwaardig is?!? Een stadsbestuur dat geloofwaardig wil zijn, speelt open kaart. Iets wat het stadsbestuur van Kortrijk zelden of nooit doet. Overigens kunnen die duizenden potentiële shoppers zonder problemen in het weekend tot in Kortrijk afzakken. De zaterdag behoort m.i. ook tot het weekend. Men erkent hier trouwens, stilzwijgend, dat Kortrijk de bezoekers uit die verder gelegen gebieden, buiten dat shoppinggebeuren, eigenlijk niets te bieden. Arm, arm Kortrijk….. Ik had toch iets meer fierheid over ‘hun’ stad verwacht van onze bestuursmensen….
In de volgende paragraaf schrijft de getormenteerde opsteller dan dat ‘uit een recente studie ‘Transvisite’ van oa Unizo, de provincie West-Vlaanderen en het WES waarbij gepeild werd naar de verplaatsingsgewoontes van 14.000 gezinnen naar de andere kant van de grens, is gebleken dat één van de drijfveren voor Fransen om de grens over te steken een bezoek is aan handelszaken die geopend zijn op zondag‘. Men vertelt er niet bij dat die studie nog tot 30 september 2013 loopt en het dus ietsje voorbarig is om nu al conclusies te trekken. Men zegt er evenmin bij dat het in beginsel over een telefonische enquête gaat. Iedere onderzoeker weet dat de waarde van dergelijke enquêtes erg relatief is…. Die enquête werd trouwens niet bij 14.000 mensen afgenomen maar bij 13.500 personen. En die 13.500 ondervraagden bevinden zich in het gebied Brugge, Diksmuide, Gent, Ieper, Kortrijk, Oostende, Tielt, Roeselare, Oudenaarde, Veurne, Nord en Nord-Pas de Calais. Dat één van de drijfveren van de Fransen om de grens over te steken een bezoek aan de handelszaken die geopend zijn op zondag is, wil ik niet ontkennen. Maar ik zou wel graag zien dat men dat wat relativeert: het is slechts één van de drijfveren. Omdat elke openheid over de resultaten van die enquête ontbreekt is het onmogelijk om na te gaan hoe zwaar die drijfveer nu precies weegt. Misschien is het zelfs één van de minst belangrijke. Overigens verlaagt de schrijver van dienst de mens hiermee tot niets meer dan een kopend wezen. Een consument. De tekst over de koopzondagen zegt vooral heel veel over de mensvisie die het stadsbestuur van Kortrijk aankleeft. Voor de volledigheid: die studie kostte 1.008.460,3 euro.
De tekstschrijver strompelt verder met: ‘wij krijgen van handelaars die nu al af en toe openen op zondag de input dat zij dit zeker de moeite waard vinden en dat zij telkenmale een goede verkoopsnamiddag hebben‘. Ook hier weer die infantiele peuter-filosofie: als die het doet, dan mag ik dat toch ook?!? Als je je binnen de perken van de wet houdt, ja. En dat is niet het geval met de Kortrijkse Koopzondagen.
Na de obligate opsomming van de Koopzondagen in 2012 eindigt de schrijver van het bericht op de website van de stad Kortrijk zijn zielig en inhoudsloos betoog met: ‘Dit initiatief heeft als enige doel het Kortrijkse retailapparaat te versterken.’ De vetgedrukte woorden komen niet van mij, deze keer. Met die vette druk wil de schrijver wel iets benadrukken. En geeft op die manier openlijk toe dat de enige bekommernis van dit stadsbestuur is het Kortrijkse retailapparaat versterken. In deze tekst rept men met geen woord over de sociale dimensie; ook geen letter over wat dit voor de werknemers betekent. Met deze beslissing profileert dit stadsbestuur zich vooral (nog maar eens) als een anti-sociaal en ultra-liberaal kabinet. Alle ACW-aanwezigheid ten spijt.
